Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2013

Πλάτσα Πλούτσα Μασάλα

Θα ξεκινήσω με το δικό μας πλάτσα πλούτσα, γιατί δε θέλω να βγει στο θαμπνέιλ ο Ινδός με τα μούσκουλα:


Κοίταξε να δεις εσύ που με κρίνεις, μουσικό αφτί όχι δεν έχω, ούτε κάποιο αξιόλογο γούστο στη μουσική, το έχουμε καλύψει το θέμα. Αλλά τις προάλλες που είχα μια διαφωνία περι μουσικής με έναν Ινδό, μία Ινδή, και έναν Πακιστανό, μου δώσανε να ακούσω αυτό το άσμα και κάντε κλικ παρακαλώ πολύ και πάτε στο 0:22. 


Πλάτσα πλούτσα κι οι Ινδοί! (Πλάτσα πλούτσα στα στεροειδή και τις κρεατίνες). Το ινδικό τραγούδι είναι από ταινία του 1998, ενώ το πρώτο βιντεάκι το ελληνικό λέει 1994. Να τους κάνουμε μήνυση.

Αλήθεια πόσα εγκεφαλικά θα πάθει ο Σκατιανάκης άμα του κλέψουν οι καφετί Ινδοί τα τραγούδια του και έρθουν στην Ελλάδα να τα τραγουδάνε στα φανάρια?

Και μια που τ'αναφέραμε, έχω κάτι να γράψω περι μουσικής αλλά δεν προλαβαίνω να το σκεφτώ σωστά και να το καταλάβω. Πρόβλημα όταν ούτε εσύ δεν μπορείς να καταλάβεις τις σκέψεις σου.

ΥΓ: Έβαλα να ακούσω κανα τραγούδι από τα ζουζούνια αλλά έχουν ήχους ζώων μέσα και αφηνίασε το Πεπόνι.

Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2013

Κρέμα μωρού ή/και εμετός

Η Νάσια πήγε να μου την πει:
θεός φυλάξει τι ουρά του έκανε του Μέλον!να χαθείς να χάνεσαι που το κουρεψες το κακόμοιρο! γι αυτο μπαινει στα σκεπάσματα ,κρυώωωωωνει!τι θα γίνεις είπε; καθηγητής ;;;; χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα
Αλλά ο θεός τις τιμωρεί τις κακίες χαχαχαχα. Φυλάξοι Νάσια μου, με ΟΙ, έλα μπράβο. Εδώ μέσα δεν επιτρέπονται ορθογραφικά όλοι το ξέρουν αυτό! Πάρε ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ γιατί θέλω να στην πω πιο δημόσια να βγάλω λίγο από το άχτι που έχω στους φιλόλογους. Χα!

Σου΄χει τύχει ποτέ Νάσια, να έχεις ένα σωρό πράγματα να κάνεις, να μην τα προλαβαίνεις και τελικά να αποφασίζεις, δε γαμίεται, θα κάτσω να δω Doctor Who? Σου'χει τύχει αν και αντί για ντοκτορχού βλέπεις τούρκικα και κλεμμένα όνειρα σαν τη μάνα μου! Ντροπή ρε Νάσια...

Τώρα που είπα κλεμμένα όνειρα τι θυμήθηκα! Πρι δυο χρόνια που ήρθα στην Ελλάδα πήγα για λίγες μέρες να μείνω με τη γιαγιά μου στη Θεσσαλονίκη. Η γιαγιά μου αποφάσισε ότι η τηλεοπτική μου μόρφωση ήταν απλά απαράδεκτη, μιας και δεν ήξερα να της πω τον τίτλο ούτε μισής καθημερινής σειράς ή εκπομπής! Οπότε έκατσε και μου έκανε ένα πρωί ιδιαίτερα πάνω στα κλεμμένα όνειρα, ή, όπως το έλεγε, στην ταξιτζού. Μου είπε για το δράμα της και μετά τα απογεύματα με έπαιρνε τηλέφωνο να πάω πίσω στο σπίτι να το δω! Όταν της είπα ότι η ταξιτζού μοιάζει πιο νέα από τον ανήλικο και καλά γιο της με έδιωξε από το σαλόνι γιατί λέει δεν καταλαβαίνω ότι αυτά τα δράματα είναι από τη ζωή βγαλμένα κι'εγώ κολλάω στο πως μοιάζει η ταξιτζού! Και στο κάτω κάτω ξέρεις πόσα λεφτά θέλει μια άδεια ταξί?? Που μας κλαίγεται κι'όλας η ταξιτζού?

