Αμερικλάνος

ΑΥΤΑ είναι προβλήματα

2012-02-13T03:20:00.002-05:00

Σήμερα θα κάνω ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ σε κάποιον ή κάποια που δεν έχω ιδεά ποιος είναι, αλλά ο ρουφιάνος με ενημέρωσε ότι εδώ και δυο τρεις μέρες έχει λιώσει το μπλογκ. Απ'ότι βλέπω, έχει πιάσει τις αναρτήσεις με τη σειρά, ξεκινόντας από τότε το Σεπτέμβρη του 2009 που κλαιγόμουν για την social security card, συνέχισε γρήγορα μέχρι πριν ένα χρόνο που κλαιγόμουν για τα κβάντα, τώρα βρίσκεται νομίζω στον περασμένο Ιούνιο που κλαιγόμουν ούτε που θυμάμαι για τι κλαιγόμουν τότε, και όπου να'σαι θα φτάσει και στο πριν λίγες μέρες που κλαιγόμουν επειδή δεν απολαμβάνω το πρωινό μου χέσιμο, ας είναι καλά οι σφήκες που σκάνε γύρω μου σαν βόμβες.

Ρε φίλε (φίλε θα σε πω, δεν ξέρω αν είσαι φίλος ή εχθρός ή ακόμα χειρότερα γνωστός μου, αλλά με βλέπεις ξεκινάω με τη γλύκα στο στόμα μου). Ρε φίλε, λέω, δεν ξέρω τι να σου πω. Όταν κάποιος μου λέει ότι διάβασε ή διαβάζει τις αναρτήσεις του Αμερικλάνου από την αρχή, από τη μία χαίρομαι, από την άλλη σκιάζομαι και από την τρίτη απορώ.

Χαίρομαι γιατί δεν τα έγραφα στον βρόντο ρε γαμώτο, και το γεγονός ότι τα διαβάζετε κάποιοι με τη σειρά δείχνει ότι δεν είμαι τελείως ψυχάκιας και όσα λέω ανα τα χρόνια έχουν μια κάποια συνοχή! Σκιάζομαι γιατί δεν καταλαβαίνω τι το ενδιαφέρον έχουν τα παραληρήματά ενός κατα λάθος μετανάστη και τι θέλετε απο τη ζωή μου τέλος πάντων?? Και τέλος απορώ για τον ίδιο λόγο που σκιάζομαι.

Οφείλω πάντως να σε ενημερώσω ότι μετά την απομάκρυνση από το ταμείο, ουδέν σφάλμα αναγνωρίζεται! Δεν σου φταίω εγώ αν έχασες όλο σου το απόγευμα του Σαββάτου διαβάζοντας τις ασυναρτησίες μου! Ας πρόσεχες μανίτσα μου! Έλα δεν θα με ρωτήσεις εγώ τι έκανα το απόγευμα του Σαββάτου? Όχι θα με ρωτήσεις. Πήγα στο εργατήριο να πάρω τον φορτιστή του λαπτοπ γιατί ήθελα να κάνω εργασία.

Ναι, εντάξει, εργασία τελικά δεν έκανα. Φαντάζομαι ότι μετά από τόσες αναρτήσεις απανωτές αυτό το κατάλαβες από μόνος σου! Δεν φταίω εγώ όμως. Η άτιμη η δίαιτα φταίει για όλα! Άκου να δεις τι πήγα και έκανα το ούφο. Πού τα σκέφτομαι όμως ρε γαμώτο ώρες ώρες, πραγματικά απορώ.

Θυμήθηκα που λες την περασμένη Τετάρτη ότι τη μόνη φορά στη ζωή μου που έχασα κιλά με το τσουβάλι ήταν όταν δεν έτρωγα βραδινό. Ήταν το πρώτο εξάμηνο στο Πανεπιστήμιο και δεν ξέραμε να μαγειρεύουμε ούτε εγώ ούτε η γειτόνισσα. Ναι είχαμε αποφασίσει να μαγειρεύουμε μαζί και να πεινάμε επίσης μαζί, μιας και μεγαλώσαμε και μαζί. Αυτή όμως ήταν μια σταλιά και δεν ήθελε πολύ για να γεμίσει τις μπαταρίες της, εγώ κοτζάμ αρκούδα έρεψα μιλάμε! Το τι καμμένο κοτόπουλο, άψητα ρύζια φακές φασόλια και λοιπά όσπρια κρατσανίσαμε, δε λέγεται. Μέχρι το Δεκέμβρη μάθαμε να κάνουμε κοτόπουλο αλα κρεμ με ωμο ρυζι (αυτό το ρύζι πολύ με παίδεψε) και φακές σούπα. Επίσης μέχρι το Δεκέμβρη πήγα από 82 σε 68 κιλά, και όταν με είδε η μάνα μου άρχισε να τσιρίζει πού πήγαν τα πόδια μου, πού πήγε η κοιλιά μου, πού πήγαν τα μαγουλάκια μου και τα λοιπά και τα λοιπά.

Οπότε λέω (επιστρέφω στην προηγούμενη Τετάρτη τώρα), ας το κόψω το ρημάδι το βραδινό, αφού μόνο έτσι γίνεται. Μου είναι αδύνατον να ανοίξω το στόμα μου και να φάω λίγο ή να φάω κάτι ελαφρύ "διαίτης". Την Τετάρτη δεν έφαγα βραδινό, και την Πέμπτη έφαγα του σκασμού για μεσημεριανό. Πρωινό δεν τρώω γιατί το πρωί έχω ναυτίες. Την Πέμπτη επίσης δεν έφαγα βραδινό, και την Παρασκευή ξύπνησα με κάτι νεύρα, κάτι νεύρα, ακόμα δεν μου μιλάνε οι Κινέζοι. Τους έβρισα όλους χωρίς λόγο και αιτία. Το Σάββατο το βράδυ δεν άντεξα, είπα άντε και γαμήσου δίαιτα πάω να ψωνίσω το σύμπαν.

Και το ψώνισα.

Πήρα από σοκολάτες, κέικ και πουράκια, μέχρι ψητό κοτόπουλο, ρέγγες καπνιστές σε κονσέρβα, σαλιγγάρια σε κονσέρβα, πάστα ατζούγιας, πατατάκια, ελιές, πίτσες... δεν θυμάμαι τι άλλο. Αυτό που θυμάμαι (αμυδρά) είναι να επιστρέφω στο σπίτι και να βιάζω τις τσάντες του σουπερ μάρκετ καταβροχθίζοντας τα πάντα σαν να μην υπάρχει αύριο. Και όσο πιο πολύ έτρωγα, τόσο πιο πολύ πεινούσα. Σου λέει ο εγκέφαλος, κάτσε να φάμε τώρα που τον πετύχαμε ευάλωτο γιατί αύριο μπορεί να του τη βαρέσει πάλι και να πέσει κατοχική πείνα.

Επέτρεψέ μου να σου πώ τα εξής: Η ρέγγα ΔΕΝ πάει με το γιαούρτι φράουλα. Τα σαλιγκάρια σε κονσέρβα ΒΡΩΜΑΝΕ σαν σκατά. Οι πικάντικες ριζογκοφρέτες πάνε ΤΡΕΛΑ με σαντιγύ και μπισκότα σε εναλλαγή. Αλλά προσοχή, μακριά από ελιές όσο τρως σαντιγύ. Το ψητό κοτόπουλο αν το φας μετά από σοκολάτα μοιάζει με πλαστελίνη. Τα ψητά μανιτάρια με σκόρδο δεν πάνε καθόλου ΜΑ ΚΑΘΟΛΟΥ με την πάστα ατζούγιας.

Όπως καταλαβαίνεις, πέρασα τέλεια για καμια ωρίτσα όπου και έτρωγα ό, τι έβλεπα μπροστά μου όπως όπως πριν προλάβουν οι τύψεις να με χτυπήσουν κατακέφαλα. Καλα το τι έγινε μετά στο στομάχι μου και ακόμα αργότερα στο... έντερο να μην στο πω καλύτερα. Το μόνο που θα σου πω είναι ότι την Κυριακή το πρωί ούτε οι σφήκες δεν τόλμησαν να εμφανιστούν.

Το καλύτερο δεν στο'πα! Το Σάββατο μετά το τσιμπούσι ανέβηκα στο ποδήλατο να κάψω τα πάνω πάνω τουλάχιστον αλλά από το πέρα δώθε πάνω κάτω ανακατέφτηκα και ξέρασα τουλάχιστον το ένα τρίτο απ'όσα έφαγα. Μετά έφαγα κι'άλλο γιατι άδειασε το στομάχι μου και πείνασα.

Από αύριο ξεκινάω να τρώω πρωινό. Δεν πα να αναγουλιάζω το πρωί και μόνο στην σκέψη να πιω νερό. Θα φάω. Γιατί ο εγκέφαλος έχει μάθει να τρώει το μεσημέρι, και δε λέει να λειτουργήσει όπως πρέπει μέχρι τότε! Οπότε θα τον μάθω ότι το μενού ξεκινάει το πρωί ώστε να ξυπνάει και να σηκώνομαι. Επίσης αύριο θα επιστρέψω στο δεν τρώω βραδινό, αλλά θα κάνω αυτό που έκανα σήμερα. Θα φάω αγγούρια και νερό βλέποντας φωτογραφίες μου από το πρώτο έτος. Δεν σώζεται αλλιώς η κατάσταση σε λέω! Τον Ιούλιο του 2013 έχω να πάω σε συνέδριο στη Χαβάι, δεν μπορώ να εμφανιστώ έτσι.

Κατάλαβες άγνωστε? ΑΥΤΑ είναι προβλήματα.

ΥΓ: Την επόμενη φορά που θα μου προσφέρει κάποιος μια σαλάτα, ένα πιτόγυρο, μία μακαρονάδα και μία πάστα, να θυμηθώ να απαντήσω παρών επί της αρχής, όχι στο πρώτο γιατί είναι τζάμπα κόπος το μάσημα, και ναι στα υπόλοιπα. Αρκεί να μην είναι βράδυ, γιατί το βράδυ κάνω δίαιτα.

Ψεκάστε, σκουπιστείτε, τελειώσατε

2012-02-07T15:44:00.003-05:00

Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους και αν κρίνω από τους λογαριασμούς της Αγγέλας για την ηλικία μου, θα γίνουμε κολλητάρια:

καλά δεν ξέρεις ότι τα χρόνια που περνάνε στην αμερική δεν μετράνε στην ευρώπη; Κρίμα τα πτυχία σου...
Για μας εδω μεγαλώνεις μόνο τις μέρες που έρχεσαι για διακοπές.
αρα είσαι ακόμη 24 και 7 μηνων περιπου. Αν ξανάρθεις πρέπει να αλλάξεις και πλυντήριο

Το καλό Αγγέλα είναι ότι έτσι τσιγγούνικα που μου τις δίνουν τις διακοπές, μια ζωή 24 θα είμαι! Πάρε τώρα μια ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ κομμένη και ραμμένη στα μέτρα μας, ακριβώς όπως τα χρόνια μας.

Δεν ξέρω αν το έχεις παρατηρήσει Αγγέλα, αλλά ο κόσμος τρελάθηκε και βαδίζουμε τρέχοντας προς το τέλος. Δεν θέλω να σε αγχώσω, αλλά όταν στην Ελλάδα κάνει Βόρειο Πόλο και στο Κονέχτικατ κάνει Φουτζίτζου, κάτι πάει στραβά. Κι αν αυτό δεν είναι αρκετό για να σε πείσει ότι το τέλος βρίσκεται ήδη στο ταξί και δίνει τη διεύθυνση (Γη, τρίτος πλανήτης δεξιά μετά το μπακάλικο), σου'χω και άλλα σημεία. Σημεία και τέρατα για την ακρίβεια:

Φαίνεται μικρότερη απ'ότι είναι στην πραγματικότητα. Έλα σκασμός!

Αυτό που βλέπεις στη φωτογραφία που μας παραχώρησε το αιφόνι, είναι ένα τέρας στο περβάζι του παραθύρου μου το οποίο την είδε σουλιώτισσα και πέφτει ένας θεός ξέρει από που διάολο πέφτει κάθε μέρα σχεδόν. Δεν ξέρω ποια πουτάνα σφήκα πήγε και γέννησε μέσα στους τοίχους μου και βγαίνουν τώρα τα μούλικά της σαν χελωνάκια απ'την άμμο της Ζακύνθου και μου κόβουν το αίμα. Γιατί η θέα που βλέπεις, δεν είναι καμία τυχαία θέα, όοοοοχι, είναι η θέα από την τουαλέτα μου! Ναι στο είδος υγιεινής αναφέρομαι, όχι μόνο στο δωμάτιο.

Ξέρεις τι είναι να κάθεσαι το πρωί παρέα με την τουαλέτα σου, να... εκτελείτε ωραία ωραία τα συζυγικά σας καθήκοντα ενώ απολαμβάνετε τη φύση που φαίνεται από το παράθυρο (δηλαδή εσύ απολαμβάνεις τη φύση από το παράθυρο, η τουαλέτα απολαμβάνει μια άλλη πτυχή της... φύσης) και ξαφνικά... ΤΣΑΠ να πέφτει το τέρας δίπλα σου? Το καλό είναι ότι έχει τέλειο τάιμινγκ και ειδικά αν έχω φάει πολύ ρύζι το προηγούμενο βράδυ με βοηθάει αλλά εν γένει είναι πολύ άβολο.

Όχι για μένα μόνο άβολο, αλλά και για τις σφήκες! Σου λέει, να πάω έξω στο κρύο ή μέσα στη ζέστα? Θα πάω στη ζέστα! Χα! Λάθος απάντηση. Γιατί μέσα στη ζέστα κάθεται κάποιος πάνω στη χέστρα και παραδίπλα έχει τη χλωρίνη σε σπρέι. Μία άρχισε να πετάει κι'όλας πριν προλάβω να πιάσω το σπρέι και σκέψου με τώρα στην κατάσταση που ήμουν να προσπαθώ να πετύχω το έντομο με τη χλωρίνη. Τραγικό θέαμα.

Αμ η άλλη? Μπήκε στη ζέστα, βρήκε το σπίτι άδειο, δίψασε, πήγε σε μια λιμνούλα να πιει νερό και έπεσε μέσα! Για ώρες ολόκληρες πάλευε να βγει αλλά η λεκάνη του Αμερικλάνου δεν είναι σχεδιασμένη για να αφήνει πράγματα να βγαίνουν έξω, οπότε έκατσε εκεί να πλατσουρίζει μέχρι που την είδα, την ψέκασα, δεν έλεγε να πεθάνει, την ξαναψέκασα, πάλι τίποτα, ε δεν άντεξα άλλο θα έσπαγε η φούσκα μου, την κατούρησα. Και πάλι δεν πέθανε και πήγε καζανάκι ζωντανή. Α για να σου πω! Δεν φταίω εγώ, εγώ της έδωσα την εναλλακτική του ανώδυνου θανάτου με χημικά την οποία δεν δέχτηκε. Και όχι καζανάκι δεν τράβηξα πριν τη γκολντενσαουερίσω γιατί είμαι ΚΑΙ οικολόγος.

Περιττό να σου πω ότι τώρα φοβάμαι να κάτσω στην τουαλέτα γιατί μπορεί να κρύβεται πουθενα, είχε και τον απέθαντο μην το ξεχνάς, και θα έχει τρελά νεύρα. Και με το δίκιο της δηλαδή.

Κατάλαβες τώρα Αγγέλα γιατί λέω ότι έρχεται το τέλος? Δεν είναι δυνατόν να πέφτουν σφήκες από το πουθενα και να πέφτουν όποτε πάω εγώ να... αυτό! Και μην ακούσω καμια κρυάδα ότι είμαι φοβιτσιάρης! Άντε εσείς να σας δω τι θα κάνατε! Τουλάχιστον εγώ τις ψεκάζω. Ψεκάστε, σκουπιστείτε, τελειώσατε.

HAPPEE BIRTHDAE μιHARRY

2012-02-06T00:52:00.004-05:00

Ένα δίκιο το έχει η Ρία, όχι την αλήθεια να την πούμε

το πενηντα δύο νούμερο αθλητικό που φοράς, δεν το λες και κόσμημα να το βάλουν στο φούξια μαξιλαράκι να το περιφέρουν δώθε κείθε μέχρι να βρουν τον αμερικλανοσταχτομπούτο!
και γι αυτό κοκκάλωσε την κάλτσα που όσο και να πεις ένα πιο κομψό άτιτιουντ το έχει!!!

Πάρε και συ τώρα μια κομψή ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ, εορταστική και τη θες σε φούξια μαξιλαράκι? Σε φούξια μαξιλαράκι!

Δεν μου αρέσει Ρία που μεγαλώνω, να ορίστε το είπα. Πες με ανώριμο πες με κατίνα πες με ό,τι θες αλλά δεν μπορώ να το αρνούμαι πια. Δεν μου αρέσει να μεγαλώνω! ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ ΚΟΝΣΕΠΤ. Κάτσε κύριος, πως έρχεσαι και μου λες ότι με κάθε δευτερόλεπτο που περνάει χαλάω? Δεν θέλω να χαλάω ρε, να φτιάχνω θέλω, σαν το κρασί. Γιατί να μην είμαι κρασί μάνα μου να κουβαλάω τα χρόνια ωρίμανσης στην πλάτη με καμάρι?

Τώρα θα μου πεις, σαν πολύ νωρίς δεν σε χτύπησε η κρίση μέσης ηλικίας Αμερικλάνε? 27 χρονών λεβέντης σαν τα κρύα τα νερά τα γάργαρα, κάθεσαι σαν το κλαμμένο μουνί να παραπονιέσαι που μεγαλώνεις. Κοίτα, και ναι και όχι. Ξεκίνησα μεν νωρίς αλλά δεν ξεκίνησα τώρα. Ξεκίνησα από τα 19 μου.

Δεν το χωρούσε το μυαλό μου ότι θα γίνω 20. Δεν ήθελε το σύστημά μου να την επεξεργαστεί ΚΑΝ την πληροφορία. Με αποτέλεσμα να "ξεχαστώ" αλα το "θυμάμαι ό,τι με συμφέρει και σε αυτή τη φάση η ηλικία μου δεν με συμφέρει καθόλου" και να συνεχίσω να λέω ότι είμαι 19. Τόσο, μέχρι που το πίστεψα κιόλας! Δεν σου κάνω πλάκα. Παραμονή γενεθλίων μου που θα έκλεινα τα 21, μέσα σε ένα ταξί ήμασταν, και τους έλεγα "ποοοοοο ρε αύριο γίνομαι 20". Τότε κατάλαβαν ότι τόσο καιρό δεν έλεγα ότι είμαι 19 από πείσμα αλλά επειδή όντως τα είχα κάνει σαλάτα στο μυαλό μου. Μου το φέρανε απ'έξω απ'έξω ότι, ξέρεις, δεν γίνεσαι 20 αλλά 21 και έπαθα μια κρίση πανικού γιατί το είχα πλέον πάρει απόφαση ότι αποχαιρετώ την εφηβεία ενώ την είχα αποχαιρετήσει ήδη ένα χρόνο νωρίτερα! Κάπου στην Πάτρα υπάρχει ένας ταξιτζής που ακόμα θυμάται το απροσάρμοστο που ξέχασε να μεγαλώσει ένα χρόνο.

Μακάρι να το ξέχναγα και τώρα ότι έγινα 27, και να νόμιζα σαν το βλαμένο ότι είμαι 24. 24 θέλω να είμαι. 24 και μισό για την ακρίβεια, και να μείνω τόσο για πάντα! 24 χρονών, 6 μηνών και τεσσάρων ημερών! Τόσο να μείνω! Τόσο ήμουν όταν πρωτοπάτησα το ποδάρι μου εδωνα χάμω. Από τότε ΟΛΑ στάσιμα εκτός από την ηλικία! Όλα όμως? Αλλά τα χρόνια εκείιιι γουρούυυυνιααα.

Θα έπρεπε να μην ανεβαίνει η ηλικία έτσι γραμμικά και στεγνά, αλλά σε αναλογία με τα επιτέυγματά μας! Έμεινε το παιδί, για παράδειγμα, μεταξεταστέος? Να μην μεγαλώσει, να περιμένει ένα χρονάκο! Προς τι η βιασύνη?? Εγώ γιατί μεγάλωσα τρία χρόνια ενώ δεν έχω κάνει τίποτα? Αλλά έτσι είναι το καταραμένο το διδακτορικό, ξεκινάς ένα τίποτα, πέφτεις κάτω από τα τίποτα στην πορεία, στο τέλος σε ανεβάζουν στα ουράνια και μετά πας να πιάσεις δουλειά όπου γίνεσαι ένα τίποτα και μισό.

Και στα δημόσια πλυντηρια που πάω τα Σαββατοκύριακα, περιμένω να αδειάσει το πλυντήριο νούμερο 24 για να πλύνω! Δεν το δέχομαι να πλύνω ούτε στο 23 ούτε στο 25 (καλά για 26 και άνω δεν τίθεται καν θέμα ενώ τα 22 και κάτω τα κοιτάω με νοσταλγία). Περιμένω εκεί μπάστακας να αδειάσει το 24. Τι περιμένετε κύριε, όλα άδεια είναι, μου λένε, περιμένω αυτό είναι το γούρι μου, και κύριο να πεις τον θειό σου, τους λέω.

Τίποτα, τίποτα, δεν είναι κατάσταση αυτή. Και έχω και τους Κινέζους από πάνω να μου σπάνε τα νεύρα! Αυτό δεν σχετίζεται άμεσα με το θέμα της ηλικίας μου, απλά το αναφέρω.

Άσε το άλλο! Γέμισε το Φέισμπουκ με χρόνια πολλά! Σώνει και ντε να με μεγαλώσουν! Δεν θέλω μανίτσες μου πολλά χρόνια, λίγα θέλω. 24 για την ακρίβεια. Αυτή είναι η ευχή μου, τώρα μπορείτε σας παρακαλώ να μου εύχεστε κι εσείς το ίδιο μπας και πιάσει? Έλα πάμε όλοι μαζί.

Αμερικλάνε και στα 24!

Έτσι, τώρα μάλιστα. Αυτή είναι ευχή. Και που ξέρεις, μπορεί να γίνει. Ποτέ δεν ξέρεις, γιατί, γιατί το αποκλείεις. Ποια είσαι εσύ, Ρία, που θα μου βάλεις όρια στις ευχές μου?? Τώρα βέβαια θα αναρωτιέσαι μπας και τα'ξουξε ο Αμερικλάνος μέρα που'ναι και τα λέει αυτά. Όχι μάνα μου δεν τα'ξουξα είμαι στεγνός και ξενέρωτος όπως πάντα. Νηφάλιος τα γράφω αυτά. Τώρα κατάλαβες γιατί δεν πίνω?

Επίσης ξεκίνησα να βγάζω φωτογραφίες το κούτελό μου γιατί έχω την υποψία ότι άρχισε το μαλλί να το βάζει στα πόδια. Είναι υποψία όμως, γιατί γενικά έχω πυκνά μαλλιά τα οποία το καλό που τους θέλω να παραμείνουν στη θέση τους στην ίδια συγκέντρωση και στον τωρινό χρωματισμό γιατί θα γίνει χαμός. Δεν θα κυκλοφορώ εγώ σαν τσουρομαδημένο κουνάβι, θα τα ξυρίσω και τελείωσε! Δεν το μπορώ το σασπένς - θα πέσουν, δεν θα πέσουν, θα πέσουν, δεν θα πέσουν. Ξουράφι!

Λοιπόν μετά από πολύ σοβαρές συζητήσεις με ομοιοπαθούντα άτομα, εξίσου σούργελα με εμένα πάντα, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι πρέπει να έχω τεκνοποιήσει μέχρι τα 33. Άμα δεν έχω εξασφαλίσει απόγονο μέχρι τα 33, δεν τη θέλω τη ζωή μου, κλάφτε με. Άρα θα κάνω τατουάζ εκεί κάτω ξέρεις που, έλα τώρα που δεν ξέρεις, που θα λέει

Ημερομηνία λήξης: 5 Φεβρουαρίου 2018

Να κάνουνε και οι μελλοντικές παρτενέρ τα κουμάντα τους ρε παιδί μου. Ή μήπως να γράψω "Το παρόν θα αυτοκαταστραφεί στις 5 Φεβρουαρίου 2018". Μπα όχι, αυτό παρεπέμπει σε κάτι άλλο.

Ουφ, τα είπα και ξεθύμανα. Έλα φάε τώρα λίγη τούρτα να σε γλυκάνω, και όπως είπαμε. Προσοχή τι ευχή θα δώσεις!!!!

ΥΓ: Όποιος δεν κατάλαβε τον τίτλο και την εικόνα είναι αμόρφωτος και να πάει να δει κανα Χάρι Πότερ να ξεστραβωθεί.

Οοοοοομ Σάντιιι Οοοοοοοομμμμμ

2012-02-03T14:15:00.002-05:00

Έχω ένα σωρό πράγματα να πω, αλλά δεν έχω έμπνευση να τα γράψω! Ξεκινάω αναρτήσεις και τις παρατάω στη μέση γιατί δεν τραβάει. Έχω γράψει κάτι άλλες που δεν μου αρέσουν καθόλου γιατί τις διαβάζω και είναι λες και τα έγραψε άλλος, όχι ο Αμερικλάνος.

Οπότε, και για να μην σας σερβίρω ούτε ξαναζεσταμένα, ούτε με συντηρητικά, πάρτε ένα μικρό μπέργκερ να ευδαιμονίσετε γιατί εγώ ευδαιμονίστηκα όταν το είδα.

Και δεν με νοιάζει αν υπάρχει η λέξη ευδαιμονίστηκα η όχι!!!!!

Την κάλτσα μου μέσα!

2012-01-23T12:03:00.000-05:00

Η Νάσια είναι νέα μπλόγκερ, μόλις βγήκε από το φούρνο σας λέω, και πρέπει να την καλωσορίσουμε στο κλουβί με τους τρελούς που για ξεκάρφωμα λέμε μπλογκόσφαιρα:

η κολλητή μου είναι η καλυτερη οδοντίατρος της περιοχής και μη σου πω και περιχώρων!εχει ειδικό σύστημα για τους αναγουλιάζοντες...αν σε φέρει η μοίρα απο εδω πέρνα να σε περιποιηθεί ''καταλλήλως''!!!!!!!!!!!

Το ότι έχεις κολλητή οδοντίατρο με προεγκατεστημένο αναισθητικό/αντιαναγουλιαστικό και με ενδιαφέρει να κρατήσω επαφή για το μέλλον? Όχι δεν έχει καμία σχέση θέλω να με πιστέψεις!!!

Σήμερα Νάσια δεν έχω να πω πολλά. Σκόπευα να γράψω τη συνέχεια των μαρτυρίων που τραβάω με τα κωλοδόντια μου, που έτσι και είχα τανάλια πρόχειρη θα τα είχα βγάλει να αεριστούν, αλλά άστο, άστο να πάει στο διάολο, τα λέω αύριο. Σήμερα προέκυψε νέο θέμα.

Περπατούσα που λες το πρωί από την εξώπορτα προς το αμάξι, ντυμένος σαν κρεμμύδι με μπλούζες μπλουζάκια μπουφάν κασκόλ (σκούφο δε φοράω γιατί μου χαλάει το μαλλί και από υποψία μπούκλας το κάνει βεβαιότητα ζούγκλας) και πήγαινα σαν το χεσμένο κουτάβι που περπατάει πάνω στα σκατά του για να μην πέσει μέσα! Μόνο που αντί για σκατά δικά μου είχε σκατά αγγέλων κάτω (το έχω ξανα πει αυτό και είναι κλεμένο) δηλαδή χιόνι! Το οποίο χιόνι είναι αναποφάσιστο το ρημάδι, μια πάει να λιώσει, μια παγώνει, μια πάει να λιώσει, μια παγώνει - με αποτέλεσμα να έχει γίνει όλο το κονέχτικατ παγοδρόμιο. Πάλι!

Εκεί που περπατούσα λοιπόν Νάσια, σκεφτόμουν. Ααααα ρε ζωή που με πέταξες. Εκεί που λυσσούσα σαν το πλυντήριο να δω λίγο χιόνι, μου το έφερες κατακέφαλα και δεν ξέρω τι να το κάνω. Κάτι πρέπει να γίνει να βγω απο δω μέσα δεν είναι κατάσταση αυτή. Δε με λες και Σταχτοπουτο να έρθει καμια βασιλοπούλα με το αθλητικό που να μου κάνει, κι ας μην πήγα εγώ χτες σε κανέναν χορό, και να με βγάλει από τη μιζέρια μου!

Κάπου σε αυτή τη φάση οι σκέψεις μου χάσανε τη συνήθη τους αρμονία και αυτό το άλλο που δεν το θυμάμαι πως το λένε αλλά θα το ξεκαθαριστικότητα (δηλαδή είναι ξεκάθαρες), και δεν ξέρω καν τι σκεφτόμουν. Απλά κοιτούσα κάτω για να μην φάω καμια τούμπα και σπάσω τον κώλο μου. Ποια θα με πάρει μετά με σπασμένο κώλο??? Όχι βασιλοπούλα, ούτε η γυναίκα αντιπρόσωπος δεν θα με παίρνει!

Και τι βλέπω κάτω? Αυτό:

Κατάλαβες? Εγώ ζητάω από το σύμπαν να μου στείλει τη βασιλοπούλα - δηλαδή μια αμερικάνα υπήκοο 65% μαύρη 35% άσπρη μοναχοκόρη με προίκα - να έρθει με το άσπρο της... διθέσιο, να μου δώσει τα κλειδιά και να πάμε να βγάλω πράσινη κάρτα, και τι μου στέλνει?? Μια κάλτσα!!

ΜΙΑ ΚΑΛΤΣΑ!!!!

Και δεν είναι καν καινούρια, δικιά μου είναι. Μου έπεσε χτες το βράδυ. 200 κιλά ρούχα έπλυνα, λογικό είναι που και που να μου πέφτουν μερικά σαν του κοντορεβυθούλη.

Μα κάλτσα?? Σαν να μου λέει, πάρε την καλτσούλα μαλάκα και καλή επιτυχία στη... σόλο καριέρα! Τώρα καταλαβαίνω γιατί στο ΟΥΚ αν λάβεις από του μη έχοντος η κάλτσα ήταν βρισιά... Είναι όλοι κάλτσες!

Δεν ξεκίνησε καλά η εβδομάδα, την κάλτσα μου μέσα. Αλλά βέβαια, πως να ξεκινήσει καλά όταν σου στέλνει το αφεντικό σου email Σάββατο βράδυ 11 η ώρα, ενώ είσαι έξω, να σου πει ότι τη Δευτέρα πρέπει να κάνουμε μίτινγκ για να κανονίσουμε τις γουρούνες! Τότε της θυμήθηκε! Μου χάλασε ΚΑΙ την έξοδο ΚΑΙ την εβδομάδα ΚΑΙ το μελλον μου!

Πλακόστρωτο ουααααα χχχχχφφτουυυυ

2012-01-19T13:43:00.001-05:00

Σαν τρανός επιστήμον που είμαι, βλάκας είσαι και φαίνεσαι, με εξιτάρουν οι επιστημονικές προτάσεις και ιδέες σαν αυτή της Singularity:

Για πρακτική προτείνω να πας στον Νότιο Πόλο και να μελετήσεις την απορροφητικότητα των υπόθετων από τους πιγκουίνους.

Γι'αυτό Singularity σήμερα θα κάνουμε πείραμα ΑΠΕΥΘΥΝΣΗΣ. Εγώ θα σου τη βάλω κι εσύ θα μου περιγράψεις μετά την εμπειρία σου, μπας και βγάλουμε κανα δημοσιεύσιμο συμπέρασμα ρε παιδί μου. Έτοιμη?

Χτες που λες Singularity, πήγα σε ένα μέρος που είχα να πάω χρόοοοονια! Είχα να πάω χρόνια σε τέτοιο μέρος γιατί είναι ένα από τα λίγα πράγματα που με κάνουν να κλάνω πόμολα με γεύση μέντα. Αυτοί που δουλεύουν εκεί μέσα σπάνε πέτρες. Μα είναι να μην τους φοβάσαι?! Να σου έρχεται το τέρας που κάνει και θόρυβο να σπάει πέτρες!

Ελίζω να κατάλαβες σε τι αναφέρομαι, ε. Στον οδοντίατρο βέβαια! Ε ναι λοιπόν, φοβάμαι τους οδοντίατρους. Είναι όλοι σαδιστές και κακοί άνθρωποι που χαίρονται να μου βάζουν πράγματα στο στόμα προκαλώντας μου κύματα αναγούλας και αηδίας. Δεν στο έχω πει ξανα, αλλά στο λέω να το ξέρεις: ο Αμερικλάνος αναγουλιάζει με το τίποτα. Αυτά τα ξυλάκια που βάζουν οι γιατροί στο στόμα ήταν ο μπαμπούλας για μένα, ειδικά στα 5 μου που κάτι με τις αμυγδαλές είχα πάθει.

Αλλά δεν αναγουλιάζω μόνο όταν μπαίνουν πράγματα στο στόμα μου, ή όταν μυρίζω σκατά/πατσά/κινέζους/φαγητο-της-νεφέλως, όοοοχι, αναγουλιάζω και με την ιδέα! Στο μάθημα της ανατομίας για να καταλάβεις, όποτε μας δείχνανε τα μέσα του λαιμού με έπιανε γαργαλητο στο λαιμό, τον οποίο προστάτευα με χέρια κασκόλ βιβλία ό,τι υπήρχε πρόχειρο γελώντας νευρικά ενώ κατευθυνόμουν προς την έξοδο. Α σιχτίρι τα γράφω και γαργαλιέμαι στο λαιμό πάλι. Γενικά δεν έχω θέμα με αίματα και όργανα κλπ, βλέπω εγχείρηση ανοιχτης καρδιάς και τρώω ταυτόχρονα που λέει ο λόγος (γιος πρώην κρεοπώλη γαρ). Αρκεί να μην έχει να κάνει με ανθρώπινο λαιμό και καρωτίδα! Το χειρότερο ξέρεις ποιο είναι ε? Το μήλο του Αδάμ! Δεν το συνεχίζω γιατί νιώθω το χρώμα μου να ανοίγει.

Όταν είχα πρωτοέρθει εδώ χάμω, έμενα όπως ξέρεις με κάτι Ινδούς. Ε, κάθε πρωί και βράδυ όταν καθάριζα τη γλώσσα μου, έκανα και το κλασικό ΟΥΑΑΑΑ ΟΥΑΑΑΑ ΦΤΟΥΥΥΥΥ ΟΥΑΑΑΑ, γιατί δεν είναι λίγο πράμα να μπαίνει αυτό το ματσούκι μέσα! Τις πρώτες μέρες οι Ινδοί τα παίξανε γιατί νομίζανε ότι πάσχω από νευρική ανορεξία και πάω στην τουαλέτα να ξεράσω τα πεντανόστιμα φαγητά που μαγείρευα! Τι ζώα Θεέ μου. Καλά, την μπάκα δεν τη βλέπανε? Τέσπα τους εξήγησα ότι όχι δεν πάσχω από νευρική ανορεξία, απλά αναγουλιάζω όταν πλένω τα δόντια μου. Επίσης αναγούλιαζα και στην ιδέα ότι μοιράζομαι το μπάνιο με τον βρωμιάρη αλλά αυτό δεν το ανέφερα.

Και τι θυμήθηκα τώρα! Παρ'όλο που αυτός ο ΜΑΛΑΚΑΣ ο Ινδός το ήξερε ότι αναγουλιάζω και με άκουγε κάθε μέρα να σείωνται τα μέσα μου, ξέρεις τι έκανε?? Ξέρεις τι έκανε το γαμ(*^# μου#$#&^(πανο?? Πετούσε τις ΜΥΞΕΣ του πάνω στο νιπτήρα!!! Ναι, ναι, έκανε ΧΜΦΦΦ ΧΜΦΦΦ και τις εξφεντόνιζε! Μια φορά πέταξε μία τεράστια πάνω στην ΞΥΡΙΣΤΙΚΗ ΜΟΥ ΜΗΧΑΝΗ γαμΟ*&# το (&*^#$(#% που τον πέταγε. Α στο διάολο τα θυμάμαι και αναγουλιάζω. Με κοιτάει και η Κινέζα. Το τι εμετό έκανα τότε με την ξυρηστική δε λέγεται. Επίσης ανάμεσα στα αναφιλητά και τα ΟΥΑΑΑΑ ΦΤΟΥΥΥ έβριζα όσο πιο δυνατά μπορούσα και νομίζω το έπιασε το μήνυμα γιατί δεν το ξανακανε. Όχι ότι είχε καμία σημασία πλέον βέβαια, γιατί ήμουν μία βδομάδα πριν τη μετακόμηση.

