Πέμπτη 14 Απριλίου 2011

Μαααααμααααααααααα μουυυυυυυυ!!!!!

H αγαπητή xristin πήρε, άρπαξε, ΚΑΤΑΣΧΕΣΕ (και όχι κατάχεσε, αν και τίποτα δεν είναι απίθανο σε αυτή την μπλογκόσφαιρα πια) την απεύθυνση αυτής της ανάρτησης (αυτό σημαίνει ότι θα της την απευθύνω, και μέσω της xristin πάει σε όλους, κάτι σαν τη γρίπη). Την κατάΣχεσε με αυτό το σχόλιο:

Φίλε Αμερικλάνε!-Σαν βγεις στον πηγαιμό για το......πλυντήριο-να εύχεσαι να μην συναντήσεις τον......Μεξικάνο Τις 31 μπλούζες και 31 σώβρακα, την θυμωμένη Λίζ μη φοβάσαι.Να εύχεσαι να΄ναι μακρύ το πλύσιμοΤο φθάσιμο στο τέλος είν ο προορισμός σουΑλλά μη βιάζεις το στύψιμο διόλουΚαλλίτερα ώρες πολλές να διαρκέσει και φρέσκος πια να αράξεις στον καναπέ σου πλούσιος σε σώβρακα και μπλούζεςμη προσδοκώντας το λευκό της πατρίδας να σε δώσει. 
Το αμερικάνικο πλυντήριο σου έδωσε το ωραίο μπουγαδο-ταξίδιΧωρίς αυτό δεν θα βγαινες στον δρόμο.Αλλά δεν έχει να σε δώσει πια.
Κι αν πτωχική την βρεις την μπουγάδα,το πλυντήριο δεν σε γέλασεΈτσι σοφός που έγινες,με τόση μπου-γαδο πείραήδη θα το κατάλαβες οι αμερικάνικες μπουγαδο-Ιθάκες τι σημαίνουν! 
Από την ποιητική συλλογή ΜΠΟΥΓΑΔΟ-ΙΘΑΚΗΧα,Χα,Χα!

Μερικές φορές, xristin, με εκπλήσσω. Και οι εκπλήξεις δεν είναι πάντα ευχάριστες, αν και γενικά με συμπαθώ αρκετά σαν άτομο. Ομολογουμένως. Δεν μ'αρέσει να περιαυτολογώ, την ξέρεις άλλωστε τη μετριοφροσύνη μου, είστε κολλητές.

Όσο και αν με συμπαθώ όμως, ώρες ώρες, ώρες ώρες ρε παιδί μου, λέω τι σκατά αγόρι μου, μαλάκας είσαι? Και καλά πες το μαλάκας ΟΚ, είναι σπορ.

Είσαι της άθλησης.

Πρέπει να είσαι και σαχλαμάρας? Όχι πες μου Αμερικλάνε, πρέπει να είσαι και σαχλαμάρας? Γιατί αν είναι έτσι να μας το πεις να μην ασχολούμαστε. Κάτσε μπερδεύτηκα. Ποιος μιλάει σε ποιον τώρα.

Άκουσε να δεις xristin γιατί τα έχω πάρει με την πάρτη μου.

Εξεπλάγειν το βράδυ στο γυρισμό. Εκεί που οδηγούσα (μα τι διάολο, όλα τα ζαβά εν κινήσει πρέπει να συμβαίνουν) (και δεν είμαι και της κίνησης) (εν γένει) και ήμουν έξω από το στενό μου, πίσσα σκοτάδι, το μαύρο το βαθύ το έντονο το σκούρο, βλέπω ένα φως.

Όχι, τούνελ δεν είδα. Όχι, ούτε ιπτάμενο δίσκο είδα, συγκεντρώσου xristin να πάμε για ύπνο καμια ώρα και νύσταξα!

Βλέπω ένα μικρό φως να κουνιέται στο δρόμο. Πλησιάζω με το αμάξι (σε αυτά τα μέρη πας σιγά γιατί πετάγονται ελάφια και δε θες να τα χτυπήσεις, τη γαμάνε τη λαμαρίνα είναι σκληροκόκκαλα) και ανακαλύπτω ότι το φως είναι κερί.

Ναι, καλά διαβάζεις, δεν χρειάζεται να βάλεις τα γυαλιά της πρεσβυωπίας, κερί. Το βαστούσε μια γριά, με άσπρα μαλλιά, μπλε σκούρα ζακέτα, άσπρη μπλούζα και έντονα κόκκινα χείλη. Και με κοιτούσε.

