Τρίτη 9 Απριλίου 2013

2 girls 1 door


Θα τις σκίσω ρε! Θα κάνω το όνειρό μου πραγματικότητα και θα γίνω κινεζοκτόνος! Διδακτόρισσες σου λέει μετά, οι ηλίθιες οι μούλες! Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Πριν από 28 και κάτι χρόνια, γεννήθηκε αυτό το θεσπέσιο πλάσμα ο Αμερικλάνος. Χρειάστηκαν κουτάλες για να τονε βγάλουνε από την πρώτη του κατοικία, και έσκασε μύτη (ανάμεσα στις κουτάλες) με σαγηνευτικά καστανοπράσινα μάτια, ροδουλά μάγουλα, και κυματιστά επιμελώς ατημέλητα μαλλιά σε κόμη αϊνσταϊνέ. Αυτά τα μαλλιά έπρεπε να κόψω πριν λίγες μέρες, και με φάγανε οι δύο Κινέζες να πάμε μαζί γιατί βαριούνται να οδηγάνε μέχρι το εμπορικό! Καλά, λέω, άντε να πάμε. Πήγαμε την περασμένη Κυριακή.

Αν εξαιρέσεις την ασχήμια του του καημένου, στο μαλλί και στο μυαλό ίδιοι είμαστε. Φτου μας φτου μας.
Γυρνάμε πίσω την Κυριακή, μπάινουν αυτές οι καταραμένες σπίτι να δούν το Πεπόνι, μετά από λίγο ξεκουμπίζονται και ΟΙ ΗΛΙΘΙΕΣ ΤΑ ΖΩΑ ΤΗΣ ΑΣΙΑΣ ΟΙ ΣΧΙΣΤΟΜΟΥΝΕΣ ΔΕΝ ΚΛΕΙΣΑΝΕ ΚΑΛΑ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ. Τους το'χω πει 100 φορές! Πιτσικάρει η πόρτα, να την τραβάτε καλά! Άλλα κι'άλλα ξέρουν να τα τραβάνε με τις ώρες, την πόρτα μου την κλείνουν λες και είναι η καρδιά ενός μαρουλιού και φοβούνται μη σπάσει. 

Ξυπνάω το επόμενο πρωί, χτες δηλαδή, ησυχία. Συνήθως το Πεπόνι το πρωί με το που με ακούσει να σηκώνομαι έρχεται έξω από την πόρτα του δωματίου μου και αρχίζει το κλάμα. Χτες το πρωί, ησυχία. Άνοιξε η εξώπορτα το βράδυ, πάει το πεπόνι. Πάπαλα. Αγνοείται η τύχη του. Την έκανε για άλλα μέρη. Βίρα τις άγκυρες για ξένους τόπους! να δούν τα μάτια μας! άλλους ανθρώπους! Του κουράσαμε τα μάτια του μίστερ πεπόνι και ήθελε να δει άλλους ανθρώπους.

Τέσπα πέρα από την πλάκα, έχω φρικάρει. Είναι ήδη 11 το βράδυ, όλη μέρα τον ψάχνουμε μέσα στο δάσος αλλά ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Πήρα τηλέφωνο όλους τους κτηνίατρους κλπ κλπ, η Κινέζα έφτιαξε και αφίσες, τρομάρα της, γιατί το είδε το μάτι που γύρισε το μέσα έξω και το ξέρει ότι είναι λίγα τα ψωμιά της (ή μάλλον τα ρύζια της). Ήρθε και η καθηγήτρια και έψαχνε μέσα στους αγρούς, και να φωνάζουνε όλοι ΜΕΕΕΕΕΛΟΟΟΟΟΟΝΝ!!!! ΜΕΕΕΕΛΟΟΟΟΟΟΟΝΝΝ!!! Ναι, τέτοιος κλασομπανιέρα που είναι σιγά μην ακούσει τσιρίδα και βγει.

Εν τω μεταξύ μόλις την περασμένη Πέμπτη τον πήγα για στείρωση. Έχει δυο σχισμές πάνω στα πλέον μικρά αρχιδάκια του και θα πάθει καμιά μόλυνση το μαλακισμένο. Πριν του τραγουδούσα το ΓΙΕ ΜΟΥ! ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΝΟΣ ΑΒΑΣΤΑΧΤΟΣ ΚΑΛΕ ΜΟΥ! Επειδή του τα κόψανε. Τώρα που μάλλον έγινε πτώμα το Πεπόνι τραγουδάω Ο ΔΟΛΙΟΣ Ο ΚΥΡ ΚΩΣΤΑΙΝΟΣ! ΚΡΥΦΟ ΤΟ'ΧΕ ΚΑΜΑΡΙ! ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΕΝΑ ΠΕΠΟΝΙ ΓΙΑ ΥΙΟ! ΛΕΒΕΝΤΗ ΠΑΛΙΚΑΡΙ!

