Ένα δίκιο το έχει η Ρία, όχι την αλήθεια να την πούμε
Δεν μου αρέσει Ρία που μεγαλώνω, να ορίστε το είπα. Πες με ανώριμο πες με κατίνα πες με ό,τι θες αλλά δεν μπορώ να το αρνούμαι πια. Δεν μου αρέσει να μεγαλώνω! ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ ΚΟΝΣΕΠΤ. Κάτσε κύριος, πως έρχεσαι και μου λες ότι με κάθε δευτερόλεπτο που περνάει χαλάω? Δεν θέλω να χαλάω ρε, να φτιάχνω θέλω, σαν το κρασί. Γιατί να μην είμαι κρασί μάνα μου να κουβαλάω τα χρόνια ωρίμανσης στην πλάτη με καμάρι?
Τώρα θα μου πεις, σαν πολύ νωρίς δεν σε χτύπησε η κρίση μέσης ηλικίας Αμερικλάνε? 27 χρονών λεβέντης σαν τα κρύα τα νερά τα γάργαρα, κάθεσαι σαν το κλαμμένο μουνί να παραπονιέσαι που μεγαλώνεις. Κοίτα, και ναι και όχι. Ξεκίνησα μεν νωρίς αλλά δεν ξεκίνησα τώρα. Ξεκίνησα από τα 19 μου.
Δεν το χωρούσε το μυαλό μου ότι θα γίνω 20. Δεν ήθελε το σύστημά μου να την επεξεργαστεί ΚΑΝ την πληροφορία. Με αποτέλεσμα να "ξεχαστώ" αλα το "θυμάμαι ό,τι με συμφέρει και σε αυτή τη φάση η ηλικία μου δεν με συμφέρει καθόλου" και να συνεχίσω να λέω ότι είμαι 19. Τόσο, μέχρι που το πίστεψα κιόλας! Δεν σου κάνω πλάκα. Παραμονή γενεθλίων μου που θα έκλεινα τα 21, μέσα σε ένα ταξί ήμασταν, και τους έλεγα "ποοοοοο ρε αύριο γίνομαι 20". Τότε κατάλαβαν ότι τόσο καιρό δεν έλεγα ότι είμαι 19 από πείσμα αλλά επειδή όντως τα είχα κάνει σαλάτα στο μυαλό μου. Μου το φέρανε απ'έξω απ'έξω ότι, ξέρεις, δεν γίνεσαι 20 αλλά 21 και έπαθα μια κρίση πανικού γιατί το είχα πλέον πάρει απόφαση ότι αποχαιρετώ την εφηβεία ενώ την είχα αποχαιρετήσει ήδη ένα χρόνο νωρίτερα! Κάπου στην Πάτρα υπάρχει ένας ταξιτζής που ακόμα θυμάται το απροσάρμοστο που ξέχασε να μεγαλώσει ένα χρόνο.
Μακάρι να το ξέχναγα και τώρα ότι έγινα 27, και να νόμιζα σαν το βλαμένο ότι είμαι 24. 24 θέλω να είμαι. 24 και μισό για την ακρίβεια, και να μείνω τόσο για πάντα! 24 χρονών, 6 μηνών και τεσσάρων ημερών! Τόσο να μείνω! Τόσο ήμουν όταν πρωτοπάτησα το ποδάρι μου εδωνα χάμω. Από τότε ΟΛΑ στάσιμα εκτός από την ηλικία! Όλα όμως? Αλλά τα χρόνια εκείιιι γουρούυυυνιααα.
Θα έπρεπε να μην ανεβαίνει η ηλικία έτσι γραμμικά και στεγνά, αλλά σε αναλογία με τα επιτέυγματά μας! Έμεινε το παιδί, για παράδειγμα, μεταξεταστέος? Να μην μεγαλώσει, να περιμένει ένα χρονάκο! Προς τι η βιασύνη?? Εγώ γιατί μεγάλωσα τρία χρόνια ενώ δεν έχω κάνει τίποτα? Αλλά έτσι είναι το καταραμένο το διδακτορικό, ξεκινάς ένα τίποτα, πέφτεις κάτω από τα τίποτα στην πορεία, στο τέλος σε ανεβάζουν στα ουράνια και μετά πας να πιάσεις δουλειά όπου γίνεσαι ένα τίποτα και μισό.
