Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2009

Χάπι Θένκσγκίβινγκ!!

Πάλι καθυστερημένα σας τις δίνω τις Αμερικάνικες ευχές!



Σήμερα θα μιλήσουμε για το Thanksgiving!

Στην πραγματικότητα είναι βρετανική γιορτή, όχι αμερικάνικη. Ευχαριστούσαν λέει τον Θεό για τη σοδειά, και οι αγρότες κάνανε δώρο στην εκκλησία διάφορα προϊόντα (μίζα, καταλάβατε!). Μετά ήρθε και στην Αμερική, και φυσικά όπως όλα τα πράγματα που έρχονται στην Αμερική (περιλαμβανομένου και του εαυτού μου) μεγεθύνθηκε! Εκεί που στην Αγγλία είναι γιορτή μιας μέρας που απλά ο κόσμος πάει εκκλησία το πρωί και τρώει γαλοπούλα το βράδυ, εδώ τα σχολεία και τα Πανεπιστήμια κλείνουν ολόκληρη τη βδομάδα. Και την Παρασκευή μετά των Ευχαριστιών έχουν τις μεγαλύτερες εκπτώσεις της χρονιάς, τη λένε και Black Friday. Της πόπης γίνεται στα μαγαζιά, και πολλοί κοιμούνται εκεί για να προλάβουν τα πέντε λάπτοπ που θα έχουν τα καταστήματα 200 δολάρια το ένα.



Παρένθεση. Αφήστε, τα πήρα πολύ άγρια γιατί πριν δυο βδομάδες πήρα gps που θα μπορούσα να το πάρω την παρασκευή πολύ πιο φτηνά. Αλλά καμία από τι διάνοιες που έχουμε εδώ δεν σκέφτηκε να με ενημερώσει. Κλείνει η παρένθεση.

Την Πέμπτη λοιπόν την περάσαμε όλο το εργαστήριο στο σπίτι της καθηγήτριας. Εγώ πήγα πρώτος πρώτος, και είχα αργήσει και δέκα λεπτά. Οι επόμενοι άργησαν μισή ώρα, οι επόμενοι μία και οι επόμενοι δυόμιση. Εγγλέζοι όλοι μας.


Ξεκινήσαμε λοιπόν με περπάτημα στα βουνά. Ένας άλλος καθηγητής που ήταν μαζί μας είναι πρόεδρος κάτι των ορειβατών εδώ γύρω και μας πήρα από πολύ εύκολα μέρη! Μόνο 5 εκατοστά σκίστηκε το τζίν μου! Αλλά όταν φτάσαμε πάνω, η θέα ήτανε θεά! Πάρτε μάτι.



Θα έχω πιο πολλές σύντομα ελπίζω.

Μετά κάτσαμε να φάμε το παραδοσιακό φαγητό. Οι μισοί ήταν χορτοφάγοι και οι άλλοι μισοί ήμασταν κανονικοί. Οπότε το τραπέζι είχε ένα σωρό μαύρα ρύζια, βραστά λαχανικά, ψητά λαχανικά, τόφου και σόγιες. Και από κρέας, μια τεράστια ψητή γαλοπούλα. Την τσακίσαμε! Και είχαν και την παραδοσιακή σως με φρούτα του δάσους, κόκκινη!



Μετά παίξαμε επιτραπέζιο. Χορτοφάγοι vs παμφάγοι. Ε εννοείται ότι τους πεθάναμε, εδώ δεν ξέρουν να τρώνε, θα ξέρανε να παίζουν επιτραπέζιο??

Σε γενικές γραμμές το πρώτο μου Thanksgiving το πέρασα πολύ ωραία. Επιτέλους ρε παιδί μου!

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2009

Το τετράγωνο της υποτείνουσας ισούται, αλλά όχι πάντα!

Η ώρα είναι δύο το ξημέρωμα. Για εμένα. Για εσάς, όσοι είστε Ελλάδα τέλος πάντων, είναι 9 το πρωί.

Όλο το απόγευμα έχω βγάλει τα μάτια μου να διαβάζω μαθηματικά. Έχω εξετάσεις μεθαύριο και στο καπάκι αντιμεθαύριο έχω φυσικοχημεία.

