Τετάρτη 31 Αυγούστου 2011

Αναίσθητο γαϊδούρι

Οι λέξεις "αναίσθητο" και "γαϊδούρι" έχουν χρησιμοποιηθεί άπειρες φορές για να με περιγράψουν. Αν και πάντα διαφωνούσα και το έδειχνα με έντονες εκφράσεις, κινήσεις χεριών και μερικές φορές εκτοξεύσεις αντικειμένων, σήμερα οφείλω να ομολογήσω ότι δίκιο είχαν τελικά. Είμαι ένα αναίσθητο γαϊδούρι.

Δεν είναι ότι δεν νοιάζομαι για τον συνάθρωπο, είναι ότι δεν με συγκινεί ο πόνος των άλλων, με πιάνεις? Δε πα να μου πεις ότι σου έτυχαν όλα τα δεινά του κόσμου? αν δεν είσαι δικός μου άνθρωπος βασικά χέστηκα. Όχι, όχι λάθος έκφραση. Δε χέστηκα γιατί αν μπορώ φυσικά και θα βοηθήσω. Απλά να, δε νιώθω συμπόνια εύκολα, δεν νιώθω λύπη για τον άλλο, δεν ζω το δράμα του ρε παιδί μου. Ψέματα να πω? Αφου δεν το ζω!

Γι'αυτό πρέπει να με λέει η μάνα μου από μικρό γαϊδούρι, να θυμηθώ να τη ρωτήσω αύριο. Ε μα δεν φταίω εγώ, δεν έκατσε ποτέ να μου εξηγήσει ότι όταν πάσχει ο συνάθρωπος πρέπει να πονώ κι'εγώ αλλιώς δεν είμαι καλός άνθρωπος!

Έχω εδώ στο υπόγειο καμια 20ρια αρουραίους και τους κάνω πειράματα. Δεν έκατσα ποτέ να σκεφτώ πο πο το καημένο τι τραβάει, γιατί μεταξύ μας χέστηκα. Πιο πολύ λυπόμουν εμένα που περνάω τα νιάτα μου στην υπόγα με τα τρωκτικά. Προσφάτως όμως συντάχθηκε νέα επιτροπή στο Πανεπιστήμιο με σκοπό να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης των πειραματόζωων, και να παρέχει τρόπους ψωχαγωγίας για τα τρωκτικά. Με βάλανε κι εμένα στην επιτροπή σαν εκπρόσωπο των γουρουνιών, των αρουραίων και των ινδικών χοιριδίων. Διότι σου λέει ΤΕΤΟΙΑ συμπόνια που αναβλύζει το άτομο, κρίμα να πάει χαμένη. Αρχικά σκέφτηκα, τι μαλακίες είναι αυτές μάνα μου? Χρόνο για χάσιμο έχουμε?

Δεν είναι έτσι όμως! Μετά από δύο χρόνια συνειδητοποίησα ότι ο αρουραίος κάθεται μέσα σε ένα πλαστικό κουτί όλη μέρα με λίγο πριονίδι στον πάτο, φαΐ και νερό. Την Κυριακή που λόγω τυφώνα δεν είχα ίντερνετ και ήμουν όλη μέρα μέσα κλεισμένος κόντεψα να πάθω ασφυξία και μου ήρθε ξαφνικά ότι έτσι και χειρότερα αισθάνονται τα ποντίκια όλη μέρα, κάθε μέρα! Δεν είναι έντομα, είναι θηλαστικά πανέξυπνα που βαριούνται κι'αυτά, γι'αυτό μερικές φορές τα βρίσκω τ'ανάσκελα να κοιτάνε το πλαστικό ταβάνι.

Με έπιασε άγχος όλο το βράδυ σκεφτόμουν τους αρουραίους και τι να κάνουν τώρα στα κουτιά τους και τη Δευτέρα πρωί πρωί (για μένα) πήγα στο υπόγειο και τους έβγαλα όλους έναν έναν έξω να τους παίξω. Και τους δικούς μου και της Κινέζας, τους έσπρωχνα έτσι αλλιώς μπας και ξεβαρεθούν. Χτες που έκανα πείραμα σε έναν ένιωσα πιο πολύ λύπη απ'ότι έχω νιώσει για άνθρωπο. Είμαι μεγάλο γαϊδούρι τελικά.

