Τετάρτη 21 Νοεμβρίου 2012

Εξαφάνιση Ξενιτεμένου


ΑΜΠΕΡΑΛΕΡΤ.

ΑΜΠΕΡΑΛΕΡΤ.

ΙΟΥ ΙΟΥ ΙΟΥ

ΑΛΕΡΤ ΛΕΜΕ.

Χάθηκε ο Αμερικλάνος και τον ψάχνουμε. Εσείς εκεί δεν ξέρω αν τον ψάχνετε, εμείς εδώ τον ψάχνουμε. Τον ψάχνουμε να μας πει, ποιος είσαι, Αμερικλάνε?

Δεν έχουμε καταλάβει. Αλλά θα προσπαθήοσυμε να καταλάβουμε, με όσο λιγότερα λόγια γίνεται. Ας τα πάρουμε με τη σειρά.

Πρώτον. 
Έχουν πιαστεί τα δαχτύλια μου από ο γράψιμο πια. Γράψε την πρόταση του διδακτορικού. Γράψε τη δημοσίευση. Γράψε το πρωτόκολλο από την αρχή, 22 σελίδες. Γράψε το άσχετο για την στατιστική που δεν την καταλαβαίνεις κι'όλας. Γράψε και άρθρο για το νιουζλέτερ της Ινδίας που δεν θα το διαβάσει ούτε η μάνα του συντάκτη (δεν τα βγάζω από το κεφάλι μου αυτά, όντως συμβαίνουν με αυτή τη σειρά). Τα γράφω το ένα μέσα στο άλλο, το ένα μετά το άλλο, το ένα πριν το άλλο, το ένα πάνω στο άλλο, και, μερικές φορές, το ένα και ξεχνάω το άλλο. Είπαμε το μπλογκ να με ξεκουράζει, αλλά αφού γράφω όλη μέρα, το να γράψω κι'άλλα το βράδυ δεν μου κάνει κέφι. Βλέπω πληκτρολόγιο και βγάζω αιμορροΐδες κάτω από τα νύχια μέσα στο κρέας ένα πράμα.

Δεύτερον.
Και άντε ας πούμε, υποθετικά μιλώντας, ότι είχα χρόνο να γράψω κάτι. Τι να γράψω? Για την καθημερινότητά μου? Ούτε να τη βλέπω δεν θέλω. Για την επικαιρότητα? Εδώ γελάνε γιατί δεν ξέρω τι μου γίνεται. Να γράψω συμβουλές? Κι εμένα ποιος θα με συμβουλέψει. Να γράψω άσχετα? Μα δεν προλαβαίνω να τα σκέφτομαι τα άσχετα. Να γράψω λογοτεχνικά κείμενα? Και τη λογοτεχνία πως θα τη θάψουμε, που έχουν πάει οι τιμές των τάφων στο Θεό.

Τρίτον.
Ας μη με περιορίσω σε ένα είδος γραψίματος. Ας αποφασίσω τουλάχιστον, τι θα πάρει ο ας πούμε αναγνώστης όταν μπει εδω μέσα και διαβάσει. Τι σε νοιάζε ρε φίλε εσένα που με διαβάζεις? Σε εξιτάρει που διαβάζεις για κάποιον που ζει σε άλλη χώρα. Ίσως. Γελάς. Ίσως. Μαθαίνεις πράγματα. Χαχα, καλό. Ανοίγουν οι ορίζοντές σου. Σταμάτα θα κατουρηθώ.

Οπότε και για να συνοψίσω, έχω χάσει τον Αμερικλάνο. Δεν ξέρω ποιος είναι, τι (δεν) γράφει, ποιος είναι ο αναγνώστης του και τι ρόλο βαράει πλέον το μπλογκ. 

Μία είναι η λύση. Πατάμε RESET και πάμε πάλι.

Όποιος θέλει, ας μου στείλει ένα μήνυμα να μου πει γιατί με διαβάζει. Μπας και τον ξαναβρώ τον κερατά.

ΥΓ: Η εικόνα στην αρχή είναι ευγενική χορηγία της Ελέν(ι)ης από τον Πύργο Ηλ(ι)είας. Ευχαριστούμε πολύ Ελέν(ι)η!!!

