Πέμπτη 31 Μαΐου 2012

tin alli pempti ksekouvala

Είναι που είναι χρήσιμο το σάιτ, γιατί με εκφράζει, είναι που είναι και άσχετο:
Αμερικλανε ασχετο με το ποστ αλλα ειδα αυτο σημερα και μου θυμισε εσενα!
http://whatshouldwecallgradschool.tumblr.com/page/10
Για το επομενο procrastinatιon session!
Και τα άσχετα πλην χρήσιμα τα εχτιμώ εγώ μή νομίζεις Ύβρις! Να σου πω όμως μωρέ, σήμερα που είμαι άρρωστος να σε πω Μπινελίκω? Τo Ύβρις παραείναι καθαρεύουσα για την ιδιοσυγκρασία μου ειδικά με πυρετό! Είδες που συμφωνούμε!

Ρε Μπινελίκω είσαι άρρωστη? Όχι γιατί εγώ είμαι. Άρρωστος. Έχω και πυρετό αλλά πόσο μη με ρωτάς δεν ξέρω. Δε βρίσκω το θερμόμετρο... Κάπου εδώ είναι το ρημάδι, πριν λίγο καιρό κόντεψα να το σπάσω κατα λάθος... Πάλι καλά που δεν είναι από τα παλιά με τον υδράργυρο.

Δεν ξέρω αν έχει φανεί ακόμα, αλλά περνάω τη φάση της γρίπης όπου έχει μέινει λίιιιγο πυρετός, λίιιιγη ζαλάδα, μπόοοοολικος πονοκέφαλος και γενικά είμαι ένα κοκτέιλ μπερδεψιάς όπου οι σκέψεις μου αντί όμορφες ευθείες με κέρατα είναι κάτι σαν το κανταϊφι αφού το σιροπιάσεις αλλά πριν κρυώσει. Το λέω αυτό όχι επειδή μου έχει λείψει ένα καλό κανταίφι με παγωτό, όχι αυτό δεν έχει καμία σχέση, αλλά επειδή χτες το βράδυ ξύπνησα τα μεσάνυκτα μετά από (δέκα μείον τρία εφτά, εφτά και δύο εννιά) εννέα ώρες ύπνου με το στομάχι μου να χτυπιέται από την πείνα αλλά να μη δέχεται ούτε τον αέρα που αναπνέω, το στόμα μου να κολλάει από τη δίψα αλλά να μην ανέχεται ούτε το σάλιο που το ίδιο παράγει, και γενικά ένα χάλι μαύρο και μέσα στο χάλι το μαύρο κατέληξα μπροστά από την κατάψυξη γιατί ξέχασα να πω ότι έχει και κουφόβραση και βρήκα κάτι κανταίφια κατεψηγμένα που τα ξέχασα και έληξαν πριν μερικές βδομάδες αλλά εγώ σκέφτομαι τα παιδάκια στην Αφρική που δεν έχουν να φάνε και θα τα κάνω να κεράσω τον Ινδό στο εργαστήριο. Με όλα τα τσίλια που τρώει δε νομίζω λίγο ληγμένο κανταίφι να τον πειράξει ιδιαίτερα.

Μπινελίκω ενημέρωσε σε παρακαλώ όλους τους τριτοδεσμήτες που διαβάζουν ότι το ξέρω πως το κανταίφι γράφεται κανταΐφι αλλά βαριέμαι να το γράψω.

Τι ήθελα μωρέ να πω και τα'χασα πάλι. Είχα θέμα για την ανάρτηση κομπλέ στο κεφάλι μου μη νομίζεις ότι πάτησα νέα ανάρτηση έτσι ελαφρά τη καρδία, όχι, την σκέφτηκα όσο σφουγγάριζα.