Τι ήθελα να πω μωρέ και κατέληξα να μιλάω για τον κερατά πάλι? Α, ναι. Πήγα χτες στην οδοντίατρο μετά από 5 χρόνια! Όπως καταλαβαίνεις, η γυναίκα έπαθε φρίκη και έβγαλε τόση πέτρα που μπορούσε άνετα να πλακοστρώσει όλο το κονέχτικατ! Αλλά με πέθανε. Πόοοονος?? Καλά ο πόνος πάει στο διάολο δεν με πειραζε τόσο πολύ. Το άσχημο ήταν όταν έχωνε το ματσούκι μέσα μέσα και αναγούλιαζα, οπότε και κόντευε να μου απολεπίσει τη γλώσσα σαν ψάρι. Αφού είδε και απόειδε η γυναίκα, φώναζε μια βοηθό να της κρατάει το ρουφηχτήρι γιατί λέει η γλώσσα μου δεν την άφηνε να κάνει τη δουλειά της.

Εμ τι ήθελες μαντάμ? Ένστικτα είναι αυτά. Άμα εσένα η γλώσσα σου καλοδέχεται μαρκούτσα να μπαίνουν όλα μέσα, ΟΚ πάσο, δώσε μου το τηλεφωνάκι σου και όλα καλά. Ευγενέστατη πάντως η γυναίκα. Έπαθε μια ταραχή με τα φρύδια μου, τα οποία είναι παχια, ξέρεις, και όλο τα παίνευε. Και τί ωραία φρύδια που έχεις?? Πλούσια, καλοσχηματισμένα, φυσικά, μαύρα μαύρα! Και τα μαλλιά σου! Πυκνά, σκούρα, με μια υποψία μπούκλας, τέλεια! Λοιπόν αν δεν ήταν 100 χρονών και αν δεν ήξερα ότι αυτές τις μαλακίες τις έλεγε για να με κάνει να ξεχαστώ, θα πίστευα ότι μου την πέφτει.

Το χειρότερο βέβαια ήρθε μετά! Πρέπει λέει να μου πάρουνε 18, ΔΕΚΑΟΧΤΩ ακτινογραφίες τα δόντια μου! Και δώστου ΜΙΑ ΜΙΑ να μου χώνουν όχι απλώς μαρκούτσο αλλά ολόκληρη κατασκευή μέσα, να αναγουλιάζω να τρέχουν τα σάλια και να μου λέει η μαλάκω να μην κουνιέμαι! Έλα εσύ μωρή να αναγουλιάζεις χωρίς να κουνιέσαι άμα μπορεις! Α στο διάλο!!! ΔΕΚΑΟΧΤΩ, το καταλαβαίνεις?? Πρέπει λέει να ξαναπάω το Μάιο και μου είπε ότι προκειμένου να μην περάσω τα ίδια, πρέπει να κάνω γαργάρες με ένα φάρμακο και να κάνω νήμα όπως μου έδειξε σε όλα τα δόντια. Όπως καταλαβαίνεις, θα το λιώσω το νήμα και τις γαργάρες!

Γαμώτο, αναγουλιάζω και με τις γαργάρες!!!!

Εμπρός πίσω

2012-01-16T16:53:00.002-05:00

Όχι, δεν είμαι ο Πόπωτας, απλά είπα να ανοίξω ανάλαφρα γιατί σε λίγο θα βαρύνει το κλίμα. Άσε που έφαγα του σκασμού για μεσημέρι αλλά ήταν ελαφρύ κινέζικο και τώρα με έπιασε το μετα-γευμάτιο (μετα-γευματινό? διάλεξε και πάρε) γουρ γουρ γουρ στην κοιλιά μου και είμαι έτοιμος να ΦΑΩ. ΦΑΩ. ΦΑΑΑΑΩΩΩΩΩΩ.

Εμπρός πίσω λοιπόν το θέμα μας για σήμερα. Ωστόσο! Εμπρός πίσω μη οπισθοδρομικά. Δεν είμαι καθόλου οπισθοδρομικός, είμαι πολλά άλλα αλλά όχι οπισθοδρομικός. Είμαι τρέντι μπέιμπε.

Αααααα ρε ψωριάρη, αυτά τα τρέντι σε φάγανε. Ποιο είναι το πιο απλό πράγμα που μπορεί να κάνει ένας φαρμακοποιός στην Ελλάδα? Να ανοίξει φαρμακείο βέβαια! Αν δεν έχει το κεφάλαιο μπορεί να δουλέψει σε φαρμακαποθήκη με συμπαθητικό μισθό και ελάχιστη ευθύνη. Δεν μου άρεσε αυτή η προοπτική. Τι θα έκανα όλη μέρα πίσω από τον πάγκο μωρέ? Με φαντάζεσαι τώρα εμένα να κάθομαι μέσα στο φαρμακείο να εξυπηρετώ γέρους και γριούλες? Μα πρώτα πρώτα, ποιος θα με εμπιστευότανε? Αφού είμαι σούργελο το άτομο! Άσε το άλλο. Στα φαρμακεία και γενικά σε επιχειρήσεις δεν είθισται να αλλάζεις θέση στα έπιπλα κάθε βδομάδα και θα παθαίνανε τα νεύρα μου απο την ακινησία!

Οπότε πάει αυτό. 'Ηθελα σώνει και ντε να πάω στην έρευνα. Την είχα δει Ο ερευνητής που το ελληνικό σύστημα δεν τον άφηνε να ξεδιπλώσει τα φτερά του. Πράγμα το οποίο ισχύει και σκασμός. Αντί λοιπόν να πάρω την εύκολη οδό (υπάρχει μία άλλη φράση που λένε αλλά δεν τη θυμάμαι) πήγα για μάστερ. Δεν έμεινα ικανοποιημένος και αποφάσισα να μην πάρω ούτε τη δεύτερη πιο εύκολη οδο (δηλαδή να κάτσω στην Ελλάδα και να μπω καθηγητής στο Πανεπιστήμιο μετά από 10 χρόνια με τρεις κι εξήντα) και αποφάσισα να πάω έξω.

Ναι, αλλά έξω που? Που μάνα μου? Την τρίτη πιο εύκολη οδο, δηλαδή την Ευρώπη, την πήδηξα τελείως και ήρθα στις Αμερικές. Τρομάρα μου. Το μετάνιωσες Αμερικλανάκι? Ναι ρε το μετάνιωσα, ά σιχτίρι! Στην Ευρώπη το διαδκτορικό είναι τρία χρόνια χωρίς μαθήματα ενώ εδώ είναι πέντε με έξι χρόνια με του κόσμου τα μαθήματα. Καταλαβαίνεις τι σημαίνει αυτό? Ότι τώρα, ΤΩΡΑ, θα ήμουν μισό χρονό μακριά από την αποφοίτηση, ενώ εδώ είμαι στην καλύτερη στα μισά. Ακριβώς στα μισά. Στην καλύτερη.

Τέλος πάντων, όλα για κάποιο λόγο γίνονται. Αν δεν ερχόμουν θα μου είχε μείνει άχτι η Αμερική που τη σκεφτόμουν από μικρός. Εντάξει η ζωή είναι πολύ καλή, ίσως καλύτερη και από της Αγγλίας για παράδειγμα, αλλά δεν μου κολλάει. Γνώρισα πολύ γαμάτα άτομα και έκανα πράγματα που δεν θα έκανα αλλιώς. Αλλά ΟΚ, φτάνει, μέχρι εκεί!

Η Αμερική δεν θέλει πλέον μετανάστες. Δεν είμαστε ευπρόσδεκτοι να δουλέψουμε εδώ. Το καταλαβαίνω ένας Κινέζος ή ένας Ινδός να θέλουν να έρθουν εδώ γιατί στις χώρες τους η κατάσταση είναι χειρότερη και στην Ευρώπη τους παίρνουν πολύ δύσκολα. Αλλά εγώ? Εγώ? Που τα είχα στο πιάτο? Αγγλία θες? Είχε! Γερμανία? Είχε! Ολλανδία? Είχε! Παντού είχε θέση για να πάω αλλά όοοοοχι εκεί εγώ λύσσα κακιά να πάω Αμερική. Φάτα τώρα μαλάκα.

Τώρα ήρθε η ώρα να δαλέξω πρακτική σε εταιρεία. Αποφάσισα να το παλέψω να πάω στην Ευρώπη τουλάχιστον για 3 μήνες ρε παιδί μου, να δω πως είναι εκεί οι συνθήκες εργασίας. Θέλω να δουλέψω στον Οργανισμό Φαρμάκων, αλλά εκεί είναι δύσκολα. Έχω όμως μερικές επαφές με άτομα σε εταιρείες στην Αγγλία την Ιρλανδία την Σκωτία και τη Γερμανία.

Τώρα, δεδομένου ότι θα φάω αγγούρι για το διαδκτορικό, η "εύκολη" οδός θα ήταν να κάτσω στ'αυγά μου εδώ πέρα και τελείωσε. Εκατοντάδες οι φαρμακευτικές στην Αμερική, φεύγεις απ'τη μία πας στην άλλη ένα πράμα. Δεν θα πάρω και πάλι όμως την εύκολη οδό, θα είμαι ο πόντιος που πήγε και έκανε διδακτορικό διπλάσιας διάρκειας για να βρει δουλειά που θα έβρισκε και με τα μισά χρόνια. Αλλά τουλάχιστον θα είναι Ευρώπη ρε παιδί μου. Θα είμαι κανονικός πολίτης, όχι μετανάστης που τον αντιμετωπίζουν σαν ζητιάνο. Εκτός και αν μας πετάξουν εκτός της ΕΕ στην οποία περίπτωση θα γίνει χαμός. Σκέψου λέει να πάω Ευρώπη και να μας πετάξουν στο καπάκι!

Όσο τα γράφω, τόσο πιο πολύ συμφωνώ με τον εαυτό μου. Συνήθως όταν γράφω ανάρτηση διαφωνώ με όσα λέω και τα αλλάζω, αλλά τώρα είναι όλα σωστά. Όλα! Είμαι και κούκλος. Όλα!

Θα κάνω μια συζήτηση με την καθηγήτρια, η οποία θα πάθει τέσσερα εγκεφαλικά και θα τρέχουμε πάλι. Το σκεφτόμουν να μεταφέρω και το διδακτορικό όπως είναι αλλά αυτό είναι αδύνατον. Γάμησέ τα.

Αυτός ο Ατλαντικός τα φταίει όλα! Χάθηκε να ήταν λίγο πιο μικρός???

Φοβού τους ανίδεους και δώρα φέροντες

2012-01-13T18:01:00.003-05:00

Τα έμαθες εσύ τα μαντάτα? Ο Μπλόγκερ έκανε επιτέλους και κάτι καλό, μπορούμε να απαντάμε στα σχόλια ξεχωριστά, όπως κάνει εδώ και κάτι αιώνες το worldpress. Μόνο και μόνο γι'αυτό, θα αρχίσω να απαντάω και πάλι στα σχόλια, μη σου πω ότι θα απαντήσω και σε μερικά παλιά! Ε μα μάνα μου, δεν το μπορούσα αυτό το εκνευριστικό, το αντιπαθητικό, το Κινέζικο το πράμα που έπρεπε να ανοίγεις ένα σχόλιο και πέρα δώθε πάνω κάτω να τα βλέπεις και να απαντάς. Α σιχτίρι δηλαδή, νισάφι πια είχα μπουχτήσει ο άνθρωπος. Να δεις που γι'αυτό το έβαλε το χαρακτηριστικό ο μπλόγκερ - παρεξηγήθηκε που του έκανα μποϊκοτάζ στα σχόλια χαχαχαχαχαχαχα.

Πάντως το ότι θα απαντάω σε σχόλια δεν αλλάζει το πως το βλέπω το πράμα. Δεν μου αρέσει το πάρε-δώσε που γίνεται, ούτε η απαίτηση για απάντηση. Κι'εγώ σχολιάζω (που και που) εδώ κι εκεί, αλλά δεν περιμένω σώνει και ντε απάντηση! Μάλιστα, τρία άτομα μου είπαν ότι εφόσον δεν θα απαντάω, θα με διαβάζουν χωρίς να σχολιάζουν. Δηλαδή, Ε-ΛΕ-Ο-Σ. Έπεσα από τα σύννεφα γιατί τους εχω και τους τρεις σε εκτίμηση, τρομάρα τους. Όχι μανίτσες μου, εσείς που το είπατε αυτό να μην μπαίνετε στον κόπο να σχολιάζετε. Αν σας λείπει η συζήτηση και το κους-κους, να γραφτείτε σε λέσχη ανάγνωσης, να πάρετε τηλέφωνο σε κανα μεσημεριανό, να βρείτε παρέες, να κάνετε κάτι τέλος πάντων. Δεν θα σας λύσω εγώ τα ψυχολογικά σας. Ευχαριστώ.

Η αλήθεια είναι ότι σκεφτόμουν να τα απενεργοποιήσω τελείως τα σχόλια, αλλά αυτό είναι εκνευριστικό. Να θες να πεις κάτι και να μην μπορείς! Δεν είμαι φασίστας, κατα βάθος, είμαι απλά πολύ-πολύ δύσκολος άνθρωπος.

Γι'αυτό θα μιλήσω σήμερα: για μια από τις δυσκολίες που επιβάλλω στους γύρω μου. Έχει να κάνει με τα δώρα.

Γενικά είμαι πάρα πολύ στριμμένος στο θέμα δώρο, τόσο στο να δώσω όσο στο να λάβω. Έχω και το άλλο το κουσούρι που δεν μπορώ να κρυψω αυτό που αισθάνομαι, και όταν ανοίγω δώρα φαίνεται ρε παιδί μου αν μου αρέσει ή (συνήθως) όχι. Γι'αυτό και όταν ανοίγω δώρα κάνω πως κάτι έπεσε παρα δίπλα, κάτι μου είπε κάποιος, κάτι έγινε τέλος πάντων ώστε να γυρίσω τη μούρη μου και να μη φανεί το 100% του σοκ και της αηδίας, αλλά μόνο το 40%.

Κοίτα να δεις τα κριτήριά μου για ένα καλό δώρο:

1. Να μην είναι άχρηστο. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να είναι σώνει και ντε χρήσιμο, αλλά να μην είναι φτιαγμένο μόνο και μόνο για να πιάνει χώρο ρε αδερφέ. Ας έχει μια κάποια, αισθητική τουλάχιστον, χρήση. Να προσδίδει κάτι στο χώρο στη χειρότερη. Αλλιώς αν είναι να μαζεύει σκόνη έχω ωραιότατα τραπέζια που ξεσκονιζονται και πιο εύκολα!
2. Να έχει να κάνει με εμένα. Να είναι προσωπικό ρε παιδί μου. Εκτός και αν δεν με ξέρεις καθόλου, στην οποία περίπτωση δεν συντρέχει λόγος να μου πάρεις δώρο, έχω την απαίτηση αυτό που θα μου δώσεις να το έχεις διαλέξει βάσει κάτι που ξέρεις για μένα. Μ'αρέσουν πχ τα βιβλία, αλλά μόνο τα λογοτεχνικά και κυρίως φαντασίας. Έτσι και μου δώσεις ποίηση, ε φταίω εγώ να το κάνω στήριγμα για το τραπέζι του σαλονιού που γέρνει?
3. Να μην είναι κάτι που ξέρεις ότι σκοπεύω να αγοράσω. Δεν θέλω φιλανθρωπιές μάνα μου! Αν είσαι ΤΟΣΟ τεμπέλης που αντί να σκεφτείς κάτι κατάλληλο πας στα έτοιμα, δεν το θέλω το δώρο. Είναι λες και μου δίνεις λεφτά ρε παιδί μου, δεν το καταλαβαίνεις?
4. Δεν μου αρέσουν τα ρούχα σαν δώρο. Γιατί, πολύ απλά, στάνταρ δεν θα μου αρέσει και θα πρέπει να το αλλάξω και πραγματικά δεν έχω χειρότερο από ψώνια για ρούχα. Αν είναι να μου κάνεις δώρο ένα τριπ στα μαγαζιά, να το βράσω!
5. Αν η περίσταση είναι κάτι το ιδιαίτερο και όχι απλώς γενέθλια, είναι αποφοίτηση για παράδειγμα, θέλω το δώρο να είναι σχετικό. Ε όχι τώρα να μου παίρνεις δώρο που φεύγω για Αμερική και να μου δίνεις ένα επιτραπέζιο! Έλεος ρε παιδιά! Δεν είμαι τόσο περίεργος πια!
6. Και το χειρότερο. Το τρισχειρότερο. Το απόλυτο αίσχος, η αηδία η ίδια. Η ντροπή του ανθρώπινου γένους (όσον αφορά στα δώρα). Να αφήνεις πάνω την τιμή, ούτως ώστε να ανταλλάζουμε δώρα παρόμοιας αξίας. Γκρρρρρρρ. Ναι, ναι, μη σου φαίνεται περίεργο, το κάνουν οι Κινέζοι αυτό.

Κοίτα τώρα να δεις τι γίνεται. Είναι να πάρουμε δώρο στον Κινέζο που ~~ξεκουμπίζεται~~ αποφοιτεί. Σώνει και ντε να του πάρουμε σκληρό δίσκο παύλα ρούτερ γιατί έχει κόλλημα με την apple και γιατί σκοπεύει να το πάρει σε λίγες μέρες. Το τι φασαρίες προκάλεσα δε λέγεται, μα να του πάρουμε κάτι που είναι έτοιμος να πάρει?? Τέτοια τεμπελιά πια? Έκατσα και βρήκα μια καταπληκτική δερμάτινη τσάντα για το λάπτοπ, μιας και θα γίνει μπίζνες μαν μη χέσω, αλλά δεν τους άρεσε γιατί λέει δεν είναι σίγουρο ότι θα του αρέσει. Ε μα αυτό είναι το θέμα του δώρου ρε ζωντόβολα!!!

Κάτι παρόμοιο έγινε και με την καθηγήτρια, ήθελαν να της πάρουν πληκτρολόγιο και ποντίκι γιατί σκόπευε να πάρει αλλά τους έπεισα να της πάρουμε φωτιστικό. Ε παρά ποντίκι!!!

Μια φορά, πολύ παλιά, μια πολύ καλή μου φίλη (η οποία ευτυχώς δεν το ξέρει το μπλογκ) μου έδωσε ένα πράμα, τι ήταν αυτό τώρα, κάτι για τα ξηροκάρπια να τα βάζεις μέσα. Πάει με το ουίσκι λέει. Αφού το ήξερε ότι δεν πίνω! Το κατάλλαβε στη φάτσα μου ότι δεν μου άρεσε, άσε που στην αρχή το πέρασα για τασάκι, και μου έδωσε την κάρτα αλλαγης.

Έχω λάβει πολύ άκυρα δώρα, είμαι και λίγο δύσκολος, αλλά έχω λάβει και μερικά πολύ καλά. Δεν μου'ρχονται τώρα, αλλά το ξέρω, έχω λάβει. Το βραβείο του κουλοδιαγωνισμού για παράδειγμα ήταν καλό. Γενικά όμως είμαι ο φόβος και ο τρόμος στο θέμα δώρο, και κάτι έχουν πάρει τ'αφτιά μου για μυστικές συναντήσεις όπου συζητούσαν τι να μου πάρουν προκειμένου να μην τους το φέρο στο κεφάλι.

Και τώρα που ξέρετε τους κανονισμούς, σας δίνω το ελεύθερο να τους ακολουθήσετε και να μου στείλετε όσα δώρα θέλετε! Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, στείλτε ελεύθερα!

Αμερικλανοφλουρι

2012-01-12T13:46:00.001-05:00

Το λοιπόοοοοοοοον. Σύμφωνα με την κλήρωση 11340 του Super3, νικητής του Αμερικλανοφλουριού είναι το νούμερο 161. Έκατσα σαν τον πόντιο και μέτρησα από την αρχή τους αναγνώστες (μετά σκέφτηκα ότι μπορούσε να γίνει και πιο εύκολα με απλά μαθηματικά) και η νικήτρια είναι η.... είναι η....

Είναι η.......

Καρυάτιδα!

Συγχαρητήρια Καρυάτιδα, σε καλή μεριά το φλουρί, να ζήσετε να ευτυχίσετε, βίον ανθόσπαρτον και να το δείτε όπως το θέλετε. Θα σου έρθω τώρα τώρα που τα γράφω να σε ενημερώσω στο μπλόγκι σου. Επίσης θα χρειαστώ διεύθυνση και τα λοιπά για να σου στείλω το δώρο σου. Ελπίζω να ξέρεις αγγλικά!

Το παίζω πάλι

2012-01-11T14:25:00.004-05:00

Άντε να το παίξω κι'εγώ λίγο, αφού με κάλεσε ο Ξενοφίλιος. Πριν το παίξω όμως, να πω ότι το ρημάδι το Super3 δεν έβγαλε αριθμό κάτω του 213 οπότε περιμένουμε για να δούμε ποιος κερδίζει το αμερικλανοφλουρι. Χεστήκαμαν!

Αγαπημένη στιγμή: Τότε που δεν σκέφτεσαι. Που δεν σε απασχολεί ούτε το παρελθόν, ούτε το μέλλον, αλλά απλά παρατηρείς το παρόν. Νομίζω κάπου το Σεπτέμβρη έγινε αυτό. Oooooμμμμμμμμμμ.

Αγαπημένο Φαγητό: Γίγαντες με ταραμοσαλάτα και ρέγγα. Για επιδόρπιο κανταΐφι. Και μια πίτα σουβλάκι χοιρινό χωρίς κρεμμύδι για το δρόμο!

Αγαπημένο Άρωμα: Τζατζίκι.

Αγαπημένο γλυκό: Boston Cream

Αγαπημένο ποτό: Το αλκοόλ είναι για να γυαλίζουμε τα ασημικά, δεν είναι για να το πίνουμε λέμεεε. Κόκα κόλα.

Αγαπημένο βιβλίο: Η επταλογία του Χάρι Πότερ. Και να πεθάνουν οι oχτροί μας! Α, κάτσε, για το 2011 μιλάμε μόνο? Φέτος τα καλύτερα βιβλία που διάβασα ήταν της σειράς A Sοng of Ice and Fire.

Αγαπημένη Έξοδος: Θέατρο. Είναι που πάω μια φορά το χρόνο, γι'αυτο. Δεν θυμάμαι πως το λέγανε το έργο αλλά δεν έχει και σημασία.

Αγαπημένο Τραγούδι: Δεν έχω αγαπημένο, αλλά αυτό τον καιρό ακούω κάτι τέτοια.

Αγαπημένη σειρά: Game of Thrones.

Αγαπημένη διαδρομή: Φαΐ και καλή παρέα να'χει και πάω όπου θες. Τον Ιούνιο πήγα κάμπινγκ με βροχές αράχνες και λίγη διάρροια και πέρασα τέλεια.

Άντε και του χρόνου σπίτια μας.

Θα καλέσω τους εξής να παίξουνε, όχι γιατί το θέλω αλλά γιατί με εκνευρίζει το "ας παίξει όποιος θέλει". Λες και περιμένουμε την άδειά σας!!

Σαλιάγκι, Πλυντηριο, Celsus, Pompeia, Στάλιν, Μαρούλω, Πρόεδρος. Κανονίστε, θα τσεκάρω σε λίγες μέρες να δω αν το παίξατε!!

ΥΓ: Ρε σεις! Μιλάτε ρε! Το Super3 κληρώνει μπόλικες φορές την ημέρα! Πφ, άχρηστοι. Τεσπα, ο πρώτος αριθμός κάτω του 213 μετά τη δημοσίευση της ανάρτησης βγήκε χτες, και τον νικητή θα τον ανακοινώσω αύριο. Αναμείνατε στις οθόνες σας (σε απόσταση τουλάχιστον 20 εκατοστά).

Ψηφιακη Βασιλόπιτα

2012-01-10T00:00:00.003-05:00

Κι'έλεγα πότε θα'ρθει, πότε θα'ρθει, θα'ρθει δεν θα'ρθει, μ'έτρωγε - μ'έτρωγε πολύ. Αλλά τελικά ήρθε ο Νυχτερινή Πένα άλφα κάππα άλφα Γουίλιαμ, και φυσικά με το καλημέρα σας μου πέταξε άγνωστη λέξη:

Να συνηθίσεις με τις λίστες μπας και οργανωθείς! Αλλά επειδή τώρα σε ξέρω κάμποσο, αν είναι να κάνεις κάτι θα το κάνεις και χωρίς λίστα αλλιώς όσες και να κάνεις μπααα... Άρα η εν λόγω λίστα θα πάει στις καλένδες.

Δεν τις ξέρω τις καλένδες μάνα μου και είμαι σίγουρος ότι ούτε αυτές ξέρουν τον Αμερικλάνο αλλά ξέρουν στάνταρ την ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ γιατί όλοι εκεί τις πετάνε, τους έχω καταλάβει. Πάρε κι'εσύ μία τώρα και πέτα την όπου θέλεις, βάλ'την όπου θέλεις, ξέρεις εσύ.

Πόσες "εντολές" μου έθεσα για το 2012? 10. Πόσες μέρες έχουμε 2012? 10. Πόσες "εντολές" καταπάτησα? Όσες ήταν ανθρωπίνως δυνατό. Α, όλα κι'όλα, μπράβο μου. Και το facebook έλιωσα, και το youtube έλιωσα, και τα μπλογκς έλιωσα, γενικά όλα τα έλιωσα και τα έκανα ταραμοσαλάτα.

Αφού στο είχα πει ρε, δεν στο είχα πει? Δεν λειτουργώ με λίστες. Μου φαίνεται πρέπει να κάνω λίστα που να λέει πράγματα του τύπου "κάτσε όλη μέρα στο facebook". "Ξεσκίσου στις βόλτες". "Μη τυχόν και δουλέψεις καθόλου φέτος" και τέτοια. Αλλά δεν το κάνω γιατί πολύ φοβάμαι ότι θα δουλέψει και δεν θα'θελα. Είμαι και μουλωχτός, κατάλαβες?

Μία εντολή μόνο κράτησα, το να μην ανοίγω ίντερνετ μετά τις 11 το βράδυ. Αφού με παίρνει ο ύπνος από τις 10, πως να ανοίξω ίντερνετ στις 11. Αλλά μην ανησυχείς, όπου να'σαι θα περάσει το τζετ το λάγκ και θα επανέλθω στους φυσιολογικούς ρυθμούς μου. Θα κοιμάμαι δηλαδή στις 4, θα ξυπνάω στις 10 και θα σηκώνομαι στις 12.

Τι ήθελα να πω μωρέ και το ξέχασα? Α ναι, η Βασιλόπιτα. Σου τρέχουν τα σάλια τώρα εσένα, είμαι σίγουρος. Μην κάνεις όρεξη, δεν είναι βρώσιμη η Βασιλόπιτα που θα σας σερβίρω. Θα είναι ψηφιακή και θα είναι με νουμεράκια. Κοίτα να δεις τι θα κάνουμε.

Βλέπω ότι το μπλογκ έφτασε αισίως τους 211 αναγνώστες. Να τους χιλιάσει, ευχαριστώ, ευχαριστώ. Ένας από αυτούς θα κερδίσει το φλουρί! Πως θα κερδίσει το φλουρί? Με τον σημερινό (10 Γενάρη λέμε) αριθμό του Super3 βέβαια. Αν η κλήρωση του ΟΠΑΠ βγάλει νούμερο μικρότερο του 212, θα μετρήσω σαν τον μαλάκα να δω ποιος είναι ο τυχερός. Αν βγει νούμερο μεγαλύτερο του 211, θα περιμένουμε τη αυριανή κλήρωση. Ε του πούστη, κάποια από αυτές τις μέρες θα το πετύχουμε! Άντε και καλή σας επιτυχία. Το 000 θα το βάλουμε για το Θεό, χέσε με δε με νοιάζει αν πιστεύεις ή όχι. Ελπίζω μόνο να μην το πετύχει κανένας άσχετος που μπήκε πρόπερσι για μισο δευτερόλεπτο, γράφτηκε και εξαφανίστηκε! Βασικά εγώ θέλω να το πετύχω αλλά σε αυτό το κοπή το πίτα συμμετέχουν μόνο αναγνώσται του Αμερικλάνου αλλά εγώ δεν με διαβάζω, οπότε...

Εμένα φέτος δεν μου έτυχε κανένα φλουρι. #&^$(#%##)*&^%#.

Αυτή είναι η Βασιλόπιτα που έφτιαξα στο σπίτι μας, η οποία βγήκε ωμή. Γι'αυτό έβαλα τον Άη Βασίλη να τον πατάει το τρένο, γιατί είχαμε ατύχημα κατα την παρασκευή. Ήθελα να βάλω και λίγη μαρμελάδα φράουλα για εφέ αίμα αλλά δεν με άφησε η μάνα μου - είναι λέει γρουσουζιά. Λες και ο Άη Βασίλης τ'ανάσκελα με τη γλώσα έξω και το τρένο στο κούτελο είναι το ποδαράκι του λαγού!

Πάντως και ψιλοωμή που ήταν μια χαρά με βόλεψε σαν μεταμεσονύκτιο σνακ. Κάτι γλυκό βρε αδερφέ ανάμεσα στα φαγητά. Σιγά, το τσιρλιό με είχε πάει από την προηγούμενη με όλα αυτά που έφαγα, λίγο ωμό κεκάκι θα με πείραζε...?

Οι 10 εντολές για το 2012

2012-01-03T16:31:00.001-05:00

Η Ρία ήταν η πρώτη που σχολίασε για το 2012 και μάλιστα ενθουσιάστηκε κι'όλας, ενώ έδωσε και εύστοχες ευχές:

ουάου!
είμαι η πρώτη που σχολιάζω για το 2012!
καλή χρονιά φαρμακοτριφτάκο, με υγεία, με πλήρη κατανόηση της εντροπίας, με αγάπη και λιγότερους κινέζους!

Οπότε Ρία, ας θεωρήσουμε ότι στα γραφεία του Αμερικλάνος Α.Ε. έγινε το κοπή το πίτα και σου έλαχε το φλουρί. Εννοείται ότι μέσα το φλουρί δεν είχε νόμισμα, γιατί το νόμισμα κοστίζει και λεφτά δεν υπάρχουν, αλλά την πρώτη του έτους ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ.

Έτσι που λες, δεν μου αρέσουν οι λίστες. Δεν τις μπορώ καθόλου, με αγχώνουν και μου δημιουργούν τύψεις. Δεν μπορώ ρε παιδί μου να ξέρω ότι κάπου υπάρχει ένα κομμάτι χαρτί, ή έστω ένα μάτσο μπάιτς, που να λέει πάνω τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνω. Όσες φορές προσπάθησα να κάνω λίστα, είτε για μία μέρα είτε για μια βδομάδα είτε για ένα εξάμηνο, κατέληξα πάντα στο ίδιο σημείο: την μουτζούρωσα, την έσκισα, την έριξα στην τουαλέτα και τράβηξα καζανάκι! Δεν γίνεται ρε παιδί μου σου λέω να έχω στο νου μου ότι υπάρχει κάτι τέτοιο, φρικάρω, πως το λένε.

Μπαααααααα.

Φέτος όμως, λέω να το προσπαθήσω. Δεν θα θέσω στόχους για το 2012, εννοείται, απλά θα μου θέσω κάποιες... πρακτικές που έτσι και τις κάνω, θα με χέσω. Θέσω - χέσω, το'πιασες?

Παραμονή Πρωτοχρονιάς λοιπόν, έφαγα τον σκασμό (κλασικά πράγματα). Μέσα στον σκασμό ήταν ταραμοσαλάτα, λίγα φασόλια, δυο είδη κρεάτων, μια πίτα, ό,τι γλυκό κυκλοφορούσε στο σπίτι και τα περίχωρα, ό,τι γλυκό είδα σε καφετέρια, καφέδες, και δεν θυμάμαι τι άλλο. Α ναι, έφαγα και λίγο μίγμα βασιλόπιτας. Ε όπως καταλαβαίνεις και είναι φυσικό αλλά και επόμενο, ο νέος χρόνος με βρήκε πάνω στη λεκάνη της τουαλέτας σε σχήμα κεραυνού. Τι να σου κάνει και αυτό το πεπτικό, ό,τι μπόρεσε το απορρόφησε... τα άλλα έπρεπε κάπου να πάνε.

Εκεί που καθόμουν και περίμενα το νέο έτος να μου μπει από στιγμή σε στιγμή, ενώ τα αποφάγια να βγαίνουν δέκα ανα στιγμή, μου ήρθε η φλασιά για τη λίστα του νέου χρόνου. Κάτσε αναπαυτικά και διάβασε τι μαλακίες ΔΕΝ θα κάνω φέτος:

Τέρμα το Facebook στο εργαστήριο. Όχι κύριε, που αντί να βασανίζεις αρούρια κάθεσαι και κάνεις like σε ότι ποστ βρεθεί μπροστά σου.

Τέρμα το μπλογκινγκ στο εργαστήριο. Αντί να μαθαίνεις τι εστί εντροπία, μαθαίνεις τι έκανε ο τάδε και ο δείνα.

Τέρμα το youtube στο εργαστήριο. Δεν με νοιάζει αν ανέβασε νέο βίντεο ο RWJ και θες να το δεις, να περιμένεις την προκαθορισμένη ώρα για να το δεις.

Το ίντερνετ κλείνει στις 11 το βράδυ. Ειδικά όταν έχω δουλειά και χρειάζομαι ίντερνετ. Τότε κλείνει από τις 10.

Τέρμα ο δεύτερος καφές/δικαιολογία για βόλτα και κρουασάν το μεσημέρι. Αν θες να παρεις λίγο αέρα, να βγεις έξω. Αν θες να γουρουνιάσεις, να φας χωρίς καφέ.

Τέρμα το άνοιγμα του άιφον το πρωί πριν σηκωθείς από το κρεβάτι. Δεν θα σε έχω να παίζεις angry birds μέχρι τις 11 πάλι!

ΔΕΝ θα στείλεις τους φόρους σου τελευταία στιγμη. Αφού το ξέρεις ότι πάντα μπάχαλο τα κάνεις και τρέχεις και δε φτάνεις.

Τέρμα το εργαστήριο τις Κυριακές. Να ζοριστείς τις καθημερινές κύριε, τις Κυριακές θέλω να ξεκουράζομαι. Κατα προτίμηση εκτός κονέχτικατ.

ΔΕΝ θα αφήνεις τα ρούχα να τελειώσουν και να πηγαίνεις στο πλύσιμο χωρίς σώβρακο. Δεν βολεύει καθόλου, δεν το καταλαβαίνεις?

ΔΕΝ θα αλλάζεις θέση στα έπιπλα κάθε 15 μέρες. Τα ζάλισες πια, άσε που μερικές φορές ξεχνιέμαι το βράδυ και κουτουλάω δώθε κείθε.

Και που'σαι, μιας και ξεκινήσαμε, κάνε και λίγη δίαιτα! Ανέβα και λίγο πάνω στο ρημάδι το ποδήλατο, 400 δολάρια διακοσμητικά στο σαλόνι.

Ρία, ρώτα με σε παρακαλώ σε κανα μήνα αν ακολούθησα κανέναν κανόνα! Ρώτα ρε παιδί μου εσύ και βλέπουμε.

Αγαπημένη μου πάνα

2011-12-28T11:22:00.001-05:00

Σήμερα θα σου περιγράψω τη μέρα μου. Όχι ότι έχει κάτι το ενδιαφέρον βέβαια. Αν είχε ενδιαφέρον, στην πάνα θα την έβαζα?

Ξεκίνησε χτες το βράδυ κατα τη μιαμιση όταν τελείωσε η πόκα και έχασα πέντε ευρά. Στο γυρισμό έφαγα μια τούμπα όλη δικιά μου, είδα την άσφαλτο με το μικροσκόπιο λέμε. Κρατούσα και το αιφόν στα χέρια αλλά ευτυχώς η πρώτη μου αντίδραση ήταν να το προστατεύσω. Δυστυχώς όμως, τα γόνατα και τα χέρια μου δε χαίρουν τέτοιας εκτίμησης από τα ένστικτά μου και έγιναν κιμάς.