Τετάρτη 31 Οκτωβρίου 2012

Σώβρακα Κολοκύθας

Μέσα στο μυαλό μου να είναι αυτή η K† ρε παιδί μου:
Ίσα μαρή ψωνάρα ρώσικη,που εκφέρεις και γενικές αλήθειες!
Ξέρεις πώς να με καλοπιάσεις όμως ε! Πες του τα, που θέλει να παντρευτεί το παιδί μου, ο κολοκύθας. Αρκετά με τα προσωπικά της ψωνάρας της ρώσικης όμως, τσάκο την ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ και πάμε πίσω στα δικα μου.

Πέρασε ο τυφώνας η Σάντυ αλλά δεν τον πολυκατάλαβα που πέρασε γιατί πέρασε και δεν με άγγιξε αν και απ'ότι διάβασα άγγιξε και πήρε και σήκωσε πολύ κόσμο εν γένει. Αυτό που με ενόχλησε κυρίως είναι ότι πέρασε πρόωρα αυτό που λέμε πρόωρη εκσπερτυφώνιση γιατί θα με βόλευε να περνούσε σήμερα που είναι αυτό το πράμα το Χαλοουίν μπας και γλιτώναμε.

Δεν αντέχω άλλη κολοκύθα Παναγιά μου, έλεος, ΟΧΙ. ΑΛΛΗ. ΚΟΛΟΚΥΘΑ.

Εμένα το πορτοκαλί σα χρώμα μ'αρέσει, και σα φρούτο μ'αρέσει, και σαν αναψυκτικό, και σαν γρανίτα, και γενικά ότι πορτοκαλόχρουν τρόφιμο κυκλοφορεί μ'αρέσει ΕΚΤΟΣ. ΑΠΟ. ΤΗΝ. ΚΟΛΟΚΥΘΑ.

Πως τονε θέλετε τον καφέ καλέ κύριεεεε???? Σκέτο. Θέλετε να δοκιμάσετε τη νέα γεύση κολοκύθας μιας και έρχεται Χαλοουίν σε ένα μήναααα????

Πουρέ πατάτας ή πουρέ κολοκύθας θέλετε καλέ κύριεεεε???? Πατάτας. Είστε σίγουροοοοοος??? Έρχεται Χαλοουίν καλέεεεεε!!!!

Ούσιχτιρ αποδώ. Δεν είναι καλά τα νεύρα μου αυτό τον καιρό και η κολοκύθα δε βοηθάει.

Αποσμητικό με οσμή κολοκύθας για να μυρίζει το σπίτι σας Χαλοουίν. Τσίχλα κολοκύθας για να μυρίζει η αναπνοή σας Χαλοουίν. Σώβρακα κολοκύθας για να μυρίζουν οι κλανιές σας Χαλοουίν.

Εντάξει ΥΠΕΡΒΑΛΩ αλλά ποιός λογικός άνθρωπος προτιμάει το Χαλλουίν


από το Καρναβάλι?


Κι'εγώ το ίδιο πιστεύω.

Και γιατί ξεκινάνε τόσο νωρίς να τα βάφουν όλα πορτοκαλί? Μη μπει Οκτώβριος! Αμέσως! Βγάλτε τις κολοκύθες και βάλτε τες σε ό,τι τρώγεται και ό,τι πίνεται! Σε σχήμα νεκροκεφαλής αν γίνεται.

Όλα αυτά τα σπίτια που τα στολίσανε πορτοκαλί με κολοκύθες και σκελετούς απ'όξω. Κάποια την παλεύουν, εντάξει, αλλά τα περισσότερα μου ανεβάζουν το αίμα στο πάνω κεφάλι και γίνομαι εγώ σαν κολοκύθα. Σήμερα το πρωί όταν βγήκα να επιθεωρήσω το ρημαδιασμένο τοπίο βρήκα όλα τα διακοσμητικά μπιχλιμπίδια πουρέ κολοκύθας α χα χα καλά να πάθουν.

Είμαι κακός άνθρωπος το ξέρω. Συμπάθα με. Χάλασε πάλι η Πράσινη Σκατούλα και πρέπει να της αλλάξω την εξάτμιση. Χαλοουινινιάτικα. Πάνε τα λεφτάκια μου πάλι. Με το που τα πιάνω στα χέρια μου ρε γαμώτο μου φεύγουν. Τρέχουν ανάμεσα από δάχτυλά μου σα χυμός κολοκύθας.

Τώρα που το 'πα και το παρατηρησα... χυμό κολοκύθας έπιναν συνέχεια στο Χάρι Πότερ. Στραβομάρα είχε η Μαλάκω η Ρόουλινγκ να τους βάλει να πίνουν βυσσινάδα που είναι η αγαπημένη μου. Άχρηστη ακόμα και σ'αυτό.