Άλλο ήθελα όμως να πω απόψε και μου αποσπάς την προσοχή με τις σαπουνόπερες που βλέπεις Νάσια. 

Μιας και σε 21 μέρες θα κάθομαι στην κουζίνα της μάνας μου και μπροστά μου θα έχει ό,τι φαΐ έχω να φάω από πρόπερσι, σκέφτομαι φαγητά αυτή την περίοδο. Τα σκέφτομαι, τα αγοράζω και μετά ξεχνάω ότι τα αγόρασα γιατί είμαι γελοίος. Γι'αυτό σταμάτησα να πηγαίνω στο σούπερμάρκετ μόνος μου, γιατί όταν πάω μόνος μου παίρνω ό,τι μαλακία βρω μπροστά μου. Ειδικά αν είναι σε κονσέρβα! Δεν ξέρω γιατί, αλλά έχω μανία με τις κονσέρβες. Ξέρεις τι σούπα και λαχανικό έχω στο σπίτι μέσα σε ληγμένες κονσέρβες? Ληγμένες γιατί τις ξεχνάω και δεν τις τρώω... Προχτές που καθάρισα το κελάρι μάζεψα δυο σακούλες των σκουπιδιών ληγμένα. Το κακό είναι ότι δεν τα τρώω, και όποια εγκεφαλική βλάβη έχω δεν μπορώ να την αποδώσω σε ληγμένα! Είναι μάλλον κληρονομικό.

Πάλι ξέφυγα όμως. Είναι που σκέφτομαι πιο γρήγορα απ'ότι πληκτρολογώ! Λοιπόν τις προάλες πήγα για ψώνια μόνος μου και όχι απλά μόνος αλλά και πεινασμένος. Καταραμένος συνδυασμός. Το αποτέλεσμα ήταν να πάρω ό,τι σαχλαμάρα βρισκόταν στα ράφια. Μαζί με όλα τα άλλα, πήρα και μια κονσέρβα με σαλιγκάρια μαζί με τα καβούκια! Ναι, τόσο βλαμμένο άτομο είμαι όταν πεινάω και ακόμα περισσότερο.


Κοίτα σαλιγκάρια (κοχλιούς, καραόλους) δεν μπορώ να πω ότι έχω φάει ποτέ, αλλά η μυρωδιά από τα σαλιγκάρια γιαχνί που κάνει η μάνα μου θυμάμαι μου αρέσει! Και όπως βλέπεις αυτά έχουν και τζάμπο καβούκια και όσο να πεις σε παρακαλάνε να τα αγοράσεις. Το θέμα μου είναι ότι δεν ξέρω πως να τα φάω! Αν έχει κανείς καμια ιδέα ας μου πει, νομίζω το 2015 λήγουν. Στο ίντερνετ λένε να τα ψήσω με βούτυρο αλλά δε μ'αρέσει το βούτυρο.

Εκτός από σαλιγκάρια βρήκα και σοκολάτες κίντερ οι οποίες δεν κυκλοφορούν στην Αμερική! Τις βρήκα σε ένα μαγαζί με εκπτώσεις και είναι μάλιστα από την Ελλάδα, στα ελληνικά τα λέει πάνω! Τις πήρα όλες.


Και αφού τα σαλιγκάρια δεν μου'κατσαν και οι σοκολάες κίντερ δεν κάνουν για μεσημεριανό (αστειεύομαι), αποφάσισα να κάνω κοτόσουπα! Τη συνταγή που μου'δωσε η μάνα μου την ακολούθησα κατα γράμμα, μέχρι ενός σημείου όμως. Είμαστε και ελέυθερα πνεύματα ρε Νάσια, τι πάει να πει συνταγές και δοσολογίες! Την έβαλα στο μπλέντερ τη σούπα γιατί τα βρασμένα λαχανικά σιχαίνομαι να τα φάω είναι σαν μύξα.