Όχι μάνα μου δεν έγιναν κιμάς, αλλά το αριστερό το γονατο που το είχα χτυπήσει στην πρώτη γυμνασίου όταν παίζαμε μπουγέλο στην πλατεία και έφαγα και τότε τούμπα, ακόμα πονάει και από χτες με έχει ΓΑΜΗΣΕΙ. Δεν κοιμήθηκα το βράδυ όχι από τον πόνο αλλά από την ενόχληση. θα σου πω ένα μυστικό τώρα.

Δεν υπάρχει ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ μέρος του σώματός μου να με αγγίξει κάποιος, από το καρουμπαλάκι κάτω από το αριστερό μου γόνατο. Μιλάμε πεθαίνω, σκούζω, γελάω, κλαίω, όλα τα κάνω έτσι και με πιάσεις εκεί. Είναι το μόνο σημείο που ούτε ΕΓΩ δεν μπορώ να αγγίξω! Δεν είναι ότι πονάει, είναι μια αίσθηση λες και δεν έχει δέρμα και πιάνω το κόκκαλο. Και μόνο που τα γράφω με πιάνει νευρικό γέλιο και ανατριχίλα για να καταλάβεις.

Δεν κοιμήθηκα λοιπόν, έβλεπα χάουζ όλη νύχτα και κατα τις 11 το πρωί ξεκίνησα να πάω στην πόλη να κάνω το σοφέρ στη μάνα μου και να κουρευτώ κι'όλας γιατί είχε φτάσει η κατάσταση πάνω στο κεφάλι μου στο απροχώρητο. Αν είχα ψείρες θα χρειαζόντουσαν GPS για να μετακινηθούν εκεί μέσα. Κάτσε όμως να τα πω ένα ένα.

Οδήγηση. Όπως λένε και οι φίλοι μου οι Κύπριοι, ΟΙ ΛΑΟΜΟΝ. Άσε μας ρε φίλε. Εγώ έχω συνηθίσει στο κονέχτικατ, με την άπλα μου, τα κάθετα πάρκιν, τα ωραία φανάρια, τις σημάνσεις στο οδόστρωμα... όχι εδώ στη ζούγγλα. Πραγματικά όμως η πόλη της Ρόδου παίζει να είναι χειρότερη και από το νέο Δελχί στο θέμα οδήγηση. Εκεί τουλάχιστον κορνάρουν ασταμάτητα και έχεις μουσική υπόκρουση· εδώ μόνο μούτζες και "μαλάκα" ακούς. Καλά το τι μούτζα έφαγα σήμερα...

Το παραδέχομαι ρε παιδί μου, δεν έχω πρόβλημα, το παραδέχομαι. Είμαι οδηγός του κώλου. Είμαι ένα αναίσθητο γαϊδούρι που έτσι και μου τη δώσει να πάω με τριάντα, θα πάω με τριάντα και να πάνε οι πίσω να χεστούν πάνω στα δερμάτινα καθίσματά τους. Όχι δεν πάω με τριάντα, το πατάω λιγουλάκι, αλλά έχω άλλο θέμα. Δεν μπορώ να "χώνομαι" στην κίνηση. Δεν μπορώ σου λέω, δεν είναι δυνατόν. Φτάνω πάντα στο απροχώρητο όπου με κορνάρουν οι από πίσω, με κορνάρουν οι από μπροστά γιατί έχω βγάλει τη μουσούνα του αμαξιού σαν χοτ ντογκ και δε χωράνε να περάσουν (άμα δε χωράς να περάσεις, να με αφήσεις εμένα να μπω μανίτσα μου), με βρίζει και ο συνοδηγός εάν υπάρχει, και εγώ απολαμβάνω τη μουσική.

Σήμερα παραλίγο να προκαλέσω ατύχημα για πρώτη φορά στη ζωή μου. Έχει ένα στοπ ΝΑ με το συμπάθειο, αλλά δεν το έχουν για στοπ, το έχουν για καλό φενγκ σούι και δεν σταματάνε. Οι μπροστά μου το ξέρανε και τους μούτζωσα, εγώ έκοψα ταχύτητα και παραλίγο να με κουτουλήσει ο από πίσω και αυτόν ο από πίσω του και πάει λέγοντας.

Πάντως έχω να πω ότι με όλες αυτές τις μούτζες που έφαγα και έδωσα και όλα αυτά τα μαλάκα που αντάλλαξα, μέρες που'ναι, ξανανιωσα ρε παιδί μου. Είναι ευεγερτικό το λίγο μπινελίκωμα.

Μετά, και αφού είδα ότι στο κομμωτήριο θα είχε πολύ αναμονή πήγα στον Κωτσόβολο με τα πόδια (γιατί το αμάξι αφού το πάρκαρα δεν έπαιζε να το βγάλω, τι μου τα'δωσε ο Θεός 2 μέτρα πόδια). Κούτσα κούτσα με το προβληματικό το γόνατο ανέβαινα την ανηφόρα, με κοιτούσαν οι περαστικοί και θα σκεφτόντουσαν ότι είμαι ένας νέος χάουζ, έφτασα στον Κωτσόβολο, το τμήμα με τις παγωτομηχανές ήταν στον πάνω όροφο ΦΤΟΥΥΥΥΥ έλα πάλι κούτσα κούτσα να ανέβεις, και κούτσα κούτσα να κατέβεις, με τη μαλούμπα να ανεμίζει από το ερκοντίσιο και την παγωτομηχανή να κάνει γκλίγκι γκλίγκι (κάτι έσπασε εκεί μέσα, ελπίζω να έχει κάρτα αλλαγής για να μη μου τη φέρει η κουμπάρα μου στην κεφάλα).

Τέσπα, να μην στα πολυλογώ, κουράστηκα και να γράφω, θα φάω τώρα και θα την πέσω απόψε νωρίς. Λες να φτιάξουν και οι ώρες μου? Μπα, κατα τις 2 το μεσημέρι θα ξυπνήσω πάλι. Όποιος αυτές τις μέρες τύχει να κυκλοφορεί Ρόδο και δει έναν φρεσκοκουρεμένο κούκλο 1.82 να κουτσαίνει και να δείχνει φανερά εκνευρισμένος για άγνωστο λόγο, να έρθει και να μου πει, γεια σου Αμερικλάνε. Αν δεν είμαι εγώ, θα φάς μούτζα. Αν είμαι, δεν ξέρω, αναλόγως τη διάθεσή μου.

Πάμπερς

2011-12-27T11:54:00.001-05:00

Αχ ρε Αθηνά, δεν φταίει η καθυστέρηση της ανάρτησης, το κεφάλι μας φταίει!

Αυτό το ποστ θα έπρεπε να το δημοσιεύσεις λίγες ώρες νωρίτερα.
Τώρα είναι αργά.
Ήδη διακρίνω επάνω μου μια ραγάδα!

Έχει δυο ώρες που νιώθω τον οισοφάγο μου να κάνει διατάσεις και λοιπές γυμναστικές ασκήσεις που το υπόλοιπο σώμα μου ούτε να τις προφέρει δεν ξέρει. Πάρε μια ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ με μπόλικη σόδα μπας και στανιάρουμε.

Τι φαΐ είν' τούτο ρε! Εξήγησέ μου σε παρακαλώ, πως γίνεται να ξυπνάω μετά το μεσημέρι, να μην κάνω ΤΙΠΟΤΑ το παραγωγικό όλη μέρα και να είμαι και κουρασμένος? Άσε, μην εξηγείς, την ξέρω την απάντηση. Το τι ζόρι τράβηξε τόσες μέρες το στομάχι μου, δε λέγεται! Ό,τι μου'ρχεται το ρίχνω μέσα μου, μέχρι στιγμής το μόνο πράγμα στο οποίο αντιστάθηκα (με περισση ευκολία, είναι η αλήθεια) είναι ο πατσάς!

Ραγάδες ακόμα πάντως δεν έβγαλα, και νομίζω θα το αποφύγω. Από αύριο κομμένη η υπέρμετρη μάσα! Από αύριο όμως. Γιατί σήμερα έχει κεφτεδάκια για βράδυ. Για μεσημέρι είχε γίγαντες. Κουραμπιέδες, μελομακάρονα, τσουρέκια, σιροπιαστά, σοκολάτες, είπα σε όλα ΟΧΙ. Μωρέ έχει χάρη που κωλοχτυπιέται ο οισοφάγος αλλιώς θα σου'λεγα εγώ.

Νομίζω με πείραξαν χτες το βράδυ οι μεταμεσονύκτιοι τυροκεφτέδες, τα σκορδόψωμα, το σωληνάριο με αυγά ψαριών και κάτι σοκολατάκια. Α και ένα μελομακάρονο γιατί είχα ξεχάσει να δοκιμάσω. Τώρα που τα γράφω ακούγονται πολλά αλλά όσο τα έτρωγα φαινόντουσαν ΟΚ! Αυτό είναι το πρόωλημα μου φαίνεται. Τα τρώω όλα χωρίς να κρατάω λίστα. Μωρε λες να αρχίσω να γράφω ό,τι σκοπεύω να φάω πριν το φάω, για να το βλέπω? Οτι τώρα αυτό θα με σταματήσει από το να φάω μισό γουρούνι ας πούμε αύριο.

Δεν το νομίζω.

Μαζί με την πολυφαγία, τις στομαχικο-οισοφαγικές διαταραχές, τα πιθανώς πρόθυρα διαβήτη και τον επερχόμενο θάνατο της ζυγαριάς των γουρουνιών που θα με μετρήσει, σου έχω ένα ακόμα νέο. Εδώ και λίγο καιρό και για λίγο ακόμα δεν θα απαντάω στα σχόλια! Ή τουλάχιστον δεν θα απαντάω σε όλα ξεχωριστά.

Κάτσε κάτω μανίτσα μου, αμέσως να πεταχτείς πάνω σαν το ελλατήριο. Κάτσε κάτω και θα σου ανέβει το οξύ στον οισοφάγο και θα τρέχεις κι'εσύ. Έλα μπράβο.

Ο λόγος δεν είναι επειδή την ψώνισα, αλλά επειδή δεν μου αρέσουν τα πάρε-δώσε! Θέλω με τη νέα χρονιά να βλέπω τον Αμερικλάνο όπως τον έβλεπα παλιά: μια πάνα. Ναι καλά διάβασες, μια πάνα. Εδώ μέσα θέλω να πετάω ό,τι δεν μου αρέσει στην καθημερινότητά μου, μερικές φορές και ό,τι μου αρέσει, και να ξαλαφρώνω. Δεν είναι ο Αμερικλάνος μέσο δικτύωσής μου μάνα μου, ούτε attention whore είμαι για να κάνω αναρτήσεις μόνο και μόνο για να τραβάω την προσοχή σας. Το ξέρετε ότι υπάρχω, δε χρειάζεται να το βροντοφωνάζω με άδεια λόγια. Όχι ότι δεν εκτιμώ όσους έμαθα μέσα από τα μπλογκ βέβαια!

Γι'αυτό αυτόν τον καιρό να μην περιμένεις απάντηση όταν και αν μου αφήσεις σχόλιο! Και αν μου αφήνεις για να σου απαντήσω, τι να σου πω, μην αφήσεις! Πολύ το κουράζουμε ώρες ώρες.

Το ότι πέρασα από δυο εβδομάδες που δεν προλάβαινα ούτε να φάω στο τώρα που βαριέμαι τη ζωή μου? Όχι δεν έχει καμία σχέση.

Μέρα που'ναι

2011-12-25T10:46:00.001-05:00

Σήμερα θα κάνω υπέρβαση. Υπέρβαση δε λέγεται όταν κάτι κάνεις κάτι εκτός χαρακτήρα και "ξεπερνάς" τον εαυτό σου? Μισό λεπτό να το ψάξω στο γκουγκλ να βεβαιωθώ, μην τυχόν και είναι τίποτα κωλοτούμπες! Μετά από τόσο φαΐ ούτε το σταυρό μου δεν μπορώ να κάνω, όχι κωλοτούμπες!

υπέρβαση θηλυκό
η διάβαση πάνω από κάτι
το ξεπέρασμα των καθορισμένων ή ανεκτών ορίων, παράβαση

Εντάξει. Λοιπόν σήμερα μιας και είναι αυτή η μέρα που και καλά κάνουμε μόνο καλά πράγματα, που ερχόμαστε σε επαφή με τον εσωτερικό μας εαυτό (ενώ ταΐζουμε μέχρι σκασμού τον εξωτερικό), που συγχωρούμε τοις οφειλέταις ημών βρε αδερφέ, θα κάνω κάτι που δεν κάνω συχνά, ως και ποτέ.

Δεν θα γκρινιάξω καθόλου!

Δεν θα γκρινιάξω που οι κουλ τύποι απόψε θα φορέσουν τα αραχνοΰφαντα κασκολάκια τους και μπολερό με στρασάκια και θα γιορτάσουν τη γέννηση του... Θεανθρώπου μετα αχαλίνωτου κλάμπινγκ.

Δεν θα γκρινιάξω που το μόνο που ξέρουν τα μικρά παιδιά για την ημέρα της γέννησης του... Θεανθρώπου είναι τα δώρα κάτω από το δέντρο.

Δεν θα γκρινιάξω που οι γονείς μου γιορτάζουν τη γέννηση του... Θεανθρώπου επιτρέποντας στους εαυτούς τους να καπνίσουν 5 τσιγάρα παραπάνω έκαστος κάνοντας την κουζίνα (με ανοιχτό παράθυρο γιατί σεβόμαστε και τους αντικαπνιστές του σπιτιού) τεκέ.

Δεν θα γκρινιάξω που την ημέρα της γέννησης του... Θεανθρώπου οι μόνοι που ασχολούνται με τον... Θεάνθρωπο είναι αυτόματα είτε θεούσες είτε αιρετικοί. Ειδικά αν τύχει να διαβάζουν και απόκρυφα ευαγγέλια? Είναι ΚΑΙ σατανιστές.

Δεν θα γκρινιάξω για όσους μου λένε "Καλά Χριστούγεννα αν και κάνεις Γιόγκα άρα δεν είσαι Χριστιανός Ορθόδοξος", παρόλο που οι ίδιοι έχουν να πατήσουν στην εκκλησία... τους από τότε που τους είπε ο Χριστόδουλας "ελάτε όπως είστε" και πήγαν σε έναν εσπερινό (η λειτουργία είναι πολύ πρωί, μην με ξυπνάς απ'τις 6 λέμε) με μαγιώ για να κάνουν αίσθηση.

Δεν θα γκρινιάξω καθόλου!

Δεν σας λέω καλά Χριστούγεννα, γιατί τα Χριστούγεννα είναι Χριστούγεννα, δεν είναι ούτε καλά ούτε κακά. Ούτε καλά να περάσετε σας λέω γιατί όσο κι'αν προσπαθώ, δεν βρίσκω τι σχέση έχει η καλοπέραση με τα Χριστούγεννα. Ούτε καλές γιορτές θα σας πω, γιατί δεν ξέρουμε για τι γιορτάζουμε.

Θα σας πω καλή όρεξη και με το μαλακό το φαγοπότι... μη βγάλουμε ραγάδες!

Μούλα, τσάντα και σακούλα

2011-12-22T13:08:00.000-05:00

Τι ήθελα κι έφευγα από Θεσσαλλλλλλονίκη? Άφησα τα τσουρέκια και τις μπουγάτσες και ήρθα στο τίποτα! Έχω βαρεθεί τη ζωή μου λέμε. Αλλά η μάνα μου φταίει. Να πας στο παιδί που είναι και άρρωστο! Να πας να δεις το σπίτι του! Να πας να δεις το μέρος του! Να φατα τώρα. Τίποτα δεν έχει να κάνουμε.

Έφαγα και γύρο! Του έλεγα, θες να μαγειρέψω, να σου δείξω και πως γίνονται τα μακαρόνια? Όχι δεν ήθελε. Ήθελε να παραγγείλουμε. Ναι σιγά μην ήρθα για να κάτσω μέσα! Πήγαμε τελικά σε ένα εστιατόριo με μαγειρευτά, με φοιτητές έλεγε στο ίντερνετ, αλλά απ'έξω είδαμε όλους κι'όλους δύο γέρους μόνο. Οπότε τζάμπα πήγε ο τσακωμός που λύσσαξα να φάμε εκεί και φύγαμε πήραμε πίτες.

Και επιστρέφω στην αγένεια των υπαλλήλων! Ένα τσουτσέκι, μία μούλα, 20 χρονών μαλάκω, μου είχε ύφος! Ήθελα μια πίτα γύρο και ένα ψωμάκι λουκάνικο. Της λέω το γύρο πάω να πω και το λουκάνικο και μου την είπε! Περίμενε λέει να φτιάξω το γύρο πρώτα! Και μετά που φούσκωσα με το γύρο και ήθελα να πάρω μια σακούλα για το λουκάνικο, της είπα ότι θέλω τσάντα αντι για σακούλα και με ειρωνεύτηκε! Ε ρε ξύλο που θέλει το μούλικο.

Αλλά για να μην παραπονιέμαι μόνο, να πω ότι όχι δεν είναι όλοι έτσι. Χτες στον Τερκενλή η σερβιτόρα μας περιποιήθηκε, είχε και χιούμορ. Για να μη νομίζεις ότι μόνο τα στραβά παρατηρώ το λέω. Και στην Κομοτηνή μερικές υπαλλήλοι ήταν ευγενέστατες, όχι σαν το μούλικο με την τσάντα! Και έχω και τον αδεφό μου να παίρνει το μέρος της κάθε φορά που τη θυμάμαι και βρίζω.

Έχω κάνει πάντως μια πολύ σοβαρή παρατήρηση όσον αφορά στο φοιτηταριό. Άκου, όταν το διαβάσεις θα είσαι λίγο περισσότερο σοφός, άκου που σου λέω. Ακου να δεις.

Οι φοιτητές οι σερνικοί, όσο πιο καθαροί είναι τόσο λιγότερο ξέρουν να μαγειρεύουν! Ενώ οι φοιτήτριες το αντίθετο. Μπαίνεις πχ σε σπίτι φοιτητή και είναι απαστράπτον και ντρέπεσαι να πατήσεις? Ξέρεις ότι στο ψυγείο υπάρχει μόνο μαγιονέζα! Οχι εντάξει έχει και μουστάρδα και βούτυρο αλλά δεν είναι εκεί το θέμα μας. Ενώ αν μπεις σε σπίτι φοιτητή και είναι σαν στάνη, σαν το δικό μου καλή ώρα, ξέρεις ότι στο ψυγείο έχει από μπέικον Καναδά μέχρι μανιτάρια Κίνας!

Το σπίτι του αδερφού μου είναι πεντακάθαρο, ντρέπεσαι να πατήσεις. Οπότε καταλαβαίνεις ότι από μαγειρική ούτε τα παγάκια δεν ξέρει πως γίνονται!

Αντίστοιχα συμβαίνει με τις φοιτήτριες, αλλά το ανάποδο. Αν δηλαδή είναι το σπίτι της καθαρό και σε τάξη, έχει ρε παιδί μου το κάθε πράγμα τον τόπο του, ξέρεις ότι είναι και καλή μαγείρισσα. Ενώ αν ζει σε σπίτι μπουρδέλο, ξέρεις ότι είναι και μπουρδέλο μαγείρισσα. Απλά πράγματα.

Και μην αρχίσετε τώρα εσείς να πετάγεστε και να λέτε ότι δεν ισχύουν αυτά γιατί τα συμπεράσματα βγ'ηκαν και τώρα πια γνώμη δεν αλλάζω. Ορίστε μας.

Είμαστε τώρα που λες στο λεωφορείο και πάμε Θεσσαλλλλλλλονίκη πάλι. Ακυρώθηκε το μάθημά του αφού! 9 παρα τέταρτο φτάνουμε, στις 9 είναι η παράσταση της Λωξάντρας, γαμώ το στανιώ μου μέσα έξω πάνω και από τα πλάγια, γαμώ. Στραβομάρα είχαν να το ακυρώσουν πιο νωρίς να πάμε με την ώρα μας και να δούμε και θέατρο? Α ρε σύμπαν.

Στο λεωφορείο έχει ΚΑΙ ίντερνετ, γι'αυτό και σου γράφω, έχει ΚΑΙ τηλεόραση (τα τούρκικα), έχει ΚΑΙ παιχνίια από το ατάρι τα αρχαία. Πώρωση! Αλλά εγώ βλέπω επεισόδια του ντόναλντ ντακ στο αιφόν γιατί είμαι ανάποδος και γιατί ξέχασα να τα παίζω αυτά τα παιχνίδια και όλο χάνω. Δεν μου αρέσει να χάνω.

Με τέτοιο αέρα εν τ μεταξύ και βροχη δεν αποκλείεται να αποκλειστούμε εδώ πάνω. Καλα, θα βγάλει αφρούς η μάνα μου. Με είδε 4 ώρες την περασμένη Κυριακή μόνο. Δεν χορταίνομαι ο άτιμος ρε παιδί μου.

Λέω να σταματήσω να γράφω όμως τώρα γιατί πέρα δώθε το λεωφορείο με τον αέρα σαν μαούνα κάνει και ζαλίστηκα. 10 άτομα είμαστε όλοι κι'όλοι μέσα, έτσι και ξεράσω θα με σταμπάρουν. Άσε που θα ξεράσω πάνω στην κιθάρα του μικρού και θα σιχαίνεται μετά να παίξει. Χμ.... Δεν κακή ιδέα.

Θεσσαλλλλλλλλλλλονίκη

2011-12-20T21:06:00.000-05:00

Σήμερα δεν έχει ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ γιατί δεν τα διάβασα τα σχόλια μανίτσες μου. Δεν έχω ίντερνετ την τύχη μου μέσα. Δηλαδή έχω, αλλά περιορισμένο! Εδώ που μένω δεν έχει αλλά έχει η ξαδέρφη μου κάτω, της οποίας το ασύρματο έχει εμβέλεια του κώλου και φοβάμαι να της το φτιάξω γιατί θα γίνει καμια στραβή και θα μείνει στο τέλος χωρίς ίντερνετ και θα με ξεχέσει!

Τέλος πάντων, κατάλαβες ότι έχω πάθει στέρηση. Ω! στέρησηηηηη Ω! στέρησηηηηη μ’αρέσεις πώς μ’αρέσεις. Πλάκα σε κάνω, δεν μ’αρέσεις καθόλου. Τι σκατά το έχω το αϊφόν αμα είναι να μην μπορώ να βλέπω τα ιμέιλζ? Να μη βλέπω το φεισμπούκ? Το τουήτερ? Ξέρεις πόσα βίντεα ανέβηκαν στο γιουτγιούμπ από προχθές? Ξέρεις πόσοι ινδοκινεζοαμερικάνοι με ψάχνουν? Κι’εγώ τι κάνω?

Κάνω βόλτες στη Θεσσαλλλλλονίκη, πίνω σαλέπι, τρώω τσουρέκια με κάστανο, μπουγάτσες με τυρί, μπουγάτσες με κρέμα, κανταΐφια, αφρικάνες, έφαγα και μισό γουρούνι για μεσημεριανό και κόντεψα να κάνω ραγάδες στο στομάχι από το φούσκωμα. Σουβλάκια και γύρους δεν έφαγα ακόμα, με κρατάω να φάω στη Ρόδο! Άσε πέρασα χτες έξω από ένα σουβλατζίδικο στην Αριστοτέλους, στάζανε τα λίπη από τον ξεροψημένο γύρο, λίγο έλειψε να με σηκώσει η μυρωδιά στον αέρα και να αναπαραστήσω αμερικάνικο καρτούν του 30.

Ένα θέατρο ήθελα να δω ρε γαμώτο, όποιο να’ναι, αλλά δεν μου κάθεται. Δεν μου κάθεται γαμώ τα προγράματά τους. Δεν έχει Δευτέρες, δεν έχει ούτε Τρίτες. Εμ εγώ μάνα μου Δευτέρα και Τρίτη κυκλοφορώ Θεσσαλλλλλονίκη μόνο! Τις Τετάρτες και τις Πέμπτες να τις βάλετε στον πωπό σας. Να τις βάλετε στον πωπό σας και μετά να τις βγάλετε και να τις φάτε. Κοινώς, να φάτε σκατά.

Απόψε συνεχίζω το road trip στη Βόρεια Ελλάδα και πάω Ανατολικά. Έλεγα να πάω και κατα Κωνσταντινούπολη μεριά αλλά δεν μπορώ ρε συ, νυστάζω όλη μέρα, εκτός από 12-6 το πρωί!!! Μέχρι τις 23:59 κοιμάμαι όρθιος, και από τις 00:01 ανοίγει το μάτι σαν πιατάκι του γλυκού! Γλυκό βερίκοκο με δροσερό νεράκι και τσαγάκι του βουνού.

Και για να επιστρέψω στο συνηθισμένο κλίμα του Αμερικλάνου, δηλαδή στη μίρλα, να σε ενημερώσω ότι έχω χάσει πάσα ιδέα. Πάσα. Όχι τέτοια πάσα μάνα μου, άσε κάτω την μπάλα, αμέσως εσύ, Τζόρνταν. Πέρα από τα φαγητά και τους ανθρώπους, τίποτα δεν μ’αρέσει. Τους ανθρώπους όχι γενικώς, στους δικους μου αναφέρομαι. Τους υπόλοιπους τους εύχομαι να φάνε σκατά!

Μα να πάω να πάρω κάρτα σύνδεση για το κινητό, αφού ξέχασα το PIN της άλλης, και να με κοιτάνε λες και τους χρωστάω... Να θέλω να πάρω ένα μπουφανάκι και να έχουν οι πωλήτριες αλλά κυρίως οι πωλητές ένα ύφος λες και χέζουν κουράδες πράντα και ντίζελ? Α σιχτίρι δηλαδή. Βλλλάχοι. Γιούφτσοι! Ε γιούφτσοι!

Τέλος πάντων. Ηρέμησε Αμερικλάνε. Φάε λίγο τσουρεκάκι κάστανο του τερκενλη, έλα μάνα μου, εεεεεεετι.

Ωστόσο ετοιμάσου εσύ που κάποιο κουσούρι έχεις και διαβάζεις Αμερικλάνο, γιατί αυτές τις γιορτές θα πέσει πολύ μίρλα! Θα σας τα πρήξω θα σας τα κάνω ζέπελιν.

Τώρα αυτή την ανάρτηση πότε θα την ανεβάσω, δεν ξέρω. Δεν τα πάμε καλά με τα ιντερνέτια στη μαμά πατρίδα, κανένα δεν μου κάθεται.

Ξύπνησε το πτώμα

2011-12-17T07:47:00.001-05:00

Χάθηκα ε; Είμαι γαιδούρι, το ξερω! Αλλά είχα λόγους που σας έγραψα εκει που δεν πιάνει μελάνη, μην νομίζετε ότι το έκανα ελαφρά τη καρδία!!!

Πάντως αυτό που λένε για τη μελάνη... που δεν πιάνει... μύθος. Μη με ρωτάς πως το ξέρω, αλλά σου λέω είναι μύθος! Μούφα!

Πραγματικά δεν ξέρω πως πέρασαν έτσι οι δύο τελευταίες βδομάδες. Πριν μια βδομάδα ακριβώς ετοιμαζόμουν να δώσω. Τι τι να δώσω μάνα μου, εντροπία λεμε! Τι νόμιζες ότι θα έδονα, αίμα; Δεν ειμαστε καλά. Έχω υπόταση.

Και αφού ξεμπέρδεψα με την εντροπία η οποία μου έβγαλε τη ψυχή από όλες τις τρύπες της ύπαρξής μου, άρχισα τις ετοιμασίες. Έγιναν τόσα ευτράπελα, που έχασα το μέτρημα. Αλλά δεν θα υπεισέρθω τώρα σ'αυτά για τους εξής λόγους:

Α. Είμαι άυπνος.
Β. Δεν έχω χιουμοριστική διάθεση αυτή τη στιγμη γιατι εκτός από άυπνος είμαι και πτώμα.
Γ. Γράφω από το άιφον και δεν βολεύει καθόλου.
Δ. Βρίσκομαι σε ένα βανάκι με Ινδό οδηγό ο οποίος νομίζει ότι είναι στο Δελχί (το νέο, αυτό με τα αυτοκίνητα) και μας πάει σαπιοκάικο σε τραμουντάνα ένα πράμα.

Όχι έλα γράψε εσύ μάνα μου υπό τέτοιες συνθήκες!!! Δεν γίνεται.

Την επόμενη φορά που θα τα πούμε, θα τρώω σουβλάκια ταυτόχρονα. Μου το υποσχομαι!

Update: Έχω βαρεθεί τη ΖΩΗ ΜΟΥΥΥΥΥ!!!! Νυστάζωωωωωω!!!!

Πτώμα είμαι, πτώμα

2011-12-05T01:42:00.003-05:00

Καλά μιλάμε, πιο άχρηστο... πιο ανούσιο.... πιο ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙΣ ΗΘΕΛΑ ΝΑ'ΞΕΡΑ Σαββατοκύριακο δεν έχω ματαβιώσει. Δηλαδή πραγματικά ώρες ώρες Αμερικλάνε αγόρι μου δεν παίζεσαι. Σου βγάζω το καπέλο. Μεγαλύτερο τεμπέλη από εσένα δεν έχει δει ο Ελληνισμός της διασποράς. Ακόμα και ο ξέρεις ποιος που ήρθε στην Αμερική για να διαπρέψει αλλά κατέληξε να κάνει πως ψάχνει για δουλειά έναν μήνα τρώγοντας τα έτοιμα, λιγότερο τεμπέλης ήταν. Αυτός τουλάχιστον προσποιήθηκε ότι κάνει κάτι, εσύ ούτε αυτό δεν έχεις την ευαισθησία να κάνεις. Αναίσθητο τέρατίδιο. Δεινόσαυρε του ΟΑΕΔ. Και τώρα για να μάθεις θα σε κάνω ρεζίλι. Ε ρεζίλι.

Το Σάββατο που λες, ξύπνησες σαν άρχοντας κατα τη μία το μεσημέρι, όπως κάθε Σάββατο άλλωστε. Εντάξει δεν πειράζει, τα πρωινά του Σαββάτου χάρισμα σου άλλωστε δεν έχει πόκεμον πλέον για να σηκώνεσαι να βλέπεις. Άσε που την Παρασκευή πήγες σε πάρτυ και πως το'παθες ένα Θεός το ξέρει, οπότε ΟΚ. Ξύπνησες στη μία. Σηκώθηκες στις δύο όχι γιατί ήθελες να σηκωθείς αλλά γιατί είχες να κατουρήσεις από το προηγούμενο βράδυ και κόντεψε να σκάσει η φούσκα σου.

Αφού σηκώθηκες, μας έκανες τη χάρη και δεν επέστρεψες στο κρεβάτι αλλά απλώθηκες στον καναπέ σαν τραχανάς. Άνοιξες το ρημαδιασμένο το λαπτοπ, έκανες και να φας (λέμε τώρα έκανες)(όχι μάνα μου, δύο καλαμπόκια και τρεις ελιένες στον φούρνο μικροκυμάτων δεν μετράνε) και με τούτα και με κείνα πήγε 6 και τότε θυμήθηκες ότι είχες να πας για φαγητό στις 6:30 σε ένα μέρος μια ώρα μακριά. Ήσουν και άπλυτος ελεεινός οπότε πήρες τη σωστή απόφαση να τους κάνεις τη χάρη και να μην πας, να κάτσεις μέσα να πλυθείς, να μαζέψεις, να αρχίσεις την παρουσίαση για την Τρίτη και να κοιμηθείς νωρίς για να σηκωθείς νωρίς.

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ καλό.

Το ότι η ώρα τώρα είναι 11 το βράδυ... Κυριακής και μόλις ξεκίνησες την παρουσίαση σου λέει κάτι? Τι κάνεις δυο μέρες τώρα γαμώ το φελέκι μου?! Και πρόσεξε, τώρα που ξέρω τι είναι το φελέκι το γαμώ πιο έντονα! Γαμώ το φελέκι μου! Τώρα τα μεσάνυχτα σου ήρθε να την αρχίσεις την παρουσίαση. Και να πεις ότι πήγες καμια βόλτα να ξελαμπικάρεις? Όχι! Για ψώνια και μπουγάδα μόνο. Μήπως μάζεψες το σπίτι? Όχι! Σαν κοτέτσι είναι πάλι. Μήπως μαγείρεψες? Όχι! Κινέζικα θα φας αύριο. Μήπως δίπλωσες τα ρούχα να μην τσαλακωθούν και κάθεσαι μετά σαν τον μαλάκα να σιδερώνεις? Όχι! Εκεί δίπλα σου είναι τώρα που μιλάμε και εσύ γράφεις ανάρτηση.

Δεν παίζεσαι σου λέω. Είσαι ο ήρωάς μου. Πρέπει να σου βάλουμε μαύρα γυαλιά και να σε κοτσάρουμε στα τυρογαριδάκια απ'έξω για να πάρουν το παράδειγμά σου κι'άλλα παιδιά. Και το αστείο του πράγματος ξέρεις ποιο είναι φαντάζομαι. Έδωσες 25 δολάρια για πολυβιταμίνες και άλλα παρόμοια για να καταπολεμίσεις την... κούραση!!! Δηλαδή δείξε λίγο έλεος ρε συ σου λέω! Δεν αντέχω άλλο, θα φύγω θα πάω στο θιβέτ να ξυρίσω το κεφάλι μου γιατί το μαλλί μάρκυνε και δεν χτενίζεται με τίποτα, άσχετο.

Τέλος πάντων, γάμα τα όλα αλλά σε παρακαλώ, ΣΕ ΙΚΕΤΕΥΩ, τελείωσέ την απόψε την ρουφιάνα την παρουσίαση μη γίνεις ρεζίλι την Τρίτη, ναι? Τώρα είσαι στην πέμπτη διαφάνεια. Συνέχισε να δουλεύεις πίνοντας το τσαγάκι που αλίμονο που δεν θα έφτιαχνες (ρίξε και λίγη πολυβιταμίνη μέσα ρε)(για να μην πάθεις υπερκόπωση το λέω) και κάθε ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ λεπτά να γράφεις εδώ σε ποια διαφάνεια είσαι. Μέχρι τη μία (το πρωί, όχι το μεσημέρι!) να έχεις τελειώσει! Αλλιώς αύριο δεν έχει ούτε μισό μπινελίκι σε Κινέζο. Σόρρυ μάνα μου αλλά εσύ μόνο με μαστίγιο ανταποκρίνεσαι· αφού με το καλό δεν παίρνεις.

Έφυγες.

6.

6. Τελείωνε! (είναι δύσκολη, εντάξει?)

7.

9. (τςςςςςς)

11.

Καλέ κύριε πήγε μία και ακόμα ψάχνω μαλακιούλες να τη γεμίσω.

14.

17. Μόλις τελείωσα!

Ευχαριστίες έβαλες?

18.