Πράγματα που με κάνουν να νιώθω καλύτερα όταν είμαι άρρωστος:
1. Να πλένω τα δόντια μου
2. Να κυλιέμαι με τα σώβρακα (το Καλοκαίρι)
3. Να καθαρίζω το πάτωμα (αυτό είναι που λέμε, σφουγγαρίζει άρα άρρωστος θα'ναι)
4. Να με ψάχνει το σύμπαν ολόκληρο, γιατί αν δεν αρρωστήσεις δεν σε κυνηγάνε, και να τους αγνοώ επιδεικτηκά.
5. Να ετοιμάζω κάτι σε φαγώσιμο να κεράσω την επόμενη μέρα όσους μισώ.
Όχι εντάξει, δεν μισώ κανέναν. Δεν μου το επιτρέπει η γιόγκα μου αλλά κι'εμένα δε μαρέσει αυτή η λέξη. Απλά. Κάποιων ατόμων δεν εγκρίνω την ύπαρξή τους. Δεν τους εγκρίνω ρε παιδί μου, πως το λένε. Αν ήμουν αυτός ο γλυκούλης ο Χένρι ο τρία (μη με πρήζεις τώρα με τα νούμερα, εδώ δεν τα θυμάμαι στα καλά μου) θα τους κρέμαγα ανάποδα γιατί απλά δεν τους εγκρίνω. Δεν θα τους σκότωνα, από τα πόδια θα τους κρέμαγα. Είδες? Αν τους μισούσα θα τους σκότωνα. Άλλο το ένα άλλο το άλλο. Μη διαφωνείς ούτε από μέσα σου γιατί δε θέλω και πολύ να πάψω να εγκρίνω κόσμο. 

Πέρα από τις πληγές της Ασίας που υπομένω σαν άλλος Φαραώ, έχω κι'άλλες ομάδες ατόμων που δεν εγκρίνω. Τους κάγκουρες που χρησιμοποιούν αγγλικές εκφράσεις για παράδειγμα.

Κοίτα με Μπινελίκω. Όχι κοίτα με. Είμαι μπερδεμένος μέσα στην κάψα με την κακή έννοια του πυρετού και ομολογούμένως πολλά από τα υποψήφια για πούλιτΣερ πράγματα που γράφω μου έρχονται στα αγγλικά, αλλά με βλέπεις να τα λέω έτσι? Όχι πες, με βλέπεις? Να τα λέμε κι'αυτά, μην τα αφήνουμε να πέσουν χάμω. Δεν θέλω ρε μανίτσα να μιλάμε στο τσάτ, να σου λέω κάτι και να μου απαντάς "nice". Τι είναι αυτο, τι, τι, τι είναι. "Nice". Δηλαδή το "ωραία" παραείναι βλαχουτσιά και δεν το καταδέχεσαι να υποθέσω.

"Αμερικλάνε έμαθα το Σαββατοκύριακο πήγες στο ΣΤΑΤΣΙΟΥ ΟΦ ΛΙΜΠΕΡΤΕ!!! Πως πέρασες? Πρέπει να είναι ΠΕΡΦΕΚΤ!"

Ε μα είναι να σου'ρχεται αυτό το μήνυμα ενώ κάθεσαι στ'αυγά σου κατασκοπεύοντας στο ίντερνετ τον διάολο που τόλμησε να κάνει παρόμοια έρευνα με τη δική σου πάνω σε άλλες γουρούνες, και να μη σου ανέβει το αίμα στο κεφάλι? Γιατί? Το "Άγαλμα της Ελευθερίας" δεν σου'ρθε ε? Ε? Ε, βλαχούτσα της Άνω Κατρούλας? Δεν το εκγρίνω αυτό το πράμα Μπινελίκω. Μιλάς ελληνικά, μίλα ελληνικά. Τα γκρίκλις δεν με ενοχλούν γιατί δεν μπορούν να τα ψάξουν τα κινέζια στο γκούγκουλ και να τα μεταφράσουν.

Τα λέω αυτά γιατί σήμερα και χτές είμαι σε γλωσσοδιανοητική σύγχιση, δηλαδή περισσότερο απ'ότι συνήθως, και δεν ξέρω τι λέω σε ποιον το λέω και πως το λέω. Λέω πχ στον Κινέζο, ο οποίος ΛΥΣΣΑΞΕ σήμερα να με ψάχνει:
The rats will be here tin alli pempti ksekouvala.
Όπως καταλαβαίνεις μετά από αυτό πέρασε μία ώρα να ψάχνει τι σκατά σημαίνει το tin alli pempti ksekouvala και δεν το έβρισκε. Το να με ρωτήσει απευθείας δεν του πέρασε από το μυαλό βέβαια γιατί οι Κινέζοι δεν καταδέχονται να ρωτήσουν, τα ξέρουν όλα. Κι'εγώ όλα τα ξέρω αλλά μερικές φορές θέλω να δω αν τα ξέρει και ο συνομιλητής.