Με κοιτούσε στα μάτια.

Περπατούσε μες στο σκότος σαν την άδικη κατάρα με ένα κερί ομπρός της και με κοιτούσε στα μάτια. Ενώ οδηγούσα. Εμένα με ξέρεις, δεν τρομάζω εύκολα, δεν μασάω. Μασάει μωρέ ο Αμερικλάνος? Αλλά στην προκειμένη περίπτωση:

Μααααααμααααααα μουυυυυυυυυυυυυυ!!!!!!!!!!

Έντάξει, το ομολογώ, φρίκαρα και ανατρίχιασα με το θέαμα. Φτάνω σπίτι, παρκάρω, σβήνω φώτα και κοιτάω γύρω γύρω το σκότος να βεβαιωθώ ότι δεν υπάρχει κερί αναμμένο. Σαχλαμάρας με τα όλα μου σου λέω. Για να πάω από το αμάξι στην πόρτα μου (πίσσα το σκότος, μην τα ξαναλέω, έσβησε και το κινητό, γάμησέ τα) μου έκανα την εξής αυθυποβολή:

Σκάσε χέστη και προχώρα. Αν ήταν κοντά η γριά θα έβλεπες το φως. Δεν βλέπεις τίποτα πέρα από το περίγραμμα του σπιτιού άρα είσαι μόνος. Και χέστης, ρεζίλε.
Εκτός κι αν έσβησε το κερί για να μη φαίνεται και στέκεται πίσω σου.

Μααααααμααααααα μουυυυυυυυυυυυυυ!!!!!!!!!!

Με φωτογράφισε ο παπαράτσος σε αδύναμη στιγμή σιχτίρ.

Τρέχω μπαίνω μέσα κλειδαμπαρώνομαι. Τώρα μου πέρασε. Δεν την έκοψα για κλέφτρα τη γυναίκα. Απλά να. Εκεί πάνω στον εσωτερικό και ελαφρώς διαφαινόμενο αλλά κατα τ'άλλα βουβό πανικό μου έλαβα υπόψιν και την πιθανότητα του να μην είναι κλέφτης αλλά να μην είναι και ζωντανή.

Ποτέ δε ξέρεις με τις γριές.

Δεν έχω θέμα με τα φαντάσματα, δεν με πειράζει να δω και κανένα, άσε που υποψιάζομαι ότι έχω δει, αλλά ας μην το πολυ συζητάω γιατί έχω καιρό να πλύνω βρακιά και δεν θα μου φτάσουν μέχρι το Σάββατο, τη βλέπω τη δουλειά.

Μα τι σκατά κάνει μια γριά τέτοια ώρα στα σκοτάδια με ένα κερί. Φακό, δεν είχε? Επίτηδες το έκανε?

Έλα xristin αλλαγή θέματος μάνα μου, να κοιμηθώ αν γίνεται το βράδυ ναι?

Δεν ξέρω αν το πήρες χαμπάρι, λογικά θα το πήρες τι διαόλο σε άλλη μπλογκόσφαιρα σερφάρεις εσύ, αλλά η Cούλα κάνει διαγωνισμό με συνταγές μαγειρικής. Εννοείται ότι πήρα μέρος, όπου γάμος και χαρά, και εννοείται ότι σε προτρέπω να πας να διαβάσεις τις συνταγές όλες. Μερικές είναι χρήσιμες άλλες είναι άχρηστες και όλες είναι ξεκαρδιστικές γι'αυτό τρέχα όσο προλαβαίνεις. Στο τέλος ρίξε και τη ψήφο σου. 

Σου εύχομαι να ψηφίσεις εμένα γιατί έτσι θα αποδείξεις ότι έχεις γούστο ΚΑΙ στο φαΐ ΚΑΙ στο χιούμορ. Αλλά εντάξει, υποκειμενικά είναι αυτά. Άλλοι έχουμε γούστο και άλλοι δεν έχουν. Τα χαιρετίσματά μου στη μετριοφροσύνη μου που λέγαμε στην αρχή. Όχι μάνα μου, δεν θα σου πω ποια είναι η δικιά μου (ή οι δικιές μου, ποτέ δεν ξέρεις) συνταγή, ή παίζουμε ή τον παίζουμε!