Αλλά δεν φταίνε οι Κινέζες! Όχι! Εγώ το ΖΩΟΝ φταίω που τις εμπιστεύτηκα να κλείσουνε την πόρτα! Χαράμι τα διδακτορικά! Χαράμι όλα! Δυο ηλίθιες μια πόρτα δεν είναι άξιες να κλείσουν. Μια απλή ξύλινη πόρτα! ΔΥΟ Κινέζες, ΜΙΑ πόρτα! Μία. Πόρτα. Δεν είναι άξιες να κλείσουν ούτε μία πόρτα. Να φάνε σκατά τους εύχομαι! Τάρτες από τα ΙΚΕΑ!

Πήγαμε και στο ΙΚΕΑ μετά το κούρεμα, τώρα που το θυμήθηκα. Αυτές θέλανε να φάνε κεφτέδες αλλά τις ενημέρωσα περι ντοπαριμένων αλόγων και τελικά φάγαμε όλοι από πάνω μας. ΝΑ μαλάκα, ΝΑ ΝΑ ΝΑ. Για τις τάρτες δεν τους είπα όμως...

Τώρα κάθομαι και περιμένω, έχω αφήσει την πόρτα ανοιχτή, θα μπει κανα ρακούν μέσα και θα τρέχω, έψησα και τόνο μπας και τον μυρίσει έριξα και μπόλικο σωληνάριο με αυγά ψαριών στο γρασίδι, τι σκατά θα σκάσει μύτη! 

*** Το επόμενο βράδυ***

Τελικά έσκασε. Εκεί που έγραφα την ανάρτηση εψές το βράδυ ακούω ένα γκντουπ σηκώνομαι να δω και ήταν το πεπόνι στο σαλόνι να με κοιτάει σαστισμένο και μέσα στις λάσπες. Απ'ότι κατάλαβα, κρυβόταν όλη μέρα στις τρύπες των λαγών το μουλάρι, γιατί εκεί στις τρύπες είναι που έχει νερά και λάσπη.

Και ξέρεις ε! Ο τόνος που έβγαλα έξω για να τον δελεάσω ήταν ο Ρίο Μάρε που πήρα από τον Καναδά το Καλοκαίρι! Το φυλούσα τρομάρα μου να τονε φάω το Πάσχα... Τελικά ούτε το Πεπόνι το έφαγε γιατί δεν του άρεσε... Φταίω εγώ τώρα να του δώσω σφαλιάρα που χαράμισα το τονάκι ρίο μάρε???

Ο ΔΟΛΙΟΣ Ο ΚΥΡ ΚΩΣΤΑΙΝΟΣ! ΚΡΥΦΟ ΤΟ'ΧΕ ΚΑΜΑΡΙ! ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΤΟΝ ΤΟΝΟ ΣΤΟ ΚΟΥΤΙ! ΤΟΝ ΤΟΝΟ ΡΙΟ ΜΑΡΙ!

Τετάρτη 6 Μαρτίου 2013

ΦΡΙ ΠΕΠΟΝΙ

Σας ομιλεί το Πεπόνι ο γάτος. Όβερ. Εκπέμπω σήμα κινδύνου, σήμα ΈΣΟΈΣ, πορτοκαλένιο συναγερμό, έκκληση παράκληση και κατάκληση προς όλους τους Φιλόζωους που διαβάζουν αυτό το τέρας το όρθιο, το σκυλί της κολάσεως, το γαϊδούρι το ξεσαμάρωτο, το σκουλήκι το ελλεινό, τον Αμερικλάνο.

Σώστε με. Είναι τρελός. Με έχει φυλακισμένο εδώ μέσα δύο μήνες τώρα. Ευτυχώς που έφυγε και ξέχασε να κλείσει τον υπολογιστή και μπορώ επιτέλους να καλέσω βοήθεια.


Πρώτα απ'όλα, τι όνομα είναι αυτό που μου έδωσε? Η μάνα μου στους δρόμους με έλεγε μούλικο. Η γυναίκα που με περιμάζεψε με έλεγε Φέρις. Από το Καρατζαφέρης. Αυτός ο κλινικά ανισόρροπος γιατί με λέει Πεπόνι? Και όταν μιλάει στα ξένα γιατί με λέει Μέλον?

