H αγαπητή xristin πήρε, άρπαξε, ΚΑΤΑΣΧΕΣΕ (και όχι κατάχεσε, αν και τίποτα δεν είναι απίθανο σε αυτή την μπλογκόσφαιρα πια) την απεύθυνση αυτής της ανάρτησης (αυτό σημαίνει ότι θα της την απευθύνω, και μέσω της xristin πάει σε όλους, κάτι σαν τη γρίπη). Την κατάΣχεσε με αυτό το σχόλιο:
Μερικές φορές, xristin, με εκπλήσσω. Και οι εκπλήξεις δεν είναι πάντα ευχάριστες, αν και γενικά με συμπαθώ αρκετά σαν άτομο. Ομολογουμένως. Δεν μ'αρέσει να περιαυτολογώ, την ξέρεις άλλωστε τη μετριοφροσύνη μου, είστε κολλητές.
Όσο και αν με συμπαθώ όμως, ώρες ώρες, ώρες ώρες ρε παιδί μου, λέω τι σκατά αγόρι μου, μαλάκας είσαι? Και καλά πες το μαλάκας ΟΚ, είναι σπορ.
Είσαι της άθλησης.
Πρέπει να είσαι και σαχλαμάρας? Όχι πες μου Αμερικλάνε, πρέπει να είσαι και σαχλαμάρας? Γιατί αν είναι έτσι να μας το πεις να μην ασχολούμαστε. Κάτσε μπερδεύτηκα. Ποιος μιλάει σε ποιον τώρα.
Άκουσε να δεις xristin γιατί τα έχω πάρει με την πάρτη μου.
Εξεπλάγειν το βράδυ στο γυρισμό. Εκεί που οδηγούσα (μα τι διάολο, όλα τα ζαβά εν κινήσει πρέπει να συμβαίνουν) (και δεν είμαι και της κίνησης) (εν γένει) και ήμουν έξω από το στενό μου, πίσσα σκοτάδι, το μαύρο το βαθύ το έντονο το σκούρο, βλέπω ένα φως.
Όχι, τούνελ δεν είδα. Όχι, ούτε ιπτάμενο δίσκο είδα, συγκεντρώσου xristin να πάμε για ύπνο καμια ώρα και νύσταξα!
Βλέπω ένα μικρό φως να κουνιέται στο δρόμο. Πλησιάζω με το αμάξι (σε αυτά τα μέρη πας σιγά γιατί πετάγονται ελάφια και δε θες να τα χτυπήσεις, τη γαμάνε τη λαμαρίνα είναι σκληροκόκκαλα) και ανακαλύπτω ότι το φως είναι κερί.
Ναι, καλά διαβάζεις, δεν χρειάζεται να βάλεις τα γυαλιά της πρεσβυωπίας, κερί. Το βαστούσε μια γριά, με άσπρα μαλλιά, μπλε σκούρα ζακέτα, άσπρη μπλούζα και έντονα κόκκινα χείλη. Και με κοιτούσε.
Με κοιτούσε στα μάτια.
Περπατούσε μες στο σκότος σαν την άδικη κατάρα με ένα κερί ομπρός της και με κοιτούσε στα μάτια. Ενώ οδηγούσα. Εμένα με ξέρεις, δεν τρομάζω εύκολα, δεν μασάω. Μασάει μωρέ ο Αμερικλάνος? Αλλά στην προκειμένη περίπτωση:
Μααααααμααααααα μουυυυυυυυυυυυυυ!!!!!!!!!!
Έντάξει, το ομολογώ, φρίκαρα και ανατρίχιασα με το θέαμα. Φτάνω σπίτι, παρκάρω, σβήνω φώτα και κοιτάω γύρω γύρω το σκότος να βεβαιωθώ ότι δεν υπάρχει κερί αναμμένο. Σαχλαμάρας με τα όλα μου σου λέω. Για να πάω από το αμάξι στην πόρτα μου (πίσσα το σκότος, μην τα ξαναλέω, έσβησε και το κινητό, γάμησέ τα) μου έκανα την εξής αυθυποβολή:
Φίλε Αμερικλάνε!-Σαν βγεις στον πηγαιμό για το......πλυντήριο-να εύχεσαι να μην συναντήσεις τον......Μεξικάνο Τις 31 μπλούζες και 31 σώβρακα, την θυμωμένη Λίζ μη φοβάσαι.Να εύχεσαι να΄ναι μακρύ το πλύσιμοΤο φθάσιμο στο τέλος είν ο προορισμός σουΑλλά μη βιάζεις το στύψιμο διόλουΚαλλίτερα ώρες πολλές να διαρκέσει και φρέσκος πια να αράξεις στον καναπέ σου πλούσιος σε σώβρακα και μπλούζεςμη προσδοκώντας το λευκό της πατρίδας να σε δώσει.