Και στα δημόσια πλυντηρια που πάω τα Σαββατοκύριακα, περιμένω να αδειάσει το πλυντήριο νούμερο 24 για να πλύνω! Δεν το δέχομαι να πλύνω ούτε στο 23 ούτε στο 25 (καλά για 26 και άνω δεν τίθεται καν θέμα ενώ τα 22 και κάτω τα κοιτάω με νοσταλγία). Περιμένω εκεί μπάστακας να αδειάσει το 24. Τι περιμένετε κύριε, όλα άδεια είναι, μου λένε, περιμένω αυτό είναι το γούρι μου, και κύριο να πεις τον θειό σου, τους λέω.
Τίποτα, τίποτα, δεν είναι κατάσταση αυτή. Και έχω και τους Κινέζους από πάνω να μου σπάνε τα νεύρα! Αυτό δεν σχετίζεται άμεσα με το θέμα της ηλικίας μου, απλά το αναφέρω.
Άσε το άλλο! Γέμισε το Φέισμπουκ με χρόνια πολλά! Σώνει και ντε να με μεγαλώσουν! Δεν θέλω μανίτσες μου πολλά χρόνια, λίγα θέλω. 24 για την ακρίβεια. Αυτή είναι η ευχή μου, τώρα μπορείτε σας παρακαλώ να μου εύχεστε κι εσείς το ίδιο μπας και πιάσει? Έλα πάμε όλοι μαζί.
Επίσης ξεκίνησα να βγάζω φωτογραφίες το κούτελό μου γιατί έχω την υποψία ότι άρχισε το μαλλί να το βάζει στα πόδια. Είναι υποψία όμως, γιατί γενικά έχω πυκνά μαλλιά τα οποία το καλό που τους θέλω να παραμείνουν στη θέση τους στην ίδια συγκέντρωση και στον τωρινό χρωματισμό γιατί θα γίνει χαμός. Δεν θα κυκλοφορώ εγώ σαν τσουρομαδημένο κουνάβι, θα τα ξυρίσω και τελείωσε! Δεν το μπορώ το σασπένς - θα πέσουν, δεν θα πέσουν, θα πέσουν, δεν θα πέσουν. Ξουράφι!
Λοιπόν μετά από πολύ σοβαρές συζητήσεις με ομοιοπαθούντα άτομα, εξίσου σούργελα με εμένα πάντα, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι πρέπει να έχω τεκνοποιήσει μέχρι τα 33. Άμα δεν έχω εξασφαλίσει απόγονο μέχρι τα 33, δεν τη θέλω τη ζωή μου, κλάφτε με. Άρα θα κάνω τατουάζ εκεί κάτω ξέρεις που, έλα τώρα που δεν ξέρεις, που θα λέει
Ουφ, τα είπα και ξεθύμανα. Έλα φάε τώρα λίγη τούρτα να σε γλυκάνω, και όπως είπαμε. Προσοχή τι ευχή θα δώσεις!!!!
ΥΓ: Όποιος δεν κατάλαβε τον τίτλο και την εικόνα είναι αμόρφωτος και να πάει να δει κανα Χάρι Πότερ να ξεστραβωθεί.
το πενηντα δύο νούμερο αθλητικό που φοράς, δεν το λες και κόσμημα να το βάλουν στο φούξια μαξιλαράκι να το περιφέρουν δώθε κείθε μέχρι να βρουν τον αμερικλανοσταχτομπούτο!Πάρε και συ τώρα μια κομψή ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ, εορταστική και τη θες σε φούξια μαξιλαράκι? Σε φούξια μαξιλαράκι!
και γι αυτό κοκκάλωσε την κάλτσα που όσο και να πεις ένα πιο κομψό άτιτιουντ το έχει!!!