Και αναρωτιέμαι ρε Μπινελίκω. Όλοι αυτοί, γιατί δεν είναι λίγοι, που πετάνε αγγλικά λες και το χωριό τους είναι κατα βάθος παροικία της Αγγλίας... είναι τόσο μπερδεμένοι όσο είμαι εγώ σήμερα? Γιατί αν είναι, να το καταλάβω. Όχι, δεν θα το εγκρίνω, αλλά ρε γαμώτο τουλάχιστον θα το καταλάβω.

Και θα μου πεις εσύ τώρα, γιατί σε έχω καταλάβει τι πνεύμα αντιλογίας είσαι, χέστηκε η φατμέ στο γενιτζαμί ρε Αμερικλάνε για το ποιον εγκρίνεις και ποιον δεν εγκρίνεις! 

Σύμφωνοι! 

Το ότι δεν εγκρίνω κάποιον δεν έχει να κάνει τόσο με αυτόν καθεαυτόν, αλλά με μένα. Βλέπω ρε παιδί μου μια συμπεριφορά σε κάποιον και αποφασίζω όχι απλά ότι δεν μου αρέσει αλλά ότι δεν την εγκρίνω. Γιατί το μου αρέσει, δεν μου αρέσει, αγαπώ, μισώ, είναι υποκειμενικά πράγματα και μπορεί άνετα να μη μου αρέσει μια συμπεριφορά στον Χ αλλά να μου αρέσει σε μένα. Ενώ το "εγκρίνω", υποκειμενικό και αυτό μεν, αλλά όταν βγει η απόφαση πάει και τελείωσε, δεν την επιτρέπεις ούτε στον εαυτό σου. Εγώ τουλάχιστον έτσι το βλέπω και άμα είναι και αυτό γλωσσικά λάθος ε χέστε με και βρείτε εσείς οι τριτοδεσμήτες καλύτερο τρόπο να το εκφράσω.

Κουράστηκα πάλι. 22 ώρες ύπνου ήταν αυτές, πτώμα έγινα. Άσε που παρα λίγο να βγάλω πληγές από τη ξάπλα. 

Ρε συ, το ξέρεις ότι ούτε στη γρίπη δεν είμαι νορμάλ? Ο κανονικός ο κόσμος, με κανονικές μούτες και κανονικό ανοσοποιητικό όταν αρρωσταίνει παράγει μύξες με το κιλό. Κι'εγω παράγω μύξες, τι να λέμε τώρα, αλλά όχι πάντα με το κιλό. Μερικές φορές, όπως τώρα ζωή να'χω, αντί για πολλές μύξες παράγω πολύ σάλιο. Αλλά μιλάμε για ΠΟΛΥ ΣΑΛΙΟ. Το οποίο σάλιο το καταπίνω και μετά το ξερνάω γιατί αναγουλιάζω στην ιδέα. Σου λέω περνάω πολύ ωραία!

Άντε! Καλή όρεξη!

Τετάρτη 23 Μαΐου 2012

Νιανιανιανια κλάνγκ!

Ήτανε λέει ημέρα της μάνας αλλά η μάνα μου εμένα είναι σε καταστολή και δε δέχτηκε ευχές από το γαϊδούρι το γιο της. Μα να τολμήσω να φάω κολοκυθάκι πρώτη φορά στη ζωή μου στην αμερική, και τόσα χρόνια να μην τρώω τα δικά της από το μποστάνι? Και μελιτζάνα? Και ρόκα? Που μια φορά κόντεψα να φέρω το τραπέζι ανάποδα επειδή βρήκα λίγη ρόκα στη σαλάτα? Και σπανάκι? Και κουνουπίδι, που παλιά ούτε ωμό δεν το επέτρεπα στο σπίτι? Και κολοκύθες?

Τι τρως παιδάκι μου? Χοιρινό με κολοκυθάκια μανούλα! Βρε άντε μου στο διάολο! Κλανγκ, το κλείνει.

Τι τρως παιδάκι μου? Αρνί με ρύζι φτιαγμένο από κουνουπίδι μανούλα! Είσαι κωλόπαιδο, είσαι και σίχαμα! Κλανγκ!