Μου βγήκε η πίστη λοιπόν να καταφέρω από κάτι τέτοια


να καταλήγω σε κάτι τέτοια


Και να υπολογίζω ένα σωρό χρήσιμα πράγματα όπως ο όγκος τους, η επιφάνεια, τα κιλά, το ωροσκόπιο, σε ποιον οίκο κάθεται ο Δίας τους και πάει λέγοντας.

Ε όπως καταλαβαίνετε, είμαι σε μια τέτοια φάση


Θα επανέλθω όταν ο γολγοθάς που λέγεται εξετάσεις τελειώσει. Για αυτόν τον μήνα, γιατί τον Δεκέμβριο θα έχω κι'άλλες.

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009

Αμερικλανιά και συγχώριο!



Και μετά τα φαγητά ο Θεός να τα κάνει που τρώω και δεν επιμελούμαι του μαγειρέματος, θα σας παρουσιάσω τη λίστα με αυτά που έχω μαγειρέψει μέχρι σήμερα! Πριν 7 χρόνια όταν πρωτοέφυγα από το σπίτι για να σπoυδάσω έμαθα να μαγειρεύω, και γενικά όλο και κάτι καινούριο μαθαίνω!

Ομολογουμένως στην Ελλάδα δεν μαγείρευα και τόσο συχνά. Διότι έχουμε το ανυπέρβλητο σουβλάκι. Τις μπριζόλες. Τις πίτσες. Τις μακαρονάδες. Όλα αυτά τα έβρισκα σε απόσταση 2 λεπτά από το σπίτι μου. Και στο Πανεπιστήμιο είχαμε την εστία με τζάμπα φαΐ όχι 5 αστέρων, αλλά φαΐ κανονικό, όσπρια, κρέας, μακαρόνια κλπ.

Εδώ η εστία κοστίζει περίπου 2500 δολάρια το εξάμηνο. Και τρως όλη μέρα μέχρι τελικής πτώσεως! Εναλλακτικά τρώμε στο εστιατόριο, όπου υπάρχει μεξικάνικο, αμερικάνικο, μακαρόνια, σαλάτες, σάντουιτς και κινέζικο. Μόνο το κινέζικο τρώγεται. Τι να κάνω λοιπόν? Μαγειρεύω αν όχι κάθε μέρα, μέρα παρά μέρα!

Και ξεκινάω με το φαγητό που κουβάλησα σήμερα και έφαγα: Φακές, τηγανητό κοτόπουλο και πουρές.


Μπορεί εμφανισιακά να είναι λίγο μπλιάχ, αλλά μην ξεχνάτε και τη μετακίνηση! Χτες ήταν σε χειρότερη κατάσταση!

Οι φακές είναι  κλασική συνταγή με δάφνη σκόρδο κρεμμύδι λάδι ντομάτα. Κανονικά βάζω και καρότο αλλά ξέχασα να πάρω...
Το κοτόπουλο είναι στήθος, το οποίο έκοψα και κάλυψα με ένα ειδικό αλεύρι για τέτοιες δουλειές. Κάνανε και κάτι σωστό οι Αμερικάνοι, νοστιμότατο είναι!
Ο πουρές είναι κλασικό αμερικάνικο, με βραστές πατάτες (τι άλλο) όχι τελείως λιωμένες, κρέμα γάλακτος, βούτυρο, λάδι, σκόρδο, μουστάρδα αλάτι. Εντάξει όχι εντελώς αμερικάνικο, οι αμερικάνοι βάζουν και τη φλούδα και μόνο βούτυρο/γάλα. Τα άλλα ήταν έμπνευση!

Τουλάχιστον μια φορά τη βδομάδα κάνω κάτι είτε σε όσπριο ή λαδερό. Αρακά με άνηθο κρεμμύδι πατάτα ντομάτα λάδι, φασολάδα με ντομάτα κρεμμύδι σέλινο καρότο. Την άλλη βδομάδα θα κάνω ρεβύθια!