Το αμερικάνικο πλυντήριο σου έδωσε το ωραίο μπουγαδο-ταξίδιΧωρίς αυτό δεν θα βγαινες στον δρόμο.Αλλά δεν έχει να σε δώσει πια.
Κι αν πτωχική την βρεις την μπουγάδα,το πλυντήριο δεν σε γέλασεΈτσι σοφός που έγινες,με τόση μπου-γαδο πείραήδη θα το κατάλαβες οι αμερικάνικες μπουγαδο-Ιθάκες τι σημαίνουν!
Από την ποιητική συλλογή ΜΠΟΥΓΑΔΟ-ΙΘΑΚΗΧα,Χα,Χα!
Μερικές φορές, xristin, με εκπλήσσω. Και οι εκπλήξεις δεν είναι πάντα ευχάριστες, αν και γενικά με συμπαθώ αρκετά σαν άτομο. Ομολογουμένως. Δεν μ'αρέσει να περιαυτολογώ, την ξέρεις άλλωστε τη μετριοφροσύνη μου, είστε κολλητές.
Όσο και αν με συμπαθώ όμως, ώρες ώρες, ώρες ώρες ρε παιδί μου, λέω τι σκατά αγόρι μου, μαλάκας είσαι? Και καλά πες το μαλάκας ΟΚ, είναι σπορ.
Είσαι της άθλησης.
Πρέπει να είσαι και σαχλαμάρας? Όχι πες μου Αμερικλάνε, πρέπει να είσαι και σαχλαμάρας? Γιατί αν είναι έτσι να μας το πεις να μην ασχολούμαστε. Κάτσε μπερδεύτηκα. Ποιος μιλάει σε ποιον τώρα.
Άκουσε να δεις xristin γιατί τα έχω πάρει με την πάρτη μου.
Εξεπλάγειν το βράδυ στο γυρισμό. Εκεί που οδηγούσα (μα τι διάολο, όλα τα ζαβά εν κινήσει πρέπει να συμβαίνουν) (και δεν είμαι και της κίνησης) (εν γένει) και ήμουν έξω από το στενό μου, πίσσα σκοτάδι, το μαύρο το βαθύ το έντονο το σκούρο, βλέπω ένα φως.
Όχι, τούνελ δεν είδα. Όχι, ούτε ιπτάμενο δίσκο είδα, συγκεντρώσου xristin να πάμε για ύπνο καμια ώρα και νύσταξα!
Βλέπω ένα μικρό φως να κουνιέται στο δρόμο. Πλησιάζω με το αμάξι (σε αυτά τα μέρη πας σιγά γιατί πετάγονται ελάφια και δε θες να τα χτυπήσεις, τη γαμάνε τη λαμαρίνα είναι σκληροκόκκαλα) και ανακαλύπτω ότι το φως είναι κερί.
Ναι, καλά διαβάζεις, δεν χρειάζεται να βάλεις τα γυαλιά της πρεσβυωπίας, κερί. Το βαστούσε μια γριά, με άσπρα μαλλιά, μπλε σκούρα ζακέτα, άσπρη μπλούζα και έντονα κόκκινα χείλη. Και με κοιτούσε.
Με κοιτούσε στα μάτια.
Περπατούσε μες στο σκότος σαν την άδικη κατάρα με ένα κερί ομπρός της και με κοιτούσε στα μάτια. Ενώ οδηγούσα. Εμένα με ξέρεις, δεν τρομάζω εύκολα, δεν μασάω. Μασάει μωρέ ο Αμερικλάνος? Αλλά στην προκειμένη περίπτωση:
Μααααααμααααααα μουυυυυυυυυυυυυυ!!!!!!!!!!