Δεν μου αρέσει Ρία που μεγαλώνω, να ορίστε το είπα. Πες με ανώριμο πες με κατίνα πες με ό,τι θες αλλά δεν μπορώ να το αρνούμαι πια. Δεν μου αρέσει να μεγαλώνω! ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ ΚΟΝΣΕΠΤ. Κάτσε κύριος, πως έρχεσαι και μου λες ότι με κάθε δευτερόλεπτο που περνάει χαλάω? Δεν θέλω να χαλάω ρε, να φτιάχνω θέλω, σαν το κρασί. Γιατί να μην είμαι κρασί μάνα μου να κουβαλάω τα χρόνια ωρίμανσης στην πλάτη με καμάρι?
Τώρα θα μου πεις, σαν πολύ νωρίς δεν σε χτύπησε η κρίση μέσης ηλικίας Αμερικλάνε? 27 χρονών λεβέντης σαν τα κρύα τα νερά τα γάργαρα, κάθεσαι σαν το κλαμμένο μουνί να παραπονιέσαι που μεγαλώνεις. Κοίτα, και ναι και όχι. Ξεκίνησα μεν νωρίς αλλά δεν ξεκίνησα τώρα. Ξεκίνησα από τα 19 μου.
Δεν το χωρούσε το μυαλό μου ότι θα γίνω 20. Δεν ήθελε το σύστημά μου να την επεξεργαστεί ΚΑΝ την πληροφορία. Με αποτέλεσμα να "ξεχαστώ" αλα το "θυμάμαι ό,τι με συμφέρει και σε αυτή τη φάση η ηλικία μου δεν με συμφέρει καθόλου" και να συνεχίσω να λέω ότι είμαι 19. Τόσο, μέχρι που το πίστεψα κιόλας! Δεν σου κάνω πλάκα. Παραμονή γενεθλίων μου που θα έκλεινα τα 21, μέσα σε ένα ταξί ήμασταν, και τους έλεγα "ποοοοοο ρε αύριο γίνομαι 20". Τότε κατάλαβαν ότι τόσο καιρό δεν έλεγα ότι είμαι 19 από πείσμα αλλά επειδή όντως τα είχα κάνει σαλάτα στο μυαλό μου. Μου το φέρανε απ'έξω απ'έξω ότι, ξέρεις, δεν γίνεσαι 20 αλλά 21 και έπαθα μια κρίση πανικού γιατί το είχα πλέον πάρει απόφαση ότι αποχαιρετώ την εφηβεία ενώ την είχα αποχαιρετήσει ήδη ένα χρόνο νωρίτερα! Κάπου στην Πάτρα υπάρχει ένας ταξιτζής που ακόμα θυμάται το απροσάρμοστο που ξέχασε να μεγαλώσει ένα χρόνο.
Μακάρι να το ξέχναγα και τώρα ότι έγινα 27, και να νόμιζα σαν το βλαμένο ότι είμαι 24. 24 θέλω να είμαι. 24 και μισό για την ακρίβεια, και να μείνω τόσο για πάντα! 24 χρονών, 6 μηνών και τεσσάρων ημερών! Τόσο να μείνω! Τόσο ήμουν όταν πρωτοπάτησα το ποδάρι μου εδωνα χάμω. Από τότε ΟΛΑ στάσιμα εκτός από την ηλικία! Όλα όμως? Αλλά τα χρόνια εκείιιι γουρούυυυνιααα.
Θα έπρεπε να μην ανεβαίνει η ηλικία έτσι γραμμικά και στεγνά, αλλά σε αναλογία με τα επιτέυγματά μας! Έμεινε το παιδί, για παράδειγμα, μεταξεταστέος? Να μην μεγαλώσει, να περιμένει ένα χρονάκο! Προς τι η βιασύνη?? Εγώ γιατί μεγάλωσα τρία χρόνια ενώ δεν έχω κάνει τίποτα? Αλλά έτσι είναι το καταραμένο το διδακτορικό, ξεκινάς ένα τίποτα, πέφτεις κάτω από τα τίποτα στην πορεία, στο τέλος σε ανεβάζουν στα ουράνια και μετά πας να πιάσεις δουλειά όπου γίνεσαι ένα τίποτα και μισό.