Ο οργασμός της ελιάς

2011-12-02T00:22:00.001-05:00

Η xristin στην προηγούμενη ανάρτηση άφησε σχόλιο βαρύγδουπο και μου έκανε ωραία πάσα να το συνεχίσω το θεματάκι:

Τι είναι αυτά που λες Αμερικλάνε;
Μήπως έφαγες από την καμένη κολοκυθόπιτα σου και τα είδες όλα..... καμένα;
Δεν είναι η Αμερικανοί που προσφέρουν τον χρόνο τους ως εθελοντές με ποικίλους τρόπους;
Δεν είναι παράδοση στην Αμερική ο εθελοντισμός που σημαίνει βάζω στην άκρη τα δικά μου προβλήματα και αναλαμβάνω δράση να βοηθήσω,να ανακουφίσω,να στηρίξω την ανθρώπινη δυστυχία;
Από τα τάπερ κρίνεις τους ανθρώπους;
Θα τους κρίνεις από την ανταπόκριση στο κάλεσμα για βοήθεια προς τον συνάνθρωπο, που στην Αμερική σίγουρα ο αλτρουισμός περισσεύει και η εθελοντική συμμετοχή στα κοινά είναι πολύ προχωρημένη σε σχέση με άλλες κοινωνίες. Ξέρεις τώρα εσύ. Από παροχή συμβουλών,φροντίδα παιδιών,προστασία των δασών κλπ.
Εκτός και κάνω λάθος η παραπλανημένη γυνή.
Εσύ θα με βγάλεις από την πλάνη,καθώς τα ζεις σε καθημερινή βάση.
Συμβαίνει αυτό στην γλυκιά μας πατρίδα και δεν το πήρα πρέφα;
Όλοι μόνο τον εαυτούλη μας σκεφτόμαστε.
Για προσφορά προς των πλησίον μας ούτε λόγος να γίνεται.
Και κάτι ακόμη αγαπητέ Αμερικλάνε.
Θέλω να μου πεις ειλικρινά,αλλά πραγματικά ειλικρινά.
Αν ήσουν στην Ελλάδα θα σου περνούσε ποτέ από το μυαλό να κάνεις δωρεάν μαθήματα διαλογισμού σε φοιτητές;
Και αν, λέμε αν, τολμούσες να τα κάνεις,πιστεύεις ότι θα την έβγαζες καθαρή;
Στο Δαφνί θα σε στέλνανε μάνα μου!
Το λιγότερο που θα σου σούρνανε θα ήταν ή ότι τρελάθηκες η ότι επιδιώκεις αναγνώριση και προβολή ,καθότι η έννοια της εθελοντικής προσφοράς δεν υφίσταται.
Πως να το κάνουμε. Δεν την ξέρουμε σαν έννοια.
Λοιπόν ας βγάλουμε και κανένα conclusion:
Όλες οι κοινωνίες έχουν τα προβλήματα τους. Όλοι και παντού προσπαθούν να ζήσουν καλύτερα σε ατομικό επίπεδο. Εκεί που κρίνεται μια κοινωνία είναι στην προσφορά της προς των συνάνθρωπο.
Αμερικλάνε θα ήταν πολύ χρήσιμο να μας ενημερώσεις από πρώτο χέρι αν ο εθελοντισμός στην Αμερική αποτελεί πράγματι ένα νέο ιδεολογικό κίνημα που είναι ο ενδιαμέσως χώρος ανάμεσα στην εξουσία της αγοράς και στην εξουσία της κυβέρνησης,και αν είναι αλήθεια αυτά που διαβάζουμε και ακούμε περί Αμερικάνικου εθελοντισμού, η είναι μια μπαρούφα;
Αυτά!

Έχεις δίκιο xristin, και δεν είπα κάτι αντίθετο. Πάρε την πρώτη απάντηση σχολίου σε συσκευασία ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ έβερ. ΕΒΕΡ!!!!

Αλλά κάνεις και ένα λάθος, και στην Ελλάδα τα ίδια έκανα. Βασικά όχι ακριβώς τα ίδια γιατί άντε εσύ να ζητήσεις αίθουσα σε Ελληνικό Πανεπιστήμιο για... διαλογισμό! Φτου κακα!! Όχι μάνα μου, στην Ελλάδα πληρώνουν αίθουσα από την τζέπη τους, και φυσικά θεωρούνται ακόμα πιο τρελοί. Αλλά δεν πειράζει. Να σου πω ένα μυστικό? Η αίθουσα που βρήκα για τα μαθήματα διαλογισμού στην Πάτρα ανήκει στην... έλα πες το... έλα μάνα μου, μάντεψε... ανήκει στην ΕΚΚΛΗΣΙΑ! Περάσαμε από ένα συβούλιο, τους είπαμε ότι είναι μαθήματα γιόγκα, δεν τους ένοιαξε από τη στιγμή που θα λαμβάνανε 200 ευρώπουλα μηνιαίως! Δεν πα να'ναι ενάντια στο δόγμα τους? Σκασίλα τους!

Σαπίλα xristin, σαπίλα παντού. Τώρα θα μου πεις βέβαια, τι παραπονιέσαι ρε μαλάκα Αμερικλάνε αφού βρήκες αυτό που ήθελες στην τιμή που ήθελες, και στο δώσανε. Όχι ρε, μου τη δίνει! Μου τη δίνει γιατί είμαστε όλοι υποκριτές τελικά! Αλλά δεν θα συνεχίσω τα δήθεν βαθυστόχαστα απόψε γιατί με κούρασα.

Αύριο έχουμε που λες πάρτυ η Φαρμακευτική σε σπίτι καθηγητή και καλούμαστε να μαγειρέψουμε. Σκόπευα να φτιάξω χαλβά σιμιγδαλένιο ο οποίος δεν μου πολυαρέσει αλλά είναι εύκολος και τους εντυπωσιάζει τους άσχετους. Πάω στο μαγαζί, για σιμιγδάλι, μπαίνω μέσα και βλέπω νέα φουρνιά με ελιές.

Α, xristin, οι χύμα ελιές που έχει εδώ (από εσάς τις φέρνουν μη νομίζεις) είναι καλύτερες από της Ελλαδας (εκτός από αυτές που φτιάχνει η μάνα μου με μπόλικο λεμόνι). Τις είδα λοιπόν, είχε και τσακιστές από την Ιταλία, και τσουβαλάτες δεν ξέρω από που, και ξυδάτες και απ'όλα. Πήρα απ'όλα. Μετά πήρα και ψωμί να τις φάω, ε και λέω ας πάρω και λίγη φέτα, πιάσε και ένα χαλούμι να πάνε κάτω με στυλ. Πήρα και δυο αγγούρια, ντομάτες και πιπεριές να κάνω σαλάτα.

Μ'αυτά και με κείνα έφυγα και ξέχασα να πάρω σιμιγδάλι. Έφτασα σπίτι, τα έφαγα όλα αυτά που σου είπα παραπάνω και μετά άρχισα να σκέφτομαι ότι κάτι είχα να κάνω απόψε αλλά δεν θυμάμαι τι... Βρε τι είχα να κάνω, τι είχα να κάνω... ΑΑΑΑΑΑΜΑΑΑΝ!!! Φτου σκατά. Τι σκατά θα πάρω αύριο τώρα!

Τελικά χρησιμοποίησα τις τσουβαλάτες ελιές που είναι λύσσα και γαμάτες και ψήνω ελιόψωμα. Μπορεί ο Θεός να μη μου έδωσε μνήμη αλλά μου έδωσε αυτό το άλλο που δεν θυμάμαι πως το λένε. Αυτό ρε που μπορείς να βρίσκεις λύση, πες το. Το τέτοιο, ναι, αυτό. Αγγλιστί ρισόρσφουλ?

Σου'χω κι'άλλα νέα xristin. Θυμάσαι τις εξετάσεις που έδωσα τις προάλλες? Δεν μας δώσανε αποτελέσματα ακόμα, άρα δεν άρχισα να κάνω ποδήλατο κάθε μέρα μέχρι να έρθω Ελλάδα χαχαχαχα δεν φταίω εγώ, εγώ ήμουν σαφής! Αν γράψω καλά είπα! Δώσε μου καλά αποτελέσματα Κύριος και ανεβαίνω και στο ποδήλατο! Χωρίς προστάντζα υπηρεσίες δεν έχει όμως, γι'αυτό αγόρασα ένα από αυτά τα πράματα του σατανά το powerball.

Λέω του σατανά γιατί όταν το γυρνάς τσιρίζει και τρέμει σαν λυσσασμένο, και μαλάκα μου πραγματικά δουλεύει. Έχει τρεις μέρες τώρα με τον Κινέζο στον εργαστήριο το'χουμε λιώσει και μας έχουν βγει τα χέρια. Η Κινέζα είναι στα πρόθυρα νευρικού κλωνισμού με το ζιιι ζιιι ζιιι όλη μέρα μες στ'αφτιά της, άσε που με βλέπει να το δουλεύω έτσι δεξιότεχνα και φαντάζεται άλλα με το νου της και ανάβει. Είμαστε σου λέω μια πολύ ωραία ατμόσφαιρα εκεί μέσα.

Και κάτι άλλο ήθελα να γράψω αλλά το ξέχασα.

Α ναι ρε, για τον εθελοντισμό στην Αμερική. Αυτά σκεφτόμουν στο αμάξι από το εργαστήριο μέχρι το σούπερ μάρκετ αλλά μετά το πανδαιμόνιο ελιάς με παρέσυρε. Ώχου τώρα, άσε με, άλλη φορά.

Εμείς τα ζώα, πού θα πάμε?

2011-11-26T23:09:00.005-05:00

Μου αρέσουν τα έξυπνα σχόλια, μου αρέσουν τα εύστοχα σχόλια, αλλά πάνω απ'όλα μου αρέσουν τα εύστοχα ΚΑΙ έξυπνα σχόλια:

Να ψηθείς ...και να παραψηθείς θα σου έλεγα...κάτσε να γίνεις παξιμάδι... δεν σκουληκιάζει....κρατάει καιρό πολύ ...(διαχρονική αξία) χορταίνει στα δύσκολα...το χειρότερο που μπορεί να του συμβεί....είναι να γίνει παπάρα....

ΜΙΑ, ελπίζω την ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ να μην στην παραέψησα και σπάσεις κανα δόντι. Άμα βρεις τα δύσκολα, ξέρεις εσύ, παπάρα. Δεν παρεξηγεί ο Αμερικλάνος.

Μισό λεπτό να βάλω να ακούω Μπετόβεν όσο γράφω. Ο Βαγγέλας θα νιώσει ένα ρίγος όταν το διαβάσει αυτό, το ξέρω. Να, πάρε και την πλειλίστ στο γουτούμπ να δεις με τι γαμάτη υπόκρουση θα σου γράψω απόψε τις εξυπνάδες μου.

Πού ήταν που είχαμε ακούσει το "σταματήστε τη Γη να κατέβω!"? Θύμησέ μου ΜΙΑ, έλα μάνα μου. Σε καμια επιθεώρηση θα ήταν. Τεσπα. Όπου κι'αν ήταν... αυτό. Αυτό ακριβώς νιώθω. Με έχουν πιάσει τα υπαρξιακά μου αυτό τον καιρό. Όχι δεν αναρωτιέμαι "γιατί είμαι εδώ", ξέρω γιατί είμαι εδώ. Γιατί μόνο εδώ έχει οξυγόνο να αναπνέω, νερό να πίνω, γουρούνια να τρώω και ανθρώπους να σιχτιρίζω. Που αλλού θα ήμουν?

Όχι, δεν είναι αυτό το θέμα μας. Το θέμα μας (πρόσεξε το πρώτο πληθυντικό, ε) είναι ότι δεν μας αξίζει να είμαστε εδώ. Δεν μας αξίζει παιδί μου, πάει και τελείωσε!

Την Πέμπτη ήταν των Ευχαριστιών. Μη χέσω τώρα (έφαγα και λάχανο με κινέζικα μανιτάρια). Ήμουν καλεσμένος σε δύο σπίτια, ένα για μεσημεριανό ένα για βραδυνό. Το μεσημέρι ήταν να φάμε στη μία (όχι σπίτι σου ρε ΜΙΑ, την ώρα εννοώ), πήγα μία παρα τέταρτο με ένα πιάτο στριφτή κολοκυθόπιτα. Μέχρι τις 3 μαγειρεύαμε, 3-4 φάγαμε και ακούγαμε την οικοδέσποινα να εκθειάζει τις μαγειρικές της ικανότητες, 4-6 πλέναμε πιάτα (οι Κινέζοι, εγώ έπαιζα με ένα παιδάκι) και βάζαμε ό,τι περίσσεψε σε τάπερ και στην κατάψηξη να έχει να τρώει η οικοδέσποινα δέκα μέρες. Την κολοκυθόπιτά μου μόνο δύο Ινδοί τη δοκίμασαν, την παίνεψαν, αλλά η οικοδέσποινα ούτε να τη χέσει.

Έπειτα έφυγα και πήγα στο άλλο σπίτι με άδεια χέρια (γιατί τη δεύτερη κολοκυθόπιτα την έκαψα το ζώον), φάγαμε παίξαμε με τα παιδιά, είδαμε ταινία, η οικοδέσποινα φυσικά και τα είχε όλα έτοιμα και φυσικά και δεν μας ζήτησε να πλύνουμε πιάτα (όχι ότι θα έπλενα, λέμε τώρα) και στο τέλος όταν έφυγα μου γέμισε μια τσάντα με τάπερ απ'όλα όπως κάνει κάθε Σάββατο άλλωστε γιατί είμαι φοιτητής.

Κατάλαβες ΜΙΑ?? Στο ένα σπίτι πήγα με γεμάτα χέρια, μαγείρεψα, έφαγα χορτοφαγική μανιταρόσούπα και ψητά λαχανικά, μου ζητήθηκε να πλύνω πιάτα και έφυγα με άδεια χέρια. Στο δεύτερο σπίτι πήγα με άδεια χέρια, έφαγα, ήπια (όχι αλκοόλ!), πέρασα καλά και έφυγα με γεμάτα χέρια. Και την μία καλή κολοκυθόπιτα την πήγα στης αχάριστης, αντί στους άλλους! Λες και δεν το ήξερα ότι θα την έφτυνε.

Κανένας από όλους αυτούς δεν είναι κακό άτομο. Μερικοί είναι και καλά άτομα θα'λεγα. Αλλά, τι να το κάνεις? Αν δεν κάνεις καλό, τι κάνεις? Κοιτάς την μπάκα σου? ΟΚ, δεν μαχαιρώνω κανέναν πισώπλατα άρα δεν είμαι "κακός", αλλά είμαι "καλός"? Μάλλον είμαι αδιάφορος. Σαν τα ζωάκια! Αυτό δεν είναι αρκετό. Αν είσαι εδώ μόνο για την πάρτη σου και για την πάρτη των δικών σου, τότε να μην είσαι εδώ καθόλου. Γιατί τότε δεν διαφέρεις σε τίποτα από τα ζώα που το μόνο που έχουν είναι ένστικτο επιβίωσης.

Δεν το αξίζουμε μανίτσα μου σου λέω, δεν το αξίζουμε να είμαστε εδώ. Τα χέρια μας είναι για να δίνουν, όχι μόνο να παίρνουν. Βαρέθηκα να περνάω τις μέρες μου με άτομα που οι μόνες τους σκέψεις είναι για τον εαυτό τους. Μπορεί να μην κάνουν κακές σκέψεις για άλλους, αλλά δεν κάνουν και καλές. Δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Τους είπα ότι κάνω μαθήματα διαλογισμού σε φοιτητές και υπέθεσαν ότι πληρώνομαι. Όταν ξεκαθάρισα ότι όχι, το κάνω εθελοντικά, δεν το χωρούσε ο νους τους. Αυτό, λένε, δεν με βοηθάει επαγγελματικά, δεν με βοηθάει οικονομικά, δεν με βοηθάει στα μαθήματα, άρα γιατί το κάνω? Τι τους λες τώρα.

Την Παρασκευή, μετά την μέρα των Ευχαριστιών είναι μεγάλες εκπτώσεις. Black Friday. Διότι, τι καλύτερος τρόπος υπάρχει να εκφράσεις την ευγνωμοσύνη σου για όλα όσα έχεις, από το να πας να πάρεις κι'άλλα!!! Μα είναι μετά να μην εκνευρίζομαι. Πήγαν τα βλαμένα από τις ΔΥΟ ΤΟ ΠΡΩΙ στα μαγαζιά για να προλάβουν να πάρουν play station 3 150 δολάρια φτηνότερο. Ο Κινέζος που ακούει ΣΑΚΙΡΑ και ΛΕΪΝΤΙ ΓΚΑΓΚΑ μου θέλει και PS3!!

Καμάρωσε πολιτισμό.

Προσπάθησα να σκεφτώ όπως αυτοί, να δω τι χρειάζομαι και να αγοράσω ό,τι είναι ελκυστικό και "καλή ευκαιρία". Αλλά δεν το έκανα γιατί το μόνο που χρειάζομαι είναι ένα παλτό και προτιμώ να πάω μια μέρα ΧΩΡΙΣ εκπτώσεις και ΧΩΡΙΣ εκατοντάδες τρελαμένους Αμερικάνους να τρέχουν πάνω κάτω και να αρπάζουν τα πάντα. Στην τελική θα αγόραζα κάτι το πολύ 100 δολάρια φτηνότερο αλλά κατα 99% δεν θα ήταν αυτό που θέλω και εδώ που τα λέμε η αξιοπρέπειά μου κοστίζει τουλάχιστον 300.

Είμαστε ζώα σου λέω. Ποιος είναι ο σκοπός μας? Να ψωνίζουμε? Να πηγαίνουμε για καφέ και να δείχνουμε το νέο κασκόλ? Να πηγαίνουμε στα κλαμπ και να παρακαλάμε να βγει η φωτογραφία μας στη σελίδα τους στο facebook? Να καλούμε κόσμο για τραπέζι και αντί να κοιταμε να τους ευχαριστήσουμε, να κοιτάμε να ΜΑΣ ευχαριστήσουν? Να καίμε την μία κολοκυθόπιτα και να παίρνουμε την άλλη σε αυτούς που δεν το αξίζουν για να μην μας σχολιάσουν?

Οι κακοί θα πάνε στην Κόλαση. Οι καλοί θα πάνε στον Παράδεισο. Εμείς τα ζώα πού θα πάμε?

Μπαρμπούνι

2011-11-22T16:20:00.004-05:00

Δεν σας ξέχασα! Ήταν χτες να κάνω ανάρτηση αλλά έφαγα το χρόνο μου διαλέγοντας νέα φόντα και χρώματα για το μπλόγκ, τι να γίνει τώρα. Την Πέμπτη που είναι θενκσγκίβινγκ θα του αλλάξω τα φώτα. Βασικά την Πέμπτη είμαι καλεσμένος σε δύο σπίτια για μεσημεριανό και βραδινό άρα μάλλον δεν προλαβαίνω. Την Παρασκευή είναι Black Friday και έχει τρελές εκπτώσεις, οπότε θα φάω τη μέρα μου σε ένα outlet θαμμένο στη Μασαχουσέτη. Το Σάββατο έχω να πάω βόλτα όλη μέρα.

Μ'αυτά και με κείνα, δεν προλαβαίνω ούτε να κλάσω! Πραγματικά όμως. Επειδή το εργαστήριο είναι μικρό για να κλάσουμε πάμε έξω (μην πάθουμε και ασφυξία), αλλά δεν προλαβαίνω και τις καταπίνω! Σαν μπαρμπούνι είμαι. Ειδικά όταν τρώω όσπρια, είμαι βόμβα έτοιμη να σκάσει. Σιχαμάρα, αλλά αλήθεια. Τι να πρωτοκάνω πια? Τις εργασίες? Προετοιμασία για τις εξετάσεις? Προετοιμασία για την παρουσίαση? Τις μαλακίες για τα γουρούνια? Τις μαλακίες στο τετράγωνο για τα αρούρια? Τις μαλακίες στον κύβο για το άλλο πρότζεκτ που έχω χτυπήσει αδιέξοδο και τραβάω τα μαλλιά του Κινέζου? Να τελειώσω τα βιβλία του Game of Thrones?

Άσε με μωρέ, δεν άντεξα την ανυπομονισία και διάβασα στην βικιπέδια τι γίνεται. ADD for the win bebe. Είναι ωραία ιστορία όμως και έτσι και σκοτωθεί η Daenerys θα γίνει χαμός, στο λέω.

Την Κυριακή πήγα βόλτα και έχασα την ηρεμία μου με κάτι που έγινε. Κάτι μικρό για εσάς αλλά εμένα μου την έδωσε. Δεν έπρεπε. Δεν έπρεπε να φωνάξω έτσι. Οι παρόντες ακόμα φοβούνται να μου μιλήσουν. Είχα δίκιο βέβαια, όπως πάντα. Πάντα έχω δίκιο. Και όποιος διαφωνεί να διαφωνεί από μέσα του. Μέχρι να ανακαλύψω πως διαβάζεις τις σκέψεις των άλλων. Τότε να μην διαφωνεί ούτε από μέσα του!

Δεν είμαι εγωιστής. Είμαι ψώνιο και αλαζόνας, τι να κάνουμε τώρα. Αν ξέρει κανείς το αντίδοτο για να γίνω ταπεινό χαμομηλάκι ας μου το πει και το πίνω (αρκεί να μην περιέχει αλκοόλ). Αμερικλάνε σκάσε γιατί το ξέρεις το αντίδοτο αλλά το αφήνεις για δεύτερο επιδόρπιο, μουλωχτό μπαρμπούνι.

Δεν έχει ούτε ροή ούτε θέμα η σημερινή ανάρτηση. Αλλά χέσε με ρε Αμερικλάνε πια που θες όλες σου οι ναρτήσεις να βγάζουν και νόημα. Όσο και να θες, δεν τα καταφέρνεις. Σήμερα γράφω αυτά που θέλω να πω χωρίς να με νοιάζει τι έγραψα πριν 4 δευτερόλεπτα.

Γαμήθηκαν τα πάντα όλα πάλι με τις μαλακίες της Κινέζας που πλήρωσα. Όχι αυτή τη φορά δεν φταίει το σχιστομάτικο, αλλά και πάλι έφαγα όλη την Παρασκευή και το μισό Σάββατο να τα φτιάχνω. Τι σημασία έχει ποιος κάνει την μαλακία, αφού ο μαλάκας τρέχει στο τέλος? Δεν είναι παιδί μου να τους εμπιστεύεσαι τίποτα.

Κουράστηκα να φωνάζω. Από τα 4 άτομα που συνεργάζομαι μόνο το ένα ακούει και δεν του έχω φωνάξει σχεδόν ποτέ. Ούτε δέκα φορές φέτος. Οι άλλοι τα θέλουν. Μα να σβήσουν το φούρνο χωρίς να με ρωτήσουν? Τον χρησιμοποιούσα γαμώ το στανιώ μου!

Μα να φάει τα μισά μου υλικά, κόστος πάνω από 1000 δολάρια, χωρίς να με ρωτήσει? Τι θα πω τώρα στον κέρβερο όταν πάω να ζητήσω νέα? Ότι τα έφαγε το μαλακισμένο? Και εγώ που ήμουνα? Α σιχτίρ. Δεν είναι να εμπιστεύεσαι κανέναν τελικά.

Πως μπορείς να τους μάθεις ότι δεν είναι όλα τα πειράματα το ίδιο? Όταν φτιάχνεις φαγητό για τον σκύλο, και να είναι δεύτερης διαλογής δεν πειράζει. Δεν μπορείς να χρησιμοποιείς φιλέ μινιόν και βιολογικά καροτάκια αν δεν σου περισσεύουν! Απλή λογική γαμώ το φελέκι μου!

Το φελέκι τι είναι? Φελλός δεν νομίζω, γιατί ο φελλός δεν έχει τρύπα. Γιατί μήπως έχει τρύπα το στανιώ?

Ξεκίνησα να γράφω πριν 4 ώρες και συνέχισα ανάμεσα σε βλακείες που κάνω εγώ, βλακείες που κάνουν άλλοι, και μια woopie pie με τον καφέ.

Ρε σεις, χτες ήπια ελληνικό καφέ μετά από αρκετό καιρό και με βάρεσε! Ο αμερικάνικος είναι νεροζούμι μπροστά του. Ούτε όταν ήπια το 5 hour energy τέτοια ταχυκαρδία τς τς τς τς. Και να πεις έβαλα πολύ? Μια κουταλιά γεμάτη. Την άλλη φορά θα βάλω και ζάχαρη. Μάλον όχι. Τον γλυκό καφέ τον καταπίνω μονομιάς, ενώ τον πικρό λίγο λίγο γιατί με απωθεί η πικρίλα.

Έχουμε ένα μικρό δωματιάκι που αυτόν τον καιρό δουλεύει ο Ιταλός μέσα. Σιχτίρ. Εκεί πήγαινα να κάνω διαλογισμό κάθε μεσημέρι. Τώρα που σκατά θα κάνω? Και αυτή η Κινέζα, δε λέει να πάθει καμια διάρροια να κάτσει στην τουαλέτα κανα μισάωρο να διαλογιστώ με την ησυχία μου.

Τι λες ρε Αμερικλάνε. Τώρα είναι λες και χοροπηδάς σαν αντίδραση που σου τάραξαν την ηρεμία. Ή θες να είσαι ήρεμος, ή θες να χοροπηδάς. Διάλεξε!!!!

Πο πο, διάβασα λίγο από αυτά που έγραψα και τρόμαξα. Τι σκατά γίνεται μέσα σ'αυτό το ακούρευτο πλην πανέμορφο κεφάλι επιτέλους?

Νουντλς μπακλαβά

2011-11-17T21:22:00.002-05:00

Θα ήθελα να σας παρακαλέσω να μην αφήσετε γαμάτα σχόλια, γιατί ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ για την επόμενη φορά βρήκα, ευχαριστώ. Σήμερα δεν μπορώ να τη βάλω όμως γιατί ειμαι από το αιφόν και δεν βολεύομαι!

Είμαι στο σπίτι των καλών Κινέζων. Εχει γενέθλια ο Κινέζος και με κάλεσαν να με ταίσουν νουντλς γιατί έτσι λέει είναι το έθιμο στας Κίνας.

Κάθομαι σαν το στραβό αγγούρι και τους περιμένω να τελειώσουν. Κάνανε σέληνο με μανιτάρια, χοιρινο με σως σόγιας, τώρα κάνει και κοτόπουλο με κάτι άλλα μανιτάρια. Τα νούντλς δεν κάνανε εμφάνιση ακόμα στην κουζίνα! Κάτσε να βγάλω φωτογραφία.

Δεν ξέρω που θα μπει, δεν ξέρω σου λέω. Προσεξε το τσάι ε; Κάθομαι αγάς και ρουφω το τσάι μου όσο τα δουλάκια μαγειρεύουν και σφάζονται. Δηλαδη η Κινέζα βρίζει τον Κινέζο στα κινέζικα, αλλα καταλαβαίνω. Κάτσε να τους βγάλω κώλο (αυτή η φωτογραφία λογοκρίθηκε αλλά πάρε αποζημίωση:)

Έτσι που την ακούω να βελάζει τηε βάζω υπότιτλους και χασκογελάω μοναχός μου! Όχι νταξ δεν υπάρχει πρόβλημα, το ξέρουν ότι είμαι σιχασμένη σουργελικότητα, δεν δίνουν σημασία.

Σήμερα έμαθα είναι λέει πολυ σημαντική μέρα στην Ελλάδα ε; Σόρρυ μωρέ, το ξέχασα! Είναι η μέρα του μπακλαβα!!! Μισο να βρω τη φωτο απο κάτι συγχωρεμένα μπακλαβαδάκια που πήρα το Σάββατο.

Ήθελα να τα βγάλω όλα αλλά αυτά με τη σοκολάτα από πάνω μετα βίας φτάσανε σπίτι. Τα ξεκίνησα από το αμάξι, ας είναι καλά τα φανάρια. Άντε και του χρόνου!

Α, α, βγήκαν και τα νούντλς. Συμβολίζουν λέει υγεία και πλούτη, πως έχουμε εμείς τις φακές την Πτωτοχρονια; Έτσι!!! Πάω να φάω, με καλούνε.

ΥΓ: αν η ανάρτηση φαίνεται σαν σκατά, το άιφον φταιει όχι ο Αμερικλάνος!!!

Update: Έλα ΟΕΟ, επέστρεψα στα ιδιαίτερα και κρύα διαμερίσματά μου. Αυτό το άιφον ρε παιδί μου, για να παίζω angry birds το πρωί αντί να σηκωθώ να πλυθω και να πάω δουλειά καλό είναι, αλλά για ανάρτηση δε βολεύει. Δε βολεύει καθόλου. Μα να θες να εκφραστείς και να μην μπορείς!

Λοιπόν οι Κινέζοι αφού σφάχτηκαν με στυλ μαγείρεψαν πολύ ωραία πράματα, το ομολογώ. Έφερε η Κινέζα από την Κίνα κάτι μανιτάρια και κάτι ξεραμένα φασολάκια μούρλια. Βέβαια, αν τα έτρωγα αυτά πρόπερσυ θα ξέρναγα δυο μέρες αλλά τώρα έγινε ο ουρανίσκος μου ιντερνασιονάλ μη χέσω και τα ανέχεται όλα.

Τι να κάνω μάνα μου, αφού γύρο δεν βρίσκω!!

Σημείωση: τη φωτογραφία που είναι οι Κινέζοι πλάτη την βγάζω γιατί τώρα παρατήρησα ότι αυτή η χαμένη γύρισε και φαίνεται λίγο προφίλ. Σεβόμαστε τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα εμείς εδώ μέσα, τι νόμιζες.

Αυτοί οι δύο είναι πολύ καλά παιδιά και έχουν πλάκα, τους ετοιμάζω ιστοριούλα! Θα τους κάνω σταρ και δεν θα το καταλάβουν ΜΠΟΥΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ.

Μετά τη μάσα πιάσαμε τα πολιτικά της Κίνας και ανακάλυψα ότι είναι ενάντια στην κυβέρνησή τους και σε όσα κάνει, και τους συμπάθησα ακόμα πιο πολύ. Οι άλλοι οι τρεις Κινέζοι είναι της κυβέρνησης, οι γονείς του Κινέζου μάλιστα στρατιωτικοί. Στην ουάσινγκτον τσακώθηκα με τη μία γιατί είπε ότι στο Θιβέτ λέει όλοι θέλουν να είναι Κινέζοι εκτός από ένα μάτσο αναρχικούς εφήβους που προκαλούν σαματά και σκοτώνουν αστυνομικούς. Ε τώρα, δε λέω είμαι άσχετος επι του θέματος αλλά δεν μπόρεσα να κρατηθώ και την ξέχεσα. Όχι ότι άλλαξε κάτι, αλλά νταξ.

Μη μου δίνεις σημασία, πάω για ύπνο να στανιάρω. Σήμερα έμαθα ότι ο καινούριος αμερικανοιταλοουκρανοπορτογάλος (έλεος ποτ πουρί από σπέρμα κατάπιε η προγιαγιά του?) είναι ΔΥΟ χρόνια μικρότερος ενώ ο Κινέζος που είχε γενέθλια ΕΝΑ χρόνο μικρότερος. Ε α σιχτίρ. Κάνουν τα 26 να φαίνονται πολλά.

Το ψωμί και το σκουλήκι

2011-11-15T18:09:00.003-05:00

Α ρε κουμπάρα πως του πιανς του κλίμ!

την Εντροπία σου μέσα και συ πρωί πρωί!!!

ElenaG, την ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ σου μέσα κι'εσύ βραδιάτικο!!! Αυτό το βλάχικο δεν ξέρω πως μου βγήκε, αλλά αφού μου βγήκε το κρατάω έξω. Η βλαχιά δεν είναι ντροπή, ντροπή είναι να το κρύβεις.

Έφτιαξα πριν μερικές βδομάδες ψωμί. Εκεί που κοπανούσα το ζυμάρι πάνω στο τραπέζι (ας το πούμε ζύμωμα) ένιωσα μια λύπη αλλά και μια χαρά ταυτόχρονα για τα δεινά που τραβάει. Αν ήμουν τριτοδεσμίτης θα το έλεγα χαρμολύπη χωρίς να χρειαστεί να το ψάξω στο γκουγκλ!

Το πατούσα το έρμο το ζυμάρι χωρίς έλεος. Πρώτα το αλεύρι το μούσκεψα το έκανα μπουγέλο, το μπωλ μπουρδέλο, και μετά λες και δεν του έφτανε αυτό, το άρχισα στις γρήγορες. Έφαγε πολύ ξύλο. Αλλά έλεγα, έλα μωρέ δεν πειράζει, πρέπει να παιδευτείς για να εξελιχθείς. Πως θα γίνει το αλεύρι ψωμί, έτσι με τη μία? Δεν είμαι ο Χάρι Πότερ μάνα μου (αν και ούτε αυτός ο άχρηστος ξέρει να το κάνει· η Ερμιόνη τα ξέρει αυτά τα κόλπα).

Έτσι κι'εγώ Έλενα. Ξεκίνησα αλεύρι άσπρο αμόλυντο, με βγάλανε από τη σακούλα(χώρα) μου, μου ρίξανε μαγιά(Κινέζους) για να φουσκώσω(από τα νεύρα μου), μου ρίξανε και μπόλικο νερό(σοκ) και με αρχίσανε στο ζύμωμα(όλες οι μαλακίες που κάνω). Αλλά δεν πειράζει βρε συ, όλα για καλό είναι! Πως θα γίνω ένα ωραίο ξεροψημένο καρβέλι? Αφού σαν αλεύρι δεν με ικανοποιούσα, κάτι έπρεπε να γίνει.

Τώρα μπορεί να είμαι ένα ελαστικό και γλιτζιάρικο ζυμάρι, αλλά μόλις με ψήσουν(αποφοίτηση) και μου ρίξουν και σησάμι(το χαρτί), θα είμαι ένα καρβέλι και γαμώ. Όλοι θα με θέλουν. Το αλεύρι τι να το κάνουν, τρώγεται μωρέ το αλεύρι?

Το αλεύρι δεν τρώγεται... αν παραμείνει αλεύρι δεν έχει λόγο ύπαρξης. Το ψωμί τρώγεται, έχει λόγο ύπαρξης αλλά... αυτό. Τρώγεται. Κάποιος θα το φάει.

Διάβαζε παιδάκι μου για το καλό σου. Μάθε μια τέχνη για την οικογένειά σου. Κάνε το σκατό σου παξιμάδι σήμερα για να το φας με τον καφέ αύριο. Υποτίθεται μας ζυμώνουν για να μπορέσουμε να γίνουμε κάτι στη ζωή μας, γιατί αλεύρι σκέτο δεν είναι αρκετό. Υποτίθεται όλα τα κάνουμε για εμάς. Αλλά το ψωμί, για τον εαυτό του ψήνεται? Όχι! Για το στομάχι μας ψήνεται! Με ζυμώνουν για να με φάνε!!!

Νωρίς το κατάλαβες Αμερικλάνε. Α σιχτίρ.

Δεν θέλω να γίνω καρβέλι! Θέλω να παραμείνω αλεύρι, να με αφήσουν στην ησυχία μου μέσα στη σακούλα μου, ούτε πάρε ούτε δώσε. Αλλά ούτε αυτό είναι εφικτό, γιατί το ψωμί αλεύρι δεν γίνεται που να χτυπιέσαι. Άσε που η σακούλα μας γέμισε σκουλήκια(ξέρεις ποιοι) και τρώνε το αλεύρι. Ακόμα και τη σακούλα(αξίες) που μας κρατάει θα φάνε. Μόνο τις πέτρες θα αφήσουν, αλλά χέστες τις πέτρες.

Οι πέτρες δεν αλλάζουν. Μπορείς να τις σπάσεις, να τις αναμίξεις, να τις χρησιμοποιήσεις σε κτήρια, αλλά πέτρες θα παραμείνουν. Τις χρησιμοποιούμε, χαίρονται γιατί κρατάνε πιο πολύ αλλά τι κάνουν? Κάθονται και μας κοιτάνε να ζούμε μέσα στα κτήρια. Καλύτερα αλεύρι, τουλάχιστον έχουμε προοπτικές εξέλιξης - κι'ας μας τρώνε τα σκουλήκια. Και το καρβέλι ακόμα καλύτερο. Ζεις πιο λίγο μέχρι να σε φάνε αλλά κάτι κατάφερες ρε παιδί μου τουλάχιστον. Δεν έκατσες εκεί σαν το χάπατο το αλεύρι να κοιτάς τα σκουλήκια να σε τρώνε.

Άσε που, λέω εγώ τώρα, όταν σε ζυμώνουν δεν είναι δύσκολο να ρίξεις και λίγο ποντικοφάρμακο μαζί με τη μαγιά. Αρκεί να μην κάτσεις σαν τον μαλάκα και σε φάνε τα σκουλήκια. Φρόντισε να σε φάνε αυτοί που πρέπει. Και καλή τους όρεξη!

Τάμα 2

2011-11-12T01:35:00.002-05:00

Αφού τα τάματα που κάνω πιάνουν, θα κάνω άλλο ένα! Αν αύριο γράψω καλά (πολύ καλά), θα κάνω μία ώρα ποδήλατο κάθε μέρα!

......

Θα κάνω μισή ώρα ποδήλατο κάθε μέρα.

............

Θα κάνω μισή ώρα ποδήλατο 4 φορές τη βδομάδα.

.......................

Θα κάνω μισή ώρα ποδήλατο 4 φορές τη βδομάδα μέχρι τις διακοπές των Χριστουγέννων.