Κουνουπιδόρυζο
Τι τρως παιδάκι μου? Μακαρόνια από κίτρινη κολοκύθα και σπαράγγια μανούλα! Σκάσε διάολε θα ξεράσω τα γεμιστά που έφαγα. Κλάνγκ!

Κολοκυθομακάρονο
Τι τρως παιδάκι μου? Σαλάτα σπανάκι ρόκα και ψητό κοτόπουλο μανούλα! Να σου κάτσει ρε! Κλανγκ!
Ντρίιιιν! Έλα το παίρνω πίσω το να σου κάτσει αλλά ντροπή σου, κωλοπαίδι! Κλανγκ!

Είναι και προληπτικιά.

Μα ρε μανούλα, να σου ευχηθώ για τη γιορτή της μητέρας θέλω! Όχι ρε! Να πας να ευχηθείς στην μανάβισα που παίρνεις τα κολοκύθια! Που εμένα με έβαζες να σου δίνω μπόνους στο χαρτζιλίκι για να φας ένα πιάτο φακή! Γελοίε! Θα με πεθάνετε ρε! Κλάνγκ!

Έχει ρε παιδί μου από τότε που έκοψα τα ψωμιά τα ρύζια τις πατάτες και τα μακαρόνια που δε μου μιλάει η μάνα μου. Γιατί είναι αγρότισσα και ποτέ δεν της έκανα τη χάρη να φάω από τα χορταρικά και λαχανικά της. Μονο κανα μαρουλι κανα πατζαρι τετοια φλωρικα. Και τωρα τα πήρε που τα τρώω εδώ! Και πάνω απ'όλα την διαολίζει που ψάχνω τρόπους να τα τρώω ώστε να μη μου φαίνονται σαν λαχανικά.

Πχ κουνουπίδι στον τρίφτη σαν ρύζι. Ίνες ψητής κολοκύθας σαν μακαρόνια. Γάλα από αμύγδαλο (άσχετο). Έκανα και μουσακά με ωμό κολοκύθι μέσα του. Τον ονόμασα ο μουσακάς του τεμπέλη σε δίαιτα. Τεμπέλη γιατί ωμό κολοκύθι χωρίς τηγάνι, σε δίαιτα γιατί χωρίς πατάτες και με τυρί κρέμα για μπεσαμέλ. Και μαλάκα μου τρωγώτανε. Αλλά η μάνα μου αντί να χαρεί που άρχισε ο γιόκας της να τρώει υγιεινά, τα παίρνει κρανιόθεν.

Ε μα ρε μανίτσα, της εξηγω, τωρα το αποφάσισα να αποκτήσω κορμί τσιμέντο τι να κάνουμε. Της ζήτησα να μου στείλει στραγάλια και αλάτι και ξέρεις τι μου απάντησε?

Η ευχή της μάνας
Αλλά έβαλε τον μικρό να μου τα στείλει.

Άσχετο. Πάρε άσμα έξαλλο με περισσότερο νόημα από όλα τα γιουροβυζιά μαζί:


Ντουζ πουά!

ΥΓ: Το τσιμέντο δεν έχει πήξει ακόμα αλλά πού θα μου πάει.

ΥΓ2: Νομίζω αυτό έπρεπε να στείλουμε στη γιουροβύζιο, εξαιρετικά αφιερωμένο στην κυρία κάγγελο (ξέρεις ποιας):


Κυριακή 13 Μαΐου 2012

Η Κοπτοραπτού

"Όνειρο οι αναρτήσεις σου Αμερικλάνε μου, όνειρο!". Αυτό εννοούσε η Μανταρίνι όταν έλεγε:
Διάβαζα... διάβαζα... διάβαζα... και νόμιζα ότι τόση ώρα εξιστορούσες όνειρο... στην πορεία κατάλαβα ότι το έζησες αυτό
Έλα βρε Μανταρίνω υπερβάλεις. Αλλά το εννοείς. Το εννοείς είπα!

Έτσι.

Το ανέφερα και προσφάτως Μανταρίνω ότι ο μήνας Μάης δεν με πάει. Δεν με πάει καθόλου ο κιορατάς γιατί με κάνει να τρέχω! Πέρσι το Μάη σκότωσα τις γουρούνες μετά από δέκα μήνες φρίκης, και είχα να κωλοχτυπιέμαι με τα κβάντα. Φέτος έχω άλλα, ένα από αυτά είναι οι νέες γουρούνες.