Τους πήρα κάτι ζελεδάκια να τους ταϊζω, τους αρέσει να ξεχωρίζουν τα χρώματα και μετά να τα τρώνε με τη σειρά. Επίσης παραγγείλαμε κουτιά για να κρύβονται, χαρτιά για να σκίζουν, ξύλα για να μασουλάνε και άχυρο για να το ψάχνουν ανάμεσα στο πριονίδια και να το τρώνε. Μαλακιούλες για να μην βαριούνται τη ζωή τους.

Άντε Αμερικλάνε, και εις ανώτερα. Κάποια μέρα θα λυπηθείς και καναν άνθρωπο, που θα πάει.

Τρίτη 30 Αυγούστου 2011

Έχομε την τύφλα στα μάτια μας -_-


Να πω ότι δεν το χάρηκα? Ψέματα θα πω.

Τελικά αυτός ο τυφώνας εκτός του ότι μου έφτιαξε το αμάξι, μου χάρισε και την υπερτατη απόλαυση να βλέπω τους Κινέζους να τυρανιούνται και εγώ να τρίβω τα χέρια μου σαν κακιασμένη νυφίτσα.


Επειδή το κονέχτικατ όπως έχω πει άπειρες φορές στο παρελθόν είναι ένα μεγάλο δάσος, και επειδή σε αυτό το δάσος οι πιο δυνατοί άνεμοι παρατηρούνται όταν οι κάτοικοι κλάνουν πόμολα, υπάρχουν πολλά -πολλά- δέντρα έτοιμα να πέσουν. Σκαρταδούρα κιετς. Φύσηξε ο αέρας, πέσανε τα δέντρα, πάει το ρέυμα στη μισή πολιτεία. Ειδικά στην περιοχή μας λέει κάπου το 70-80% των σπιτιών δεν έχει ρεύμα και δεν θα έχει για καμια βδομαδούλα ακόμα.

Νομίζω φαίνεται που το πάω.

ΜΟΝΟ ΕΓΩ ΕΧΩ ΡΕΥΜΑ! ΧΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ.

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΧΑΧΑΧΑΨΑΨΑΨΑΨΑΨΨΑΨΑΨΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΖΑΖΑΖΑΖΑΖΑΖΑΧΑΧΑΧΧΧΑΨΑΨΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ.


Όλη η φαρμακευτική έχει να κάνει ντουζ από το Σάββατο. Από τη μία βλέπεις τους Κινέζους να τρώνε κονσέρβες και να μυρίζουν σαν κουνάβια σε περίοδο αναπαραγωγής, και από την άλλη βλέπεις το Αμερικλάνο φρεσκοπλυμένο, φρεσκοξυρισμένο, με ωραίο μαγειρευτό φαΐ και ύφος πο πο τι πάθατε καημενούλια μου....!


Ααααααα ρε ΘΕΕ ΥΠΑΡΧΕΙΣ! Το ήξερα ότι μου τη φιλάς τη χαρά, το είχαν πει τα fortune cookies, αλλά τέτοια χαρά πια? Λυπήσου τα τσάκρα μου σε παρακαλώ, δεν κάνει να γελάω με τον πόνο του συνανθρώπου. Τώρα βέβαια θα μου πεις, δεν τους προκάλεσα εγώ τον πόνο.


Δεν είχα θέρμανση και μου ευχήθηκαν καλή τύχη με μείον 20 βαθμούς? Κάτσε τε τώρα να κολλάτε από τον ιδρώτα. Αρρώστησα και δεν πήραν ένα τηλέφωνο να δουν πως είμαι? Κάτσε τε τώρα να κάνενε την ανάγκη σας με φακό! Πήγαν να μου φάνε τη δουλειά? ΦΑΤΕ ΚΟΝΣΕΡΒΕΣ ΤΩΡΑ.


Χτες το βράδυ λέει πάτησε ο Κινέζος την Κινέζα και της ξέκανε το δάχτυλο χαχαχαχαχαχα πάρτα μωρή όλα εδώ πληρώνονται. Kάτσε τώρα στην πίσσα να κλάνεις μέντες.


Κάποιος να μου βγάλει το χαμόγελο από τη μούρη, θα κατουρηθώ λέμεεεεε!!!