Με κακοποιεί, περνάω άσχημα, αλήθεια σου λέω. Ένα πρωί ξύπνησε και με βρήκε στο κρεβάτι του να κοιμάμαι, και με είπε πορτοκαλιά κουράδα γιατί ήμουν λέει σε σχήμα σωλήνας. Μετά από λίγο όταν τον ξαναπήρε για να τον εκδικηθώ του έκανα κατα μέτωπον επίθεση πάνω στα αχαμνά, βάζει μια φωνή, μου ρίχνει μια κλωτσά, εξφεντονίζεται το Πεπόνι από το κρεβάτι, έξω από το δωμάτιο, κατρακυλάει κάτω στην σκάλα, και έκαστε εκεί να κλαίει. Το μοσχάρι ο Αμερικλάνος χαμπάρι δεν πήρε.


Και καλά για τη σωματική μου ακεραιότητα δεν ανησυχώ πολύ, γιατί το ξέρω ότι αυτός δεν το'χει μέσα του να με σακατάψει. Άλλο με καίει τώρα. Τον άκουσα να μιλάει στο τηλέφωνο και να λέει "θα το κουρέψω γουλί το ρημάδι, μαδάει παντού και μου έχει κάνει το σπίτι γούνα!". Καλά έτσι και ΑΓΓΙΞΕΙ το πλούσιο τρίχωμά μου, θα του βγάλω τα μάτια. Και δε φταίω εγώ που μαδάω. Αφού με ψεκάζει με ΑΖΑΞ. Λες και είμαι τζαμαρία! Μιλάμε για τόσο ανώμαλο άτομο! Όποτε με δει να πάω κάπου που δε θελει να παω, όπως πάνω σε τραπέζια, πάνω στην τηλεόραση, μέσα στη λεκάνη του μπάνιου, μέσα στο νεροχυτη της κουζίνας, μέσα στο συρτάρι με τα σώβρακα, με ψεκάζει με άζαξ για να με απωθήσει λέει από τις κακές συνήθειες. Μας έγινε και ψυχολόγος! Κάποιος να τον ενημερώσει ότι όταν ψεκάζεις ένα γατί με το ΑΖΑΞ, το γατί θα μαδήσει σαν πούστης.


Αλλά ξέρω γιατί τα κάνει αυτά ο καταραμένος. Ζηλεύει την ομορφάδα μου. Όποια φίλη του με δει μόνο με εμένα ασχολείται. Γι'αυτό πήγε και με έλουσε και με έβγαλε φωτογραφία ο αλήτης, να με κάνει ρεζίλι που είμαι σαν το βρεγμένο γατί. Κυριολεκτικά.


Κάποια μέρα θα τα πληρώσει αυτά που μου κάνει. Είμαι μουλωχτό εγώ το Πεπόνι. Θα καραδωκώ και εκεί που δεν θα το περιμένει, θα του βγάλω τα μάτια.

Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου 2013

Απλά θα γκρινιάξω

An-Lu έχω απορία σχετικά με αυτό:
Ωωωωωωωωωωμμμμμμμμμμ! 
Οοοοοοοοοοομμμμμμμμμ! 
Ωωωωωωωωωωωωμμμμμμμμμ!
Και δεν ήθελα να σε ρωτήσω εκεί μιας και δεν είναι σωστό να απαντήσω μόνο σε ένα σχόλιο! Η εναλλαγή από ο σε ω και μετά πάλι ο, σημαίνει κάτι?? Είναι πχ πρώτα ωωωωωωωωωωμμμμμ από το "ωωωωωωωχχχχχ"?

Μου έφτιαξες τη διάθεση πάντως γιατί με φαντάστηκα να κάνω τη γιόγκα μου και αντί να λέω οοοοοομμμμμ να λέω ωωωωωωωχχχχχχχ αμαναμαναμανμμμμ! Θα ήταν μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση. Σήμερα έχω μάθημα γιόγκας στους φοιτητές, λες να τους το δείξω έτσι? Χμ......

Έχω πολλά νεύρα αυτές τις μέρες και το κακό είναι ότι δεν έχω βρει κατάλληλο θύμα να τα ξεσπάσω. Βασικά είχα μια ευκαιρία σήμερα το πρωί να τα ξεσπάσω αλλά δεν προλάβαινα...

Έχω πολύ ωραίο θέμα για να γράψω ανάρτηση, αλλά δεν θα το κάνω ΑΠΛΑ ΘΑ ΓΚΡΙΝΙΑΞΩ.

Την Παρασκευή που λες! Τελείωσα με τη γλώσσα στο στόμα τα πειράματα και τα λοιπά συμπράγκαλα, και ήμουν έτοιμος να πάω το επόμενο πρωί εις τα Μανχάτα. Όχι! Κακός Αμερικλάνος! Δε θα πας στα Μανχάτα! Θα κάτσεις εδω να δα να με βοηθήσεις με αυτή τη μαλακία (μου λέει μια... συνάδελφος). Έκατσα άρα. Σάββατο 9 το βράδυ, 9 παρα 20 για να είμαι ακριβής, μου στελνει μήνυμα ότι σταμάτα να δουλεύεις πάνω στη μαλακία, γιατί έκανα μαλακία και άκυρη η μαλακία!