Επίσης κάνω και κοτόσουπα. Είναι σαν την αμερικλανόσπουπα μόνο που αντί για Αμερικάνο βάζω κότα, και αντί για κεφάλι το σερβίρω σε πιάτο! Κεφτεδάκια με ή χωρίς σάλτσα. Μπιφτέκια γαλοπούλα. Χοιρινές μπριζόλες.

Μακαρόνια σε διάφορους συνδυασμούς, συνήθως είτε με κιμά ή τόνο. Ρύζι με διάφορες σάλτσες ντομάτα, αλα κρεμ ή και τα δύο μαζί!

Επίσης θέλω να κάνω και γιουβαρλάκια καμιά μέρα!

Α ναι, για το πάρτι γενεθλίων της καθηγήτριας μου μαγειρέψαμε όλοι (σρλούυυυπ) και έκανα γεμιστά ψεύτικα (είναι βετζετέριαν) και πιταρούδια! Κάπου έχω μια φωτό με πιταρούδια που είχα κάνει στην Ελλάδα, μισό να τη βρώ...


Τα πιταρούδια είναι ροδίτικοι ρεβυθοκεφέδες, καταπληκτικοί! Συνταγή βαριέμαι να βρω τώρα, αλλά θυμάμαι το κλειδί είναι ο δυόσμος!

Και φυσικά, έρχομαι στις πίτες που έφτιαξα και σας έδειξα! Τα καμάρια μου! Μου πήρε 2 ώρες να φτιάξω 4 πίτες! Αφού μετά δεν ήθελα να τις φάω, λυπόμουν τον κόπο μου! Ήθελα να τις βουτήξω στη φορμόλη και να τις έχω σαν έκθεμα στο δωμάτιό μου χαχαχαχαχαχα


Για τις πίτες λοιπόν βρήκα στο ίντερνετ πως να τις κάνω, απλά αλεύρι λάδι αλάτι και μαγιά! Ε και νερό... Και μετά τηγάνι. Καλές βγήκαν, αλλά μπορούν και καλύτερα... Οι πατάτες ξέρετε, δεν είναι επιστήμη. Το χοιρινό ήταν ψαχνό που έψησα και έκοψα. Και ερχόμαστε στο τζατζίκι! Είμαι και ζώον! Αγόρασα έτοιμο αλλά δεν μου άρεσε, δεν ήταν τζατζίκι πως το λένε. Είπα λοιπόν να κάνω μόνος μου. Πήρα γιαούρτι και καλά στραγγιστό ελληνικό που μου είπαν ότι είναι πολύ στεγνό. Ότι χρειάζεται για τζατζίκι. Έβαλα αγγούρι φρέσκο και τουρσί, μπόλικο σκόρδο και λάδι. Μέχρι εδώ καλά. Έλα όμως που είμαι βλαμμένος και το γιαούρτι που πήρα είχε φρούτα στον πάτο? Δεν την πρόσεξα τη ταμπέλα! Και το όλο τζατζίκι είχε μια εσάνς από βατόμουρα, και μια απόχρωση ξεβαμμένου μοβ! Τις επόμενες δύο τις έκανα με μουστάρδα.

Επίσης κάθε βράδυ τρώω σαλάτα. Το Σάββατο έβρασα και πατζάρια! Μπράβο μου, όχι μπράβο μου! Και χτες τονοσαλάτα!

Αυτά όσον αφορά το κανονικό μαγείρεμα. Αλλά επειδή είμαι και πολυασχολος, και το διδακτορικό με έχει στο τρέξιμο όλη μέρα, μερικές φορές δεν προλαβαίνω να μαγειρέψω κανονικά. Έχω λοιπόν και κάτι κατεψυγμένα κοτόπουλα που φτιάχνονται στον φούρνο μικροκυμάτων, και noodles που βράζουν σε 2 λεπτά. Κόβω και καμιά σαλάτα και αυτό ήταν. Επίσης κάνω και μεξικάνικο από το κουτί, γρήγορο νόστιμο και φτηνό!

Δεν έχουμε τελειώσει έχω να πω κ άλλα! Έχω να πω για τα υλικά, διότι μπορεί τα φαγητά να φαίνονται ίδια, αλλά τα υλικά είναι διαφορετικά!

Καλή μας όρεξη!