................................

Ε θα κάνω ποδήλατο τέλος πάντων σε κάποια φάση μέσα στο 2011!

Την εντροπία μου μέσα-έξω μέσα-έξω

2011-11-10T00:01:00.005-05:00

O Ανώνυμος αναγνώστης διέπραξε θανάσιμο αμάρτημα σχολιάζοντας προχτές χωρίς να μου ευχηθεί για τη γιορτή μου. Αλλά αντί ευχής είπε αυτό:

λοιπον δεν σου εχω κανει ποτε σχολιο,αν και σε διαβαζω καιρο, αλλα τωρα πρεπει να το κανω!Ειναι ασχετο με την αναρτηση παντως :P
Σημερα στη σχολη ο καθηγητης χρησιμοποιησε τη λεξη απευθυνση! Συγκεκριμενα ειπε "δημοσια απευθυνση" και ειναι και απο τους παραξενους με τα ελληνικα.
Η λεξη υπαρχει και τη χρησιμοποιησε αρκετες φορες κιολας.Θυμηθηκα που αναρωτιοσουν.
α! ειμαι στο παντειο παρεμπιπτοντως. Φιλια =)

Και έτσι αποφάσισα να βάλω λίγο νερό στο ~~μίλκο~~κρασί μου. Ανώνυμε, πάρε μια ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ τυλιγμένη σε συγχωροχάρτι αλλά να μην επαναληφθεί. Τον Φεβρουάριο που θα γίνω η τετραγωνική ρίζα του τρεις χιλλιάδες εξακόσια δια του δύο όξω (τα) τρία, περιμένω να μου ευχηθείς πρώτος πρώτος! Ή πρώτη πρώτη, δεν έχει σημασία.

Κάθομαι που λες σαν το ποντίκι αυτές τις μέρες και μου χώνω διάφορα παράξενα πράγματα που έχουν περίεργα σχήματα. Το ένα είναι μακρουλό και ίσιο σαν Ι, το άλλο έχει μια στροφή σαν U, το άλλο έχει θηλιά σαν γ, αλλά το χειρότερο, αυτό που με ζορίζει και δεν μπαίνει ώρες ώρες με τίποτα είναι αυτό με τις δύο στροφές σαν S. Και δεν είναι μόνο ότι κάθομαι σαν τον μαλάκα και μου τα βάζω, αυτά πάνε και πετάγονται έξω και πρέπει μετά να τα ξαναβάλω και πάλι έξω και πάλι μέσα, βγαίνουν αυτά, σπρώχνει ο Αμερικλάνος. Αν ρίξω λίγο γάλα ανάμεσα, ξέρεις πόσο βούτυρο θα φτιάξω?

Μπορείς σε παρακαλώ να μου εξηγήσεις γιατί να πρέπει να κάθομαι όλη μέρα να συνουσιάζομαι με την ιονική ισχύ (Ι), την ενέργεια (U), τον συντελεστή ενέργότητας (γ), και κυρίως τη χειρότερη απ'όλα, απ'όλα όμως, ΕΝΤΡΟΠΙΑ (S)? Δεν θέλω μανίτσα μου να τα ξέρω, δεν με απασχολεί καθόλου η μη-ύπαρξή τους.

Αυτή η εντροπία ρε γαμώτο, έχω μάθει με χίλια μέσα-έξω ζόρια μέχρι και πότε της ήρθε περίοδος, ποιος είναι ο μπατζανάκης του τρίτου ξαδέρφου της νταντάς της μάνα της, αλλά τι ΣΚΑΤΑ είναι ακόμα να καταλάβω. Δεν καταλαβαίνω. Δεν καταλαβαίνω σου λέω! Πιάσανε κάτι μαλάκες πριν 200 χρόνια μια χούφτα εξισώσεις, τις ενώσανε και βγάλανε αυτή τη ΜΑΛΑΚΙΑ που τη λένε εντροπία και καλά κάνουν και τη λένε έτσι, αφού τέτοια καραγκιοζιλίκια είναι ντροπή - κι'εγώ θα ντρεπόμουν. Μετά βγήκαν κάτι άλλοι φιλόσοφοι του κώλου και άρχισαν να τσαμπουνάνε θεωρίες ότι η εντροπία είναι ο χρόνος και αν καταφέρουμε να αντιστρέψουμε την εντροπία μιας διαδικασίας θα ταξιδέψουμε στο χρόνο και τα ΠΑΠΑΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΑΜΠΕΛΑ.

Συγγνώμη που βρίζω, αλλά είμαι σε φόρτιση. Όλη μέρα διαβάζω με τα χέρια μέσα στο ακούρευτο κεφάλι μου και όταν έφυγα από το εργαστήριο ήμουν σαν τρελός και άπλυτος επιστήμονας που το παίζει κουλ και χέστηκε για την εμφάνιση. Δεν το κατάλαβα ότι έγινε το μαλλί σαν τον κώλο του μαμούθ εν τω μέσω ηλεκτροπληξίας και περπατούσα ο βλαξ αμέριμνος μέχρι το αμάξι ενώ με χάζευε ο κόσμος. Το κατάλαβα όταν πήγα να ξεπαρκάρω και το μαλλί -λέγε με τρίχωμα με ορμόνες- μου μείωνε την ορατότητα στον καθρέφτη.

Η ομοιότητα - στο μαλλί - με τρομάζει.

Ώρες ώρες σκέφτομαι, μήπως αυτό το διδακτορικό με κάνει πιο σωστό επιστήμονα κάνοντάς με πιο λάθος άνθρωπο? Αν είναι να μάθω τι είναι η εντροπία και να ξεχάσω ότι πριν βγούμε έξω ρίχνουμε και ένα βλέφαρο να βεβαιωθούμε ότι το θέαμα που θα παρουσιάσουμε δεν προσβάλει την αισθητική κανενός, να το χέσω!

Τέλος πάντων, από την εντροπία στα μαλλιά μου. Δεν μπορώ να ασχολούμαι άλλο με τρίχες, πάω να τα λούσω.

Όσιος Αμερικλάνιος

2011-11-08T15:10:00.003-05:00

Ναι, καλά διάβασες, σήμερα είναι του Οσίου Αμερικλανίου! Πρέπει να βρω έναν αγιογράφο να μου κάνει πορτραίτο. Φάτσα, έ, όχι προφίλ να φαίνεται η μυτόγκα! Ξέρεις τι λένε για όσους έχουν μεγάλη μύτη! Και μιας που έχω την ονομαστική μου γιορτή, έλα να σε κεράσω πίτσα:

Αυτά τα μαύρα σκατουλάκια είναι μανιτάρια... πως γίναν έτσι.

Έλεγα να φτιάξω γλυκό αλλά τόλμησε να μου πει η Κινέζα ότι όλο λόγια είμαι και σιγα μην ξέρω να φτιάχνω πίτσα, οπότε έκατσα έφτιαξα και της την τάισα με μπόλικο καθαρτικό και φαγουρόσκονη μέσα.

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να παρακαλέσω όσους έχουν το κανονικό μου facebook να μη με λένε Αμερικλάνο εκεί! Πείτε με με τ'όνομά μου ή αν δεν θέλετε πείτε με γιορχάινες, δεν έχω πρόβλημα! Όχι τίποτ'άλλο αλλά αν βγει στη φόρα ότι έχω μπλογκ θα αναγκαστώ να σβήσω κάποιες αναρτήσεις που βρίζω κόσμο και είναι κρίμα να χαθεί τέτοιος λογοτεχνικός πλούτος, καταλαβαίνεις.

Σήμερα που λες με πήρε μια ξαδέρφη μου να μου ευχηθεί, και ως συνήθως ξεφτιλίσαμε τη συζήτηση μιας και μιλήσαμε για πολιτικά. Φαντάσου τώρα τον Αμερικλάνο το σούργελο με την ξαδέρφη του που είναι της ίδιας συνομοταξίας (να θυμηθώ να βάλω αυτή την ανάρτηση στη λίστα που θα διαγραφεί αν μαθευτεί το μπλογκ) να συζητάνε για πολιτικά.Καταλήξαμε στο εξής συμπέρασμα:

Στην Αμερική μέχρι και η καθαρίστρια παίρνει στα σοβαρά τη δουλειά της λες και αν δεν σκουπίσει καλά θα πέσει η κυβέρνηση. Στην Ελλάδα μέχρι και ο Πρωθυπουργός σπρώχνει τα "σκουπίδια" κάτω από το χαλί και χέστηκε αν πέσει η κυβέρνηση.

Α για αν σου πω, για σούργελα καλά το πάμε. Άσε που μας πήρε 20 λεπτά να το βγάλουμε το συμπέρασμα, από τα οποία τα 13 γελούσαμε και μουτζώναμε (αυτή προς Βουλή μεριά, εγώ την Κινέζα).

Σε αφήνω τώρα όμως, random αναγνώστη, γιατί την Παρασκευή δίνω θερμοδυναμική και πρέπει να διαβάσω λίγο σοβαρά, ναι? Άσε που πρέπει να ετοιμάσω το έδαφος για τις νέες γουρούνες που έρχονται σε λίγες βδομάδες. Καλοί και οι καφέδες αλλά το βράδυ όταν πέφτω για ύπνο δεν κοιμάμαι ήσυχα επειδή ήπια και γαμώ τον φραπέ, αλλλα επειδή έβαλα και γαμώ μπολερό στη γουρούνα μου η οποία και επέζησε της διαδικασίας. Την παίρνω στα σοβαρά τη δουλειά μου, μη νομίζεις.

ΥΓ: Ευχαριστώ την ανώνυμη μπλόγκερ παύλα Αμερικλαν-φανγκέρλ που μου έστειλε γράμμα, δωράκι και μια... μπομπονιέρα (στην οποία θα βάλω τη ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ βαφτιστήρα που είναι πραγματική πριγκίπισσα, ορίστε μας)! Νομίζω καταλάβατε ποια είναι αλλά δεν λέω το όνομά της, να μάθει άλλη φορά να με εκνευρίζει! Ακούς εκεί ημιμαθής! (Άσχετο, μη δίνεις σημασία)

Εντάξει, φαίνεται το όνομά της αλλά βαριέμαι να το σβήνω. Επίσης το δώρο με διαβεβαίωσε ότι δεν είναι νύξη για εμένα! Αλλά δεν την πιστεύω! Με λέει βλάκα!!!

ΥΓ2: Αύριο ρώτα με αν έμαθα εν τέλει τι είναι η εντροπία και τι σκατά σημαίνει.

ΥΓ3: Ευχαριστώ το σημερινό κοντρόλ που με ενημέρωσε για το όνομα του ζακετίου που είναι όλο μανίκια.

Δεν είμαι πυροσβέστης

2011-11-06T17:17:00.004-05:00

Σήμερα κάνω ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ στην μπλόγκερ που γράφει ανάμεσα σε σοκολάτα και πορτοκάλι και σύντομα η σοκολάτα από Hershey's θα γίνει ΙΟΝ Αμυγδάλου.

Άκου ΣΠ. Ζούσα πάντα στην κοσμάρα μου, μέσα στη φούσκα του μυαλού μου η οποία έσπαγε που και που και έπαιρνα λίγο χαμπάρι τι γίνεται γύρω μου (λίγο, μη φανταστείς τίποτα εξτρίμ καταστάσεις). Αλλά όχι πια! Τώρα πλέον η φούσκα δεν σπάει ποτέ. Είναι δυνατόν ρε Αμερικλάνε να κάθεσαι Κυριακή απόγευμα και να μαγειρεύεις διαβάζοντας θερμοδυναμική την οποία δεν καταλαβαίνεις (αυτή η εντροπία τι σκατά είναι και τι θέλει από μένα?) και να μαθαίνεις από το ΤΟΥΗΤΕΡ και το ΦΕΙΣΜΠΟΥΚ ότι αύριο αλλάζει η κυβέρνηση? Τς τς τς τς τς τς.

Τέλος πάντων, δεν έχω τίποτα άξιο λόγου να πω πάνω σ'αυτό, εκτός από ένα πράγμα. Έτσι και γίνει ο Σαμαράς πρωθυπουργός, δεν έρχομαι ούτε για Χριστούγεννα. Και μόνο στην ιδέα ότι η κεφαλή της χώρας μπήκε κάποτε μέσα στη Βίσση, αηδιάζω. Άσε που δεν είναι να του έχεις εμπιστοσύνη. Μπορεί να μη μας αφήνει να επιστρέψουμε στην Αμερική μόνο και μόνο επειδή δεν κατάφερε να κάνει καριέρα η κόρη της Βίσση στη Νέα Υόρκη. Ε όχι να πληρώσω εγώ τα σπασμένα των 31 δρόμων.

Για να επανέλθω στην αρχή, νομίζω αξίζει ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ και πολλά άλλα στην ΣΠ γιατί επιστρέφει στην Ελλάδα και κάνει αυτό που πολλοί δεν τολμάμε και ο Αμερικλάνος δεν θα το τολμήσει ποτέ (αν επιστρέψω ποτέ, δεν θα μετρήσει σαν τόλμη αλλά σαν ανάγκη γιατί μόνο έτσι το βλέπω να γίνεται).

Ξέρεις ΣΠ πριν φύγω πόσοι γνωστοί μου μου λέγανε με δέος πόσο θαρραλέος είμαι που κάνω ένα τέτοιο τεράστιο βήμα μόνος μου? Ξέρεις πόσοι με παίρνανε τηλέφωνο αφού ήρθα και μου λέγανε πόσο περήφανοι είναι που δεν "κώλωσα"? Ξέρεις πέρσι όταν πήγα για διακοπές πόσες φορές άκουσα το "πως τα καταφέρνεις εκεί πέρα ρε φίλε"? Και εγώ έμενα πάντα με το στόμα ανοιχτό γιατί δεν χρειάστηκε καθόλου -μα καθόλου- θάρρος για να έρθω Αμερική.

Αντιθέτως, θάρρος θα χρειαζόταν για να επιστρέψω. Να επιστρέψω σε μία χώρα που και να ήθελε, δεν μπορεί να με καλύψει επαγγελματικά. Δεν ξέρω αν εγώ έχω κάτι να προσφέρω, αλλά και να είχα δεν νομίζω να επηρέαζε την απόφασή μου. Ίσως κάποια μέρα αλλάξω γνώμη αλλά τώρα δεν ντρέπομαι να πω ότι κάθομαι εδώ για εμένα.

Καλή δύναμη και καλή τύχη σου εύχομαι ΣΠ, και εσείς οι εκεί κανονίστε να την υποδεχτείτε όπως πρέπει, τόσο την ΣΠ όσο και όλους όσους αποφασίσουν να επιστρέψουν μόνιμα στην Ελλάδα. Όχι γιατί τους χρωστάτε κάτι αλλά γιατί ένα τέτοιο βήμα δεν είναι καθόλου εύκολο. Ο πατριωτισμός δεν είναι ένστικτo και το ένστικτο λέει όταν ένα κτήριο καίγεται, αρπάζουμε τους δικούς μας και τρέχουμε. Εκτός κι αν είσαι πυροσβέστης. Δες τίτλο.

Κόκκινος μαρκαδόρος με ραδιενεργό γκλίτερ

2011-11-04T19:26:00.000-04:00

Μόνο η Κατερίνα των KaPa αντιλήφθηκε το καλλιτεχνικό υπόβαθρο του αριστουργήματος "Η υγρή ζέστη του τώρα":

Σε βρήκα μέσω της Τζωρτζίνας και χαίρομαι γιατί γελάω υστερικά....από το τελικό ξάφνιασμα!! Η αλήθεια είναι οτι όταν άρχισα να διαβάζω σκέφτηκα ότι ίσως είσαι κολλημένος σεξοδιαστροφικός κλπ....τελικά χε χε

KaPa μάνα μου, κάνε ένα διάλειμα από το υστερικό γέλιο και πάρε μια σεξοδιαστροφική ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ.

Έχει που λες από την Τρίτη που σκοπεύω να κάνω ανάρτηση όπου θα παραπονιέμαι, θα χτυπιέμαι και θα οδύρομαι για το ζόρι που τραβάω με δίχως ρεύμα νερό και ίντερνετ. Αλλά λέω, άστο ρε Αμερικλάνε, το γράφεις όταν επιστρέψει το ρεύμα με το καλό. Στο μεταξύ όμως γίνανε άλλα πράγματα που με έκαναν να πω ΧΕΣΤΗΚΑ για το ρεύμα, ΧΕΣΤΗΚΑ για το ίντερνετ, ΧΕΣΤΗΚΑ για το νερό, ΧΕΣΤΗΚΑ για το καινούριο Family Guy που εχει τόσες μέρες που βγήκε και εγώ ακόμα να το δω.

Με πιάσανε τα υπαρξιακά μου μεσοβδόμαδα του ξενιτεμένου. Όχι ρε KaPa, δεν αναφέρομαι σε οικονομικές κρίσεις, ούτε σε εξακοστές εξικοστές έκτες δόσεις, ούτε καν στο γεγονός ότι υπάρχουν ακόμα άτομα που δεν έχουν δει Χάρι Πότερ ή έστω Νάρνια. Αναφέρομαι στο γεγονός ότι δεν έχω κανέναν ΕΛΕΓΧΟ.

Ε Λ Ε Γ Χ Ο

Στο σχολείο (στις τελευταίες τάξεις) διάβαζα για να μπω στο Πανεπιστήμιο. Εκεί (το τελευταίο έτος) διάβαζα για να τελειώσω και να φύγω έξω. Εδώ παίζω με γουρούνια και αρουραίους (και αυτό το εννοώ πιο κυριολεκτικά απ'ότι φαντάζεσαι) για να πιάσω το μέλλον καλή θέση. Λες και αυτά που κάνω είναι που καθορίζουν το αποτέλεσμα.

ΣΚΑΤΟΥΛΕΣ (@@ ΜΑΝΤΟΛΕΣ).

Υπάρχει κάποιος που να εξασφαλίζει πως ό,τι κάνουμε θα αμοιφθεί αναλόγως? Υποθέτουμε ότι οι από "πάνω" μας (βασικά πίσω και μέσα μας είναι, αλλά εντάξει κρατάω ένα επίπεδο) μας βλέπουν σαν άτομα και όχι σαν ξεραμένες κουράδες. Αλλά όταν με λες ξεραμένη κουράδα και εγώ δεν αντιδρώ, τι γίνομαι? Ξεραμένη κουράδα!

Έχω μια μικρή λίστα με συμπεριφορές που δεν ανέχομαι, πράγματα που αν δω έστω και υποψία τους σε κάποιον του τραβάω Χ χωρίς δεύτερη σκέψη και εξηγήσεις.

Είπες ψέμα για να ανέβεις? Χ!
Πάτησες πάνω σε κάποιον για τη βολή σου? Χ!
Λες κάτι και η φάτσα σου μου λέει με υπότιτλους κάτι άλλο? Χ!
Έβρισες τα θεία? Χ!
Κάνεις το τόσο ΤΟΣΟ για να κερδίσεις κάτι? Χ!
Θες να είσαι το κέντρο της προσοχής και χέστηκες για τους υπόλοιπους? Χ!

Εντάξει, δεν είναι και τόσο μικρή η λίστα. Κάτσε να βγάλω μερικά, ΟΚ, 6 πραγματάκια ας πούμε βασικά. Ε τώρα πρόσθεσα και έβδομο.

Σ'αρέσει να σε γλύφουν? Χ!

Δεν το εννοώ με την καλή έννοια, και ας έκανα λόγο στην αρχή για σεξοδιαστροφική ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ KaPa. Εννοώ ότι αν είσαι αφεντικό και κρίνεις όχι βάσει της δουλειάς και των προσόντων των ~~δουλικών~~ εργαζομένων σου αλλά βάσει του πόσο μεγάλη και υγρή έχουν τη γλώσσα τους, θα πιάσω έναν κόκκινο μαρκαδόρο με ραδιενεργό γκλίτερ και θα σου τραβήξω ένα τεράστιο Χ στην ασχημόφατσά σου ώστε να ξέρουν οι γύρω σου ότι είσαι τοξικό απόβλητο. Όχι τώρα που είμαι στον πάτο, όταν ανέβω λίγο. Τώρα είπαμε, ξεραμένη κουράδα, μην το ξεχνάς.

Λυπάμαι αλλά αυτό το πράγμα δεν ΜΠΟΡΩ να το κάνω. Δεν άλλαξα ήπειρο για να καταντήσω να γλύφω το κάθε παραπροϊόν της καριερίστικης μόδας της δεκαετίας του 90 που ξέμεινε χωρίς οικογένεια φίλους και σεξ και απαιτεί σεβασμό και προσοχή επι πληρωμής γιατί το τζάμπα δεν κάθεται.

Δεν θα κάτσω στην αναμονή του τηλεφωνικού κέντρου της ΔΕΗ 45 λεπτά για να ρωτήσω πότε θα επανέλθει το ρεύμα του αφεντικού μου. Δεν θα πετάγομαι μέχρι το ταβάνι όποτε βήχει το αφεντικό να τρέξω να φέρω καραμέλες όταν δεν έχω το ελάχιστο επίπεδο να ανοίξω την πόρτα στη γυναίκα μου. Γενικά, δεν θα κάνω απολύτως τίποτα διαφορετικά σε κάποιον που αυτοαποκαλείται σημαντικός. Όλοι όσων το ΕΓΩ ήταν τόσο μεγάλο που δε χωρούσε σε κάποια εταιρεία, γίνανε καθηγητές Πανεπιστημίου. Υπάρχουν βέβαια και σοβαροί, και ελπίζω μια μέρα να γίνω ένας απ'αυτούς.

Και φυσικά, αφού δεν θα τα κάνω όλα αυτά δεν θα πάρω πέντε βδομάδες άδεια, αλλά δύο. Δυόμισι μετά από σπρώξιμο και μια πουστιά. Δεν υπάρχει κάτι που να μπορώ να κάνω καλύτερα στη δουλειά μου, ούτε να δουλέψω περισσότερο, ούτε τίποτα. Άρα? Άρα δεν έχω έλεγχο κανέναν. Και αυτό με δαιμονίζει, θέλω να δείρω κάποιον. Αλλά δεν μπορώ γιατί το αφεντικό αποφασίζει. Όταν βέβαια μου εξηγεί γιατί δύο βδομάδες είναι υπέραρκετές και χρησιμοποιεί λέξεις όπως "λογική", και "συζήτηση", ε είναι να μην τα παίρνεις.

Αυτά που λες KaPa. Τα Χριστούγεννα θα έρθω στην Ελλάδα, αλλά δυομισι βδομάδες με το ρολόι. Δεν μου επιτρέπεται καν να φύγω Σάββατο αντί για Δευτέρα, γιατί μπορώ να δουλέψω και το Σ/Κ. Αυτή η μιζέρια και η κακοτροπιά με ξενέρωσαν και η χαρά και ο ενθουσιασμός που ένιωσα όταν το αποφάσισα να έρθω εξαφανίστηκαν μέσα σε μισό λεπτό.

Και βασικά χέστηκα γι'αυτές τις διακοπές, δεν είναι αυτό το θέμα μου. Το θέμα μου είναι πως δεν έχω ΕΛΕΓΧΟ, το'πα και πιο πάνω. Και όταν πιάσω δουλειά σε μια εταιρεία τα ίδια θα πρέπει να αντιμετωπίσω.

Το χειρότερο στην ιστορία είναι ότι όταν τα είπα στη μάνα μου μου είπε "δεν πειράζει παιδάκι μου, εσύ τουλάχιστον έχεις δουλειά και αμοίβεσαι". ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΟ ΣΤΑΝΙΩ ΜΟΥ, δεν είμαι η Ντάλια Χατζηαλεξάνδρου και δεν παραπονιέμαι που δεν στέγνωσε η μπογιά στο νοτιοανατολικό σαλόνι και θα πρέπει να δω το τούρκικο στο νοτιοδυτικό! Έχω κι'εγώ τα θέματά μου ρε παιδί μου.

Τέλος πάντων. Τώρα που γράφω είμαι φορτισμένος, και μου φαίνονται χειρότερα απ'ότι είναι. Έχω όμως πίστη κάπου που δεν με απογοήτευσε ποτέ και θα τη βρω τη λύση. Όταν τη βρω, θα στην πω εδώ.

ΥΓ: Έτσι και δεν έρθει το ρεύμα μέχρι αύριο, θα ξεσπάσω πάνω τους.

Η υγρή ζεστασιά του τώρα

2011-11-01T19:01:00.003-04:00

Μπήκες στη ζωή μου ξαφνικά, εκεί που δεν το περίμενα. Δεν θα πω πως στον ουρανό σε έψαχνα και στη γη σε βρήκα, γιατί δεν σε έψαχνα καλή μου. Οι μοίρες μας ένωσαν στο πλεκτό τους, μετάξι και κουρέλι γίνανε ένα και μοιράστηκε το μετάξι λίγη από την ομορφιά του.

Έτσι και προχτές, την πρώτη μας φορά, η ομορφιά σου με γέμισε, η ζεστασιά σου με αγκάλιασε και η απαλότητά σου με μεταμόρφωσε.

Είναι μεγάλο πράγμα να μπορείς να μεταμορφώσεις κάποιον και να απομακρύνεις όλη τη βρωμιά του. Όταν με αγγίζεις αγαπημένη μου νιώθω πως το κρύο του πριν και του μετά δεν έχουν σημασία: μόνο η υγρή ζεστασιά του τώρα μετράει.

Χτες το βράδυ ενώ σε περίμενα να ετοιμαστείς, σε κοιτούσα και σκεφτόμουν. Έβλεπα τα καυτά σου υγρά να μαζεύονται και ένιωθα το δέρμα μου να αποζητά τη γεύση τους. Καθόσουν εκεί σχεδόν ακίνητη, κι'όμως τόσο γεμάτη υποσχέσεις για όταν γίνουμε και πάλι ένα. Δεν άντεχα την αναμονή, αγαπημένη μου, και δεν σου κρύβω ότι παρ'ολίγον να αφήσω τις ορμές μου να με κυριεύσουν και να ενωθούμε εκεί επι τόπου.

Σε ένιωθα να με περιβάλλεις ακόμα και αργότερα, αφού αποχωριστήκαμε και πήρε ο καθένας το δρόμο του. Απόψε δεν ξέρω αν θα μπορέσω να αντέξω το μαρτύριο. Είναι μαρτύριο να σε έχω για τόσο λίγο. Είναι μαρτύριο η ένωσή μας να περιτριγυρίζεται από σκοτάδι και κρύο, αντί να τα κατανικά η ζεστασιά της. Είναι μαρτύριο να μην έχω ρεύμα και ζεστό νερό από το Σάββατο, γαμώ το φελέκι μου, και να πλένομαι κάθε βράδυ με σένα, αγαπημένη μου, που σε γεμίζω από το εργαστήριο και σε χρησιμοποιώ στο σπίτι υπο το φως των κεριών.

Οσο μαρτυρικός είναι ο αποχωρισμός μας, ωστόσο, τόσο απολαυστική είναι η ένωσή μας, αγαπημένη μου... νταμιτζάνα.

Η Αγαπημένη μου

ΥΓ: Το ότι θα ερχόμουν στην Αμερική και θα έφτανα να πλένω τον κώλο μου με τον κουβά, ε όχι αυτό δεν το περίμενα.

Πρόωρη εκσπερχιόνιση

2011-10-29T16:14:00.004-04:00

Μου αρέσουν οι αναφορές σε μεγάλες προσωπικότητες και critically acclaimed ατάκες γιατί προσδίδουν έναν έτσι σοφιστικέ αέρα στο σχόλιο βρε αδερφέ:

"αγγίζουμε την τελειότητα" by Παναγιώτης Τόκος

αλλά κι'εσύ βρε Georgina, μη με ξεκινάς από τα βαριά, πιάσει κάτι πιο ελαφρύ μάνα μου.

Αυτό τον καιρό μου έρχονται φλασές από τα παλιά και σας έχω ταράξει στις αναφορές παλιών αναρτήσεων. Αλλά τι να κάνω ρε συ, σάμπως έχω επιλογή?

Πριν δύο χρόνια, χιόνισε στις 19 Οκτωβρίου (ας είναι καλά το μπλογκ αλλιώς σιγά μη θυμόμουν ότι χιόνισε Οκτώβρη). Μη φανταστείς τίποτα σοβαρό χιόνι, έτσι λίγο έριξε για ένα τεταρτάκι και μας άφησε μια πέτσα πα στα γρασίδια. Είχα ανεβάσει και φωτογραφία στην τότε ανάρτηση να πάνε δες την. Και, παρ'όλο που παραπονιόμουν, κατα βάθος το είχα χαρεί που χιόνισε γιατί δεν είχα ματαδει. Φέτος όμως δε χαίρομαι καθόλου γιατί έκτοτε είδα, είδα, είδα, Ε ΠΑΡΑΕΙΔΑ χίονι και εντάξει, φτάνει, δε θέλω άλλο. Στο Άμπου Ντάμπι θα μετακομίσω να γλιτώσω.

Σε νιώθω φίλε

Την περασμένη Πέμπτη που λες, βγαίνω κατα τις 7μιση από το διαλογισμό και βλέπω άσπρες κουραδίτσες να πέφτουν γύρω μου. Με κοντομάνικο και ζακετούλα εν τω μεταξύ ο δικός σου. Που να το φανταστούμε μάνα μου, όλοι με εποχιακά ήμασταν και μέσα σε δύο ώρες που έπεσε η θερμοκρασία υπό το μηδέν, ήρθαμε και παγώσαμε. Μέχρι να φτάσω στο εργαστήριο (5 λεπτάκια δρόμος μη φανταστείς) είχε γίνει η μαύρη ζακέτα άσπρη και τα χέρια μου κατακόκκινα από τη παγίλα. Μέχρι να φτάσω και στο αμάξι? Το είχε καλύψει το καλό μας το χιόνι και έκατσα ΜΕΣΑ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ να σκάβω. Ε α σιχτιρ.

Έγινε η σκατούλα από πράσινη άσπρη

Σήμερα το μεσημέρι όταν ξύπνησα (Σάββατο είναι, εντάξει?) και ετοιμαζόμουν να φύγω, κάνω ένα έτσι έξω και τι βλέπω πάλι?

Έχε γεια, έδαφος. Τα λέμε το Μάρτη.

Άρα? Άρα σήμερα καθόμαστε μέσα σαν τα ποντίκια. Ήτανε να πλύνω ρούχα, πάλι τη μπετονιέρα θα χρησιμοποιήσω. Ήτανε να ψωνίσω και καινούριο μπουφάν, καλά αυτό δεν πειράζει. Ήτανε να πάω και από το εργαστήριο να πάρω κάτι βιβλία για τις εξετάσεις που έρχονται (η 9 Μαΐου ξαναχτυπά, ετοιμαστείτε), πάλι αδιάβαστος θα μείνω και θα το κωλοβαράω όλη μέρα. Οϊμέ!

Απόψε λέει μας έχει χιονοθέλλα και "πρωτοφανή για την εποχή καιρικά φαινόμενα". Άσπρο πάτο (a.k.a. τον ήπιαμε). Κοίτα ρε τι έγινε μέσα σε μία ώρα, κοίτα:

Να τρωγόταν τουλάχιστον...

Θα φύγω Georgina, θα πάω στη Φλόριντα. Στη Χαβάι, έστω. Δεν λέω, το Καλοκαίρι εδώ πάνω ωραίο είναι και δροσερό μέσα στα δέντρα και τον ίσκιο. Αλλά ο χειμώνας? Είπαμε να έρθει αλλά αυτός ήρθε, μας πήρε και μας σήκωσε! Μα χιονοθύελλα με το καλησπέρα σας? Ούτε ένα χιονόνερο πρώτα, λίγο κρύο να βολευτούμε μέσα στα μπουφάν μας πριν πιάσουμε τα φτυάρια ρε αδερφέ.

Έτσι ξέρω κι'εγώ

Άσε που χάρη στον τυφώνα Ιρένε δεν ήρθε το φθινόπωρο όπως έπρεπε και δεν πέσανε τα φύλλα από τα δέντρα (τώρα που το λένε και το παρατηρώ, ακόμα έχουν φύλλα και τα μισά είναι πράσινα - ήμαρτον) και τώρα με το χιόνι θα έχουμε θέματα με το ηλεκτρικό αλλά πως το συνδέσανε δεν ξέρω. Όταν αγχώνονται τα κινεζάκια δεν μιλάνε καθαρά και με μπερδεύουν. Αλλά έτσι και αποκλειστώ σπίτι με δίχως ίντερνετ να σερφάρω, δίχως ρεύμα να δω ταινία και δίχως τα βιβλία μου να διαβάσω (πως φαίνονται οι προτεραιότητες του ανθρώπου) θα φάω τα πόδια μου από τη βαρεμάρα.

Γαμώ τη βαρεμάρα μου ρε μάνα, άλλαξε μου πάνα λέμε!

Άσχετο. Χτες έβαλα στον Κινέζο να ακούσει το μαύρη μαύρη της Τσίλα και στο γαλλικό κομμάτι αναφώνησε ότι έχει πολύ ωραία φωνή και σοφιστικέ λόγια (δεν ξέρει γαλλικά αλλά νταξ) και ότι του αρέσει που πάντρεψε το έθνικ με το κλασσικό με τέτοιο αρμονικό αποτέλεσμα. Τουλάχιστον δεν έχω άσπρες τρίχες πια, αφού μου πέσανε όλες με αυτά που άκουσα. Όχι για να μη λες ότι υπερβάλω όταν τον λέω μαλαπέρδα. Και μια που την ανέφερα, μισό να βάλω να ακούσω λίγο Τσίλα έτσι για το φινάλε.

ΟΚ, γράφω μεταΤσίλας. Αλήθεια, Georgina, εσύ αν είχες την επιλογή να μείνεις όπου θέλεις στον κόσμο, το κλίμα πόσο σημαντικό θα ήταν στην απόφασή σου? Θα προτιμούσες πχ να πας κάπου που κάνει 45 βαθμούς υπο σκιάν αλλά με πολύ χρήμα, να πας κάπου με τέλειο κλίμα αλλά και το σκατό παξιμάδι, ή κάπου που και οι φώκιες φοράνε παλτό αλλά με επαγκελματικές προοπτικές? Γιατί εγώ όταν ήρθα εδώ χάμω το κλίμα δεν το υπολόγισα, και ας μου τα λέγανε τα ξαδέρφια μου ότι θα σκάβω χιόνια, αλλά τώρα δεδομένων των απανωτών κύκλων ψήξης-απόψηξης που υφίσταμαι, δεν ξέρω αν θα το επαναλάμβανα. Θα πήγαινα στο Λοσάτζελες μπέμπε!

Μια τέτοια γάτα θέλω, κι'ας έχω αλεργία

Το μόνο καλό στη σημερινή ιστορία είναι η θέα που απολαμβάνω ενώ γράφω. Την έδειξα και στη μάνα μου από το skype και έσκασε από τη ζήλεια της, αλλά μετά χτύπησε το κουδούνι και ήρθαν τα σουβλάκια που παρήγγειλαν και αντιστράφηκαν οι ρόλοι.

Μια πολυθρόνα μου λείπει μόνο, πιάστηκε ο κώλος μου στο χαλί

ΥΓ: Πατάω δημοσίευση στα γρήγορα γιατί άρχισε να πέφτει το ρεύμα σιχτίρ.

Έχομε και Γκρούπιζ

2011-10-27T15:42:00.002-04:00

O homemade μ'αρέσει που συνδυάζει και τις προηγούμενες αναρτήσεις στα σχόλιά του:

αυτό τώρα στο αμέρικα πως θα το έλεγαν....φακιν και ας κλαίω.....χαχα

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ φτου σου ρε, τι υποννοείς δηλαδή? Μην απαντήσεις (και πάρε μια ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ για να κρατήσεις το στόμα σου κλειστό)

Πριν ξεκινήσω να λέω τις ασυναρτησίες μου σήμερα homemade, νομίζω πρέπει να πω ένα ευχαριστώ στην αγαπητή Πορκούπω. Τι γιατί μάνα μου, κάνε κλικ πάνω της να καταλάβεις. Έκατσε και μάζεψε όλα τα αντικειμενικά προσόντα μου, τα έκανε αχταρμά και τα δημοσίευσε! Διάβασε τι είπε, πραγματικά δηλαδή τέτοια ακριβή περιγραφή δεν έχω ματαδεί! Τα διάβαζα τη Δευτέρα στο μάθημα και με έπιασε νευρικό γέλιο, ρεζίλι έγινα πάλι. Ευτυχώς ο καθηγητής είναι λίγο κουφός και δεν παρατήρησε τα πνιγμένα χάχανα, μόνο οι Κινέζοι με είδαν και φρικάρανε γιατί μόλισ μισή ώρα πιο πριν τους είχα ξεχέσει επειδή ξεχάσανε να σβήσουν τα φώτα την Παρασκευή.

