Σάββατο 9 Απριλίου 2011

Φωτιά στα Σαββατόβραδα

Αυτό το πράμα είχα την εντύπωση ότι στο είχα δείξει, Λόλα, αλλά τελικά μάλλον το ξέχασα. Τώρα που το σκέφτομαι, λογικό είναι καθ'ότι αυτό το περιστατικό έγινε πέρσι μετά το πάσχα όταν το είχα ψιλοπαρατήσει το μπλογκ (μεταξύ μας αυτό τώρα).

Είχα που λες, μαθηματικά. Τρίτη Πέμτη 8 το πρωί.

!!!

8 το πρωί, το πιάνεις? Εγώ δεν είμαι πρωινός τύπος μάνα μου, ξυπνάω αλλά δεν σηκώνομαι. Δεν σκέφτοαμαι, δε με νοιάζει αν καίγεται το σπίτι, δε με νοιάζει τίποτα εκτός και αν έχω εξετάσεις. Τότε δεν το αντέχω το σασπένς και σηκώνομαι.

Τέλος πάντων, τι έλεγα. Α.

Είχα που λες μαθηματικά. Και είχαμε εξετάσεις 8 το πρωί. Μα 8 το πρωί. Έβγαλα τα μάτια μου μέχρι τις 2 να διαβάζω να καταλάβω πως διάλολο λύνονται οι διαφορικες εξισώσεις (υπερβάλλω, σε εκείνο το εξάμηνο μια χαρά τα καταλάβαινα, στο επόμενο τα φόρτωσα στον κόκορα και πήρα τον πούλο σε σχήμα C).

Το πρωί κάθομαι και αρχίζω να λύνω τις ασκήσεις με μανία μην τυχόν και ξεχάσω τίποτα. Τελειώνω μάνι μάνι σε 25 λεπτάκια, 8:25 δηλαδή, και κοιτάω στο κάτω μέρος της τελευταίας σελίδας και τι βλέπω?

Λόλα, ακούς?

Τι βλέπω? Μπόνους ερώτηση! Αμερικανολιβανέζος ο φοιτητής που μας δίδασκε, είχε κέφια τρομάρα του. Σαν μπόνους ερώτηση μας είπε ότι το 1991 ήταν λέει η πιο σημαντική χρονιά στη σύγχρονη μουσική και να του πούμε ένα τραγούδι τραγουδιστή κλπ.

Ρε δε μας χέζεις.

Πρωί πρωί, σχεδόν άυπνος, χωρίς καφέ, θες να βρίσκω και τραγούδια. Έκατσα σκέφτηκα νομίζω κανα δίλεπτο, δεν μου ήρθε ΤΙΠΟΤΑ 6 χρονών ήμουν στο κάτω κάτω.

(Ρε συ Λόλα, τώρα που τα γράφω σα να θυμάμαι να τα ξαναγράφω, είσαι σίγουρη ότι δεν το έχω ξαναναφέρει το περιστατικό?)

Αλλά τους δύο πόντους που έταζε με το μπόνους δεν σκόπευα να τους χάσω. Και μου έρχεται τραγουδι στο κεφάλι.

Ναι, καλά κατάλαβες, από τον τίτλο φαίνεται.


ΥΓ: Τελικά το είχα ξαναπει αυτό. Στραβομάρες, Λόλα, δεν σε ξαναρωτάω. Καλά δεν πειράζει, τώρα το έγραψα. Και αναμασημένο αστείο είναι.

ΥΓ2: Όχι, Λόλα, δεν στέρεψα ούτε από ιδέες ούτε από χιούμορ και άρχισα να σου σερβίρω ξαναζεσταμένες αναρτήσεις από την κατάψυξη. Χέσε με, έτυχε.

Τετάρτη 6 Απριλίου 2011

Λουκ επιστημονέ

Κοίταξε Πανικέ τώρα να δεις τι σκατά γίνεται. Ε ε. Κοιτάς? Μιλάω, κοιτάς? Κάνε το προφίλ σου δημόσιο μάνα μου να βλέπεις καλύτερα.

Κοίτα να δεις. Εμένα που δε με βλέπεις, δεν μου αρέσουν οι δηθενιές. Δεν τις μπορώ ρε παιδί μου. Δεν θέλω. Εκνευρίζομαι και ταράζομαι.