ΥΓ: Όποιος με κορόιδεψε και με είπε και χέστη παρακαλώ όπως κάνει κλικ εδώ ευχαριστώ. Οι υπόλοιποι κάντε κλικ εδώ.

ΥΓ2: Τον δικό μου διαγωνισμό μην ξεχάσεις, 10 θύματα μείνανε.

Τρίτη 12 Απριλίου 2011

Βγάλε τις έξω να τις μετρήσουμε

Αυτή τη φορα στο θέμα ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ είχαμε θρίλερ, θρίλερ σας λέω, δεν ήξερα ποιο σχόλιο να διαλέξω, έχω προβληματιστεί, δεν ξέρω τι θα απογίνω. Εκεί που νόμιζα ότι το βρήκα από τη συννεφούλα, έρχεται η Φούλη και μου τα κάνει μαντάρα. Πριν από λίγο ήρθε και ο Μικρός Μπετόβεν και παραλίγο να μου αλλάξει τα σχέδια πάλι (μα σχόλια είναι αυτά μανίτσες μου, δείξτε λίγο έλεος). Ωστόσο, οφείλω να ομολογήσω και οφείλετε να συμφωνήσετε με την ομολογία μου ότι η ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ σήμερα πάει στη Φούλη για το σχόλιό της:

Όταν λες (ακούω τραγούδια ενώ τον ψιλοπαίρνω ταυτοχρόνως)τι εννοείς με το, τον ψιλοπαίρνω;; προσοχή με αυτό το ρόφημα, σε βλέπω κα κυνηγάς να γ@@@σεις τον Κινέζο..


Πάω που λες Φούλη μου το Σάββατο να πλύνω καμια μπλούζα γιατί δεν ασχολήθηκα με το θέμα εδώ και ένα μήνα και παραλίγο να τελειώσουν. Πάλι. 


Μερικές φορές όταν τελειώνουν και είναι όλες άπλυτες πάω και αγοράζω καμιαδυο μέχρι να πλύνω. Αυτά τα κάνω και με άλλα ρούχα έσω- και μη. Εγώ φταίω που είναι τζάμπα μάνα μου, με προκαλούνε!


Πάω λοιπόν με μια τσαντάρα ΝΑ τίγκα στο μπλουζικό στο μαγαζί αλα αμερικάνα με τα πλυντήρια και τα στεγνωτήρια. Πλένω, κάνω ψώνια, στεγνώνω, κάνω ψώνια, όλα μια χαρά κυλήσανε. Είχα και σχεδόν αναρρώσει και έλεγα από μέσα μου φτου φτου σκόρδα όλα ρολόι ελβετίας πάνε.


Πάω ο δικός σου, τις βγάζω τις μπλούζες από το στεγνωτήριο (φρέσκες μυρωδάτες και ΚΥΡΙΩΣ ατσαλάκωτες κατα 85% το άλλο 15% μου το χαρίζω δεν το μπορώ το σίδερο σου λέω βγάζω καντήλες και δε μου πάνε κι'όλας) και ξεκινάω να τις διπλώνω μια μια - μη τσαλακωθούν κιόλα προσέχομε για να έχομε.


Γύρω γύρω αμερικανάκια ως επί το πλέιστον μεξικάνικης καταγωγής. Αυτοί είναι πιο έξω καρδιά κάτι σε στυλ να σε πω τη μοίρα σου να σε πω το ριζικό σου αλλά χωρίς το ζητουλίστικο. Μια χαρά είναι οι τύποι, ειδικά όταν δεν μαχαιρώνονται μπροστά μου πολύ τους πάω.


Με το που τελειώνω το δίπλωμα, γυρνάει ο διπλανός και μου λέει (σε ελεύθερη μετάφραση (έχομαι και ποιητική αηδία να φροντίσομε)):

- Ποοοοοο ρε φίλε! Πόσες μπλούζες έχεις!
- Ορίστε?
- 31 μπλούζες έχεις εκεί μέσα, συλλογή τις κάνεις?
- 28 είναι
- Όχι, τι λες, 31 είναι τις μέτρησα. Βγάλε τις έξω να τις μετρήσουμε
- Εντάξει ναι ναι 31 είναι, ξέχασα τέσσερις
- Καλά, πόσο καιρό είχες να βάλεις πλυντήριο?
- 31 μέρες, προφανώς... (28 είχα, αλλά τέλος πάντων, αυτός 31 μέτρησε)
- Λιζ! Λιζ! Έλα να δεις μια στιβα! Αυτός έχει να βάλει πληντύριο δυο μήνες!