Πάμε παρακάτω!

Το Σάββατο ένας... συνάδελφος με θυμήθηκε μετά από 3.5 χρόνια, να πάμε για φαΐ. Βασικά να φάμε σπίτι του σπιτικό φαγητό. Κάτσε ρε φίλε, ακόμα κι αν δεχόμουν να φάω με τα μούτρα σου, θα έτρωγα ποτέ από τα χέρια σου? Τόσο στην κοσμάρα μας πια? Τόσο? Το εκνευριστικό είναι ότι τώρα με θυμήθηκε επειδή κάτι έγινε, ενώ πριν με έλεγε βλάκα και ανίδεο στα αφεντικά. Ουστ.

Πάμε παρακάτω!

Την Κυριακή λέω σε μια άλλη...συνάδελφο: το δωματιάκι με τα αρούρια αύριο τι ώρα μπορώ να το χησιμοποιήσω? Α μου λέει, το θελω ολη μερα από τις 10 μεχρι τις 4! Καλά της λέω, τότε θα πάω στις 4. Και αφού θα ξεκίναγα το πείραμα στις 4, έκατσα σπίτι μέχρι τις 11 ("έκατσα σπίτι")(κοιμόμουν) και πήγα στο εργαστήριο 11 και μισή, όπου και βρήκα τη... συνάδελφο να βλεπει κορεάτικη σαπουνόπερα στο λάπτοπ! Τι κάνεις μωρή εδώ, να λέει θα αρχίσω στη μία τελικά αλλά μάλλον θα τελειώσω στις 4. Και γιατί δεν μου το'πες το πρωι να'ρθω να ξεκινήσω εγω? Γιατί είμαι ηλίθια και μαλακισμένη, Αμερικλάνε μου! Θα έλεγε αν είχε αυτογνωσία.

Στις 3 και μισή, της στέλω μήνυμα να ρωτήσω αν μπορώ να πάω στις 4 και λέει αααα δε γίνεται! Θα τελειώσω στις 5! Στις 5 μου είπε θα τελειώσει στις 6! Οπότε πείραμα για τον Αμερικλάνο γιοκ σήμερα, ευγενική χορηγία της... συναδέλφου.

Πάμε παρακάτω έχω κι'άλλα! Φρέσκα! Όσο γράφω την ανάρτηση έγινε αυτό:

Έρχεται η κυρία 6:10, και μου ζήτησε να της κάνω αγγαρεία! Να πάω λέει να βρω τιμές και να γράψω παραγγελία και να πάω σε παραδίπλα κτήριο αύριο πρωί πρωί να της τα παραγγειλω! Με προκαλούνε!!!! Ξέρουν ότι κάνω γιόγκα και με σπρώχνουν στα άκρα για να μου ταράξουν τα τσάκρα μου!!! Θέλουν να πάω στο μάθημα διαλογισμού κόκκινος από τα νεύρα μου και να γίνω ρεζίλι!!!

Δεν την έβρισα. Της έδωσα τη φορμα παραγγελίας και δεν της είπα τίποτα. Άφησα τα φουντωτά μου φρύδια σε σχήμα ανάποδο ν να αναλάβουν την επικοινωνία. Νομίζω κατάλαβε.

Τώρα γράφω την ανάρτηση και πατάω τα πλήκτρα ΟΣΟ. ΠΙΟ. ΔΥΝΑΤΑ. ΜΠΟΡΩ. ΜΕΧΡΙ. ΝΑ. ΣΠΑΣΟΥΝ. ΤΑ. ΝΕΥΡΑ. ΤΗΣ.

Πρέπει να κρατήσω επαγγελματική στάση. Ψάχνω και για καλοκαιρινή πρακτική τώρα, και έχω ανάγκη το αφεντικό. Δε με συμφέρει να δείρω κανέναν.

ΥΓ: Από τα τρία χάπατα που αναφέρω, τα δύο είναι μέιντ ιν τσάνα, και το άλλο μέιντ ιν γκρίς. Δεν είμαι ρατσιστής, το χάπατο είναι χάπατο.

ΥΓ2: Δύσκολο να απαντήσω σε σχόλια και αυτή τη βδομάδα, πολύ δύσκολο, οπότε όποιος θέλει απάντηση ας μου το στείλει στο ιμέιλ.

ΥΓ3: Το Πεπόνι ζει, βασιλεύει, και μαδάει παντού. ΠΑΝΤΟΥ ΟΜΩΣ. Η ΤΡΙΧΟΜΗΧΑΝΗ.