Έντάξει, το ομολογώ, φρίκαρα και ανατρίχιασα με το θέαμα. Φτάνω σπίτι, παρκάρω, σβήνω φώτα και κοιτάω γύρω γύρω το σκότος να βεβαιωθώ ότι δεν υπάρχει κερί αναμμένο. Σαχλαμάρας με τα όλα μου σου λέω. Για να πάω από το αμάξι στην πόρτα μου (πίσσα το σκότος, μην τα ξαναλέω, έσβησε και το κινητό, γάμησέ τα) μου έκανα την εξής αυθυποβολή:
Σκάσε χέστη και προχώρα. Αν ήταν κοντά η γριά θα έβλεπες το φως. Δεν βλέπεις τίποτα πέρα από το περίγραμμα του σπιτιού άρα είσαι μόνος. Και χέστης, ρεζίλε.
Εκτός κι αν έσβησε το κερί για να μη φαίνεται και στέκεται πίσω σου.
Μααααααμααααααα μουυυυυυυυυυυυυυ!!!!!!!!!!
![]() |
| Με φωτογράφισε ο παπαράτσος σε αδύναμη στιγμή σιχτίρ. |
Τρέχω μπαίνω μέσα κλειδαμπαρώνομαι. Τώρα μου πέρασε. Δεν την έκοψα για κλέφτρα τη γυναίκα. Απλά να. Εκεί πάνω στον εσωτερικό και ελαφρώς διαφαινόμενο αλλά κατα τ'άλλα βουβό πανικό μου έλαβα υπόψιν και την πιθανότητα του να μην είναι κλέφτης αλλά να μην είναι και ζωντανή.
Ποτέ δε ξέρεις με τις γριές.
Δεν έχω θέμα με τα φαντάσματα, δεν με πειράζει να δω και κανένα, άσε που υποψιάζομαι ότι έχω δει, αλλά ας μην το πολυ συζητάω γιατί έχω καιρό να πλύνω βρακιά και δεν θα μου φτάσουν μέχρι το Σάββατο, τη βλέπω τη δουλειά.
Ποτέ δε ξέρεις με τις γριές.
Δεν έχω θέμα με τα φαντάσματα, δεν με πειράζει να δω και κανένα, άσε που υποψιάζομαι ότι έχω δει, αλλά ας μην το πολυ συζητάω γιατί έχω καιρό να πλύνω βρακιά και δεν θα μου φτάσουν μέχρι το Σάββατο, τη βλέπω τη δουλειά.
Μα τι σκατά κάνει μια γριά τέτοια ώρα στα σκοτάδια με ένα κερί. Φακό, δεν είχε? Επίτηδες το έκανε?
Έλα xristin αλλαγή θέματος μάνα μου, να κοιμηθώ αν γίνεται το βράδυ ναι?
Δεν ξέρω αν το πήρες χαμπάρι, λογικά θα το πήρες τι διαόλο σε άλλη μπλογκόσφαιρα σερφάρεις εσύ, αλλά η Cούλα κάνει διαγωνισμό με συνταγές μαγειρικής. Εννοείται ότι πήρα μέρος, όπου γάμος και χαρά, και εννοείται ότι σε προτρέπω να πας να διαβάσεις τις συνταγές όλες. Μερικές είναι χρήσιμες άλλες είναι άχρηστες και όλες είναι ξεκαρδιστικές γι'αυτό τρέχα όσο προλαβαίνεις. Στο τέλος ρίξε και τη ψήφο σου.
Σου εύχομαι να ψηφίσεις εμένα γιατί έτσι θα αποδείξεις ότι έχεις γούστο ΚΑΙ στο φαΐ ΚΑΙ στο χιούμορ. Αλλά εντάξει, υποκειμενικά είναι αυτά. Άλλοι έχουμε γούστο και άλλοι δεν έχουν. Τα χαιρετίσματά μου στη μετριοφροσύνη μου που λέγαμε στην αρχή. Όχι μάνα μου, δεν θα σου πω ποια είναι η δικιά μου (ή οι δικιές μου, ποτέ δεν ξέρεις) συνταγή, ή παίζουμε ή τον παίζουμε!
ΥΓ: Όποιος με κορόιδεψε και με είπε και χέστη παρακαλώ όπως κάνει κλικ εδώ ευχαριστώ. Οι υπόλοιποι κάντε κλικ εδώ.
ΥΓ2: Τον δικό μου διαγωνισμό μην ξεχάσεις, 10 θύματα μείνανε.
ΥΓ2: Τον δικό μου διαγωνισμό μην ξεχάσεις, 10 θύματα μείνανε.