Ρεζίλι των σκυλιών έγινα, μην κοιτάς η γάτα είναι για εφέ

Βέβαια, δεν είναι μόνο η Πορκούπω που έκανε ανάρτηση όλη πάνω μου, έχει γίνει και στο παρελθόν. Τι διάολο, τόσες ΑΠΕΥΘΥΝΣΕΙΣ μοιράζω σε εξευτελιστικές τιμές, μια ανάρτηση δωθε κείδε την αξίζει ο Αμερικλάνος.

Τεσπα homemade, μισό να σοβαρευτώ (για λίγο). Με τιμάει τόοοοοοοοσο πολύ όταν βλέπω κάποιον να κάνει ανάρτηση για τον Αμερικλάνο και γελάνε τα μουστάκια που δεν έχω αλλά κοντεύω να αποκτήσω λόγω της βαρεμάρας που με δέρνει. Έχουμε και λέμε: Πορκούπω, Νεφέλω, Χριστίν, VAD, Δόχτωρας, Ζουζού και φυσικά η Cούλα (η οποία μου έχει ρίξει τέτοιο σπρώξιμο, ούτε χαλασμένο χόντα στην εθνική να ήμουν). Αυτοί μου έρχονται τώρα, αν ξέχασα κανέναν ε συμπαθάτε με μανίτσες μου, είναι γνωστό άλλωστε ο Αμερικλάνος τη μνήμη την έχει μικρή, δεν μπορεί να τα έχει όλα μεγάλα (46 νούμερο παπούτσι και μια μυτόγκα ΝΑ παρακαλώ).

Δεν μπορώ να τις κοντρολάρω πια αυτές τις γκρούπιζ

Έρχονται που λες για συναυλία οι κάτσε να δεις πως τους λένε... οι Taking Back Sunday. Εντάξει, δεν κόβομαι για τέτοια μουσική (αν δεν έχει το σχήμα μια Τσίλα να σου ρίξει δυο πενιές δεν λέει)(Μαζού, έστω!) αλλά με 7 δολάρια ακούω και Βίσση. Τρόπος του λέγειν. Έλα όμως που δεν υπάρχει ένας, ΕΝΑΣ άνθρωπος εδώ γύρω που να θέλει να πάει? Για τη συμφωνική της Βιένης που έρχεται βρήκα παρέα, για τη βραδιά τζαζ βρήκα επίσης, γι'αυτούς τους ξερακιανούς δεν βρήκα. Τι να πάω, και να είμαι σαν το αγγούρι? Θα αναγκαστώ να τραβολογήσω κανα κινεζάκι και πάει το ίματζ μου.

Πόσο με εκνευρίζουν όσοι μπαίνουν στο msn, λένε καλησπέρα είσαι εδώ και βγαίνουν μετά από ένα λεπτό? Κάτσε μάνα μου περίμενε και λίγο, δεν είναι προέκταση του χεριού μου το msn, έχουμε και δουλειές! Άσχετο.

Σεντονιάστηκε πάλι η ανάρτηση και κάτι άλλα που είχα να πω δε χωράνε, άσε που τα ξέχασα. Και αύριο μέρα είναι.

ΥΓ: Το άλλαξα το βιντεάκι γιατί το προηγούμενο λέει δεν ενφανιζόταν

Couλeen Amerikλanidou

2011-10-25T16:13:00.000-04:00

Και μου το έλεγε εμένα η μάνα μου... να τις προσέχω τις τσαούσες θα με τυλίξουν! Να που τελικά έγινε. Πως από νέος ελεύθερος και ωραίος μετατράπηκα σε νέος ελεύθερος ωραίος και με παιδί, ούτε που το κατάλαβα!

Αυτέεεες, αυτέεεες φταίνε! Η Koueen και η Cούλα! Θέλανε παιδί και βγήκαν στη γύρα να ρωτάνε "πες μου πουλάν γονίδια, να μου πάρω λίγα". Αλλά δεν τις κατηγορώ. Ούτε τους κρατάω κακία που με κάνανε πατέρα ενώ είμαι ακόμα πάνω στο άθνος της ηλικίας μου, γιατί το παιδί μου μοιάζει και βγήκε σούπερ.

Τώρα τι άτομο θα παραδώσουμε στην κοινωνία με τέτοιες μανάδες και τέτοιο πατέρα, δεν ξέρω. Έχει και νονά, έχει και καθηγήτρια μαθηματικών. Είναι κοινωνικό το παιδί μας!

Αγαπημένε μου Αμερικλάνε

2011-10-24T16:32:00.004-04:00

Σήμερα δεν έχω θέμα ανάρτησης, θα το πάω "Αγαπημένο μου ημερολόγιο" ή μάλλον "Αγαπημένε μου Αμερικλάνε". Ναι ρε, θα μου δώσω ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ, γιατί δηλαδή, στο πηγάδι κατούρησα?

ΔΕ ΡΙΝΓΚ

Αγαπημένε μου Αμερικλάνε. Το ζήτημα με τα αρούρια είναι σε καλό δρόμο. Έβαλα τις φωνές σε δύο Κινέζες, κατέβασα τα μούτρα μου στην καθηγήτρια, εξαφανίστηκα μια μέρα, άλλαξα θέση σε ΟΛΑ τα γυαλλικά στο εργαστήριο και γενικά την περασμένη βδομάδα καταλάβανε όλοι ότι τα πήρα και κάνω βλακείες για να ξεσπάσω. Αρνήθηκα σαν γομάρι να αλλάξω την ιεραρχία στα γουρούνια, ανακοίνωσα με στόμφο ότι εγώ κάνω κουμάντο στα χοιρινά του εργαστηρίου και όποιος έχει πρόβλημα να πάει σε γιατρό (έστω σε κάποιον που κάνει το αγροτικό του). Το θέμα είναι σε αναμονή μέχρι να επιστρέψει η καθηγήτρια - έφυγε πάλι. Στο μεταξύ, με έχουν πάρει όλοι από φόβο.

Μίλησε κανείς?

Αγαπημένε μου Αμερικλάνε. Χτες έκανα για τρίτη φορά στη ζωή μου γεμιστά. Η πρώτη φορά που είχα επιχειρήσει να φτιάξω, στην Πάτρα, στέφθηκε με απόλυτη αποτυχία μιας και αντί για γεμιστά βγήκε σούπα σε ταψί. Πριν δύο χρόνια που το ανέφερα αυτό το γεγονός στο μπλογκ, η καλή μου η ζουζου ανέβασε λεπτομερή συνταγή μπας και μάθω. Τα έκανα (τότε) και ήταν ΤΕΛΕΙΑ. Χτες όμως δεν ακολούθησα... ακριβώς την συνταγή. Έβαλα τριπλάσια ποσότητα κιμά με αποτέλεσμα να μου βγουν γιουβαρλάκια σε συσκευασία ντομάτα. Επίσης ξέχασα να βάλω πατάτες να τραβήξουν τα υγρά και έγινε το ταψί πισίνα πάλι. Σόρρυ ζουζού μάνα μου, την επόμενη φορά θα την ακολουθήσω τη συνταγή βήμα βήμα! Πάρε τώρα φωτογραφία που σου έταξα:

Απ'ολότελα, καλά και τα γιουβαρλάκια σε συσκευασία ντομάτα

Αγαπημένε μου Αμερικλάνε. Την έχω καταβρεί με τα ιντερνετικά ράδια που έχωσα στο άιφον. Ακούω ειδήσεις από το ΣΚΑΙ το βράδυ πριν κοιμηθώ και έχω φρίξει όχι με το περιεχόμενο, αλλά με το σελέξιον, με πιάνεις? Όλο για την Μέρκελ, τον ΓΑΠ, την Ευρώπη κλπ λένε. Τι σκατά? Επίσης αυτός ο κατα τ'άλλα αχαϊρευτος Γκόλντεν μου έδωσε και δύο άλλους σταθμούς που ξέχασα πως τους λένε αλλά έχουν φάση. Στον έναν είναι κάτι σούργελα και σπάνε πλάκα. Επίσης ο ένας εκφωνητής έχει ίδια φωνή με τον Τριανταφυλλίδη, δεν μπογώ να σου βάλω άνω από τγία, αλλά ο Γκόλντεν διαφωνεί εντόνως και με κοσμητικά επιχειρήματα. Και, φυσικά, έβαλα τον σταθμό που κάνει εκπομπή η Αθηνά, αλλά είναι λέει 10-12 τα πρωινά, δηλαδή 3-5 το ξημέρωμα για μένα! Δεν βγαίνω μάνα μου!

3-5 το πρωί έχω άλλες δουλειές, δεν βλέπεις?

Αγαπημένε μου Αμερικλάνε. Χτες είχε προβολή το Πανεπιστήμιο την τελευταία ταινία του Χάρι Πότερ. Ήρθανε δύο φίλοι μου από μακρυά, τους έκανα ξενάγηση στο Πανεπιστήμιο, φάγαμε, είδαμε την ταινία(ρα), μετά κάτσαμε και ένα δίωρο να την αναλύουμε και γενικά να φιλοσοφούμε πάνω στο Χάρι Πότερ. Και όποιος κοροϊδεύει και με πει ανώριμο, καθρεφτάκι και στα μούτρα του!

Ανώριμος είσαι και φείνεσαι και από τον κώλο σου κρέμεσαι

Αγαπημένε μου Αμερικλάνε. Έκοψα τον καφέ. όπως ξέρεις, στην Ελλάδα δεν έπινα καφέ εδώ τον έμαθα αλλά παρα έγινε το κακό. Δεν είναι δυνατόν να μην μπορώ να δουλέψω χωρίς καφέ, δεν το δέχομαι. Εδώ δεν πίνω ούτε καν μπίρα γιατί είμαι ενάντια στη χρήση κάθε είδους ουσίας, θα κάθομαι να εξαρτώμαι από καφέδες? Το γύρισα στο τσάι.

May I have a cup of teeeeeaaaa pliiiiiiz

Αυτά είχα να πω, πάω τώρα στη βιβλιοθήκη να παραλάβω ένα βιβλίο που παρήγγειλα. Μιλάμε είμαι δεινός επιστήμον.

Φάκιν ψυχάκιας

2011-10-22T16:03:00.006-04:00

Η ΛΙΑΚΑΔΑ τα πήρε άγρια με την προηγούμενη ανάρτηση, έβγαλε τα κέρατά της σαν γνήσιο κριάρι και πήρε τους δήθεν τρομοκράτες και τους σήκωσε, αλλά στο τέλος έκανε ωραία έξοδο:

Λιακάδα παραμένει λιακάδα

Έτσι μπράβο Λιακάδα, να μην ξεχνάς πως ό,τι και να γίνει, πρέπει να μη χάνεις τον... ήλιο σου. Θεώρησε αυτή την ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ σαν υπενθύμιση να μην σκλαβώνεσαι με νεύρα γιατί θα σε γεμίσουν σύννεφα και πάει η Λιακάδα!

Τι είπα πάλι

Θυμάσαι πριν δύο χρόνια που σας έλεγα για τους συγκάτοικους, τον Ινδό και την Ινδή, και τα παρατράγουδά τους? Μετά θυμάσαι που μετακόμισα και σας έλεγα πέρσι για τους Λιβανέζους από κάτω που κωλοχτυπιόντουσαν και τσίριζαν παίζοντας play station? Ε τώρα θα σου πω για το νέο γείτονα.

Είναι μάστορας στο επάγγελμα και πριν καν μπει στο σπίτι, του είχε αλλάξει τα φώτα. Τι πατώματα, τι τουαλέτες, τι νιπτήρες, τι κάσες, όλα τα άλλαξε ο κερατάς. Το ένα δωμάτιο το έκανε εργαστήρι και μου έπρηζε τα σκώτια κάθε βράδυ ντουπ ντουπ και γρρρρ γρρρρ.

Μα που σκατά τους πετυχαίνω

Τώρα που τελείωσε τα μερεμέτια είναι ήσυχος, εκτός από μερικά βράδια που αφήνει το MTV να παίζει όλη νύχτα και με εκνευρίζει. Ένα βράδυ έβαλα κι εγώ playlist με τραγούδια της Πάνια, έκανα το σπίτι Παρατράγουδα και δεν το ξανα'κανε.

Μαααααααύρη μααααααύρη τη τζοή μουυυυυ

Τη φωνή του την ακούω μόνο Παρασκευή Σάββατο Κυριακή που έρχεται η κόρη του. Χωρισμένος υποθέτω είναι και δεν εκπλήσσομαι καθόλου. Πρώτον γιατί ένα βράδυ τους είδα και τους δύο όταν πήγα να κατεβάσω τα σκουπίδια και κόντεψα να πάθω ανακοπή από τη φρίκη

Μα τι εκφραστικό πρόσωπο

και δεύτερον γιατί το άτομο είναι ψυχάκιας. Όλη μέρα γκαρίζει στην κόρη του ότι δεν έκανε αυτό φάκιν καλά, εκείνο φάκιν καλά, δεν τον άκουσε όταν της έδινε φάκιν οδηγίες, το βράδυ δεν έκλεισε την φάκιν πόρτα του φάκιν μπάνιου και μπάινει φάκιν υγρασία στο σπίτι, ξέχασε να βάλει το φάκιν κινητό της πλήρως αθόρυβο και τον φάκιν ταράζει η δόνηση... φάκιν τέτοια. Και φυσικά τη λέξη φάκιν την έχει καραμέλα, δεν ξέρω αν το κατάλαβες.

Νέοι με μέλλον

Όχι Λιακάδα, να μην τη λυπάσαι την κόρη του γιατί εκτός από σκατομούτσουνη είναι και σκατόστομη και το τι λέει δεν περιγράφεται. Τι φάκιν τεμπέλη τον λέει, φάκιν άχρηστο, φάκιν άσχημο, γαμώ τη φάκιν τύχη μου που σε έχω για φάκιν πατέρα, θα φάκιν φύγω θα πάω στο φάκιν Μεξικό, δεν θέλω να φάκιν φάω, φακ φακ φακ.

Είναι ρε παιδί μου μια ευχάριστη ατμόσφαιρα εκεί κάτω

Σήμερα με ξυπνήσανε πρωί πρωί στις 11 και αν κατάλαβα καλά, αυτός τη βαρέθηκε την κόρη του και την πάει πίσω πακέτο στη μάνα της. Pack your fuckin' shit and get in the fuckin' car you fuckin' bitch! Έτσι έλεγε ο πατέρας την κόρη! Τέτοια ούτε εγώ με τον αδερφό μου δεν κάναμε πια. Αυτοί οι Αμερικάνοι, ούτε να τσακωθούν δεν ξέρουν! Χαλασμένες οικογένειες. Οι κοκκινολαίμηδες κανονικά έπρεπε να απαγορεύεται να αναπαράγονται, εγώ αυτό ξέρω!

-Θανάαααασηηηη το παιδί το έβαλες για ύπνοοοο?

Πριν μερικές μέρες ήρθα σπίτι αργά με δυο φίλους μου και εκεί που περπατούσαμε στα σκοτάδια ανάβει ο ψυχάκιας τα φώτα του, βγαίνει έξω και μας κοιτάει καλά καλά. Καλησπέρα, του λέω, ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ, μου λέει με το μάτι να λαμπιρίζει. Φαντάσου τον τώρα με κουτάκι μπύρα στο χέρι, αξύριστο κόκκινο μούσι, μπλούζα τέως άσπρη με την κοιλιά να ξεφεύγει, παντελόνι δεν πρόσεξα (άσε που δεν τόλμησα να κοιτάξω). Τρέχουμε να φύγουμε, έγινε ο Αμερικλάνος και η κομπανία του καπνός.

Λες να κινδυνεύω?

Σκόπευα να του κάνω παρατήρηση γιατί καπνίζει και σκυλοβρωμάει το σπίτι αλλά φοβάμαι ότι θα του γυρίσει το φάκιν μάτι και θα με κάνει φάκιν κομματάκια. Πόσα και πόσα ακούγοντια για τρελούς αμερικάνους με καραμπίνες! Αυτοί οι ρέντνεκς ρε γαμώτο, τι σκατά θέλουν στο κονέχτικατ? Δεν το'ξερα ότι ευδοκιμούν και στο βορά.

Αν διαβάσεις σε καμια εφημερίδα "Έλληνας έγινε κομματάκια από το γείτονά του επειδή άφησε το ξυπνητήρι του να χτυπάει για 4 ώρες και του γύρισε το φάκιν μάτι", ξέρεις σε ποιον θα αναφέρεται!

ΥΓ: Τα περι ζακετίου του αρουραιου θα τα μάθετε εν καιρώ.

Γίναμε πρωτοσέλιδο πάλι

2011-10-20T10:42:00.006-04:00

Καλημέρα, καλημέρα. Για μένα "καλημέρα", για εσάς "καλησπέρα", για άλλους "καληνύχτα" και για ΠΟΛΛΟΥΣ "τι καιρό σας κάνει σήμερα στην κοσμάρα σας". Πολύ το ζάλισα, μισό να πιω μια γουλιά τσαγάκι.

Σήμερα ήρθα νωρίς στη δουλειά, γιατί θέλω να προετοιμαστώ ψυχολογικά για το χαμό που θα γίνει το απόγευμα. Αλλά δεν θα μιλήσω γι'αυτό σήμερα, θα μιλήσω για κάτι άλλο. Όταν μπήκα στο εργαστήριο, βρήκα ένα αντίτυπο της εφημερίδας New York Times και τη λέξη Greece κυκλωμένη με ροζ μαρκαδόρο. Μου την άφησε η Κινέζα (η καλή, όχι αυτή που θα χάσει την παρθενιά της από τ'αφτιά το απόγευμα) γιατί διάβασε για το μπάχαλο στην Ελλάδα και ήθελε να με ενημερώσει. Επίσης σήμερα με ρωτάνε πάλι όλοι πως είναι τα πράγματα στην Ελλάδα και τι κάνουν οι γονείς μου με ένα ύφος λες και πέθανε το σύμπαν και πενθούν για το τρίτο από τα δεξιά φεγγάρι του Πλούτωνα. Το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Όσο το διάβαζα έκανα κάποιες χαζοβιόλικες σημειώσεις, και λέω να τις μοιραστώ εδώ γιατί ο Αμερικλάνος είναι ήδη σούργελο, μην κάνω και τον Μιχάλη...

Ανατρίχιασα όταν το είδα

Μας πήρανε χαμπάρι, ή μου φαίνεται? Κάτσε μανίτσα μου και λίγο στον καναπέ σου, μην τρέχεις για ψύλλου πήδημα στα συντάγματα και στις βουλές! Είναι τελετουργικό, δεν το καταλαβαίνεις? Άκου τη τη δημοσιογράφαινα!

Η άποψη της νεολαίας του '40

Ούτε το όνομα του πρωθυπουργού δεν γράψανε σωστά. Αυτή την 70χρονη εξτρεμίστρια πολύ θα ήθελα να τη γνωρίσω πάντως. Γιαγιά Αντιγόνη εσύ είσαι, παραδέξου το.

Μη με γελούν τα μάτια μου, μη με γελούν τ'αγγλικά μου.

Ο δαίμον του τυπογραφείου

Κι'άλλο τζόβενο, συνάδελφος αυτός. Έλα συνάδελφε φαρμακοποιέ, πες μας κι'εσύ πόσο πιέζεσαι οικονομικά. Το παιδί που σπουδάζει στην Ιταλία, καλά?

Κακιούλες

Γιατί άραγε?

Και τρίτο πιπίνι, ήθελα να'ξερα, γεροντόφιλες είναι οι συγγραφείς? Το καλό είναι ότι στην τελευταία παράγραφο σκιαγραφείται ο Ελληνικός λαός σαν να πάσχει από επιθέσεις πανικού. Αυτό φταίει για όλα κύριε δικαστά!

Ρε παιδιά, με το μαλακό κάτι τέτοια, σκεφτείτε και τους ομογενείς λίγο! Δεν μπορώ να με λυπούνται και να αναφωνίζουν όποτε συστήνομαι και λέω ότι είμαι από Ελλάδα. Εκνευρίζομαι και τους βρίζω μετά, δεν το καταλαβαίνετε?

Πφφφφφφφφφφφφ

Λεπίδες από πάγο

2011-10-19T16:07:00.001-04:00

Πήραμε τα τρία μας. Τους. Δεν ξέρω. Μόνο τρία ήταν? Έχασα το μέτρημα.

Ένας Ινδός και μια Κινέζα κανανε μαλακία.

Α δεν έχει σημασία ποιος φοιτητής έκανε το λάθος κύριε πρύτανη (Από Έλλη ξεκινάει και σε ΝΑς τελειώνει πάντως)

Α δεν θα μπω στη διαδικασία να τιμωρήσω κανέναν κύριε πρύτανη, αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη (αλλά από εδώ και στο εξής ο Έλλη... ΝΑς χρήζει επίβλεψης, λέω εγώ τώρα)

Σήμερα έκατσα σπίτι γιατί έχω σαν αρχή να μην τσακώνομαι εκνευρισμένος. M'αρέσει να είμαι ήρεμος και αυτά που λέω να κόβουν σαν λεπίδες από πάγο.

3+5+2+2 = σιχτίρ

2011-10-18T01:07:00.004-04:00

Έπρεπε να το καταλάβω από το πρώτο της μπινελίκι που διάβασα ότι η ΜΙΑ είναι στην πραγματικότητα η Αμερικλανομάνα:

Γιέέέέ μου ???? εσύ είσαι????? Αχ ρε παλιοτόμαρο εσύ είσαι????και έλεγα κάπου τον ξέρω.....ρε κάπου τον ξέρω.... βρε ρεμάλι από την μάνα σου κρύβεσαι?????δεν είσαι παιδί εσύ βρε θα με πεθάνεις ....άκου αμερικλάνος...όμως η μανούλα το ένστικτο βλέπεις....τι κρύβεσαι βρε γαιδούρι..από το πρωί έχουμε να μιλήσουμε...μου αμόλησες την ρουκέτα ...ότι έχεις πυρετό και με άφησες μες την αγωνία ....τι σε ρώτησα παλιόπαιδο ???ε????άμα έφαγες σε ρώτησα ..και τι ...και συ μου έκλεισες το τηλέφωνο....δεν πειράζει όμως ....θα με καταλάβεις μια μέρα αλλά θα είναι αργά.....για να ζητήσεις συγνώμη...........................
........... ωχ μου μυρίζει καμένο πάω να ανακατέψω το φαί....φαί θέλω εγώ τώρα η δηλητήριο.... έρχομαι...KAI ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΙΣ καμάρι μου και εξαφανιστείς μια μάνα την έχεις βρε που λαχταράει η ψυχή της για σένα....πήρες τίποτα για τον πυρετό καρδιά μου???όχι με άδειο στομαχάκι ψυχή μου...και ντύσου καλά ...κάνει ψόφο...έβγαλες το παπλωμα να σκεπάζεσαι....και να πετάς τα σκουπίδια είναι εστία μικροβίων....αμάν κάηκε....

Καλά ρε μάνα, άντε θα σε λέω ΜΙΑ για να μη σου χαλάσω το ίμεϊτζ, πότε πρόλαβες και άνοιξες μπλογκ? Και όλες αυτές τις εικόνες που τις βρήκες? Δεν μας τα λες καλά! Θα τα πω όλα στον μπαμπά! Ή, ακόμα χειρότερα, στη γειτονιά! Προς το παρόν πάρει μια ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ για να μη λες ότι τις δίνω εδώ κι'εκεί μόνο!

Θυμάσαι ΜΙΑ τότε στο σχολείο όταν ήμουν ακόμα που μια μέρα γύρισα από το φροντιστήριο και σας ανακοίνωσα ενθουσιασμένος ότι έμαθα τι εστί οξύ, τι εστί βάση και τι γίνεται όταν τα ανακατέβεις? Πότε ήταν αυτό άραγε? Νομίζω πρώτη λυκείου στην αρχη, άρα μιλάμε για το σωτήριο έτος 1999. Σήμερα, μετά από 3 χρόνια λύκειο, 5 χρόνια Φαρμακευτική, 2 χρόνια μάστερ και άλλα 2 διδακτορικό, σύνολο 12 χρόνια μετά (για όνομα, πόσο έχω φτάσει πια)(μην απαντήσεις, δεν σε συμφέρει) επέστρεψα από το Πανεπιστήμιο και αν ήσουν εδώ θα σου έλεγα ΑΚΡΙΒΩΣ το ίδιο πράγμα.

Φρέσκο πράμα

Έκατσα και για μια ΟΛΟΚΛΗΡΗ ώρα ο καθηγητής (Πανεπιστημίου) μας έλεγε ακριβώς τα ίδια που μου έλεγε η κουμπάρα μου στο φροντιστήριο το '99. Τι? Τι είπες? Πανεύκολες σπουδές και τζάμπα παραπονιέμαι ότι δεν προλαβαίνω να τα διαβάζω όλα? Μην με εκνευρίζεις βραδυάτικα και έχω ήδη δύο άσπρες τρίχες!

Αυτοί παιδί μου εδώ πέρα έχουν σύστημα για να μας κάνουν να γεράσουμε πριν της ώρας μας. Μας μιλάνε για βασικά πράγματα, λύνουν γελοίες ασκήσεις στο μάθημα, μετά μας δείχνουν κάτι λίιιιιγο πιο δύσκολο, μας βάζουν για το σπίτι κάτι πολύ πιο δύσκολο και στις εξετάσεις μας βάζουν ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΑΚΡΥ ΜΕ ΤΑ ΑΓΚΑΘΑΚΙΑ ΓΥΡΩ ΓΥΡΩ.

Σήμερα πραγματικά ένιωσα λες και μου μαθαίνανε να οδηγώ ποδήλατο με ροδάκια.

Στο τέλος του μαθηματος μας έδειξε πως να πάμε από το ποδήλατο με τα ροδάκια στο ποδήλατο χωρίς ροδάκια.

Για το σπίτι μας έβαλε να οδηγήσουμε τη μηχανή της Φούλης.

Στις εξετάσεις θα μας ζητήσει να οδηγήσουμε το Apollo 11 και να το προσεδαφίσουμε επιτυχώς στο Φεγγάρι.

Έτσι μανίτσα μου ξέρω κι'εγώ να διδάσκω! Και ό,τι θέλεις μάλιστα! Ακόμα και φιλολογικά! Σου δείχνω πως γράφεται το αλάτι και σου ζητάω στις εξετάσεις να μου μεταφράσεις άγνωστο από την Αντιγόνη! Τι δεν ξέρεις! Ξέρεις πόσα α, πόσα λ, όσα τ και πόσα ι έχει μεσα η Αντιγόνη? Μάνι μάνι το μισό κείμενο μη σου πω! Ε τα αλλα... βγαίνουν μωρέ!

Άει σιχτίρι.

Γιατί μας τα μαθαίνουν αν είναι να τα ξαναμάθουμε? Γιατί μας μαθαίνουν τα βασικά και μας ζητάνε τα πολύπλοκα? Με τι γονίδιο μαζοχισμού γεννήθηκα που έκατσα στα θρανία στα 5 και ακόμα να σηκωθώ?

Πφ, πάω για ύπνο. Ξενύχτισα να οδηγώ τη μηχανή της Φούλης και αύριο πρέπει να βρώ το μάνιουαλ του Apollo 11 για να το κάνω μια βόλτα στην αυλή. Λες να'ναι δύσκολο?

Skype μάνα μου

2011-10-17T00:00:00.007-04:00

Η Πορκούπω (a.k.a. σκατζόχοιρος) άρχισε να μαδάει τις βελόνες της όσο έβλεπε καρέ καρέ το άνοιγμα του άιφον, και μετά παντρέψαμε τα αιφόνια μας και κάναμε.... τσάτιν! Οπότε της αξίζει μια ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ. Πορκούπω σε παρακαλώ πολύ όμως να την παραλάβεις από το άιφον, όχι από κομπιούτερζ και λοιπά μπανάλ πράγματα, δε θα'θελα.

Πριν μπω στο αποψινό θέμα, νομίζω πρέπει να ξεκαθαρίσω κάτι. Μπήκα στις σελίδες της βόνταφον και της κοσμοτέ και έφριξα με τις τιμές του άιφον. Δεν πάμε καλά μάνα μου. Κι'εσύ για το δικό σου, τόσα έδωκες?? Όχι, όχι, όχι, όχι, δεν υπάρχει περίπτωση ΚΑΜΙΑ να έδινα τόσα λεφτά για ένα κινητό - και δεν έδωσα. 150 ευρώ έκανε, όχι 500 και δεν δίνω 125 ευρώ το μήνα στα πάγια (για όνομα του Θεού δηλαδή, σου κάνουν και μασάζ με τέτοιες τιμές?). Αυτά τα λέω για να μην νομίζεις ότι πήραν τα μυαλά μου ΤΟΣΟ αέρα πια ώστε να ξοδεύω μισθούς σε γκατζετάκια!

Τέλος ο πρόλογος, τώρα κάνε ησυχία να απολαύσεις τα τελευταία καμώματα της μάνας μου.

Που λες Πορκούπω, το σωτήριο έτος 2001 είχε λυσσάξει η μάνα μου να της μάθω να παίζει πασιέτζα στον υπολογιστή, γιατί το έβλεπε να το κάνει στις επαναλήψεις του ντόλτσε βίτα η Σόφι και ήθελε κι'αυτή. Έλα όμως που δεν μπορούσε να κουμαντάρει το ποντίκι?? Δεν σου κάνω πλάκα, η κίνηση των χεριών της με την κίνηση του κέρσορα δεν είχαν την παραμικρή σχέση. Της έλεγα κούνα το ποντίκι πάνω για να πάει ο κέρσορας προς τα πάνω, και το σήκωνε από το γραφείο. Όχι χριστιανή μου, να έτσι να το κάνεις! Ε τι με λες πάνω τότε, προς τα μέσα είναι αυτό! Μετά από κανα δεκάλεπτο άκαρπων προσπαθειών ανακοίνωσε με στόμφο ότι όποιος ανακάλυψε το ποντίκι είχε κάλλο στον εγκέφαλο και αυτά είναι πράματα του σατανά και ότι αν δεν ήταν πανάκριβο θα το έσπαγε και τι σκατά ποντίκι είναι δηλαδή αυτό αφού είναι ασύρματο και δεν έχει ουρά.

Αυτό ήταν το τελευταίο της παρε-δώσε με την τεχνολογία άνω του τηλεκοντρόλ της τηλεόρασης και των μηνυμάτων του κινητού που λένε "ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ" ή "ΛΕΓΕ ΡΕ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΑΝΗΣΥΧΩ" ή "ΑΠΑΝΤΑ ΘΑ ΠΑΡΩ ΤΗ ΝΙΚΟΛΟΥΛΗ" (με αυτή τη σειρά).

Φέτος, εν έτει 2011 αποφάσισε να επιστρέψει μπροστά στην επίπεδη πλέον οθόνη του υπολογιστή και να μάθει να κουμαντάρει το ρημάδι το ποντίκι για να της μάθει ο μικρός το σάιπ να μιλάμε. Έχει κάτι μήνες που το λέει, τελικά το έκανε. Έμαθε να κουνάει το ποντίκι, έμαθε να ανοίγει και το σκάιπ, να μου κάνει βίντεο-κλήση, ΚΑΙ να το κλείνει μετά παρακαλώ, αμέ.

Οπότε πλέον αντί να με ρωτάει απλά τι νέα και να της λέω τα ίδια τι νέα να'χω από χτες άντε παράτα με ρε μανα, με ρωτάει τι νέα, της λέω τα ίδια τι νέα να'χω από χτες άντε παράτε με ρε μανα και με μουτζώνει. Επίσης την πρώτη μέρα μαζεύτηκαν όλοι να με καμαρώσουν και άρχισαν το τροπάρι:

Αμερικλανοπατέρας: Ρε θες ξύρισμα
WannabeΑμερικλάνος: Ρε θες κούρεμα
Αμερικλανομάνα: Ρε η μπλούζα σου θέλει σιδέρωμα
Αμερικλανοπατέρας: Να μη βάζεις μπλούζες στη δουλειά, να βάζεις πουκάμισα
WannabeΑμερικλάνος: Ναι τα πουκάμισα τον μάραναν
Αμερικλανομάνα: Έλα, αφήστε το το παιδί μου! Αμερικλάνε, δείξε με το καινούριο κινητό λίγο
Αμερικλανοπατέρας: Ωραίο, κάνει και καφέ? (κρυώσαμε)
WannabeΑμερικλάνος: Καλοπερασάκιας!

Κάπως έτσι πήγε η δουλειά. Σε κάποια φάση κάνανε την εμφάνισή τους και τα κινεζάκια από πίσω (όχι τα μαλακισμένα, τα άλλα) και αλλάξαμε κανάλι:

Αμερικλανομάνα: Ιιιιιιιι ρε κερατά, είμαι άφτιαχτη! Μη με δείχνεις ρε!
Αμερικλανοπατέρας: Άλο! Άλο! (κουνόντας τα χέρια του)
WannabeΑμερικλάνος: Πάω να φύγω, ρεζίλι γίναμε πάλι
Αμερικλανοπατέρας: Αμερικλάνε, αυτοί τώρα στέκονται ή κάθονται?
Αμερικλάνος: Στέκονται
Αμερικλανομάνα: Αχου τα μωρέ τα καημένα. Καλά, στα ντουλάπια της κουζίνας πως φτάνουν?

Να μη σου τα πολυλογώ Πορκούπω, μου τα έχει ήδη σπάσει τα νεύρα. Το σπίτι θέλει μάζεμα, η κουζίνα θέλει να τακτοποιήσω τα κατσαρολικά γιατί είναι σαν μπουρδέλο αδήλωτο, οι τοίχοι μου είναι άδειοι και να πάρω καμια αφίσα κανα κάδρο να τους γεμίσω, το ποδήλατο στο σαλόνι είναι διακοσμητικό, τα ρούχα στο υπνοδωμάτιο είναι παντού και τι τις έχω 200 ντουλάπες άδειες.

Επίσης με έβαλε να της κάνω ξενάγηση σε όλο το εργαστήριο, κάνοντας σχόλια του τύπου, τι εργαστήριο είναι αυτό, έτσι είναι τα εργαστήρια?, στο CSI που τα δείχνουν είναι πιο ωραία, έχουν και κρυφό φωτισμό. Τι? Δεν είναι ρεαλιστικό το CSI?! Τι μας λες! Απλά εσείς το έχετε σαν κωλοχανείο! Πάρε καμια λάμπα από αυτές τις μπλε, σβήσε τα φώτα να δεις τι ωραία επιστημονική ατμόσφαιρα θα γίνει αμέσως.

Τώρα λέει που δάμασε το τέρας (το ποντίκι εννοεί), θα κάνει και φέισμπουκ για να μην υποχρεώνεται στις κουτσομπόλες ξαδέρφες για να μας παρακολουθεί!

Α ρε άτιμη τεχνολογία!!!

Άιφον Λόντς Πάρτυ: LIVE

2011-10-14T11:47:00.000-04:00

Εντάξει, λάιβ τρόπος του λέγεις γιατί το τσατ γαμ&^@%&$ και δε δουλεύει! Έχω βάλει τον επι του irc Golden να το κοιτάξει το θέμα γιατί εγώ από την αγωνία ούτε κλικ δεν μπορώ να κάνω χαχαχαχαχα και άσπρισαν και τα μαλλιά μου

Λοιπόν θα ανανεώνω την ανάρτηση αυτή οπότε να κάνετε ριφρές, ΟΚ?

Το πρωί άργησα γιατί στήθηκα έξω από το κτήριο και περίμενα το φορτηγό

Αλλά με είδε η υπάλληλος και ντράπηκα. Επίσης εκεί που περίμενα θυμήθηκα μια ταινία που είδα τις προάλλες με κάτι φορτηγά... και κάτι ψωμιά... και κάτι παιδιά... και ντράπηκα λίγο!

Τώρα τρώω την μπανάνα μου και περιμένω το ρημάδι να έρθει! Σε μισή ώρα μου είπαν!!