Ναι δεν θυμάμαι αν στο'πα K† αλλά διάβασα το καινούριο βιβλίο ξερατό της Ρόουλινγκ και μου άναψαν τα λαμπάκια. Γελοίο άτομο. Αλλά τι περιμένεις! 7 χρόνια πότιζε το Χάρι Πότερ χυμό κολοκύθας! Έπρεπε να το περιμένω.

Δεν έχω όρεξη να γράφω αυτή την περίοδο γιατί περνάω περ... φάση με το διδακτορικό, τα είπαμε αυτά ρε K† μη με βάζεις να τα ξαναλέω και πετάξω κανα γαλλικό σε σχήμα κολοκύθας μέρα που'ναι.

ΥΓ: Ώστε 31 κουτσομπόληδες θέλετε να δείτε το σπίτι μου ε. Καλά. Όταν το μαζέψω θα σας το δείξω. Αν αργήσω, φάτε.

Δευτέρα 22 Οκτωβρίου 2012

Φασολάδα σαλάτα σαρδέλα? Φασολάδα σαλάτα σαρδέλα?

Το Κορίτσι Σειρήνα έχει μελαμψές απαιτήσεις:
Αμερικλανε παιδι μου, στειλε ενα μαυρο προς εμε ,
Ρε Σειρήνα, τι να σε κάνω που δεν μου βρίσκεται μαύρος εύκαιρος? Και να μου βρισκόταν δηλαδή, θα ήταν κάπως δύσκολο να στον στείλω· τείνουν βλέπεις να είναι 2 μέτρα πανάθεμά τους. Που να χωρέσουν στις συσκευασίες της ACS! Πάρε μια ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ τώρα για να μην παραπονιέσαι, και αφού απ'ότι μυρίζομαι σ'αρέσουν τα μαύρα, ευμεγέθη και, ολίγον, μπλέ πράγματα, πάρε καλύτερα μια

ΑΠΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΥΘΥΝΣΗ

Ικανοποιημένη?

Όχι καλή είναι η ποικιλία Σειρήνα, καλή είναι και η αλλαγή. Τι, τα ίδια και τα ίδια? Φασολάδα σαλάτα σαρδέλα? Φασολάδα σαλάτα σαρδέλα? Όχι μανίτσαμ,  φάε και τίποτε άλλο που θα πρηστεί τ'άντερό σου απ'το φασόλι και θα πέσει η γλώσσα σου από τη σαρδέλα.

Σήμερα για παράδειγμα, αποφάσισα να κάνω διάλειμα από τη δίαιτα ΔΙΑΤΡΟΦΗ αποφάσισα να κάνω διάλειμα από τη ΔΙΑΤΡΟΦΗ και να φάω ψωμί. Βρήκα λίγο αλεύρι από τον περασμένο Φεβρουάριο, ληγμένο αλλά νταξ μωρέ αλεύρι είναι άσπρο φαινόταν δεν μύριζε, καλό θα'ναι. Έφτιαξα τρεις μικρές πίτες η μία με αυγά ψαριών σωληνάριο που μου έστειλε ο αδερφός μου το Μάη ληγμένα κι αυτά από τον Αύγουστο αλλά έλα μωρέ αυγά ψαριών είναι στο ψυγείο είναι δεν παθαίνουν τίποτα, η δεύτερη με φέτα και η τρίτη με αυγό τηγανητό, σόγια, κινέζικο ξύδι και καυτερές πιπεριές. Έφαγα και φράουλες στο καπάκι. Αυγά ψαριών, αυγό κότας, τυρί, φράουλες, καυτερή πιπεριά.

Καλά να πάθεις
Είδες Σειρήνα, μου αρέσει κι εμένα η αλλαγή, δεν μπορώ τα ίδια και τα ίδια. Πριν δυο βδομάδες άλλαξα και το σπίτι μου, μετέφερα το υπνοδωμάτιο στο σαλόνι και το σαλόνι στο υπνοδωμάτιο γιατί τα βαρέθηκα όπως ήταν. Απ'ότι φαίνεται από την ψηφοφορία μέχρι στιγμής, θα τα δεις σύντομα. Θα με κάνετε να σφουγγαρίζω πάλι, ούτε μήνας δεν πέρασε από την περασμένη φορά. Κάτσε, είναι Οκτώβριος. Ούτε δίμηνο δεν πέρασε από την περασμένη φορά.

