Κυριακή 12 Ιανουαρίου 2014

Φέρτε μου να πιω

Με προκαλεί να την προκαλέσω η Ρία:


Ρία πολύ ωραίο το Καζάν Ντιπί! Σου το έβγαλα και φωτογραφία έτσι να το δεις να το λιγουρευτείς λίγο ακόμα μουαχαχαχαχα


Επέστρεψα στην εξορία όμως Ρία και τώρα τα καζάν ντιπί και οι πίτες και οι ταραμοσαλάτες και το ψωμί του φούρνου είναι και πάλι παρελθόν. Με εξαίρεση το ψωμί του φούρνου γιατί έφερα ένα και το μισό το έβαλα στην κατάψυξη. Όλα τ'άλλα όμως είναι παρελθόν και πότε θα τα ξαναφάω, ο ξενιτεμένος ομορφάντρας? Ε?

Θα αφήσω προς το παρόν τα φαγητά και θα πιάσω τα ποτά, ένα ποτό συγκεκριμένα γιατί με το που ήρθα τον ήπια. Αν και πριν τον πιω κωλοφαρδίστηκα κι'όλα. Είχε σου λέει κακοκαιρία του θανατά εδωνα χάμω, ακυρωμένες πτήσεις, ένα αεροπλάνο προσγειώθηκε σε λεωφόρο του Μανχάταν, τα έβλεπε η μάνα μου στον Άλφα και έψαχνε το τηλέφωνο του ταξιδιωτικού πράκτορα να αλλάξουμε το εισητήριο για την Άνοιξη. Ευτυχώς ο κωλόκαιρος την άραξε αμέσως πριν έρθω και δεν είχα τράβαλα αλλά ρε παιδί μου ένα κρύυυυο!!!

Με το που βγαίνω από το αεροδρόμιο στη Νέα Υόρκη για να περιμένω το βανάκι, ένιωσα σα να με τρυπάνε ταυτόχρονα χιλιάδες γαμημένα κουνούπια που είχαν πρώτα βουτήξει τον κώλο τους σε υγρό άζωτο. Μετά από λίγο άρχισα να νιώθω σαν χαρακτήρας του Game of Thrones.


Δηλαδή πραγματικά, μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει πως τα κατάφερε ο Τζον Σνόου να πηδήξει την κοκκινομάλλα βόρεια του Τοίχου με τέτοιο κρύο? Διότι εγώ εκεί που περίμενα στους μείον 12 βαθμούς ένιωσα πράγματα να επιστρέφουν στο μάδερσιπ. Πουτσόκρυο σου λέει μετά. Αμ δεν το ένιωσα, που παραλίγο να μου γίνει καλίπο.


Δώστου όμως και οι ευχάριστες εκπλήξεις με το που γύρισα. Πρώτον το Πεπόνι το βρήκα ζωντανό, δόξα τω Θεώ και σε όλους τους μη χειροτονημένους Άγιους δεν τελείωσαν οι μπαταρίες στο αυτόματο πράμα που του έχω να τρώει και δεν πήγε από ασιτία το ζωντανό*. Δεύτερον ο αγαπημένος μου άνθρωπος στο κονέχτικατ, ο Ινδός, βρήκε δουλειά στην άλλη άκρη της Αμερικής και τον ξεφορτωνόμαστε άμεσα! Εν ευθέτω χρόνω ήθελα να πω εδώ αλλά α. δεν ξέρω αν γράφεται έτσι και β. δεν ξέρω τι σημαίνει. Και που να ψάχνω στον γκούγκλη τέτοια ώρα άσε με στη χαρά μου τον ξεφορτωνόμαστε σου λέω! Όταν με το καλό ξεκουμπιστεί, θα κάνω πάρτυ όπως τότε η Θεοπούλα όταν ξεφορτώθηκε την κοντή. Ελπίζω μόνο να μη μου έρθει πίσω γκαστρωμένος κι'αυτός όπως έκανε τότε η κοντή γιατί δε θα το αντέξω και θα πιω τα φάρμακα που δίνω στις γουρούνες. 