Και στα δημόσια πλυντηρια που πάω τα Σαββατοκύριακα, περιμένω να αδειάσει το πλυντήριο νούμερο 24 για να πλύνω! Δεν το δέχομαι να πλύνω ούτε στο 23 ούτε στο 25 (καλά για 26 και άνω δεν τίθεται καν θέμα ενώ τα 22 και κάτω τα κοιτάω με νοσταλγία). Περιμένω εκεί μπάστακας να αδειάσει το 24. Τι περιμένετε κύριε, όλα άδεια είναι, μου λένε, περιμένω αυτό είναι το γούρι μου, και κύριο να πεις τον θειό σου, τους λέω.
Τίποτα, τίποτα, δεν είναι κατάσταση αυτή. Και έχω και τους Κινέζους από πάνω να μου σπάνε τα νεύρα! Αυτό δεν σχετίζεται άμεσα με το θέμα της ηλικίας μου, απλά το αναφέρω.
Άσε το άλλο! Γέμισε το Φέισμπουκ με χρόνια πολλά! Σώνει και ντε να με μεγαλώσουν! Δεν θέλω μανίτσες μου πολλά χρόνια, λίγα θέλω. 24 για την ακρίβεια. Αυτή είναι η ευχή μου, τώρα μπορείτε σας παρακαλώ να μου εύχεστε κι εσείς το ίδιο μπας και πιάσει? Έλα πάμε όλοι μαζί.
Αμερικλάνε και στα 24!Έτσι, τώρα μάλιστα. Αυτή είναι ευχή. Και που ξέρεις, μπορεί να γίνει. Ποτέ δεν ξέρεις, γιατί, γιατί το αποκλείεις. Ποια είσαι εσύ, Ρία, που θα μου βάλεις όρια στις ευχές μου?? Τώρα βέβαια θα αναρωτιέσαι μπας και τα'ξουξε ο Αμερικλάνος μέρα που'ναι και τα λέει αυτά. Όχι μάνα μου δεν τα'ξουξα είμαι στεγνός και ξενέρωτος όπως πάντα. Νηφάλιος τα γράφω αυτά. Τώρα κατάλαβες γιατί δεν πίνω?
Επίσης ξεκίνησα να βγάζω φωτογραφίες το κούτελό μου γιατί έχω την υποψία ότι άρχισε το μαλλί να το βάζει στα πόδια. Είναι υποψία όμως, γιατί γενικά έχω πυκνά μαλλιά τα οποία το καλό που τους θέλω να παραμείνουν στη θέση τους στην ίδια συγκέντρωση και στον τωρινό χρωματισμό γιατί θα γίνει χαμός. Δεν θα κυκλοφορώ εγώ σαν τσουρομαδημένο κουνάβι, θα τα ξυρίσω και τελείωσε! Δεν το μπορώ το σασπένς - θα πέσουν, δεν θα πέσουν, θα πέσουν, δεν θα πέσουν. Ξουράφι!
Λοιπόν μετά από πολύ σοβαρές συζητήσεις με ομοιοπαθούντα άτομα, εξίσου σούργελα με εμένα πάντα, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι πρέπει να έχω τεκνοποιήσει μέχρι τα 33. Άμα δεν έχω εξασφαλίσει απόγονο μέχρι τα 33, δεν τη θέλω τη ζωή μου, κλάφτε με. Άρα θα κάνω τατουάζ εκεί κάτω ξέρεις που, έλα τώρα που δεν ξέρεις, που θα λέει
Ημερομηνία λήξης: 5 Φεβρουαρίου 2018Να κάνουνε και οι μελλοντικές παρτενέρ τα κουμάντα τους ρε παιδί μου. Ή μήπως να γράψω "Το παρόν θα αυτοκαταστραφεί στις 5 Φεβρουαρίου 2018". Μπα όχι, αυτό παρεπέμπει σε κάτι άλλο.
Ουφ, τα είπα και ξεθύμανα. Έλα φάε τώρα λίγη τούρτα να σε γλυκάνω, και όπως είπαμε. Προσοχή τι ευχή θα δώσεις!!!!
ΥΓ: Όποιος δεν κατάλαβε τον τίτλο και την εικόνα είναι αμόρφωτος και να πάει να δει κανα Χάρι Πότερ να ξεστραβωθεί.