Άλλαξα κι'άλλα πράγματα. Θυμάσαι που έλεγα ότι σιχαίνομαι να ουρώ στον τοίχο και είμαι ολίγον υποχόνδριος με το θέμα της κοινής και δημόσιας χρήσης της χέστρας και παρεμφερών συσκευών? Ε πάω μια μέρα στην τουαλέτα στο εργαστήριο να κατουρήσω και βλέπω μέσα στη λεκάνη να με χαιρετάει μια σκατούλα μακρουλή με γωνία σε κίντρινοκαφέ φόντο και κάτι χαρτιά από πάνω. Αφού κόντεψα να ξεράσω τα άντερά μου, πήγα στο διπλανό κτήριο της Χημείας να κατουρήσω. Την επόμενη μέρα, πάω πάλι μετα φόβου Θεού και ω ναι μια νέα κουράδα, πιο μικρή αυτή τη φορά αλλά σαφώς πιο υγρή αν κρίνω από το χρώμα του νερού με χαιρετούσε και ρωτούσε τη μύτη μου τι κάνει και πως παν τα κέφια. Πάλι στη Χημεία μετέφερα τη δουλειά μου.

Συνειδητοποίησα ότι αυτές οι κουράδες βγήκαν κατά πάσα πιθανότητα από Κινέζικο κώλο, ή Ινδικό τι είναι χειρότερο δεν ξέρω, τώρα θα μου πεις και από τον κώλο της Ολίβια Μουν (έτσι τη λένε, δε φταίω εγώ) να βγήκε η κουράδα είναι κουράδα, δεκτό το δέχομαι αλλά όσο να πεις άμα σε κάποια απεγνωσμένη κατάσταση σε βάζανε να διαλέξεις,

τι λέω μωρέ

Τεσπα αυτό που θέλω να πω είναι ότι ξεκίνησα να κατουράω στον τοίχο σαν τον σκύλο, ας είναι καλά οι χέστηδες που στο σπίτι που μεγάλωσαν τα καζανάκια είναι αυτόματα και δε χρειάζεται να τα πατάς.

Εγώ κατουράω στα αριστερά έτσι?
Δεν είναι όλες οι αλλαγές καλές όμως Σειρήνα, να τα λέμε κι'αυτά! Το ότι ας πούμε έχω χάσει 12 κιλά, έφυγε το πολύ λοίπος και φάνηκαν τα κόκκαλα αντί για τους μυς που υποπτευόμουν ότι μπορεί και να έχω αλλά τελικά δεν έχω, δεν είναι καθόλου καλό. Το'ξερες εσύ ότι έχουμε μυες και κάτω από τις αμασχάλες? Ούτε εγώ το'ξερα, και όταν με βάλανε να κάνω κάτι βαράκια περίμενα να με πονέσουν τα χέρια μου αλλά τελικά με πονέσανε τα πάντα μου μαζί και κάτω από τις αμασχάλες. Και τι τονε θες το μυ ρε Σειρήνα κάτω από την αμασχάλη, μου το εξηγείς αυτό σε παρακαλώ? Να φας μ'αυτό το μυ μπορείς?. Να περπατήσεις? Να πληκτρολογήσεις? Νααααα αυτώσεις?


Πήγα και για τρέξιμο, τρεις φορές από τον Ιούλιο παρακαλώ, και κόντεψα να πάθω ασφυξία από την αγελαδοσκατίλα της γειτονιάς. Έχουμε φάρμα εδώ παρα δίπλα και σκέψου τώρα. Να τρέχω εγώ που έχω να τρέξω από τότε που μας φέρανε τζάμπα σουβλάκια στο γυμνάσιο και όποιος προλάβει. Να μου έχει βγει το πνευμόνι να το βαστώ στα χέρια μου. Να πάω να κοντοσταθώ στο φράχτη της φάρμας να πάρω μιαν ανάσα και να γεύομαι τη σκατίλα της αγελάδας που με κοιτούσε και μασούσε κι'όλας. Καταρρέεις ή δεν καταρρέεις, όχι καταρρέεις αλλά δεν κατέρρευσα συνέχισα και στην επιστροφή ανέπνεα από το στόμα.

Περνάω κακουχίες στο δάσος Σειρήνα.

ΥΓ: η φέτα, η σόγια, το ξύδι, το αυγό και οι φράουλες δεν ήταν ληγμένα, νομίζω.