Σε αυτό το σημείο το έβαλα στα πόδια γιατί η Λιζ ερχόταν με άγριες διαθέσεις.

Σκέψου Φούλη να είχα πάρει να πλύνω σώβρακα. Θα μου τα μέτραγε και αυτά ένα ένα? Και μετά θα φώναζε τη Λιζ να έρθει να τα ατενήσει κι'όλα? Αλλά εντάξει, δεν μπορώ να πω ότι εκνευρίστηκα με το περιστατικό, φαίνεται άλλωστε από την έλλειψη μπινελικώματος. Δεν φαινόταν κακός άνθρωπος, απλά ηλίθιος.

Διότι που ξέρει αυτός ότι είναι όλες δικές μου. Δόξα τω Θεώ έχομε από όλα τα στυλ και χρώματα (εκτός από κίτρινο, το κίτρινο μου έχει διαφύγει, δεν βρίσκεις μπλούζες κίτρινες της προκοπής σήμερον) (βασικά σκατά στα μάτια μου, έχω κίτρινη μπλούζα αλλά είναι στην άκρη της ντουλάπας, με τις υπόλοιπες που δεν μου κάνουν) και θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μπουγάδα δύο ατόμων. Γιατί, τι.

Το γκατζετάκι που σου είχα πει πριν κατι μήνες το θυμάσαι? Αυτό το ΠΡΑΜΑ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ μου έχει βγάλει το λάδι στάλα στάλα. Έχει κάτι αρχιδοβεντούζες (από εδώ και κάτω ξεκινάνε τα νεύρα, το κατάλαβες) που κολλάνε μέσα στην μπανιέρα και ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΧΑΡΧΑΛΕΣ. Άσε που είναι ψεύτικο, ένα έτσι κάνεις να το ξεβουντώσεις και διαλύεται.

Εντάξει, υπέρβάλλω. Πλένει καλά, είναι καλό το πατέντο-χύτρα, μια χαρά καθαρίζει. Μετά όμως έλα να τα ξεβγάλεις καλά καλά να μη μείνουν σαπούνια. Και μετά να στραγγίσεις και να κρεμάσεις και στο τέλος να τα σιδερώσεις και από πάνω.

Όχι μάνα μου. Αυτά δεν τα έλεγε στη διαφήμιση. Εγώ τον τύπο που είδα να πλένει μια χαρά χαμογελαστό τον είδα. Να πάει να γαμηθεί Φούλη, και αυτός και η χύτρα του σατανα. Ούτε η Λώρα στο μικρό σπίτι στο λιβάδι τέτοιο σαματά για πέντε μπλούζες. Σκέψου να κάθομαι να πλένω 30 μπλούζες πέντε πέντε και μετά και ξέβγαλμα και στίψιμο και σίδερο. Άσε με σε παρακαλώ σου λέω.

Άσε που από το στίψιμο ξεχύλωσα και τρεις μπλούζες και η μία ήταν από τις αγαπημένες μου ΠΟΥ ΚΑΚΟ ΧΡΟΝΟ ΝΑ'ΧΕΙ ΟΠΟΙΟΣ ΤΟ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ. Τώρα πια το χρησιμοποιώ μόνο για εσώρουχα και κανα τζίν, αυτά είναι πιο εύκολα. Αλλά για μπλούζες ποτέ, δεν αξίζει σου λέω μάνα μου.

Θα τις παίρνω στη χαβούζα του χωριού, να γελάω και με τους αμερικάνομεξικανούς.

ΥΓ: Ελπίζω να μη θίγεται κανείς αν δεν του έχω δώσει ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ ακόμα. Να μου αφήσεις σχόλιο που να μ'αρέσει μάνα μου άμα θες ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ, ευχαριστώ.

ΥΓ2: Τις μπλούζες εννοούσε να μετρήσουμε!

ΥΓ3: Έχει πάθει ταράκωλο ο μπλόγκερ, εκεί που τα γράφω φαίνονται όλα ίδια και στρωτά, εδώ βγαίνει η μισή ανάρτηση έτσι και η άλλη μισή γιουβέτσι. Δεν πειράζει, έχομε περιεχόμενο εμείς, δεν μας νοιάζουν τα κενά και οι γραμματοσειρές. Και ας χάσκουν οι παραγράφοι, άστες να αερίζονται όπως είπα και προχτές.