Οι οποίες νέες γουρούνες ήρθε η ώρα να βγουν στη δημοσιότητα. Είναι ΠΟΥΤΑΝΙΤΣΕΣ. Δεν κάνω πλάκα. Στις περσινές είχα μια λεσβία που έγλυφε το μνι της αδερφής της, αλλά φέτος είναι και οι δύο... πραγματικές πουτανίτσες. Δεν τις πιάνω πουθενά! Πουθενά όμως! Βρε καλό μου βρε χρυσό μου να μηλαράκι, τίποτα αυτές. Οι άλλες τουλάχιστον πέφτανε στα τέσσερα, που λέει ο λόγος, με το που έβλεπαν μήλο.

Τους βάζω που λες και ζακετάκια, φορεματάκια για σκύλους (ή μάλλον για ΣΚΥΛΕΣ γιατί τέτοιες είναι) και σακίδια και καθόλου -μα καθόλου- δεν εκτιμούν τις στυλιστικές μου παρεμβάσεις. Μια φορά η μία πήγε και ξέρασε, η καριολίτσα, επειδή δεν τη βόλευε το σακίδιο! Τι να πεις. Σου έταξα όμως φωτογραφικό ντοκουμέντο από τη νέα μου καριέρα σαν γουρουνομόδιστρος και στο έχω:


Εδώ βλέπουμε ένα κομμάτι στο μωβ της λεβάντας, με τη βάτα ραμμένη κάτω από τις σταυρωτές τιράντες με κλωστή στο χρώμα μιας μεταλλαγμένης ροζ κανέλας με έξτρα επένδυση από κωλότριχες μονόκερου. 

Το μέλλον αποκάλυψε ότι η γουρούνα μόλις τη φορέσει θα πάει να πέσει μέσα στα ίδια της τα σκατά, γιατί τέτοιο μαλακισμένο είναι. Αλλά της πήγαινε της ρουφιάνας, να τα λέμε κι'αυτά.


Το επόμενο κομμάτι μας είναι ζακετούλα φτιαγμένη παραγγελιά για γουρούνες, η οποία όμως δεν της έκανε, της βοθρωνας, και αναγκαστικά της το άνοιξα με βαμβακερό ύφασμα με απομίμιση της χέλοου κίττι σε χρώμα ροζ της γαρυφαλιάς, κορώνα στο χρώμα του ηλιοτροπίου και καρδούλα ανάποδη (οι ίσιες είναι για τους φλώρους) σε χρώμα άχρωμο. Τέλος, η ραφή έγινε με κλωστή νούμερο 896 σε χρώμα κερασί.

Το μέλλον έδειξε ότι η γουρούνα έχει ανταλακλασικό που της λέει ότι με το που ξυπνήσει με αυτή τη συγκεκριμένη ζακέτα, αφηνιάζει και ξερνάει. Δεν την κατηγορώ όμως γιατί με την αηδία με το κωλόγατο που μου έδωσε η κινέζα, κι'εγώ κόντεψα να ξεράσω.


Εδώ βλέπουμε δεύτερη απόπειρα μοδιστρικού αμερικλανισμού (αλα το βανδαλισμός) πάνω στο φόρεμα. Παρακαλώ να σημειωθεί ότι αυτό έγινε αφού κυλιστηκε η γουρούνα στα σκατά της ενώ το φορούσε. Όχι για να δεις τι τραβάω. Εδώ βλέπουμε ότι το κάτω κάτω της φούστας το αφαίρεσε, ο καλλιτέχνης, γιατί α) της σκούπιζε τον κώλο και β) χρειάστηκε έξτρα τιράντα γιατί είναι άβυζη και της έπεφτε. Μιλάμε πήγα μερικές ώρες μετά και βρήκα το φόρεμα στον κώλο της, με τη μία τιράντα να κρέμεται.