Τρίτη ευχάριστη έκλπηξη (πολλά ευχάριστα λέω φτύσε με) ήταν ότι παρ'ότι έκατσε σε βαθειά κατάψυξη το αμάξι για πάνω από τρεις βδομάδες, ξεκίνησε αμέσως με τη μία σφαίρα μπαμ μπαμ. Και μετά τα τρία ευχάριστα ήρθε το τέταρτο το καλό και τον ήπιαμε! Να μη χαρώ τίποτα! Όχι! Την Παρασκευή δεν έπαιρνε μπορστά το αμάξι. Βρε καλό μου... Βρε χρυσό μου... Πάρε μπορστά να πάω στη δουλειά ματάκια μου... Ξεκίνα μη σου γαμήσω... Έλα ομορφία μου... Που Κινέζα να σε πάρει μετά από εμένα μωρή σαπιοκούρσα... Τίποτα η Πράσινη Σκατούλα ανένδοτη. Το'χουμε ξαναπεράσει το τρυπάκι μη νομίζεις Ρία. Τα κάνει συχνά, η σκουριασμένη λαμαρίνα.

Παίρνω τηλέφωνο την οδική βοήθεια, τους λέω ελάτε να μου το ξεκινήσετε γιατί δε ξυπνάει πάλι. Έρχεται σε χρόνο ντετέ μετά από μια ώρα μια, μάλλον κοπέλα ήταν αυτή τώρα, και μου λέει κάτσε να δοκιμάσω κάτι πριν σου χώσω τα καλώδια στην μπαταρία. Εν τω μεταξύ στη μία ώρα που περίμενα να έρθει η άμεση οδική βοήθεια έψαξα στο ίντερνετ και βρήκα ακριβώς τις πταίει και γαμιέται καθε δεκαπέντε το αμάξι. Πάει αυτή η μαλάκω να το ξεκινήσει, και κοπανά και το γκάζι ταυτόχρονα λες και της πήδηξε τη γκόμενα.

Σιγά μαντάμ! της λέω. Δεν έπρεπε να το κάνεις αυτό, πάει τώρα δε θα παίρνει μπροστά. Όοοοχι μου λέει ξέρω τι έχει εμένα θ' ακους που διευθύνω δυο συνεργεία. Έχει πάρει υγρασία η βενζίνη και δεν ανάβει. Προφανώς, μου λέει, μόλις χτες έβαλες βενζίνη και μάλλον δεν έκλεισες καλά το καπάκι. Όχι, της λέω, πριν από 4 βδομάδες έβαλα βενζίνη και μια χαρά το έκλεισα το καπάκι μωρή μπρίκια κολλάμε? Αααα λέει τότε μάζεψε υγρασία όσο καθόταν. Μα, της λέω, η θερμοκρασία είναι εδώ και καιρό υπό το μηδέν, υγρασία η βενζίνη πιάνει το Καλοκαίρι, και σήμερα ειδικά που έχει παγώσει ο κώλος μας δύσκολο να υγρασιάστηκε.

-Όχι, όχι, δεν κάνει τόσο κρύο.
-Εεεεεε, χιονίζει.

Μετά ελέγχει την μπαταρία, δεν είναι καλή λέει. Το ξέρω της λέω. Δεν είναι πολύ καλή η μπαταρία, δεν είναι πολύ καλά και τα μπουζί, οπότε να γιατί δε βάζει μπροστά ενώ η μπαταρία είναι φουλ φορτισμένη. Μπα, μου λέει, μηχανικός είσαι??? Είχε και υφάκι. Τεσπα της λέω έλα να δοκιμάσουμε με τα καλώδια, αν και έτσι όπως τα μούσκεψες τα μπουζί (εδώ λίγο ταράχτηκε) δε θα παίρνει μπροστά. Δεν έπαιρνε μπροστά. Αυτή εν τω μεταξύ να επιμένει, είναι υγρασία και πρέπει να μου το πάρει γερανός και να μου αλλάξουν σωληνάκια και ξερω γω τι άλλο.