18:13 το έβγαλα το τσατ γιατί κολλούσε σαν loggo. Ελάτε εδώ όσοι θέτε να τα πούμε!

18:21 ΗΡΘΕ!!!!! ΠΑΩ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΩΩΩ!Ω!

18:29 Δεν θέλω να το ανοίξω χαχαχαχαχα

18:38 Και τώρα περιμένουμε

18:43 Έτοιμο!

18:45 Του πήρα και βρακί αλλά δεν του κάνει! Το κόβει λίγο στο τέτοιο του, ξέρεις. Φτουυυυ!

Νομίζω το λοντς πάρτυ τελείωσε. Κρίμα που δεν δούλεψε το τσατ, αλλά δεν πειράζει. Αφήστε με τώρα να πάω να παίξω με το Siri!

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ: Άιφον Λόντς Πάρτυ

2011-10-14T00:01:00.002-04:00

Το ξέρω! Το ξέρω σας λέω, δε χρειάζεται να μου το πείτε! Είμαι γελοίος. Είμαι γελοίος και φαίνομαι κι'όλας. Χαίρω πολύ χαιρόπουλος και στον Κωτσόβολο με 10% έκπτωση.

Ξέρω κι'άλλα. Ότι η εξάρτηση από υλικά αγαθα είναι κακό πράμα για παράδειγμα. Και ότι αύριο θα πάρω το άιφον, και μέχρι την Κυριακή θα το έχω βαρεθεί. Γιατί τέτοιος είμαι. Αφού λοιπόν το ξέρω ότι δεν είμαι Κινέζος για να ηδονίζομαι κάθε πρωί που βλέπω μηδέν αναπάντητες στο άιφον, θα κοιτάξω να απολαύσω τη διαδικασία όσο περισσότερο γίνεται.

Άλλοι κάνουν πάρτυ γιατί έχουν αφύσικο κόλλημα με τα προϊόντα της apple, άλλοι περιμένουν να κάνουν πάρτυ όταν πέσει η apple γιατί νιώθουν αφύσικο μίσος προς τα προϊόντα της, ο Αμερικλάνος απλά χαίρεται για το νέο κινητό του και κάνει την πλάκα του. Να έχει μια ανάρτηση να θυμάται όταν πρωτοπήρε άιφον και να γελάει με το κόλλημα που έφαγε το προγηγούμενο βράδυ - τώρα δηλαδή. Δεν είναι κακό να γελάς που και που με τις σαχλαμάρες που κάνεις.

Σας προσκαλώ λοιπόν στο Λόντς Πάρτυ για το άιφον (launch party μάνα μου)! Ώρα Ελλάδος απόγευμα κατά τις 5? 6? ξέρω γω πότε θα έρθει ο ταχυδρόμος? Θα τα κάνω όλα σωστά, όπως τα κάνουν οι macόβλητοι. Φωτογραφίες, περιγραφή του κάθε σταδίου, περιγραφή της ψυχολογικής κατάρρευσης του Κινέζου που δεν θα έχει πλέον το καλύτερο γκατζετάκι στο εργαστήριο, τέτοια. Θα ανανεώνω την ανάρτηση αυτή εδώ, και παράλληλα θα λέω βλακείες στο τσατ που βλέπεις από πάνω. Όποιος άλλος θέλει να πει βλακείες ή και να με βρίσει έτσι για να ξεδώσει από το στρες της εβδομάδας, πολύ ευχαρίστως!

Τώρα βέβαια τα λέω αυτά μεν, αλλά δεν είναι 100% σίγουρο ότι θα τα κάνω κι'όλας! Πρώτον γιατί είναι ηλίθιο να ανοίγεις συσκευασίες κινητών λες και ανοίγεις το κουτί με το άγιο δισκοπότηρο, και δεύτερον γιατί από την ανυπομονησία θα το έχω ανοίξει, ενεργοποιήσει και βαρεθεί πριν καν πάω από τον πρώτο στον τέταρτο όροφο! Και με το Χάρι Πότερ τα ίδια έκανα, το πρώτο βράδυ διάβασα ένα κεφάλαιο, τη δεύτερη μέρα κρατήθηκα και διάβασα μόνο ένα ακόμα, και το επόμενο βράδυ σηκώθηκα και διάβασα τις υπόλοιπες 600 σελίδες μονοκοπανιά.

Αλλά θα το παλέψω.

Και εκεί που τα καθυστερημένα αμερικανάκια έχουν ήδη κατασκηνώσει έξω από τα μπακάλικα της apple, ο καθυστερημένος Αμερικλάνος ξεκινάει τo Λόντς Πάρτυ από απόψε. Έφτιαξα να σαβουρώσω σάντουιτς με σνίτσελ και πατατάκια (το έχω γυρίσει σε υγιεινή διατροφή, δεν ξέρω αν φαίνεται), βλέπω και modern family γιατί νέο επεισόδιο family guy αυτή τη βδομάδα δεν έχει, που να τους καούν τα στούντια, και παρακολουθώ αυτήνα εδώ τη σελίδα που μου δείχνει που σκατά είναι το ρημάδι μου.

Στο βάθος βλέπετε τα πυρομαχικά που χρησιμοποιώ ενάντια στις μύγες, δεξιά βλέπετε την ξεραμένη ελιά μέσα σε βάζο από πρώην ξεραμένο νυν νεκρό χριστουγεννιάτικο φυτό, κάτω βλέπετε τις ποδάρες (κυρίες Ρόζα πάρτε μέτρα για την κάλτσα του στρατιώτη) και στη μέση βλέπετε το άκρως θρεπτικό προαϊφονικο δείπνο μου. Φτου γαμώτο, μήλα έπρεπε να πάρω. Δεν το σκέφτηκα.

ΥΓ1: Το τσατ δεν μου αρέσει καθόλου και θα φύγει αύριο μετά το λοντς.

ΥΓ2: Όποιος δεν έρθει, δεν έχει ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ για ένα μήνα χαχαχαχαχα.

ΥΓ3: Όποιος πιστεύει ότι είναι καθυστεριλίκι αυτό που κάνω να ξέρει ότι συμφωνώ και γι'αυτό το κάνω. Βαρέθηκα τους δήθεν σοβαρούς, ο Αμερικλάνος είναι δήθεν σούργελο!

ΥΓ4: Καλό αυτό που είπα στο ΥΓ3, να θυμηθώ να το κάνω ανάρτηση.

Διευρύνθηκε ο μουσικός μου ορίζοντας

2011-10-13T00:39:00.004-04:00

Σήμερα ήμουν στο λεωφορείο που μ'επαιρνε στο πάρκινγκ να πάρω τ'αμάξι να πάω σπίτι μου και λέω, δεν βάζω το εμπιθρί στο shuffle να ακούσω κάτι στην τύχη? Οπότε σε κάποια φάση άκουγα αυτό:

Και ήμουν φέεεεεεετα. Μετά, αμέσως μετά, μου έβαλε αυτό:

Και εγώ έγινα η αμερικλάνικη εκδοχή αυτού:

Ακόμα τους ακούω να γελάνε τους αμερικάνους. Ήταν και ώρα αιχμής. Πάει τελείωσε, τα σβήνω ΟΛΑ από το εμπιθρι και αφήνω μόνο mazoo and the zoo και τσίλα! Δεν θα πάθω ΚΑΡΔΙΑ για να διευρύνω τον μουσικό μου ορίζοντα! O οποίος μουσικός ορίζοντας είναι του κώλου άρα έτσι όπως χέστηκα απάνω μου, διευρύνθηκε μια χαρά θα'λεγα.

Η Κινέζα φταίει! Αυτή φταίει! Ήμουν στην τσίτα εξαιτίας της! Δεν πάτησε το ποδάρι της σήμερα! Έκατσε σπίτι! Κρύβεται! Ξέρει τι την περιμένει όταν τη δω και με αποφεύγει! ΑΑΑΑΑΑΑΑ!

Αποδιοπομπαίος Αμερικλάνος

2011-10-12T00:00:00.002-04:00

Αυτός που έκανε τη μαλακία, δεν πορεί να πάρει την ευθύνη γιατί δεν έπρεπε να βρίσκεται εκεί μόνος του και αν μαθευτεί, την κάτσαμε.

Αυτή που έπρεπε να βρίσκεται εκεί αλλά δεν ήταν δεν μπορεί να πάρει την ευθύνη γιατί τα πηγαινέλα μας καταγράφονται.

Αυτός που δεν έκανε καμία μαλακία, ούτε είχε καμία σχέση με το συγκεκριμένο περιστατικό αλλά ήταν στο δωμάτιο αμέσως πριν γίνει η μαλακία δε φέρει καμία ευθύνη.

Μάντεψε ποιος από τους τρεις θα πάρει την ευθύνη τελικά. Μάντεψε ποιος θα θεωρηθεί ότι δεν ξέρει την τύφλα του για τα αρούρια, κι'ας έφαγε ολόκληρο το Καλοκαίρι παρέα με τρωκτικά.

Πως γίνεται να σου εμπιστευτούν να κάνεις εγχείρηση σε δεκάδες αρουραίους, αν δεν ξέρεις να βάλεις σωστό νούμερα ζακετάκι σε έναν? Πως γίνεται να σου εμπιστευτούν γουρούνια, αν δεν μπορείς να φροντίσεις έναν αρουραίο? Πως γίνεται να προσφέρεις στη βελτίωση των συνθηκών των ζώων στα εργαστήρια, σαν αντιπρόσωπος των φοιτητών, όταν υποτίθεται ότι ένας αρουραίος σου έγινε ένα με το ζακετάκι? Πως γίνεται να ελέγξεις τα νεύρα σου όταν όλα αυτά είναι το αποτέλεσμα μαλάκινσης μιας χούφτας ηλιθίων?

ΓΑΜΩ. ΤΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ. ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΥΣ.

Εντ δε γουίνερ ιιιιιιιιζζζζ

2011-10-11T00:00:00.031-04:00

Δεν μου αρέσει να μιλάω για τον εαυτό μου, φαίνεται άλλωστε γι'αυτό άνοιξα και προσωπικό μπλόγκι (μουΑχαχαχαχα) αλλά αφού το επιβάλει η κατάστασις, άντε θα σας πω 7 πραματάκια να έχετε εσείς οι φαν (a.k.a. Αμερικλανίτσες)(Αμερικλάαανεεεεεεεε) να πορεύεστε.

Ευχαριστώ πολύ τους Mahler, Περσέα, Άσωτο Γιο και αυτή τη σαρδανάπαλη την Cούλα με C και όχι με Κ γιατί το Κ είναι λέει μπανάλ ενώ το C προφέρεται και ΤΣ άμα λάχει αναλόγως την κατάσταση. Τι έλεγα, ναι, τους ευχαριστώ πολύ για το βραβείο και ανταποδίδω!

Γιατί μου φαίνεται σα να χέζει η μελισσούλα?

Ορίστε 7 πράγματα που ισχύουν ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ για τον Αμερικλάνο και τον καθυστερημένο που κρύβεται από πίσω του:

1. Από το στρές με τα κωλοζώα έβγαλε δύο άσπρες τρίχες στο πάνω κεφάλι, η μία παχιά σαν γουρουνότριχα και κατσαρή σαν να μην πω τι, τις οποίες είδε σήμερα το πρωί και τον τρώει ο κώλος του να τις ξεριζώσει γιατί είναι και φάτσα φόρα.

2. Είναι ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ της αναβλητικότητας. Χωρίς πλάκα. Αν δεν φτάσει ο κόμπος στο χτένι, η ώρα στο παρα δύο, αν δεν κάνει σπλατς η στογόνα που θα ξεχειλίσει το ποτήρι, δεν ασχολείται.

3. Στην πραγματικότητα χαμογελάει σπάνια και γελάει ακόμα σπανιότερα. Άλλα όταν το κάνει το νιώθει. Αναλόγως και την παρέα.

4. Είναι ψώνιο και αλαζόνας με το θέμα αγγλικά.

5. Πολλές φορές αντί να πλύνει τα τάπερ, τα πετάει (στην ανακύκλωση)(αφού τα ξεπλύνει έτσι λίγο για τα μάτια του κόσμου). Καλά για τα ταψιά ας μη μιλήσω καλύτερα, μας διαβάζουν και φοιτηταί και τι παράδειγμα δίνουμε.

6. Έχει να σφουγγαρίσει δυο βδομάδες (business days only) και το πάτωμα άρχισε πάλι να κάνει χρατς χρατς όταν δεν φοράει κάλτσες.

7. Βαριέται να αφήνει σχόλια σε μπλογκς και το κάνει μόνο όταν πρέπει να πει οπωσδήποτε κάτι (σημαντικό ή ασήμαντο) αλλιώς θα σκάσει.

Τώρα με τη σειρά μου να δώσω το βραβείο σε πόσους? 15? για όνομα, τέσπα σε 15 άτομα:

1. Στο δίδυμο roza γιατί έχουν χιούμορ και είναι ατακαδόρες
2. Στην Pompeia γιατί τα λέει ωραία τα δικηγορίστηκα
2. Στον Celsus γιατί τα λέει και αυτός ωραία τρομάρα του
3. Στη zoyzoy που ήταν από τις πρώτες αναγνώστριες εδωνα μέσα
4. Στη Σταυρούλα Ζερβα για τον ίδιο λόγο
4. Στη Φούλη επίσης για τον ίδιο λόγο συν έναν ακόμα που ξέρει αυτή
5. Στον Evil Chef που μου σπάει τα νεύρα και πραγματικά του αξίζει βραβείο -το κάνει τέλεια
6. Στην Porcupine που είναι παραπονιάρα
6. Στη Μάρω γιατί την ξέχασα και τη βάζω μόλις την είδα να μπαίνει MSN
7. Στη Ρία γιατί έχει χαρακτήρα
7. Στον VAD γιατί μου τη λέει και μετά βάζει :)) στο τέλος
8. Στον Twisted Tool γιατί είναι ακομπλεξάριστο άτομο
8. Στον Invictus γιατί έχει ιδιαίτερο χιούμορ και που τα βρίσκει όλα αυτά ήθελα να'ξερα
9. Στον/στην (ένας Θεός ξέρει πια) Μικρό Μπετόβεν γιατί έχει γούστο στη λογοτεχνία
9. Στον Gaurakos γιατί ξέρει να αναγνωρίζει το καλό χιούμορ
10. Στο Marouli γιατί αν και λαχανικό είναι μες στη γλυκα (παντζάρι έπρεπε να τη λένε)
10. Στον the_man γιατί είναι μετριόφρωνας σαν κι'εμένα
11. Στη Mia για την ατάκα της στον Ανώνυμο Αλέξη της Cούλας (ναι, μου άρεσε ΤΟΣΟ πολύ)
12. Στη Νεφέλω γιατί είναι ξανθιά και φαίνεται
12. Στη Venus on Fire γιατί είναι παραπονιάρα και θα μου κάνει βουντού καμιά μέρα
12. Στον Golden που ζηλεύει τη δόξα του Αμερικλάνου, να βρε πάρε να'χεις
13. Στον Άσωτο γιο γιατί στο παρελθόν μου έκλεψε το φόντο κι'ας το είχε βάλει πρώτος
13. Στον Mahler γιατί είναι πιστός Αμερικλανο-αναγνώστης εδώ και δύο χρόνια
14. Στον Περσέα γιατί είναι μικρός και ευαίσθητος και αν δεν του δώσω θα λιποθυμήσει πάλι
14. Στην Cούλα γιατί είναι το κοντρόλ μου και αν τολμώ ας μην της δώσω

Αυτοί μου έρχονται τώρα, 14, 14 τι να κάνουμε! Μου λείπει ο 15ος, βάλτον στο λογαριασμό μου και τα βρίσκομε στο τέλος του μήνα μανίτσα μου. Και στο κάτω κάτω, εγώ μοιράζω βραβεία (ΑΠΕΥΘΥΝΣΕΙΣ) όλη την ώρα! ώχου!

Επίσης, να σας ενημερώσω ότι με το θέμα ΝΟΥΜΕΡΑ δεν έχετε ξεμπλεξει ακόμα. Το φινάλε ήταν η αρχή το τέλους μόνο ΜΟΥΑχαχαχαχαχα

Το πιο σιχαμερό θέαμα του ΜΑΛΑΚΑ

2011-10-10T03:50:00.003-04:00

Δεν έχω ύπνοοοοο. Λέμεεεεεεεε.

Η ώρα είναι τρεις και μισή (ωρα) το πρωί και δεν έχω ύπνοοοοοο. Λέμεεεεεεεεε. Γιατί δεν έχεις ύπνο Αμερικλάνε? Μα για τι άλλο, επειδή δεν άρεσε το τέλος της ιστορίας μου! Πολύ πληγώθηκα που δεν σας φαίνεται το άιφον αρκετό για ίντριγκες και ψέματα.

Χαχαχαχαχαχαχαχα. Μπα, δεν είναι αυτό. Είναι που μέσα σε τρεις μέρες γύρισε ο χρόνος δύο χρόνια πίσω και αντιπαθώ και πάλι τους Αμερικάνους ενώ συμπαθώ τους Κινέζους. Όχι, εντάξει, βαριά κουβέντα. Δεν τους συμπαθώ. Ας πούμε ότι δεν τους αντιπαθώ τόσο, χάρην ενός κοινού εχθρού. Τους Αμερικάνους. Τους Αμερικάνους και τη μαλακία που τους δέρνει!

Ε, εντάξει. Ξέχασε ένας βλακάκος Ινδός να βγάλει τη ζακέτα από έναν αρουραίο. Ξέχασε να μας πει να του τον φτιαξουμε, μιας και αυτός δεν είναι φαρμακοποιός και δη φαρμακοποιάρα σαν τον Αμερικλάνο. Εντάξει. Γδάρθηκε λίγο το δέρμα του αρουραίου από τη ζακέτα 10 μέρες. Οι αρουραίοι γειανουν γρήγορα, είναι γνωστό. Έδεσε το δέρμα γύρω από το ζακετάκι λίγο. Εντάξει! Σάμπως το πήρε χαμπάρι ο αρουραίος?

Το είδε ένας ΜΑΛΑΚΑΣ Αμερικανος πριν το δω εγώ ή η Κινέζα ΓΑΜΩ ΤΟ ΣΤΑΝΙΩ ΜΟΥ, άρχισε να τσιρίζει και να φωνάζει την διευθύντρια του κωλοχανείου εκεί χάμω, το σκότωσαν το αρούρι -και καλά κάνανε-, μετά του βγάλανε το ζακετάκι, ε και σκίστηκε το δέρμα.

Καλά.

Το τι πανικός επικράτησε, δε λέγεται. Μας πήραν τηλέφωνο να μας βάλουν τις φωνές, για βασανισμό ζώων και τα λοιπά και τα λοιπά, ο Αμερικάνος ο ΜΑΛΑΚΑΣ έλεγε ιστορίες γι'αγρίους ότι κόπηκε όλο το χέρι, πέσανε τα κρέατα έξω, οι Κινέζες δεν τόλμησαν να δουν το πτώμα, εγώ το είδα και τι είδα? Ένα σκίσιμο στο δέρμα! Τίποτε άλλο! Σκίστηκε το δέρμα! Τσίριζε ο ΜΑΛΑΚΑΣ οτι φαίνεται ο μυς! Ε φυσικά και φαίνεται μανίτσα μου, αφού σκίστηκε το δέρμα λέμε! Κάτω από το δέρμα οι αρουραίοι στις αμασχάλες έχουν κρέας, δεν έχουν λίπος! Δεν είναι συγγενής σου ο αρουραίος! Το οποίο δέρμα εν τω μεταξύ έσκισες ΕΣΥ αφού τον σκότωσες και ήθελες να βγάλεις το ζακετάκι! Λες και ήταν δουλειά σου!

Δεν είμαι αναίσθητος ως προς τα ζώα, τα έχουμε πει αυτά. Αλλά μη λέμε και μαλακίες. Σας παρακαλώ τώρα.

Τώρα θα μου πείτε, γιατί εξάπτεσαι ρε Αμερικλάνε και ταράζεις τα τσάκρα σου. Να σας πω, μισό λεπτάκι. Αυτός ο ΜΑΛΑΚΑΣ έκανε και καλά τη δουλειά του και ανέφερε το περιστατικό, μαζί με όλες τις σάλτσες του, στην επιτροπή που επιβλέπει τη χρήση ζώων στο Πανεπιστήμιο και επιβάλει πρωτόκολα για καλή χρήση -και καλά κάνει. Έλα όμως που η επιτροπή απαρτίζεται από ΜΑΛΑΚΙΣΜΕΝΕΣ οι οποίες δεν μπήκαν ΟΥΤΕ ΚΑΝ στον κόπο να το δουν το ρημάδι το πτώμα αλλά βασίστηκαν 100% στα λεγόμενα του ΜΑΛΑΚΑ?

Άρα?

Άρα, πειράματα σε ζώα ΓΙΟΚ για τον Αμερικλάνο και την κομπανία του, και γενικά αύριο έχει να πέσει τρελό τρέξιμο και χαρτομάνι για να σώσουμε ό,τι σώζεται. Η καθηγήτρια βαράει εγκεφαλικά από την Κίνα, εμείς βαράμε τα κεφάλια μας στους τοίχους και αναμετάξυ μας στο κονέχτικατ και οι ΜΑΛΑΚΕΣ οι Αμερικάνοι μιλάνε για βαναυσότητα ενάντια σε αθώο αρουραίο, ο οποίος ανάθεμα και αν πήρε χαμπάρι ότι φορούσε ζακέτα.

Ο Αμερικάνος ο ΜΑΛΑΚΑΣ δε, με το που με είδε άρχισε να λέει ότι ήταν το πιο σιχαμένο θέαμα που έχει δει στο ζωή του. Ο Αμερικάνος. Ο κτηνίατρος. Αυτός που με βοήθησε να σφάξουμε τις γουρούνες, τις οποίες είχαμε σαν κατοικίδια για δέκα μήνες, θεωρεί ένα σκίσιμο στο δέρμα ενός αρουραίου το πιο σιχαμερό θέαμα που έχει δει ποτέ. Και εξ αιτίας της ΑΝΩΜΑΛΙΑΣ του, τρία ολόκληρα εργαστήρια τρέχουν και δε φτάνουν, και θα συνεχίσουν να τρέχουν και απ'ότι φαίνεται να μη φτάνουν για μήνες. Άντε πάρε εσύ χρηματοδότηση τώρα!

Μα όταν σκέφτεσαι τέτοια, πως να κοιμηθείς. Είπα να τα γράψω και να ξαλαφρώσω, αλλά φούντωσα πιο πολύ.

Τα Νούμερα. Φινάλε.

2011-10-08T17:39:00.000-04:00

Κινέζα: Τσιαχουαουφα? Χα. Αχουτς τς Κομιαζα!
Κούλα: Τι λέει μωρέ η σχιστομάτα? Και από που ξεφύτρωσε?
Μάρω: Ναι, η Κινέζα σε πειράζει που ξεφύτρωσε, όλα τα άλλα που γίνονται εδώ μέσα δεν σε πειράζουν!
Κούλα: Ε, λέμε τώρα.
Μαρούλω: Ξέρει κανείς κινέζικα ή να αρχίζω να μαντεύω τι εννοεί? Α, να η Νεφέλω. Νεφέλω, μήπως ξέρεις εσύ κινέζικα?
Νεφέλω: Τι λες καρδιά μου, που να τα μάθω τα κινέζικα η ξανθιά? Εδώ τα αγγλικά και με το ζόρι.
Μάρω: Σταματήστε μωρέ, ξέρω εγώ λίγα κινέζικα. Κάτι για το που είναι κάποιος άχρηστος λέει.
Κούλα: Τον Αμερικλάνο εννοεί.
Νεφέλω: Στάνταρ.
Μαρούλω: Εντελώς όμως.
Κινέζα: Γουοντα μίντζασου Κινέζα! Γουοχα ούα! Ούα σ λ!
Μάρω: Τώρα μας συστήθηκε και λέει ότι πεινάει.
Μαρούλω: Αχ, μισό λεπτό, έχω κάπου εδώ μια λάκτα. Να μωρή, πάρε. Στο λαιμό να σου σταθεί.
Κούλα: Παίδες συγκεντρωθείτε παρακαλώ! Η φωνή του Αμερικλάνου πριν από που ακούστηκε?
Αμερικλάνος: Από εδώ.
Κούλα: ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ
Μαρούλω: ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ
Μάρω: ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ
Νεφέλω: Άργησες, παραλίγο να τα πάρει τα νούμερα η Κούλα.
Αμερικλάνος: Σόρυ, έκανα μια στάση στην τουαλέτα. Με πειράξανε οι γίγαντες του συγχωρεμένου του Ίβολ. Τι διάολο, σόδα έβαλε μέσα και με έκανε Βεζούβιο?
Κούλα: Αμερικλάνε?? Τι κάνεις εδώ?? Δεν τα κακάρωσες? Δεν σε σκότωσε η Φούλη?
Αμερικλάνος: Ναι, σιγά μη με σκότωνε η Φούλη. Έχει άλλα στο μυαλό της τώρα.
Μαρούλω: Τιιιι, για πε για πε!
Αμερικλάνος: Σιωπή Μαρούλω!
Κούλα: Κοίταξε να δεις σαρδανάπαλε, δεν με ενδιαφέρει τι έκανες, τα νούμερα ήταν εδώ μόλις πριν λίγο, κανόνισε να επιστρέψουν άμεσα μη σε χέσω!
Αμερικλάνος: Λυπάμαι Κούλα. Τα νούμερα έχουν μεταφερθεί σε ασφαλή τοποθεσία. Είναι στην Κίνα.
Κινέζα: Αχουατσατσου, κουσ κουσ τσινφιογκ χα!
Αμερικλάνος: Σκάσε κι'εσύ και τελείωνε. Πήρες τα νούμερά σου, φέρε τώρα το πράμα.
Κούλα: Ποιο πράμα? Τι λες? Νεφέλω ήσουν κι'εσύ στο κόλπο?
Νεφέλω: Δεν ξέρω Κούλα μου, εμένα μου έταξε τα μισά νούμερα! Δεν ξέρω για τι πράμα μιλάει τώρα και από που ξεφύτρωσε η Κινέζα.
Αμερικλάνος: Έλα Κινέζα, δωστο.
Μαρούλω: Τι είναι αυτό που του δίνει?
Μάρω: Ε δεν το πιστεύω.
Νεφέλω: Θα τρελαθώ.
Κούλα: Καλά ρε σαρδανάπαλε! Έδωσες όλα μας τα νούμερα στην Κινέζα για να σου φέρει το νέο άιφον???? ΕΙΣΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΗΛΙΘΙΟΣ???????
Αμερικλάνος: Δεν είναι το νέο άιφον, είναι το επόμενο μοντέλο! Το βούτηξε η Κινέζικη μαφία από την κηδεία του Τζομπς. Και τώρα είναι δικό μου. ΜΟΥΑΧΧΑΧΑΧΑΧΑ.
Μαρούλω: Δηλαδή τώρα, έχουμε μείνει όλοι με μηδέν νούμερα?
Νεφέλω: Ταπί?
Κούλα: Όλα αυτά τα σχέδια, οι ίντριγκες, όλος αυτός ο κόπος, η κοροϊδία, για ένα άιφον? Και τώρα έμεινα χωρίς νούμερα?
Μάρω: Αχ, να δεις τη γλύκα.
Κούλα: Καλά να πάθω, το άξιζα. Άφησα τα παχιά νούμερα να μου φουσκώσουν τα μυαλά και να που κατάντησα. Τώρα πάλι στο μηδέν.
Αμερικλάνος: Καλά ρε, τι σημασία έχουν τα νούμερα? Σημασία έχει να περνάμε καλά και να έχω το άιφον. Όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα. Μάρω πάρε σε παρακαλώ την Κινέζα στην έξοδο γιατί θα χαθεί το βόδι.
Μάρω: Ρε σοβαρά μιλάς?? Θες και χάρες?!
Αμερικλάνος: Μα γιατί, τι έκανα πια! Κοίτα το τι ωραίο που είναι! Έχει και 4G! Τι είναι μερικά ψωρονούμερα μπροστά στο 4G?
Μαρούλω: Ρε Αμερικλάνε?
Αμερικλάνος: Ναι μάνα μου?
Νεφέλω: Να σε ρωτήσουμε κάτι?
Αμερικλάνος: Ότι θέτε μανίτσα μου.
Κούλα: Δεν μας χέζεις?

*********************************

FIN

Θέλω να βρεθεί μια τρύπα να μπω μέσα να ησυχάσω

2011-10-07T00:01:00.033-04:00

VAD, δεν νομίζω να υπάρχει τίποτε άλλο να προσθέσω, τα είπαν όλα οι υπόλοιποι για το σχόλιο σου:

Τους γίγαντες νωρίτερα επρεπε να τους φας,ωστε να επενεργησουν εν ώρα προβολής,να πήξει η αιθουσα στο ελληνικό μεθάνιο!:))))
Αι στο καλό σου!!!

Και ΝΑΙ, έχεις δίκιο, νωρίτερα έπρεπε να τους φάω! Ασφυξία κόντεψα να πάθω στο αμάξι.

Έχει ρε VAD που λες εδώ και καιρό που τη σκέφτομαι αυτή την ανάρτηση. Την καθυστερούσα γιατί αυτό το σημερινό δεν ήθελα να το παραδεχτώ ούτε καν στον εαυτό μου, αλλά δεν πάει άλλο. Διότι όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα τον τρων οι κότες κι'εμένα έχουν αρχίσει να με ξεκοκκαλίζουν. Αναφέρομαι φυσικά στην επιρροή της αμερικάνικης "κουλτούρας" πάνω μου.

Όταν πρωτοπάτησα το πόδι μου εδώ χάμω, έπαθα πολλαπλά πολιτισμικά σόκια. Από το φαγητό μέχρι τις τουαλέτες. Το ξύλινα σπίτια. Τα σήματα STOP που σταματάει ο κόσμος (βδομάδες μου πήρε να το συνηθίσω αυτό). Το πλαστικό χρήμα. Το χρήμα εν γένει. Οι καθαροί δρόμοι. Η απαγόρευση του καπνίσματος σε κλειστούς χώρους. Η εμπιστοσύνη του κόσμου.

Τώρα θα μου πεις, χέσε μας ρε Αμερικλάνε μας τα έχεις κάνει τσουρέκια τερκενλή με γεύση κάστανο δύο χρόνια με τα παράπονά σου και έρχεσαι τώρα να μας τα παρουσιάσεις όλα ρόδινα. Δεν είναι ρόδινα μάνα μου. Άσε με όμως γιατί έχω αρχίσει να ξεφεύγω από το θέμα πάλι.

Μέσα σε όλα τα καλά λοιπόν που ήρθα και έδεσα και συνήθισα, κόλλησα και μπόλικα κουσούρια. Οι κότες που έλεγα πριν. Κάτσε αναπαυτικά και διάβασε.

1. Αυγά σε κουτί. Ναι, το ξέρω, ναι, ΟΚ, κι'εγώ φρίκαρα όταν τα είδα πρώτη φορά, εντάξει, αλλά... μια χαρά είναι! Έτοιμα χτυπημένα, ανοίγεις τη συσκευασία τύπου μίλκο, τα αυγά του τεμπέλη.

2. Καυτερά φαγητά. Με τόσους Ινδούς και Κινέζους τριγύρω, δεν είχα επιλογή έπρεπε να μάθω να τρώω καυτερά. Και τώρα δεν μπορώ χωρίς καυτερό, ακόμα και στους γίγαντες έβαλα τσίλι (φαντάσου τι έγινε στην ταινία)

3. Παραχωρώ προτεραιότητα στο δρόμο. Εκεί που στην Πάτρα για να περάσω από την εθνική στην Πενεπιστημίου μου έπαιρνε μισή ώρα και 45 κορναρίσματα από τους πίσω (γιατί είμαι κότα) τώρα σουλατσάρω στους δρόμους του κονέχτικατ σαν 80χρονη θείτσα χωρίς κόρνες και στρες και με σεβασμό προς τους άλλους οδηγούς. Ντρέπομαι.

4. Αγόρασα mac. Θα μου πεις, αυτό το ήθελα χρόνια τώρα αλλά μου'λειπε ένα βασικό συστατικό που ξεκινάει με μη-άδειο και τελειώνει σε πορτοφόλι.

5. Πληρώνω φόρους. Χαχαχαχαχαχα, πλακίτσα.

6. Ψωνίζω από το ίντερνετ αβέρτα. Εχω πάρει από ηλεκτρινοκά μέχρι βαφές αυγών και... ένα ελαιόδεντρο (το οποίο ξεράθηκε).

7. Πίνω καφέ σαν μανιακός. Από το τσάι στην Ελλάδα, το γύρισα σε καφέδες του κώλου στην Αμερική. Και το χειρότερο είναι ότι όταν δεν πιω, όπως σήμερα, νυστάζω όλη μέρα (και θυμάμαι την πατρίδα). iAm iDicted.

8. Και έρχομαι στο τελευταίο, γιατί πολύ το κούρασα και άρχισα να με βαργιέμαι. Η ώρα είναι 12 το μεσάνυκτο, και θα κάτσω ξύπνιος μέχρι τις 3 για να προπαραγγείλω το νέο iPhone. Ναι, είμαι γελοίο άτομο, το ξέρω, το θυμάμαι ότι παραπονιόμουν προχτές, εντάξει ρε VAD, σταμάτα να βρίζεις! Τελικά αποφάσισα να το πάρω και κάθομαι σαν κινεζάκι να περιμένω να βγει μην τυχόν και δεν το έχω στα χέρια μου την επόμενη Παρασκευή. Ούτε για τα βιβλία του Χάρι Πότερ δεν έκανα έτσι όταν βγαίνανε (πλάκα κάνω, έτσι και χειρότερα έκανα, αν ήξερες τι έχω κάνει για να πιάσω το τελευταίο βιβλίο του Χάρι Πότερ δυο μέρες νωρίτερα στα χέρια μου, θα έχανες πάσα ιδέα για το άτομό μου)(πάσα όμως). Το μόνο που μου τη σπάει είναι που πέθανε ο Στιβ Τζομπς και τώρα αισθάνομαι γαϊδούρι αλλά τι να γίνει.

Από την επόμενη Παρασκευή λοιπόν, θα είμαι αμερικλάνος με τα ούλα μου, μιας και θα κουβαλάω όχι ένα αλλά δύο προϊόντα μήλου. Ενημέρωση. Όποιος με πει ετεροκατευθυνόμενο θα δει έναν Αμερικλάνο που δεν έχει ξαναδει. Ή, δεν θα δει Αμερικλάνο καθόλου! Δεν θα απολογηθώ για το κινητό που θα πάρω!

Αυτά τα ολίγα και ξενέρωτα είχα να πω, δεν έχω διάθεση να γράφω πολλά απόψε αρκέσου με αυτά μάνα μου. Σήμερα είχα ΜΙΤΙΝΓΚΖ το ένα μετά το άλλο μέχρι τις 7:30 (ρώτα και τα ρεμάλια του ράδιο, τότε έσκασα μύτη)(και τι μύτη) και είμαι ένα πτώμα όρθιο, που το μόνο που θέλει είναι να βρεθεί μια τρύπα να μπει μέσα να ησυχάσει.

Έλα αηδίες.

ΥΓ: Τον τίτλο τον άλλαξα τελευταία στιγμή, γιατί είδα ο προηγούμενος σας άρεσε χαχαχαχαχα αχ τι αστείος.

Να τον πετάξω έξω τον γίγαντα?

2011-10-04T19:11:00.002-04:00

O Gaurakos ξέρει να εχτιμάει την ποιτική γραφή:

Η μυστική φράση της Κούλας όλα τα λεφτά! ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑ. "Εσείς καθήστε η μια στην πόρτα η άλλη στο παράθυρο να μην ξεφύγουν τα νούμερα όταν βγουν". ΧΑΧΑΧΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑ Τι είναι τα νούμερα; Και θα φύγουν;Μιλάμε έχεις πολύ φαντασία ρε φίλε. Και άστα διάλα, ανατρίχιασα στο τέλος, με το... trailer!. ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

Έχεις δίκιο Gaurakos (έτσι θα σου την ΑΠΕΥΘΥΝΩ, ειναι πιο αμερικλανέ), έχω πολύ φαντασία ρε φίλε.