Τη δεύτερη φορά που πήγα να της το βάλω (το φόρεμα), ήταν ξύπνια και δεν μου καθότανε (να της το βάλω)(το φόρεμα!). Την κυνηγούσα μέσα στο κλουβί και αυτή τσίριζε και έτρεχε πηδώντας πάνω από τα χέρια μου. Σε κάποια φάση την στρίμωξα στη γωνία, έκατσε και δεν έμπαινε το φόρεμα. Εκεί τα πήρα γιατί προφανώς πάχυνε και της φώναζα ΣΟΥΖΙ ΤΡΩΣ! Αυτή έκανε την κινέζα και μούγγριζε λίγο. ΣΟΥΖΙ ΤΡΩΣ! ΚΑΙ ΨΕΥΔΕΣΑΙ ΚΑΙ ΤΡΩΣ! Κάπου εκεί με έπιασε νευρικό γέλιο και έπεσα μέσα στα σκατά της, ενώ βρήκε ευκαιρία και ξεφυγε πάλι. Μισή ώρα μου πήρε να της το βάλω (το φόρεμα!), και μέσα σε αυτή τη μισή ώρα μια κινέζα ένας κινέζος και μια αμερικάνα χάσανε πάσα ιδέα για το άτομό μου γιατί συνέχισα τα γέλια και τις βρισιές στα ελληνικά.


Εδώ βλέπουμε την κατηγορουμένη, συγκεκριμένα τη μύτη της. Σε αυτή τη φάση προσπαθούσα να βγάλω φωτογραφία κάτι καλώδια που της έμπασα, αλλά δεν καθόταν το σκυλί το μαύρο. Όλο μου έφερνε τη μουσούδα της και την έτριβε στα μαλλιά μου.

Και τώρα που είπα αυτό θυμήθηκα το άλλο. Οι γουρούνες, ξέρεις, έχουν ουρά. Κάτω από την ουρά έχουν μνι. Ε κάπου πρέπει να το έχουν κι'αυτές! Εκεί που το έχουν όμως δεν βολεύει γιατί όταν τις σηκώνω, εκεί ακριβώς τυχαίνει να βρίσκεται το ρολόι μου. Και τώρα ξέρεις γιατί τον πρώτο καιρό αφηνίαζαν και έτρωγα ξύλο. Είναι και μεγαλούτσικο το ρολόι, μεταλικό. Μετά που το πήρα χαμπάρι, το έριξα στο οινόπνευμα και δεν το ξαναφόρεσα στο υπόγειο. Ομολογουμένως το ξύλο μειώθηκε αισθητά, αλλά οι γουρούνες έχουν περισσότερα νεύρα.

Και μιας και σου άνοιξα την όρεξη Μανταρίνω, γιατί στην άνοιξα είμαι σίγουρος, πάρε ένα πρίβγιου από την επόμενη ανάρτηση:

Ο Μουσακάς του Τεμπέλη σε Δίαιτα
ΥΓ: Τα χρώματα τα είδα από εδώ.

ΥΓ2: Για όσους τα θέλουν μαζεμένα, τα κοσμητικά επίθετα που απηύθυνα στις γουρουνες είναι τα εξής: πουτανίτσα, σκύλα, βοθρωνα, καριολίτσα, μαλακισμένη, ρουφιάνα, άβυζη, κατηγορούμενη, σκυλί μαύρο, σούζι.

ΥΓ3: Παρακαλώ να σημειωθεί η παρουσία των λουκουμιώνε πίσω από τον μουσακά τα οποία έχουν επιζήσει μέχρι τώρα χάρη στην ατσάλινη αυτοκυριαρχία μου.

ΥΓ4: Μιας και πλέον είμαι επαγγελματίας γουρουνομόδιστρος, δέχομαι παραγγελιές. Βρες μου γουρούνα και σου φτιάχνω συνολάκι μούρλια!

ΥΓ5: Το ξέρω ότι και χαμός με την ακυβερνησία γίνεται, και με την πιθανή έξοδο από την Ευρώπη, και τους νεοναζί, και το (κατα πολλούς σημαντικότερο) πρωτάθλημα, αλλά εδώ δεν ήρθες για να διαβάσεις τέτοια, έτσι δεν είναι?

ΥΓ6: Όποιος κερατάς ψήφισε Χ.Α. να περάσει να του πάρω μέτρα γιατί είναι γουρούνι και του έχω ράμματα για τη γούνα του. Έχω ήδη ετοιμάσει συνολάκια για τέσσερα ξαδέρφια και κάτι θειους.