Αν μου έπαιρνε το αμάξι γερανός αυτή θα την έπαιρνε ο διαολος. Της είπα ότι απλά θα περιμένω μέχρι την επόμενη μέρα που θα έκανε ζέστη (16 βαθμούς), να στεγνώσει κανα μπουζί να κάνουμε τη δουλειά μας. Γέλασε το παιδοβούβαλο και έφυγε. Τελικά την επόμενη μέρα που ζέστανε ο καιρός ξεκίνησε η Πράσινη Σκατούλα! Ζορίστηκε λίγο στην αρχή, αλλά ξεκίνησε και εκτοτε δεν έχει πρόβλημα. Αύριο θα την πάω για λάδια και νέα μπουζί και ελπίζω τίποτα άλλο. Και στ' ανάθεμα η άχρηστη της οδικής βοήθειας, που διευθύνει και δυο συνεργεία. Ουστδλ!

*ΥΓ: Είχα άτομα να έρχονται να το βλέπουν σχεδόν καθημερινά τον Πέπονα, δεν τον άφησα τρεις βδομάδες στην τύχη του, αμάν αμέσως.

Κυριακή 22 Δεκεμβρίου 2013

Εξύβριση κατά της Αρχίδως

Ο KANTHAROS κάνει άρτιες προτάσεις και μάλιστα πάνω στην ώρα:


Κάνθαρε (Κανθαρέ?), το'ξερες πως μόλις ακούσω γλυκό τρέχω? Μας έβαλες σε δουλειές γιατί σήμερα έρχεται το γουρούνι ο αδερφός μου από Κομοτηνή και μου φέρνει ένα κουτί καζάν ντιπί από το Νεντίμ της Κομοτηνής! Έτσι, ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε. Χωρίς πολλά πολλά.

Σήμερα σηκώθηκα με κέφια γιατί έπεσε ο πυρετος κάτω από 37 (36.95, μην τα θέλουμε κι όλα δικά μας), σταμάτησε να τρέχει η μύτη λες και την κυνηγάνε, έφυγε σχεδόν ο πονοκέφαλος, και επίσης βρήκα κάτι σοκολατίνες στο ψυγείο. Μόνο τα κόκκαλα πονάνε ακόμα αλλά εντάξει για καφέ θα πάω όχι στα χωράφια. Δεν το πιστεύω ότι ήρθα ακριβώς πριν μια βδομάδα και ακόμα τώρα θα βγω για καφέ! Την τύχη μου μέσα και στ' ανάθεμα όποιος με μάτιασε επίσης να πω.

Βασικά ξέρω ποια με μάτιασε. Την περασμένη Δευτέρα πήγα στην Αστυνομία να ανανεώσω το διαβατήριο, και η μαλακισμένη που ήταν εκεί μου πήρε τα χαρτιά, τα βλέπει, μου τα δίνει πίσω και μου λέει "θα σας κλείσω ένα ραντεβού για τις 30 Δεκεμβρίου, αλλά με τις αργίες δε θα προλάβει να έρθει το διαβατήριο μέχρι τις 7 που φεύγετε". Δεν καταλάβαινε  ότι το εισητήριο το έχω βγάλει, και ότι σπουδάζω και δε γίνεται να περιμένω κλπ. Μου λέει να το έκανα στην πρεσβεία! Αφού μωρή της λέω στην πρεσβεία μου είπαν να το κάνω εδώ!

ΣΤΗΝ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΟΤΙ ΣΟΥ ΕΙΠΑΝ ΕΙΠΕΣ ΝΑΙ ΕΔΩ ΗΡΘΕΣ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΑΙΤΕΙΣ!

Άκου τη την αγάμητη μπουμπού, η οποία προφανώς έχει να φάει πούτσο από τότε που είχαμε Κώστα για πρωθυπουργό, νέα κοπέλα και να συμπεριφέρεται σαν πικρόχολη σκατόγρια. Ουστδλ! Σε κάποια φάση της είπα ότι δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά, εγώ τα χάρτιά θέλω να καταθέσω μόνο, και στην Αθήνα έχουμε άνθρωπο να το προωθήσει το διαβατήριο, και τα πήρε η χαρχάλω που την είπαμε ασόβαρη! Μας είπε ότι δίνουν προτεραιότητα σε οικογένειες με παιδάκια που ταξιδεύουν μέχρι και Χριστούγεννα και δεν έχουν άλλη ΕΠΙΛΟΓΗ (με έμφαση στο επιλογή, γιατί εγώ έπρεπε να το κάνω στην πρεσβεία και ας πρόσεχα). Κατάλαβες? Πιο σημαντικό να πάει η οικογένεια με παιδάκια διακοπές παρά να πάω εγώ πίσω στις σπουδές μου.

Ευτυχώς ήταν και ένας άλλος εκεί που έδειξε κατανόηση και μας είπε να κάτσουμε και θα μας τα κάνει τα χαρτιά. 15 λεπτά του πήρε, με το ρολόι! Η άλλη η ξινίλω του λέει, μα θα το κάνεις?? Αύριο θα πάω να το πάρω το διαβατήριο, και αφού το έχω στα χέρια μου θα μιλήσω στο μέσο να μιλήσει στο διοικητή να τη βγάλουν τη κάργια από πόστο που συναναστρέφεται με ανθρώπους γιατί προφανώς όταν γεννήθηκε την πετάξανε σε στάβλο μαζί με άλλα ζώα και δε ξέρει πως να φερθεί, η στραβομούνα.

Α το άλλο ξέχασα. Βλέπει η ξανθαγάμητη την αναβολή του Στρατού και με ύφος με ρωτάει αααααα γιατίιιιιι? Γιατί έτσι της λέω! Με σκουντάει η μάνα μου, σπουδάζει καλέ το παιδί, λέει. Α μάααααλιστα, φοιτητής, λέει πάλι με ύφος αυτή. Τη γαμάς από εκεί που δεν κάνει τώρα ή όχι! Μα με συγχωρείτε πολύ, εγώ δε βρίζω (χαχαχα) αλλά δε γίνεται θέλω να τη δείρω με την κακιά έννοια.

Εν τω μεταξύ αυτά που λέω θεωρούνται εξύβριση κατά της Αρχής? Χαχαχαχα καλέ πλάκα κάνω αχαχαχαχα γέλα Κανθαρέ ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ πο πο αστεία αχαχαχαχ. Μπα σε καλό μας.

Φαντάσου να μην είχα σηκωθεί με κέφια σήμερα τι θα 'λεγα.

Πάντως για να είμαστε και δίκαιοι, αυτός που τελικά με εξυπηρέτησε ήταν ευγενέστατος και εξυπηρετικότατος. Με ρώτησε και τι σπουδάζω και που μένω κλπ κλπ, με ρώτησε και σε ποια πολιτεία είναι το Κονέχτικατ αλλά εντάξει που να ξέρει ο άνθρωπος ότι το κωλοδάσος είναι μια πολιτεία μόνο του. Παρακαλώ πολύ να καταγραφεί ότι μόνο τη μαλάκω έβρισα και όχι όλο το αστυνομικό σώμα που κακό χρόνο.

Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου 2013

Το ξενιτεμένο μου πουλί

Μέσα στο πνεύμα των ημερών η Red Ladybug:
Ναι πασχαλίτσα ήρθα στην Ελλάδα αλλά με τα ινδοπακιστανά έχω πάρε δώσε και στην Αμερική για να αισθάνομαι σα στο σπίτι μου!

Ήρθα λοιπόν στη Ρόδο, με βλέπει η μάνα μου, ξενιτεμένο μου πουλί! φωνάζει, ναι μάνα της λέω ήρθα κι'έφερα το ξενιτεμένο μου πουλί μαζί! Βασικά αυτός ο διάλογος δεν έγινε ακριβώς έτσι αλλά το ξενιτεμένο μου πουλί αναφέρθηκε.