Το ξέρω ότι μοιάζει με κρέμα μωρού ή/και εμετό αλλά από γεύση θα μπορούσε να είναι και χειρότερη! Αν δεν είχα ξεχάσει το αλάτι στο κοτόπουλο θα ήταν σούπερ. Έτσι να τα λέμε κι'αυτά τα γκουρμέ γιατί είμαστε σε ευαίσθητη ηλικία και όποια ενδιαφέρεται, πληροφορίαι εντός.

Γαμώτι θέλω να γράψω κι'άλλα αλλά έκανα ένα σκρολάπ και τον ατελείωτο έχει η ανάρτηση πάλι. Έχε γεια και καλή εβδομάδα να'χουμε να κάνουμε και καμια δουλειά, όχι μόνο σούπες και ντοκτορχού.

ΥΓ: Σαλιγκάρια, σοκολάτες, και κοτόσουπα. Να γιατί λέω ότι κάνω σαν γκαστρωμένη ώρες ώρες.

Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 2013

Παρ'το Πεπόνι και Κούρευτο

Σήμερα έχω δύο λόγους να δώσω ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ στην Ανώνυμη Σοφία:
Α ναι, και άμα βρεις ευκαιρία, πέτα καμιά φωτό του Πεπονιού, Πεπόνι ακούω, Πεπόνι δε βλέπω. Να βεβαιωθούμε ότι ζει ρε αδερφέ!! Εσύ λες ναι, όμως...
Μπααα;;;Δηλαδή, Δηλαδή;;;Χαρτί γιοκ;;;; Να καταλάβω.... Δε πέρασες ή όπως αλλιώς το λέτε did you fail???? Μολόγα καλέ!!!
Όλο ανησυχείς ρε Σοφία! Χαλάρωσε λίγο μάνα μου και κάτσε να σου εξηγήσω.

Πρώτα απ'όλα, εννοείται ότι πέρασα. Αν με είχαν κόψει θα είχατε ακούσει στις ειδήσεις "μανιακός έλληνας φοιτητής δολοφόνησε τους καθηγητές του γιατί του τη δώσανε". Το ξέρεις πόσο ταπεινός άνθρωπος είμαι και δεν την έχω ψωνίσει καθόλου αλλά αντικειμενικά μιλώντας όχι απλά πέρασα αλλά έσκισα και τους ξέσκισα και μια χαρτοπετσετούλα ρε παιδιά να του δώσετε του Ινδού να σκουπίσει τους αφρούς που βγαίνουν!

Κανονικά η (προφορική) εξέταση διαρκεί 3-4 ώρες, από τις οποίες η πρώτη είναι η παρουσίασή σου μαζί με ερωτήσεις και οι υπόλοιπες είναι ερωτήσεις για να τους αποδείξεις ότι τα ξέρεις όλα ή ότι έστω τα καταλαβαίνεις όλα. Σε ρωτάνε εναλλάξ μέχρι να ικανοποιηθούν! Δηλαδή όσο καλύτερα τα πας, τόσο λιγότερο διαρκεί η εξέταση. Το ρεκόρ στο τμήμα ήταν 2.5 ώρες το οποίο και σπάσαμε σαν τα πλευρά του Ινδού που θέλω να σπάσω ώρες ώρες! 2 ώρες παρά δέκα λεπτά με το ρολόι! Ξεκίνησα στις 11:40 και όταν στις 13:30 μου είπαν εντάξει τελείωσες μπορείς να φύγεις, υπέθεσα ότι κάνανε πλάκα και δεν έφευγα. Χρειάστηκε να μου το πουν τρεις φορές και τότε μόνο έφυγα νομίζοντας ότι κόπηκα γιατί αλλιώς δεν εξηγείται! Ήμουν προετοιμασμένος να κάτσω εκεί μέσα μέχρι τις 3 και περίμενα να με ρωτήσουν το σύμπαν, αλλά δε μου το ρώτησαν γιατί ήμουν λέει πολύ ήρεμος και τα απάντησα όλα με αυτοπεποίηθηση οπότε υπέθεσαν ότι τα ήξερα και τα άλλα! Ας πρόσεχαν αχαχαχα.