Σήμερα Gaurakos έφαγα ΧΙ από την αγαπητή άπλ. Οι κατάρες που τους έριξα (εγώ, και πολλοί άλλοι είμαι σίγουρος) ξεπερνάνε το αφορολόγητο (ακόμα και το παλιό) και πάλι καλά που δεν ήταν κανας χοντρός εδώ τριγύρω να με βάλει να πληρώνω δηλαδή.

Μα είναι δυνατόν, να με έχουν τόσους μήνες να περιμένω σαν κρεμασμένο σαλάμι το νέο άιφον, με νέο ντιζάιν το'να τ'άλλο, και να μου σερβίρουν ξαναζεσταμένο? Τι 4S και ξερω γω, αφού δεν μου δώσανε το 5, θα τους δώσω εγώ το δικό μου.

Δε λεω, από μέσα είναι το καλύτερο. Αλλά απ'όξω δεν με ενθουσιάζει. Τώρα θα μου πεις, μήπως σε ενθουσιάζουν τα άλλα ρε Αμερικλάνε? Όχι. Ενθουσιάζομαι δύσκολα, τι να κάνω τώρα? Ήλπιζα ότι οι φήμες για το νέο λουκ θα έβγαιναν αληθινές, και αυτό μάλιστα έτσι όπως το φανταζόμουν θα μου άρεσε. Αλλά έμεινα με τη φαντασία και γενικά με το πλι στο χέρι.

Αντί να κάτσω να διοχετεύσω τη φαντασία μου σε κάτι ποιο δημιουργικό, καθόμουν και φανταζόμουν το νέο άιφον. Αυτά που κοροΐδεύω έπαθα. Δεν καθόμουν καλύτερα όλη μέρα στο facebook να φτιάχνω φάρμες όπως κάνουν όλοι οι ώριμοι και συνειδητοποιημένοι ενήλικες, αντί να φαντάζομαι το τέλειο κινητό? Καλά να πάθω τώρα που ξενέρωσα και δεν θέλω να ξαναδώ κινητό στα μάτια μου!

Πάει και τελείωσε, δεν ξαναφαντάζομαι τίποτα!

Τώρα που λες Gaurakos μεταφέρθηκα και είμαι μέσα σε ένα σινεμά, ο Θεός να το κάνει, στο Πενεπιστήμιο όπου ήρθαμε να δούμε ταινία σχετικά με φοιτητές διδακτορικού. Είναι βασισμένη σε αυτά τα κόμικ, τα οποία έχουν πλάκα κυρίως για μένα που τα ζω, γαμώτι μου. Μας την καθυστερούνε όμως την ταινία, έχουν ήδη αργήσει 6 λεπτά. Της ώρας! Έχω και ένα ταπεράκι με γίγαντες από το μεσημέρι (μας ταΐσανε τζάμπα πίτσα) και λέω να τους βγάλω όξω να τους φάω. Έφερα και πηρουνάκι πλαστικό! Είναι λες γυφτιά? Επιστροφή στις ρίζες ρε! Λιτότητα! Πες μου ρε Gaurakos, να τον πετάξω έξω τον γίγαντα?

Το ταπεράκι με τον χαλβά το σιμιγδαλένιο δεν το εμφανίζω για θα μου τονε φάνε όλο.

Το βουλώνω όμως τώρα για να βρω τη φωτογραφία με τη μούτζα και να σου βάλω και λινκ πριν ξεκινήσει η ταινία.

Καλή μου προβολή! Μαλακία θα είναι, όλα σήμερα μαλακία βγαίνουν! Από τηλέφωνα μέχρι άτομα!

Tα Νούμερα. Κεφάλαιο έβδομο

2011-10-03T00:00:00.030-04:00

Πρίβγιουσλι, ον Τα Νούμερα.

Τα σχέδια της Κούλας ν' αρπάξει τα νούμερα του κόσμου μαζί με τον Αμερικλάνο πέσανε στο κενό, αλλά κάνει μια τελευταία προσπάθεια ζητώντας ευγενικά βοήθεια από την καινούρια, τη Μάρω.

Θα το κάνεις ή να βρω κάποιον άλλο? Πες μόνο γρήγορα για να ξέρω πόσους έχω να σκοτώσω απόψε.

Ο Αμερικλάνος, αφού σκηνοθέτησε το θάνατό του, προχωράει με στυλ στο τελευταίο στάδιο του σχεδίου του μαζί με τη Νεφέλω.

Βοήθησέ με τώρα να ξεπλύνω το αίμα της γουρούνας από πάνω μου, βρωμάω ολόκληρος. Είπαμε να μου ρίξετε λίγο αίμα για να κάνουμε εφέ, όχι κι' έτσι μάνα μου.

Η Μαρούλω ακόμα βασανίζει τη Φούλη και τη Ζουζού, τις στυγερές δολοφόνες στην υπόγα.

Αυτό το σκουληκιασμένη σαλάτα θα το πληρώσεις ακριβά μωρή.

Ο Γκόλντεν, η Πορκούπω, ο Άσωτος, η Βίνους και ο Δόχτωρας πήγαν στην κουζίνα να τους φτιάξει μους με γεύση καφέ ο Ίβολ, ο οποίος έμπλεξε τα μπούτια του με τα γκαζάκια και ανατίναξε όλο τον όροφο στέλνοντας τους άλλους στο ΚΑΤ και τον εαυτό του παντού.

Αυτό έγινε στο πέμπτο κεφάλαιο αλλά το έκοψε το ραδιοτηλεοπτικό γιατί περιείχε έντονες σκηνές.

"Άλφα, Πι, Έψιλον, Ύψιλον,... Κούλα, είσαι σίγουρη ότι είναι σωστός ο κωδικός? Δεν νομίζω να υπάρχει αυτή η λέξη!" Η Μάρω δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ένα τόσο σημαντικό μηχάνημα, που ο όγκος του μόνο πιάνει μισό δωμάτιο χώρια τη δεξαμενή που είναι συνδεδεμένη με κάτι παχιά καλώδια παίρνει μπροστά με μια τόσο γελοία λέξη.

"Ναι ρε Μάρω λέμε, ο Αμερικλάνος θεόσχωρέςτον την σκέφτηκε. Όλο κάτι τέτοια ηλίθια σκεφτότανε" Αχ, τι θα κάνουμε τώρα χωρίς Αμερικλάνο? Συμπλήρωσε από μέσα της η Κούλα.

"Και είσαι σίγουρη ότι μόλις βάλω τον κωδικό θα πάρουμε τα νούμερα όλων?"
"Δεν είναι τόσο απλό. Τα νούμερα θα απορροφηθούν στη μηχανή. Αυτό είναι το εύκολο κομμάτι. Έπειτα πρέπει να τα βγάλουμε όξω λέγοντας τη μαγική φράση και πιάνοντάς τα όλα."
"Η οποία είναι?" Η Μάρω δεν περίμενε να μάθει.
"Δεν στη λέω γιατί είσαι κρυφοπληγίτσα". Η Υπομονή της Κούλας είχε αρχίσει να τελειώνει. Όλα εξαρτόταν από το αν βάλει η Μάρω τον κωδικό.

"Και γιατί δεν βάζεις μόνη σου τον κωδικό είπαμε?" Κάτι βρωμάει σε αυτή την υπόθεση και δεν είναι η καμμένη μους του Ίβολ, είχε μύτη η Μάρω.

"Γιατί αυτός ο κερατάς ο Αμερικλάνος δεν με εμπιστευότανε και εγκατέστησε σύστημα που αναγνωρίζει τα εγκεφαλικά μου κύματα με αποτέλεσμα να μην μπορώ να πλησιάσω το μηχάνημα στα δύο μέτρα."

"Καλά, και πως το έκανε αυτό? Δεν το ήξερα ότι είχε γνώσεις προγραμματιστή!" Πολυτάλαντος ο μακαρίτης.

"Δεν είχε και δεν τις χρειαζόταν γιατί είχε MAC. Τελείωνε τώρα σε παρακαλώ."

Η Μάρω έβαλε τον κωδικό. Το μηχάνημα άρχισε να φωσφωρίζει και ένα τεράστιο 1 εμφανίστηκε στο κέντρο της δεξαμενής. Μετά από μερικά δευτερόλεπτα, το 1 έγινε 2, το 2 έγινε 3 και ούτω καθεξίς. Μέσα σε λιγότερο από ένα λεπτό, τα νούμερα είχαν φτάσει αισίως στο 3972.

"Ναι! Δούλεψε! Τώρα το μόνο που μένει είναι να πω τη μαγική φράση!" Η Κούλα ήταν έτοιμη να την ξεστομίσει αλλά δεν πρόλαβε. Μια φωνή τσιριχτή την διέκοψε.

"Κούλα ΜΗΗΗΗ!!" Η Μαρούλω όρμησε μέσα στο δωμάτιο. Έτσι όπως ένιωσε τα μαλλιά της να ανεμίζουν γύρω από το κεφάλι της, αισθάνθηκε σαν τη Ζήνα και παρά τη σοβαρότητα της κατάστασης δεν κρατήθηκε και έσκασε ένα χαμόγελο.

"Μαρούλω? Τι έγινε? Που είναι οι κρατούμενες? Τι θες εδώ? Γιατί χαμογελάς? Άσε με σε παρακαλώ, δεν το βλέπεις ότι έχω σεληνιαστεί?"

"Η Φούλη και η Ζουζού το'σκασαν, το πως τα κατάφεραν δεν παίζει να το πω ποτέ γιατί ντρέπομαι. Δεν φταίω εγώ αν αυτές είναι γεννημένες εγκληματίες! Αλλά πριν το σκάσουν μου τα ξέρασαν όλα!" Είπε η Μαρούλω λαχανιασμένη, γιατί η έκρηξη από τις κουζίνες χάλασε τα ασανσέρ και ανέβηκε όλους τους ορόφους με τα πόδια. Τα πνευμόνια της βγήκαν.

"Τι σου είπαν δηλαδή? Δεν έχει σημασία τώρα Μαρούλω μου, ο Αμερικλάνος είναι παρελθόν και τα νούμερα δικά μου!"

"Άκουσέ με! Η Κινέζα τις είχε πληρώσει να σκοτώσουν τον Αμερικλάνο!"
"Ε καλά, που το περίεργο, αφού μισιούνται."
"Κούλα, κοίταξε πίσω από το μηχάνημα. Κάτω από το μωβ καπάκι. Διάβασε, τι λέει."

Η Κούλα πήγε πίσω από το μηχάνημα προσέχωντας να κρατήσει απόσταση δύο μέτρων από το πληκτρολόγιο και σήκωσε το μωβ καπάκι. "Δεν είναι δυνατόν! Made in China???"

"Ακριβώς! Το μηχάνημα είναι απάτη! Κάτι σκαρώνει η Κινέζα! Μην το ενεργοποιήσεις!"

"Να, πάρτα, που με έβαλες να βάλω τον κωδικό" Η Μάρω μπορεί να μην κατάλαβε Χριστό απ'όσα γίνονται, κατάλαβε όμως ότι κάνανε μεγάλη βλακεία. Καλά της είχε κακοφανεί ο κωδικός. Μα είναι λέξη αυτή?

"Κούλα τι έκανες? Το ενεργοποίησες?" Η Μαρούλω είχε γίνει πράσινη σαν μαρούλι.

"Ναι. Όλα τα νούμερα είναι μαζεμένα στη δεξαμενή."

Η Μαρούλω έβγαλε από την τσάντα της το kindle touch 3g, και μετά έβγαλε το iphone 4 για να ελέγξει τα νούμερά της. "Όχι ρε καρόοοοτοοο!!!! Και τα δικά μου?!"

"Είμαστε όλοι πανί με πανί. Μαρούλω, άκουσέ με. Βοηθησέ με να τα βγάλω από τη δεξαμενή και θα σου δώσω μια χιλιάρα. Είσαι?" Η Κούλα τα έπαιζε όλα για όλα. Υπήρχε η σοβαρή πιθανότητα το μηχάνημα να το έφτιαξε η χαρχάλω η Κινέζα, αλλά τώρα δεν υπήρχε επιστροφή.

"Θα πω τη μαγική φράση. Εσείς καθήστε η μια στην πόρτα η άλλη στο παράθυρο να μην ξεφύγουν τα νούμερα όταν βγουν."

"ΟΚ. Δεν έχω και άλλη επιλογή τώρα. Κάντα δύο τα χιλιάρικα."
"Έτοιμη"

Η Κούλα πήρε βαθειά ανάσα και είπε τη μαγική φράση. "Τι σου κάνω μάνα μου?"

"Απεύθυνση" Ακούστηκε η φωνή του Αμερικλάνου κάπου από το δωμάτιο.

Η δεξαμενή άρχισε αμέσως να κοχλάζει. Τα νούμερα, τα οποία είχαν μέχρι τότε φτάσει τα 23962, εξαφανίστηκαν. Το μόνο που φαινόταν ήταν ένα στρόγγυλο μηδέν περιτρυγιρισμένο από κάτι κινέζικα σύμβολα. Οι τρεις γυναίκες κοιτάχτηκαν σα χαμένες.

"Τι έγινε ρε παιδιά?"

********************************************

Μη χάσετε στο επόμενο επεισόδιο το ανατρεπτικό φινάλε της ιστορίας. Τι παιχνίδι παίζει ο Αμερικλάνος? Ποιος είναι ο ρόλος της Κινέζας? Θα τα πάρει τα νούμερά της τελικά η Κούλα? Όλες οι απαντήσεις, στο επόμενο τελευταίο επεισόδιο.

Αιχμάλωτος

2011-10-01T14:45:00.003-04:00

Σήμερα θα κάνω ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ σε δύο άτομα ένα μπλογκ, γιατί είναι και οι δύο απίστευτες, οι σκασμένες. Επίσης παρατήρησα ότι ήμουν ο δεύτερος αναγνώστης τους έβερ και πολύ συγκινήθηκα! Ακόμα κλαίω! Αναφέρομαι βεβαίως βεβαίως στο πλυντήριο και το σαλιάγκι των οποίων οι δυο τελευταίες αναρτήσεις-συζήτηση δεν ήταν απλώς αστείες (γεμίσαμε αστείους πια) αλλά και απολαυστικές.

Μετά τους προβληματισμούς περι μπάζων, επιστρέφω σήμερα με κάτι ΤΙΣ πιο ανάλαφρο. Πρώτ'απ'όλα να πω ότι ναι το ξέρω χάθηκα αυτές τις μέρες. Όσοι με έχουν συνηθίσει να τους πρήζω στο εμεσέν και στα ράδια και στα τουήτερζ αυτές τις μέρες πέσανε σε βαθειά κατάθλιψη άμα θες να ξέρεις. Κι'ας μην τους φαίνεται, κι'ας μην το παραδέχονται!

Έχει που λες βρε πλυντήριο και συ βρε σαλιάγκι από την Τρίτη που τη γράφω αυτήνα εδώνανε την ανάρτηση. Έχω αλλάξει δεκαοχτώ θέματα, τα έσβησα όλα το ένα μετά το επόμενο και τελικά δεν έχω τι να γράψω. Κάθε μέρα πάω νέα ανάρτηση επεξεργασία τσουπ τσουπ τσουπ γράφω μια γραμμή βλέπω ότι δεν κολλάει με τα προηγούμενα, τα σβήνω και κοιτάω την οθόνη σαν ηλίθιος. Έχω τι να γράψω, αλλά δεν έχω όρεξη να το γράψω, με πιάνεις? Και αν δεν έχω όρεξη, δεν έχει νόημα γιατί δεν θέλω να σε στεναχωρήσω, αλλά δεν γράφω για εσάς!

Την περασμένη βδομάδα είχα μια τεράστια αναφορά να κάνω, για την οποία φυσικά έκανα πειράματα και έγραφα ταυτόχρονα πίνοντας καφέδες μέχρι την τελευταία στιγμή. Μιλάμε για τρελό τρέξιμο και δεν είχα χρόνο όχι να γράψω, ούτε να κλάσω. Μπαρμπούνι έγινα! Την Πέμπτη ήμουν αιχμάλωτος όλη μέρα στο γραφείο της καθηγήτριας μαζί με την Κινέζα να ενώσουμε κομμάτια, να τα κάνουμε να τα ράνουμε, μετά η αναφορά δεν ανέβαινε στο ίντερνετ και πάθανε τέσσερα εγκεφαλικά έκαστη, εγώ ήξερα ότι έφταιγε το μέγεθος του αρχείου που ήταν γκουμούτσα αλλά δεν με αφήνανε να το μικρύνω, τελικά ήρθε ο Κινέζος το μίκρυνε και το στείλαμε το ρημάδι. 10 το βράδυ απελευθερώθηκα!

Στο μεταξύ, στις 6:30 είχα διαλογισμό και έπρεπε να βρω τρόπο να το σκάσω για μια ωρίτσα. Πήγε η καθηγήτρια στην τουαλέτα, το'βαλα στα πόδια και όταν γύρισα είχε βγάλει κάτι ωραιότατους αφρούς από το στόμα... μούρλια! Ας πιει ξυδάκι!

Αλλαγή θέματος, το ξέρω ότι σου αρέσει το νέο φόντο του μπλογκ. Το ξέρω ρε πλυντήριο σου λέω, το βλέπω στο βλέμμα σου. Ξέρεις, σκέφτηκα αφού δεν τα'χω τα δολάρια να τα βλέπω στο πορτοφόλι ή μάλλον στον λογαριασμό μου, ας τα βάλω στο μπλογκ να τα βλέπω σε φωτογραφία και να χαίρομαι! Και αισθητικά δηλαδή δε με χαλάει, στο'χω πει άλλωστε ότι το πράσινο είναι το αγαπημένο μου χρώμα.

Και κάτι τελευταίο! Την Τρίτη που σας έρχεται η apple θα ανακοινώσει το νέο iPhone! Χέστηκες σαλιάγκι? Σκουπίσου μάνα μου μην συγκάψεις! Εγώ πάντως δε χέστηκα καθόλου. Έχει δύο χρόνια τώρα που τυραννιέμαι με το γελοίο το blackberry και την ακόμα πιο γελοία εταιρεία που για να πιάσει σήμα πρέπει να κάνω έκκληση στην iΚαμπάνα. Αλλά όχι πια, με το που βγει το νέο άιφον τσακίζομαι και το παραγγέλνω. Δεν πα να είναι νέο ντιζάιν, παλιό ντιζάιν, αναβαθμισμένο, υποβαθμισμένο, απευθυσμένο, όσο και να κάνει, ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ θα το πάρω. Και θας σας πρήξω τα ούμπαλα μόλις μου'ρθει. Εγώ προειδοποίησα.

Εξελίχθηκα το μπάζο

2011-09-26T10:07:00.003-04:00

Ο ανθρώπινος νους είναι περίεργο πράμα. Γιατί είναι περίεργο πράμα Αμερικλάνε? Γιατί δεν τον καταλαβαίνω μανίτσες μου. Από αρχαιοτάτων χρόνων (υποθέτω) οι άνθρωποι των σπηλαίων ό,τι δεν καταλάβαιναν το θεωρούσαν περίεργο. Εμείς τώρα εξελιχθήκαμε, θου Κύριε, και καταλαβαίνουμε πολύ περισσότερα. Πολύ πολύ περισσότερα.

Θα καταλάβαινε ο άνθρωπος των σπηλαίων τι είναι το ipad? Σε παρακαλώ τώρα, σιγά μην το καταλάβαινε. Θα καταλάβαινε τι είναι το DNA? Μόνο αν τρωγόταν και έκανε χρατς χραααατς σαν μπριτζόλα.

Θα καταλάβαινε ο αρχαίος Έλληνας τι είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση? Ένωση?? Με τους βάρβαρους? Μολών Λαβέ την ένωση θα τους λέγανε τους Ευρωπαίους, δείχνοντας εκεί χαμηλά με τα δύο χέρια σε σχήμα V. Όχι μανίτσα μου, δεν υπήρχαν τέτοια τότε, δεν τα καταλάβαινε ο κόσμος και θα θεωρούσε περίεργα. Αυτό μέχρι και ο ανιστόρητος Αμερικλάνος το ξέρει και μου το λέει να το γράφω. Υπήρχε μόνο κυριαρχία και υποδούλωση.

Όχι σαν σήμερα, που οι σύγχρονοι καταλαβαίνουμε απόλυτα την έννοια της Ένωσης. Τι κυριαρχίες και υποδουλώσεις βρε παιδιά, στον εικοστό πρώτο, εικοστό δεύτερο σε ποιον αιώνα είμαστε τέλος πάντων? Όχι, όχι. Εμείς πλέον δεν έχουμε τέτοια, δεν κοιτάμε να φάμε κανέναν ούτε υποδουλωνόμαστε πουθενά. Ε? Ε? Έχουμε εξελιχθεί, ε? Ε?

Δεν είμαστε σαν τον άθρωπο των σπηλαίων. Ε? Δεδομένου του άλματος στη γνώση και κυρίως την κατανόηση της ζωής και της επιστήμης που κάναμε τα τελευταία διακόσα χρόνια, πλέον δεν θεωρούμε περίεργο ό,τι δεν καταλαβαίνουμε, ε? Έχουμε αποκτήσει αρκετή γνώση για να καταλάβουμε το ελάχιστο, ότι δηλαδή ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα, ε?

Έχουμε κάνει και γαμώ τις εξελίξεις, ε? Ε?

Ο Αμερικλάνος πάντως, ό,τι δεν το καταλαβαίνει ή προσπαθεί να το καταλάβει ή δεν ασχολείται. Δεν εκφέρει γνώμη αν δεν το κατέχει. Δεν καταλαβαίνω τη μουσική μέταλ για παράδειγμα. Μου αρέσει ο ήχος αλλά δεν αντέχω τους στίχους (συνήθως) και κυρίως τη φιλοσοφία από πίσω. Δεν κράζω ούτε ειρωνεύομαι όσους ακούν τέτοια μουσική. Ούτε όσους δεν την ακούν. Αυτό. Δεν ασχολούμαι, δεν λέω ότι είναι για τα μπάζα. Για τα μπάζα είναι όσοι εκφέρουν γνώμη για θέματα που τους ξεπερνάνε.

Λίγο πολύ, όλοι για τα μπάζα είμαστε. Α ρε Δαρβίνε.

Έρευνα που έγινε σε Πανεπιστήμιο της Αμερικής έδειξε ότι ο σαρκασμός είναι κληρονομικός

2011-09-24T12:55:00.004-04:00

Έχω αρχίσει να βαριέμαι τη ζωή μου. Αυτό που πρέπει να κάνω είναι να διαβάζω, να κάνω πειράματα, να βρίσκω τρόπους να κάνω απίστευτα κουλά πειράματα για την ακρίβεια, και γενικά απαγορεύεται να δείχνω ότι έχω το οποιοδήποτε άλλο ενδιαφέρον στη ζωή μου γιατί αυτό θα σήμαινε ότι δεν παίρνω το διδακτορικό στα σοβαρά.

Έχω γνωρίσει πολλά άτομα που ταιριάζουν τα χνώτα μας αλλά είμαστε μακριά. Τι να το κάνεις το μια φορά τη βδομάδα μανίτσα μου. Οι υπόλοιποι "υποψήφιοι διδάκτορες" είναι για τα μπάζα γιατί είναι μόνο αυτό. Υποψήφιοι διδάκτορες. Δεν είναι τίποτε άλλο, δεν θέλουν να είναι τίποτε άλλο. Με αποτέλεσμα να είναι ένα τίποτα γιατί ούτε διδάκτορες είναι - υποψήφιοι λέμε.

Γιατί να περιτριγυρίζομαι από πολλά τίποτα? Είμαι τόσο στραβός που δεν βλέπω πια? Που σκατά να κοιτάξω? Μήπως να αρχίσω κανα αμερικάνικο μπλόγκι μπας και βρεθεί κανείς φυσιολογικός όπως βρεθήκατε εσείς?

Δεν το είχα συνειδητοποιήσει στη Ελλάδα, αλλά είναι πολύ σημαντικό να υπάρχουν άτομα στην καθημερινότητά σου με τα οποία να κάθεσαι και να λες μαλακίες, τίποτα σημαντικό, απλά να τα λέτε. Να δουλεύετε το πρωί, και το μεσημέρι να μην βλέπετε την ώρα να πάτε για έναν καφέ στα γρήγορα πριν επιστρέψετε στη δουλειά.

Εδώ κανείς δεν ενδιαφέρεται να ακούσει τις μαλακίες μου! Ακόμα και για καφέ, πρέπει να πηγαίνουμε στο διπλανό κτήριο για να μην ξοδέψουμε χρόνο και ας κάνει καφέ του κώλου, να τον πάρουμε και να επιστρέψουμε στο εργαστήριο να τον πιούμε όσο δουλεύουμε στον υπολογιστή. Προσπάθησα να τους εξηγήχω ότι οι καφετέριες έχουν λόγο που βάζουν τραπέζια και καρέκλες, αλλά που. Μια φορά πήγαμε και τους έπεισα να κάτσουμε, μιλάμε για μεγάλη μούγγα. Ό,τι και να τους πεις, δεν τους ενδιαφέρει τίποτα. Δεν ξέρουν τι πάει να πει κοινωνική αλληλεπίδραση εκτός και αν σχετίζεται με δουλειά και με προϊσταμένους. Γι'αυτούς ο καφές είναι μια ουσία που τους κρατά ξύπνιους και μόνο.

Όποιος βλέπει τη σειρά τα Φιλαράκια και λέει τι ωραία που είναι στην Αμερική, πλανάται πλάνην οικτρά!

Βέβαια αυτές τις μέρες σας ήρθε το χαράτσι και εγώ κλαίγομαι ότι δεν βρίσκω παρέα της προκοπής να πάω για καφέ τις καθημερινές γιατί τα Σαββατοκύριακα δεν μου φτάνουν. Χτες παραπονιόμουν στη μάνα μου ότι με εκνευρίζουν οι δήθεν επιστήμονες που δεν έχουν χρόνο ούτε καν για έναν καφέ, και μου λέει "Πο πο τι τραβάς κι'εσύ. Εμάς μας ήρθε σήμερα το χαράτσι για έκτακτη εισφορά. Αλλά άσε μην στα λέω και σένα, έχεις σοβάρα προβλήματα να ασχοληθείς εσύ!"

Όποιος αναρωτιόταν αν ο σαρκασμός είναι κληρονομικός, τώρα ξέρει.

Τα Νούμερα. Κεφάλαιο έκτο.

2011-09-23T15:25:00.002-04:00

Τουκ τουκ. Τουκ τουκ. Τουκ. Τουκ τουκ. Τουκ τουκ. Τουκ.
Οι διάδρομοι του ΧΩΜΑradio αντηχούσαν με το τακουνάτο βάδισμα των δύο εργαζομένων. Η μία ήταν καινούρια και χαμηλόβαθμη, η άλλη ήταν παλιά και αφεντικό. Πως γίνεται το αφεντικό να καταδέχτηκε να περπατήσει με την καινούρια, και να κάνουν τα τακούνια τους ντουέτο στους διαδρόμους?

Μετά τις τελευταίες εξελλίξεις, η Κούλα ήξερε ότι δεν μπορούσε να εμπιστευτεί κανέναν πλέον. Κάποιος κιορατάς ανακάλυψε το σχέδιο που είχαν στρώσει με τον Αμερικλάνο και τον έβγαλε από τη μέση. Τώρα η μόνη επιλογή που είχε ήταν να συνεχίσει το σχέδιο και να επιτύχει πριν την ξεκάνουν κι'εκείνη.

"Κούλα, ειλικρινά δεν κατάλαβα Χριστό. Τι ακριβώς θες να κάνω? Και γιατί ζητάς βοήθεια από εμένα που μόλις ήρθα στην εταιρεία και δεν με ξέρεις?" Η Μάρω τα είχε χάσει. Πρώτη μέρα στη δουλειά και είχε γίνει το σώσε: τσακωμοί, φόνοι, σεξ, ίντριγκες, και τώρα η διευθύντρια του σταθμού της ζητούσε ακαταλαβίστικες χάρες.

"Σου είπα Μάρω. Δεν μπορώ να εμπιστευτώ κανέναν εδώ μέσα. Κάποιος ανακάλυψε τα σχέδιά μου" Πόσο αργόστροφη παίζει να ειναι αυτή η γκόμενα πια?

"Και εμένα δεν με υποψιάζεσαι δηλαδή?"

"Όχι, εσύ δεν είχες χρόνο για να μου κάνεις πουστιά. Είσαι νινί ακόμα. Τώρα σώπαινε και άκου καλά γιατί δεν θα τα ξαναπώ. Η αποψινή επίσκεψη του Αμερικλάνου στο σταθμό ήταν μούφα. Ο πραγματικός λόγος που ερχόταν ήταν για να ολοκληρώσουμε το σχέδιό μας, να σας φάμε τα νούμερα. Το πως δεν έχει σημασία, σημασία έχει ότι τώρα που τα κακάρωσε χρειάζομαι κάποιον να με βοηθήσει να τα κλέψω για την πάρτη μου." Η Κούλα έπαιρνε μεγάλο ρίσκο λέγοντας αυτά τα πράγματα σε μια άσχετη. Αλλά η ζωή θέλει ρίσκα - αυτό το ήξερε καλά.

"Να μας βουτήξετε τα νούμερα?? Καλά ρε δεν ντρέπεστε? Αφού έχετε δικά σας! Εσύ ειδικά έχεις πάνω από 500!"

"Ναι, αλλά δεν μου φτάνουν θέλω κι'άλλα. Και ο Αμερικλάνος ήθελε κι'άλλα. Όπως ξέρεις, παρόλο που ήταν και γαμώ τα άτομα, από νούμερα έπασχε. 173 και αυτά με σπρώξιμο. Ξεμεσιάστηκα να τον σπρώχνω πια, νισάφι. Τέλος πάντων, δεν έχει σημασία αυτό τώρα. Τώρα εσύ θα κάνεις ότι σου πω για να τα βουτήξω όλα. Γκέγκε?"

"Και γιατί παρακαλώ να το κάνω αυτό? Γιατι να σε βοηθήσω να κλέψεις τα νούμερα του κοσμάκη, και τα δικά μου μαζί? Τρελός παπάς σε βάφτισε με φαίνεται!"

"Θα το κάνεις γιατί θα σου αφήσω τα δικά σου - και σιγά το νούμερο δηλαδή, 15 - και θα σου δώσω άλλα τόσα μπας και δεις χαΐρι"

"Μμμμμμμ? Εμένα δεν με νοιάζει η ποσότητα, με νοιάζει η ποιότητα άμα θες να ξέρεις, δεν ασχολούμαι εγώ με..."

"Καλά καλά, ό,τι πεις. Θα το κάνεις ή να βρω κάποιον άλλο? Πες μόνο γρήγορα για να ξέρω πόσους έχω να σκοτώσω απόψε."

"Γκλουπ." Η μάρω ξεροκατάπιε. Δεν είχε επιλογή. Έπρεπε να βοηθήσει την Κούλα να κλέψει τα νούμερα. Και τώρα που το σκεφτότανε, άλλα 15 δεν θα τη χαλούσαν καθόλου... "Εντάξει, αλλά θέλω πιο πολλά. Θέλω τουλάχιστον 173, όσα είχε ο μακαρίτης"

"15 θα πάρεις και θα πεις κι'ευχαριστώ"

"ΟΚ. Ευχαριστώ. Ξαναπες μου τώρα τι πρέπει να κάνω."

Βλέπω το Σοπράνο σου

2011-09-23T00:16:00.002-04:00

Την ταινία Βλέπω το θάνατό σου την έχεις δει Μικρέ Μπετόβεν? Την έχεις δει, άσε τα σάπια. Άκου.

Το ότι ήταν να πάω Καναδά στο είπα. Το ότι έκανα τρισμέγιστη μαλακία και δεν πήγα τελικά στο είπα. Το ότι οι φίλοι μου που πήγαν αποφάσισαν να κάτσουν μια βδομάδα παραπάνω στο είπα? Δεν στο είπα! Στο λέω τώρα. Το ότι αφού φύγανε τα γαϊδούρια έμεινα εγώ να κάνω όλα τα μαθήματα διαλογισμου στο κονέχτικατ στο είπα? Ναι. Έχει τρεις μέρες τώρα που παίρνω τους δρόμους και πάω να δείξω σε κόσμο πως να χαλαρώνει. Μη γελάς.

ΜΗ ΓΕΛΑΣ ΕΙΠΑ.

Σήμερα πήγα και στο πιο απομακρυνσμένο μέρος, μία ώρα με τ'αμάξι. Την διαδρομή την απόλαυσα γιατί η Πράσινη Σκατούλα αποφάσισε να μου βάλει μουσική και γενικά το τοπίο ήταν σούπερ και έμοιαζε ακριβώς έτσι:

Ζήλια ψώρα. Έλα όμως που μετά ήρθε η φρίκη? Η σκηνή από την ταινία που φεύγουν κάτι κορμοί δέντρων από ένα φορτηγό και γίνεται της πόπης τη θυμάσαι? Αυτή για:

Ναι. Αυτό. Εντάξει, δεν ήταν κορμοί, ήταν κάτι ξύλινες πλάκες. Αλλά έφυγε μία από το φορτηγό μπροστά και δεξιά μου, πέρασε ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΜΑΞΙ ΜΟΥ και προσγειώθηκε μπροστά στον από πίσω ο οποίος νομίζω την πάτησε και δεν έγινε τίποτα. Δεν πρόσεξα τι έγινε γιατί όταν είδα την πλάκα να μου'ρχεται θυμήθηκα την ταινία και έμπηξα μια τσιρίδα... μια τσιρίδα... μιλάμε αν με άκουγε ο πατέρας μου θα μου'λεγε φτου σου λεβέντη μου!

Τι να κάνω μάνα μου, ψέματα να πω? Έκλασα τόσες μέντες όσες δεν έχω κλάσει όλη μου τη ζωή μιλάμε (και δεν έχω κλάσει και λίγες). Ευτυχώς δηλαδή που απεταξάμην την ορθοδοξία και δεν έκανα το σταυρό μου γιατί θα με κλαίγατε ρέγγες μου (αυτό κάπου το έχω διαβάσει στο παρελθόν αλλά δεν θυμάμαι που)(σκάσε Μικρέ Μπετόβεν, στην τέχνη δεν υπάρχει παρθενογέννεση).

Πραγματικά με θαυμάζω. Ευτυχώς που έτυχε εκείνη την ώρα να κάνω πρόβα μια άσκηση διαλογισμού και τη γλιτώσαμε με μία μόνο τσιρίδα. Γιατί εν γένει είμαι ένα κυκλοθυμικό νευρόσπαστο κωλόπαιδο και θα άνοιγα το παράθυρο να πηδήξω στάνταρ όμως. Εδώ τώρα και μόνο που τη θυμάμαι να μου'ρχεται, με πιάνει δύσπνοια και χτυπιέμαι απά στον καναπέ σαν τον τσάρλι από τη σειρά του σκάιπ! Αέρα καλε!!

Αφού πέρασε ο Χάρος ντυμένος ξύλινη πλάκα μπροστά από τα μάτια μου, και αφού με άκουσε όλο το κονέχτικατ να χτυπάω middle C και να γίνομαι ο πρώτος ελληνοαμερικλανοερευνητο-σοπράνος, μετά να βαράω κάτι μπινελίκια στον καργιόλη που φόρτωσε το φορτηγό, όλο του το σόι και τον κοινωνικό περίγυρο, έκατσα και με ηρέμησα.

Τώρα το τι διαλογισμό τους έκανα τους άλλους τους άμοιρους, ας μην το συζητήσω. Μισή ώρα την έφαγα να τους εξιστορώ το συμβάν που διήρκησε 6 δευτερόλεπτα, άλλη μισή μου λέγανε αυτοί αντίστοιχες δικές τους εμπειρίες, μετά σχολιάσαμε και την ταινία βλέπω το θάνατό σου ε και στο τέλος ρίξαμε και ένα διαλογισμό για τα ματια του κόσμου!

Δεν φταίω εγώ. Ταράχτηκα.

ΥΓ: Με τούτα και με κείνα ξέχασα να πω στην αρχή ότι σήμεκα κάνω ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ στην Μικρό Μπετόβεν για την μαγικά εκπληκτική της ανάρτηση περί Χάρι Πότερ! Γιατί κάτι τέτοια τα επιβραβεύει ο Αμερικλάνος μανίτσες μου!!