ΥΓ4: Είπα τις μπλούζες εννοούσε να μετρήσουμε!!!!

Κυριακή 10 Απριλίου 2011

Μαϊμού σε μπανανόσπιτο

Την απεύθυνση αυτής της ανάρτησης την κερδίζει επάξια ο Gi Gaga Kouni Beli για το σχόλιό του:

Το +2 το πήρες επειδή έγραψες το τραγούδι ή ΤΟΥ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕΣ ΚΙΟΛΑΣ???
9 Απριλίου 2011 1:16 μ.μ.

Όπως μόλις με ενημέρωσε ένας πολυ καλός και καθόλου χαιρέκακος άνθρωπος, οι μαλακίες πληρώνονται μανίτσα μου. Ακούς, Gi Gaga Kouni Beli?


Μα τι όνομα είναι αυτό? Και, κυρίως, τι σημαίνει? Gi Gaga Kouni Beli.


Έτσι όπως στα λέω είναι όμως. Οι μαλακίες πληρώνονται. Εγώ εμένα που με βλέπεις, δεν είμαι πρωινός τύπος. Έχω θέμα με το πρωινό σήκωμα, δηλαδή δεν το επιτυγχάνω. Ξυπνάω πανεύκολα, ένα φου να κάνεις ξύπνησα, αλλά δεν σηκώνομαι. Ακόμα και όταν σηκώνομαι για να κλέισω το ξυπνητήρι που χτυπάει και σκούζει στο άλλο δωμάτιο, αισθάνομαι ζαλάδα και δεν μου περνάει ΚΑΝ από το μυαλό να κάτσω σε κάθετη στάση, παρα μόνο τσακίζομαι να επιστρέψω σε οριζόντια.


Και η φάση ποια είναι. Ξυπνάω ο δικός σου στις 7, ακούω το ράδιο (ξυπνητήρι νούμερο ένα) ακούω μουσικούλα και ωραία σχολιάκια (έχω έναν σταθμό από το Providence, θύμησέ μου να πω κάτι σχετικό στο τέλος) και σκέφτομαι: ΧΑ τα κατάφερα και ξύπνησα! Σήμερα θα σηκωθώ νωρίς ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΜΗ ΣΗΚΩΘΩ ΝΩΡΙΣ. Εν τω μεταξύ κάθομαι και ακούω τραγούδια ενώ τον ψιλοπαίρνω ταυτοχρόνως.


Μετά από μισή ώρα, ξεκινάει το ξυπνητήρι νούμερο δύο. Αυτό είναι το κινητό στο σαλόνι στο οποίο με έχω ηχογραφίσει να λέω τα εξής:


Σήκω. Σήκω ξημέρωσε. Θα μεσημεριάσει πάλι, βλάκα, σήκω! Σήκω! Κλέφτης στο σπίτι. Κλέφτης μπήκε μες στο σπίτι (την έχω που την έχω τη φοβία, ας την εκμεταλλευτώ).Σήκω μας πιάσανε!ΣΗΚΩΩΩΩΩ!!!!!


Αυτό κάθομαι και το ακούω παράλληλα με τα τραγούδια κανα μισάωρο μέχρι που η φωνή μου με εκνευρίζει ΤΟΣΟ ώστε να σηκωθώ και να με κάνω να σκάσω. Αλλά επιστρέφω κανονικά και κυριλλέ στο κρεβάτι λέγοντας στον εαυτό μου: 


Έλα μωρέ, ένα ταγουδάκι ακόμα, να ακούσω και κανα χωρατό από τη Χέδερ (παρουσιάστρια) και θα σηκωθώ.


Το αποτέλεσμα? Σηκώνομαι κατά τις 11. Εκτός κ αν έχω μάθημα το πρωί, οπότε εντάξει κάνω την καρδιά μου πέτρα και σηκώνομαι. Τρίτες Πεμπτες δηλαδή δεν έχω πρόβλημα, Δευτέρες Τετάρτες Παρασκευές κωλύομαι. 


Είδα όμως ο βλάκας μια διαφήμιση στο ίντερνετ, κάτσε να τη βρω να στη δείξω. Κάτσε ρε Gi Gaga Kouni Beli δυο λεπτά θα πάρει μάνα μου!



Κατάλαβες τώρα τι μαλακίες πληρώνω? Όχι? Έλα ρε Gi Gaga Kouni Beli μη με απογοητεύεις μάνα μου.