Η καθηγήτρια με ρώτησε μετά την εξέταση αν πήρα ναρκωτικά γιατί τον τελευταίο καιρό έτρεμα από το άγχος και τα νεύρα, και πώς γίνεται να ήμουν τόσο ήρεμος και ετοιμόλογος κατά τη διάρκεια ενώ στις εξασκήσεις που κάναμε δεν μπορούσα να ξεστομίσω ούτε σε ποια θερμοκρασία βράζει το νερό! Της εξήγησα ότι το άγχος μου δεν ήταν ποτέ για τις εξετάσεις αυτές καθ'εαυτές αλλά για την προετοιμασία, η οποία διήρκησε μέχρι και πριν μπουν οι καθηγητές στην άιθουσα (διάβαζα διάφορα στη βικιπέδια στο κινητό). Αφού τελείωσε η προετοιμασία, τελείωσε και το άγχος! Απλό!

Άσε που εκείνο το πρωί όταν σηκώθηκα στις 5:30 σηκώθηκα με νεύρα γιατί πώς τολμάνε να έχουν τέτοιες απαιτήσεις και ποιο το νόημα να τα ξέρω όλα και να τα ξεχάσω μέχρι την επόμενη Δευτέρα! Οπότε μπήκα στην άιθουσα με ύφος και μάλλον βοήθησε, δε ξέρω. Το θέμα είναι ότι πέσανε σαγόνια και πολύ το χάρηκα, γιατί εν γένει δεν είμαι καλός στο να απομνημονεύω πράγματα και νούμερα και ορισμούς και εξισώσεις κλπ. Προτιμώ να τα καταλαβαίνω παρά να τα απομνημονεύω σαν παπαγαλάκι - γι'αυτό και δε χώνεψα ποτέ τις θεωρητικές "επιστήμες"! Μια φορά η καθηγήτρια μου την είπε επειδή δεν ήξερα κάτι νούμερα και τόλμησε να σχολιάσει ότι αν θέλω να γίνω καθηγητής πρέπει να τα ξέρω όλα! Όχι της λέω, κάνεις λάθος γιατί στον 21ο αιώνα που ζούμε έχουμε το ίντερνετ και την άμεση γνώση από τους υπολογιστές, και μπορώ να κουβαλήσω όλη -ΟΛΗ- τη γνώση σου μέσα σε ένα φλασάκι στη τσέπη μου! Οπότε είμαι ΟΚ και πάμε παρακάτω!

Το Πεπόνι ακα Μέλον τώρα. Ζει και βασιλεύει και το σπίτι καταστρέφει το μούλικο! Ειδικά με τις εξετάσεις που δεν είχα χρόνο ούτε όρεξη να μαζεύω, μου το έκανε κωλοχανείο. Μια μέρα έπιασε το κωλόχαρτο, και μάλλον έκανε έξαλλο σεξ μαζί του γιατί βρήκα χαρτάκια ΠΑΝΤΟΥ. Για παράδειγμα θα σου δείξω τη σκάλα μου η οποία είναι το αγαπημένο του μέρος για να κάνει σεξ.


Εκεί το κάνει με τα παππούτσια μου, το κάνει με τον καρτμαν, το κάνει με το χαρτί υγείας, το κάνει με τα σκαλοπάτια, το κάνει γενικά! Πάλι καλά που του τα'κοψα και το σεξ του είναι άκακο αλλιώς θα μου είχε κάνει τη σκάλα άσπρη.

Εκτός από σεξ με το σπίτι, το Πεπόνι μαδάει σαν πούστης. Επίσης χέζει σαν πούστης και κολλάνε τα σκατά του στις τρίχες και βρωμοκοπάει. Μία ήταν η λύση, κούρεμα. Πήρα μηχανή και τον κούρεψα γουλί! Τέσσερις ώρες παιδευόμουν μέχρι να φύγει όλη η τρίχα, μια τσάντα του σούπερμάρκετ και μισή, αλλά τελικά τα κατάφερα! Επιτέλους τέλος το μάζεμα τρίχας από παντού! Που μου είχε κάνει το σπίτι πορτοκαλί και χνουδωτό.


Άσε που έχει τη μανία να κρύβεται κάτω από τα σκεπάσματα του κρεβατιού όταν ξεχνάω να κλείσω την πόρτα και μου κάνει και τα σεντόνια πορτοκαλί. Και άντε να εξηγήσεις μετά στη νοσοκόμα που θα σε γδύσει σε περίπτωση ατυχήματος τι δουλειά έχουν οι πορτοκαλί τρίχες πάνω στο μποξεράκι!


Πολλά είπα πάλι, πάω να φύγω γιατί πείνασα.