Δεν πετάω άσχετα, Πανικέ, έχω λόγο που τα λέω, άκουσέ με.

Σήμερα για άλλη μια φορά εκνευρίστηκα με τη δηθενιά των δήθεν ακαδημαϊκών και αύριο θα μου προκαλέσω περισσότερο εκνευρισμό αφού σκοπεύω να τους τσιγγλίσω περισσότερο.

Είχαμε σήμερα προσκεκλημένο ομιλητή. Μεγάλο όνομα σου λέει, Ρώσος που διδάσκει στη Βοστόνη. Όντως ο άνθρωπος έχει μυαλό ρε παιδί μου. Εγώ όμως, το είχα ξεχάσει ότι τον είχαμε αυτόνανε σήμερα. Όχι ότι θα άλλαζε και κάτι αν το θυμόμουν, αλλά για το ιστορικό να πω ότι το ξέχασα.

Είχα να φτυαρίσω 9 κιλά μύξες μάνα μου, με τον Βοστονορώσο θα ασχολούμαι.

Πάω εγώ κύριος το πρωί, αρχίζω να διαβάζω κιόλα γιατί έχομεν και εξετάσεις κβαντομηχανικής (που να μη σώσει) αύριο, όλα καλά. Βλέπω και τους άλλους τους Ασιάτες και ξεκινάνε τροπάρι.

Τι φοράς. Τι είναι αυτό. Με αυτή την μπλούζα θα υποδεχτείς τον Ρώσο? Ρεζίλι θα μας κάνεις. Δεν έχεις καμια άλλη στο αυτοκίνητο?

Ρε άντε και γαμηθείτε!

Άμα θέλω να φορέσω μπλούζα με τα χελωλονιτζάκια πάνω, την άδεια θα σας πάρω? Δεν κατάλαβα. Εσείς ρωτήσατε κανέναν που είστε έτσι όπως είστε, ξινομούρηδες με μια μύτη ταβανοδείκτη?


Κατάλαβες Πανικέ? Τα χελωνονιτζάκια τους πειράξανε τώρα. Όποτε δεν έχουν τι να κάνουν, ασχολούνται με μένα.

Τι τη θες την αφίσα με τα στρουμφάκια σπίτι σου?
Το αγαλματάκι Μάστερ Γιόντα τι το θες στο γραφείο φάτσα φόρα?
Το κουκλάκι κάρτμαν τι δουλειά έχει στην βιβλιοθήκη σου?
Το ημερολόγιο Χάρι Πότερ δεν ντρέπεσαι να το κρεμάς εδώ που το βλέπουν οι καθηγητές?
Το φόντο με τους Πάουερ Ρέιντζερ στον υπολογιστή σου πότε θα το αλλάξεις?


Ρε! Μου έχουν σπάσει τ'αρχίδια, το καταλαβαίνεις.

Έρχεται ο άλλος ο δήθεν κιετς κάθε μέρα με τζιν απλό μονόχνωτορωμο και φούτερ μονόχρωμη μια ζωή. Μια χαρά, δεν με ενοχλεί, και εγώ δεν ντύνομαι εξτρίμ άλλωστε. Δεν του κάνω παρατήρηση ότι βαρέθηκα να τον βλέπω με τα ίδια χρώματα, αν και ισχύει. Έρχεται ο κύριος σήμερα με παντελόνι μπεζ υφασμάτινο και πουκαμισάκι τόμι τςςςςςς. Συν παππουτσάκι δερμάτινο αυτά τα μοκασίνια. Γαμπρός ο δικός σου.

Ωραία τα ρούχα σου σήμερα. Πως και άλλαξες στυλ?
Τι εννοείς, πάντα τέτοια φοράω.
Τι λες παιδί μου, τζιν και φούτερ φοράς.
Όχι, χαχα, τι λες, πάντα έτσι έρχομαι.
Δεν είμαι στραβός, κάθε μέρα σε βλέπω.
Χαχα, τέτοια φοράω κάθε μέρα.