Καλά θα εξηγηθώ. Είπα λοιπόν κι εγώ να το δοκιμάσω το κολπάκι. Και σαν σωστός επιστήμονας (με μπλουζίτσα χελωνονιτζάκια παρακαλώ) αποφάσισα τη δοκιμή να την κάνω Κυριακή. Σήμερα δηλαδή.


Βάζω το μπουκαλάκι δίπλα στο κρεβάτι. Ξυπνάω το πρωί στις 8 παρα τέταρτο, ακούω μουσικούλα. Σήμερα Κυριακή δεν έχει Χέδερ και Τζόνας (ο άλλος παρουσιαστής) μόνο τραγούδια του 80. Θυμάμαι το κόλπο, κάνω ένα έτσι, ανοίγω το πίνω μονορούφι ξαναπέφτω για ύπνο.


Όι μάνα μου.


Μετά από ένα τεταρτάκι έχω πεταχτεί απάνω σαν το ελαττήριο. Δεν σου κάνω πλάκα, ακούστηκε και το τοιοιοιοιοινκ.


Ωραία, θα μου πεις, πέτυχε το πείραμα. Αμ δεν πέτυχε απλά, παραπέτυχε! Εγώ δεν είμαι του καφέ μάνα μου, και μάλλον έπαθα υπερδοσολογία! Έχει ΔΥΟΜΙΣΙ ώρες που τρέμω σαν το ψάρι, σηκώνομαι κάνω αυτό κάνω εκείνο, κάνω ντουζάκια γιατί άναψα κιόλα (και όχι μην καλή έννοια, αλλά με την κακή αυτή που περιέχει και εφίδρωση). Σαν μαϊμού σε μπανανόσπιτο που δεν ξέρει που να πρωτοπάει και τι να πρωτοφάει αισθάνομαι.


5 ώρες λέει κρατάει η μαλακία. Είμαι στα μισά. Ακόμα και τα δαχτύλια μου τρέμουν, μετα βίας σου γράφω σε λέω!


Έπλυνα τα πιάτα, τακτοποίησα τα άπλυτα ρούχα, σκούπισα, κατέβασα τα σκουπίδια, έστρωσα το κρεβάτι, τώρα λέω να μαγειρέψω και για αύριο. ΠΟΥ ΕΜΠΛΕΞΑ ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ.


Αλλά δεν πειράζει, οι μαλακίες πληρώνονται, έτσι είναι. Τώρα έμαθα και αύριο θα πιω  το μισό μπουκαλάκι μόνο. Να σηκωθώ από το κρεβάτι θέλω μάνα μου, όχι να χτυπιέμαι με τις ώρες και να γυρίζω σαν την άδικη κατάρα!


ΥΓ: Providence είναι μια μεγαλούπολη εδώ κοντά μιαμισι ωρίτσα. Νομίζω είναι η πιο κοντινή μου (αν και δεν έχω πάει), μετά είναι η Βοστόνη και μετά η Νέα Υόρκη. Και τι μου είπε ο ρουφιάνος μου? Έχω λέει αναγνώστη από εκεί χάμω, και έρχεται και τακτικά! Φίλε/φίλη γειτονάκι όποιος/α κ αν είσαι, άσε κανα σχολιάκι να τα πούμε, απ'ότι φαίνεται στο ίδιο παλούκι κάτσαμε (και ομολογουμένως χαίρομαι που δεν είμαι ο μόνος μουαχαχαχα).


ΥΓ2: Δεν ξέρω τι σκατά έπαθε ο μπλόγκερ και μου τα βγάζει έτσι με κάτι κενά ΝΑ, αλλά HTML δεν αγγίζω. Να κάτσεις να τα διαβάσεις με τα κενά, ώχου.


ΥΓ3: Στο καλύτερο σχόλιο θα απονέμω την απεύθυνση (λέξη ανύπαρκτη όπως με ενημερώνουν από το κοντρόλ), δηλαδή κατάλαβες. Αν κάποιος έχει καλύτερη ιδέα για το πως να το ονομάσω αυτό το πράμα (που να είναι και αστεία) ας μου πει παρακαλώ ευχαριστώ.


ΥΓ4: ΜΕ ΤΟ ΣΗΚΩΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΕΧΩ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΑΝΑ ΜΟΥ, ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΣΗΚΩΜΑΤΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΡΟΛΟΪ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.