Έλεγα να πω για το πόσο κουραστικό ήταν το ταξίδι, 25 ώρες από αεροδρόμιο σε αεροδρόμιο να πετάω, το ότι ξεκίνησα από το σπίτι μου με χιονοθύελλα και έφτασα στο σπίτι των γονιών μου Καλοκαίρι αλλά ποιος έχει όρεξη τώρα.

Χορατεύω χορατεύω.

Στην πρώτη πτήση ρε γαμώτο, πώς έτυχε να με βάλουν στη μεσσαία σειρά μαζί με δυο άλλους Έλληνες, ζευγάρι από τας Πελοπόννησας, με τα νγι τους και τα γλι τους, ο τύπος καλός άνθρωπος φάνηκε αλλά η τύπισσα! Θεέ μου μίρλα! Τα αφτιά μας πήρε η μαλάκω. Μϊα ώρα παραπονιόταν που τη βάλανε πίσω πίσω. Μετά παραπονιότανε που πήρε του άντρα της δώρο 70 δολάρια ενώ αυτός της πήρε δώρο 50 δολάρια. Μετά παραπονιότανε γιατί λέει ο Νίκος τους έφερε ένα χαζοσουβενίρ από την Ισπανία ενώ αυτοί ξόδεψαν ένα σωρό για δερμάτινο πορτοφόλι!

Σε κάποια φάση τη ρωτάει ο άντρας, σε ποια χώρα είναι η Ζυρίχη (εκεί πηγαίναμε)? Στην Ελβετία του λέει αυτή. Ε άρα Ολλανδικά θα μιλάνε εκεί! Όχι ρε βλάκα του λέει αυτή, Ελβετικά μιλάνε! Κι'εγώ δίπλα να το παίζω αμερικάνος και να προσπαθώ να μην αντιδρώ!

Ήθελα να βγάλω χαρτί να σημειώνω τις κοτσάνες που πετούσαν 7 ώρες, αλλά δεν ήθελα να με καταλάβουν και τελικά τις ξέχασα. Την τρίτη του έλεγε να της πλύνει το αμάξι γιατί την Τετάρτη έχει μάθημα.

Εν τω μεταξύ αυτή ξανθιά εκνευριστική 30κάτι, από Κόρινθο προφανώς, λέω μήπως είναι η Κούλα?? Αλλά η Κούλα αν ήταν Αμερική θα μου το έλεγε άσε που αν είχε άντρα επίσης θα μου το έλεγε οπότε μπορεί να ήταν καμια ξαδέρφη! Κούλα άμα διαβάζεις απάντησέ μας σε παρακαλώ, ποια ήταν αυτή και αν την ξέρεις, δώσε της μια φάπα εκ μέρους μου, ευχαριστώ! Μα καθόλου δεν κοιμήθηκα ο έρμος. Γλώσσα δεν έβαλε μέσα.


Στην Αθήνα εκεί που περίμενα να μπω στο τρίτο Αεροπλάνο είχαμε θέματα με τους σεκιουρητάδες. Μια γυναίκα από Βέλγιο της πήρανε το άρωμα, ενώ εμένα μου πήρανε τα μπισκότα και το νερό. Ρε παιδιά τους λέω, αυτά τα μπισκότα και αυτό το νερό περάσανε τον έλεγχο από Νέα Υόρκη και από Ζυρίχη, στην Αθήνα δηλαδή τι είστε!

Θα συνεχίσω αύριο γιατί έχω πυρετό και ζαλίστηκα...

ΥΓ: Έβαλα στο γκουγκουλ εικόνες "μαλάκω" και μου έβγαλε αλεύρι μαλακό. Μετά έβαλα "ηλίθια" και μου έβγαλε τον Κατίδη. Μετά έβαλα "μαλακισμένη" και μου έβγαλε τη Μελέτη.

ΥΓ2: Κάποιος/α με μάτιασε! Παρακαλείσθε οι ξεματιάστρες αναγνώστριες να κάνετε τα μαγικά σας γιατί βαρέθηκα με τον πονοκέφαλο! Ευχαριστώ!