Α στο διάλο ρε. Είπες να ντυθείς διαφορετικά μια μέρα και θες να μας το παίξεις και μετροσέξουαλ. Τρομάρα σου. Άκου εκεί, έτσι έρχεται κάθε μέρα. Που τα παππουτσια χτες τα πήρε, τρίζουν σου λέω οι σόλες τα νεύρα μας έσπασε όλη μερα ζζζζζχρι και ζζζζζχρα πάνω κάτω.


Αμ η άλλη. Καλή και του λόγου της. 50 και χρονών και έχει μαλλί καρφάκι κόκκινο με μωβ ανταύγειες. Γαμάει. Μερικοί την κοροϊδεύουν γιατί δεν είναι στυλ ακαδημαϊκού αυτό, αλλά χέσε τους, μια χαρά είναι η γυναίκα.

Αλλά.

Μη μου τη λες, μάνα μου, για τη μπλούζα με τα χελωνονιτζάκια όταν εσύ κυκλοφορείς έτσι. Είναι σχήμα οξύμωρο, δεν το καταλαβαίνεις?

Δε λένε να με αφήσουν σε ησυχία. Έννοια σου όμως Πανικέ και θα τους κανονίσω αύριο. Έχουμε πάλι ομιλητή και θα βάλω την αγαπημένη μου μπλούζα με τον Μάστερ Γιόντα από τον Πόλεμο των Άστρων απάνω. Ψηφιδωτός με στρασάκια. Που θα μου πείτε εμένα.


Σε αυτό το σημείο να πω ότι σήμερα μιας και δεν είχα δυνάμεις, η φωνή βραχνή και σέξι, δεν μπινελίκωσα σχεδόν κανέναν. Κύριος. Απλά χαμογελούσα σαν το ηλίθιο. Άστους. Θα τους περιποιηθώ αύριο.

Έχει σημασία τι φοράει ο άλλος και αν του αρέσουν παιδικά προγράμματα και ιστορίες φαντασίας? Η επιστήμη, φαντασία δεν θέλει? Αυτοί που το μόνο που κάνουν είναι να διαβάζουν και να αναπαράγουν ό, τι βρίσκουν προσπαθώντας να διορθώσουν τα λάθη των προηγούμενων δηλαδή τι καταφέρνουν?

Βέβαια, δεν πάμε και στο άλλο άκρο. Άλλο να φοράς πράγματα απλά γιατί σου αρέσουν και σε εκφράζουν και άλλο να υιοθετείς ντύσιμο μόνο κ μόνο για να προκαλέσεις.

Αλλά.

Τι σχέση έχει άμα μ'αρέσει το Χάρι Πότερ και τα στρουμφάκια? Και τα πόκεμον? Έχουμε πήξει στη δηθενιά και στις ανόητες ταμπέλες, εγώ αυτό ξέρω. Αντί να κοιτάμε τι σκατά έχει ο άλλος μέσα, κοιτάμε μην τυχόν και δεν φοράει πουλόβερ με ρόμβους για να δείχνει πιο επιστημονέ.

Μήπως να αρχίσω να φοράω και αποσμητικό ναφθαλίνης για να μυρίζω και πιο επιστήμονας?

Όλους όσους σκέφτεστε έτσι σας προτείνω να πάτε να γαμηθείτε και επίσης επιτρέψτε μου να σας ενημερώσω ότι σας ΒΑΡΙΕΜΑΙ.

Ευχαριστώ.

Τρίτη 5 Απριλίου 2011

Παπαγάλε θες κεφτέ;

Παπαγάλε θες καφέ;
Ναιιι!!!
Παπαγάλε θες κεφτέ;
Ναιιι!!!!
Παπαγάλες θες σουβλάκι;
Ναι ναι!
Να σου βαλω τζατζικάκι;
Νε-νε ναι!!!!
Και λιγάκι κρεμμυδάκι;
Ναι!
Μήπως θέλεις μαϊντανό;
Τον κακό σου τον καιρό!

Έχω έναν Παπαγάλο!
Παπαγάλο!
Έχω έναν Παπαγάλο!
Παπαγάλο!
Είναι μεγάλος κατεργάρος
Κατεργάρος!

Έρχεται κι η Βαγγελία
Γεια σου Μαίρη!

Και ποια είναι η Βαγγελία;;;



Πήγαινε στο 1:43 για τη συζήτηση του παραλόγου