Δευτέρα 29 Αυγούστου 2011

Τυφώνας γιαλαντζί

Αν είναι έτσι οι τυφώνες, εγώ είμαι ο Χάρι Πότερ. To ξέρω, πολύ θα το'θελα, αλλά και η Irene πολύ θα το'θελε να ήταν τυφώνας με κοχόνες αντί για κοχόνες τυφώνας.


  1. Τρία μπουκαλάκια νερό
  2. Μία νταμιτζάνα Ice Tea
  3. Δύο κονσέρβες ντολμαδάκια
  4. Μία κονσέρβα φασόλια μαυρομάτικα
  5. Μία κονσέρβα πατζάρια
  6. Μια κούτα κομπόστα ροδάκινο
  7. Μία Νουτέλα
  8. Ένα αδιάβροχο
  9. Μία κόλλα στιγμής
  10. Φακουδάκι της κακιάς ώρας
  11. mp3
  12. Kindle
  13. Macbook
  14. Ρολόι
  15. Κλειδιά
  16. Πορτοφόλι

Και στο αμάξι ξεχασμένα το κουτί πρώτων βοηθειών και ο καλός φακός. Eπίσης ξέχασα το ανοιχτήρι και κανα κουταλοπήρουνο. Μπράβο μαλάκα. Την λόγγο τι την ήθελα μη με ρωτάτε, ούτε που ξέρω.

Περίμενα κι'εγώ να αποκλειστώ και να κάνω Καθαρά Δευτέρα με όλες τις κονσέρβες, και τελικά το μόνο που έγινε ήταν να χαλάσει το ίντερνετ και από τη βαρεμάρα μου έφτιαξα καρμπονάρα, κρέπες, ψωμί, τυρόπιτα και φακές! Να δω ποιος θα τα φάει όλα αυτά.

Άσε που όταν έπεσε η σύνδεση έφτιαχνα φίλτρο στο Pottermore και έχασα πέντε πόντους για τον κοιτώνα του Σλίθεριν. Πόση καταστροφή να αντέξω ποια???


Πέσανε κάτι κλαδιά στην πίσω αυλή, πάει η φωλιά των κουνελιών, κοίταξα μπας και τα βρω να κάνω στιφάδο αλλά δεν. Γίνανε ένα με το χώμα μάλλον.


Έπεσε και ένα δέντρο, κλαδί τι σκατά ήταν στο δρόμο για το Πανεπιστήμιο, έκανα μια ώρα να φτάσω. Γιαλατζί παιδί μου αυτός ο τυφώνας, μας πρήξανε τα σκώτια τόσες μέρες ότι έρχεται το τέλος τρέξτε να σωθείτε, φτιάξτε διαθήκες, ξομολογηθείτε και κάντε το σταυρό σας και τελικά ήταν ένα φου φου.

Στην Κάρπαθο έχουν πάει να δουν τι εστί αέρας? Ή και σε άλλα νησιά του Αιγαίου? Η μόνη διαφορά από τους ανέμους της Ελλάδας ήταν η οργάνωση. Όπως και σε όλα τα άλλα δηλαδή. Αντί να πνέουν δεξιά αριστερά χωρίς μια σειρά, πνέουν κυκλικά. Κατα τ'άλλα ηρεμία.

Αν μη τι άλλο, εμένα ο τυφώνας με βοήθησε. Πήγα χτες μια βολτα να δω τα δέντρα που πεσανε με το αμάξι και το λαμπάκι της μηχανής που ήταν αναμένο εδώ και δύο χρόνια έσβησε. 3 τα πιθανά σενάρια:
1. Απήυδησε και το πήρε απόφαση ότι δεν πρόκειται να τον αλλάξω τον αισθητήρα που χάλασε
2. Έκλασε μέντες με τον ψευτοτυφώνα και έφτιαξε από μόνο του.
3. Φταίει που έβαλα άλλου είδους λάδια προσφάτως.
Ό,τι και να φταίει, φτου φτου φτου μη το ματιάσω, φτύσε κι'εσύ που διαβάζεις, έλα να δω την οθόνη σου μούσκεμα, έλα μάνα μου και δεν έχω όρεξη για επισκευές πάλι.